மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.72.1
कीदृशो ब्राह्मणो राजा कार्याकार्यविचारणे ।
क्षमः कर्तुं समर्थो वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७२.१ ॥
செய்யத்தக்கது எது, செய்யத்தகாதது எது என்று ஆராய்வதில், எத்தகைய பிராமணன் அரசனாகத் தகுதியும் ஆற்றலும் உடையவன்? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.72.2
य एव तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राज्ञा कर्तव्यो राजन्राजपुरोहितः ॥ १२.७२.२ ॥
நல்லோரைக் காத்து தீயோரைத் தடுப்பவனே, அரசனால் அரசபுரோகிதனாக ஆக்கப்பட வேண்டியவன், அரசே.
12.72.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पुरूरवस ऐलस्य संवादं मातरिश्वना ॥ १२.७२.३ ॥
இதைப் பற்றியும் மக்கள் இந்தப் பழங்கதையை எடுத்துக்காட்டுகின்றனர் — ஐல புரூரவஸ் மாதரிஸ்வனுடன் நடத்திய உரையாடல்.
12.72.4
कुतः स्विद्ब्राह्मणो जातो वर्णाश्चापि कुतस्त्रयः ।
कस्माच्च भवति श्रेयांस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.७२.४ ॥
பிராமணன் எங்கிருந்து பிறந்தான்? மூன்று வர்ணங்களும் எங்கிருந்து தோன்றின? ஏன் அவன் உயர்ந்தவனாக இருக்கிறான்? அதை எனக்கு விளக்கவேண்டும்.
12.72.5
ब्राह्मणो मुखतः सृष्टो ब्रह्मणो राजसत्तम ।
बाहुभ्यां क्षत्रियः सृष्ट ऊरुभ्यां वैश्य एव च ॥ १२.७२.५ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து பிராமணன் படைக்கப்பட்டான்; கரங்களிலிருந்து க்ஷத்திரியன் படைக்கப்பட்டான், தொடைகளிலிருந்து வைசியனும் படைக்கப்பட்டான்.
12.72.6
वर्णानां परिचर्यार्यं त्रयाणां भरतर्षभ ।
वर्णश्चतुर्थः पश्चात्तु पभ्द्यां शूद्रो विनिर्मितः ॥ १२.७२.६ ॥
பரதர்களில் காளையே, மூன்று வர்ணங்களுக்கும் தொண்டு செய்வதற்காக, நான்காம் வர்ணமான சூத்திரன் பின்னர் பாதங்களிலிருந்து உருவாக்கப்பட்டான்.
12.72.7
ब्राह्मणो जायमानो हि पृथिव्यामनुजायते ।
ईश्वरः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ॥ १२.७२.७ ॥
பிராமணன் பிறக்கும்போதே இப்பூமியில் பிறக்கிறான்; அவன் அனைத்து உயிர்களுக்கும் தலைவன், தர்மக் கருவூலத்தைக் காப்பதற்காக.
12.72.8
सर्वस्वं ब्राह्मणस्येदं यत्किंचिदिह दृश्यते ।
धर्मयुक्तं प्रशस्तं च जगत्यस्मिन्नृपात्मज ॥ १२.७२.८ ॥
இவ்வுலகில் காணப்படும் அனைத்தும் பிராமணனுடைய சொத்தே; அரசகுமாரனே, இது தர்மத்துடன் கூடியதும் புகழ்ச்சிக்குரியதுமாகும்.
12.72.9
ततः पृथिव्या यन्तारं क्षत्रियं दण्डधारणे ।
द्वितीयं वर्णमकरोत्प्रजानामनुगुप्तये ॥ १२.७२.९ ॥
பின்னர் பூமியை ஆள்பவனாகவும், தண்டத்தைத் தாங்குபவனாகவும், மக்களைக் காப்பதற்காகவும் இரண்டாம் வருணமாக க்ஷத்திரியனை உருவாக்கினார்.
12.72.10
वैश्यस्तु धनधान्येन त्रीन्वर्णान्बिभृयादिमान् ।
शूद्रो ह्येतान्परिचरेदिति ब्रह्मानुशासनम् ॥ १२.७२.१० ॥
வைசியன் பொருளாலும் தானியத்தாலும் இம்மூன்று வருணங்களையும் காக்க வேண்டும்; சூத்திரன் இவர்களுக்குச் சேவை செய்ய வேண்டும் — இது பிரம்மனின் கட்டளை.
12.72.11
द्विजस्य क्षत्रबन्धोर्वा कस्येयं पृथिवी भवेत् ।
धर्मतः सह वित्तेन सम्यग्वायो प्रचक्ष्व मे ॥ १२.७२.११ ॥
இப்பூமி பிராமணனுக்கா அல்லது க்ஷத்திரிய உறவினனுக்கா? தர்மப்படியும் செல்வத்துடனும் எனக்கு நன்கு விளக்குங்கள், ஓ வாயு.
12.72.12
विप्रस्य सर्वमेवैतद्यत्किंचिज्जगतीगतम् ।
धनं धान्यं हिरण्यं च स्त्रियो रत्नानि वाहनम् ॥ १२.७२.१२ ॥
இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் பிராமணனுடையதே — செல்வம், தானியம், பொன், பெண்கள், ரத்தினங்கள், வாகனங்கள்.
12.72.13
मङ्गलं च प्रशस्तं च यच्चान्यदपि विद्यते ।
ज्येष्ठेनाभिजनेनेह तद्धर्मकुशला विदुः ॥ १२.७२.१३ ॥
மங்கலமும் சிறப்பும், இங்கே வேறு எது இருந்தாலும், அதை முதன்மையான குலப் பிறப்பினால் தர்மத்தில் வல்லவர்கள் அறிவார்கள்.
12.72.14
स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
गुरुर्हि सर्ववर्णानां ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च वै द्विजः ॥ १२.७२.१४ ॥
அந்தணன் தன் சொத்தையே அனுபவிக்கிறான், தன்னதையே அணிகிறான், தன்னதையே தானம் செய்கிறான். எல்லா வர்ணங்களுக்கும் அவனே குரு; இருபிறப்பாளன் மூத்தவனும் சிறந்தவனும் ஆவான்.
12.72.15
पत्यभावे यथैव स्त्री देवरं कुरुते पतिम् ।
आनन्तर्यात्तथा क्षत्रं पृथिवी कुरुते पतिम्।
एष ते प्रथमः कल्प आपद्यन्यो भवेदतः ॥ १२.७२.१५ ॥
கணவன் இல்லாதபோது பெண் கொழுந்தனையே கணவனாகக் கொள்வதுபோல, வரிசைப்படி க்ஷத்திரியர் பூமியையே தம் கணவனாகக் கொள்கின்றனர். இதுவே உனக்கான முதல் விதி; ஆபத்தில் இதற்கு மாறான வேறு விதி இருக்கலாம்.
12.72.16
यदि स्वर्गे परं स्थानं धर्मतः परिमार्गसि ।
यत्किंचिज्जयसे भूमिं ब्राह्मणाय निवेदय ॥ १२.७२.१६ ॥
நீ தர்மத்தின் வழியில் சொர்க்கத்தில் உயர்ந்த இடத்தைத் தேடுவதாயின், நீ வென்ற எந்த நிலத்தையும் அந்தணனுக்குச் சமர்ப்பி.
12.72.17
श्रुतवृत्तोपपन्नाय धर्मज्ञाय तपस्विने ।
स्वधर्मपरितृप्ताय यो न वित्तपरो भवेत् ॥ १२.७२.१७ ॥
கல்வியும் ஒழுக்கமும் உடையவனும், தர்மத்தை அறிந்தவனும், தவசியும், தன் கடமையில் நிறைவு கொண்டவனுமான அந்தணனுக்கு — செல்வத்தில் நாட்டம் இல்லாதவனுக்கு — (கொடு).
12.72.18
यो राजानं नयेद्बुद्ध्या सर्वतः परिपूर्णया ।
ब्राह्मणो हि कुले जातः कृतप्रज्ञो विनीतवान् ॥ १२.७२.१८ ॥
முழுமையான அறிவால் அரசனை வழிநடத்தக்கூடிய அந்தணன் — ஏனெனில் அந்தணன் நல்ல குலத்தில் பிறந்தவன், ஞானமும் பணிவும் உடையவன்.
12.72.19
श्रेयो नयति राजानं ब्रुवंश्चित्रां सरस्वतीम् ।
राजा चरति यं धर्मं ब्राह्मणेन निदर्शितम् ॥ १२.७२.१९ ॥
அந்தணனால் காட்டப்பட்ட எந்த தர்மத்தை அரசன் கடைப்பிடிக்கிறானோ, அதுவே பலவிதமான சரஸ்வதியைப் பேசி அரசனை நன்மையின் பக்கம் கொண்டு செல்கிறது.
12.72.20
शुश्रूषुरनहंवादी क्षत्रधर्मव्रते स्थितः ।
तावता सत्कृतः प्राज्ञश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ १२.७२.२० ॥
பணிவுள்ளவனும், தற்பெருமை இல்லாதவனும், க்ஷத்திரிய தர்ம விரதத்தில் நிலைத்தவனுமான அறிஞன், இத்தனையால் மதிக்கப்பட்டு நீண்ட காலம் புகழில் நிலைத்திருப்பான்.
12.72.21
तस्य धर्मस्य सर्वस्य भागी राजपुरोहितः ।
एवमेव प्रजाः सर्वा राजानमभिसंश्रिताः ॥ १२.७२.२१ ॥
அந்த முழு தர்மத்திலும் பங்கு கொள்பவன் அரச புரோகிதன். அவ்வாறே எல்லா குடிமக்களும் அரசனையே சார்ந்திருக்கின்றனர்.
12.72.22
ब्राह्मणं च सविद्वांसं राजशास्त्रविपश्चितम् ।
सम्यग्वृत्ताः स्वधर्मस्था न कुतश्चिद्भयान्विताः ॥ १२.७२.२२ ॥
அறிவுள்ளவனும் அரசநீதி நூலில் வல்லவனுமான அந்தணனை (ஆதரவாகக் கொண்டு), நல்லொழுக்கமுள்ளவர்களும் தன் தர்மத்தில் நிலைத்தவர்களுமான மக்கள் எதற்கும் அஞ்சுவதில்லை.
12.72.23
राष्ट्रे चरन्ति यं धर्मं राज्ञा साध्वभिरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं तु विन्दति ॥ १२.७२.२३ ॥
நாட்டில் மக்கள் எந்த தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார்களோ, அது அரசனால் நன்கு காக்கப்பட்டதால், அந்த தர்மத்தின் நான்காம் பங்கை அரசன் அடைகிறான்.
12.72.24
देवा मनुष्याः पितरो गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
यज्ञमेवोपजीवन्ति नास्ति यष्टा ह्यराजके ॥ १२.७२.२४ ॥
தேவர்கள், மனிதர்கள், பிதிர்கள், கந்தர்வர்கள், உரகர்கள், ராட்சசர்கள் யாவரும் யாகத்தையே நம்பி வாழ்கின்றனர். அரசன் இல்லாத நாட்டில் யாகம் செய்பவன் இல்லை.
12.72.25
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
राजन्येवास्य धर्मस्य योगक्षेमः प्रतिष्ठितः ॥ १२.७२.२५ ॥
இதிலிருந்து கொடுக்கப்படுவதால் தேவர்களும் பிதுர்களும் வாழ்கின்றனர். அரசே, இந்த தர்மத்தின் யோகக்ஷேமம் நிலைபெற்றுள்ளது.
12.72.26
छायायामप्सु वायौ च सुखमुष्णेऽधिगच्छति ।
अग्नौ वाससि सूर्ये च सुखं शीतेऽधिगच्छति।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे गन्धे च रमते मनः ॥ १२.७२.२६ ॥
நிழலிலும் நீரிலும் காற்றிலும், வெப்பத்தில் சுகம் அடையப்படுகிறது; நெருப்பிலும் ஆடையிலும் சூரியனிலும், குளிரில் சுகம் அடையப்படுகிறது. ஒலி, தொடுதல், சுவை, உருவம், மணம் ஆகியவற்றில் மனம் மகிழ்கிறது.
12.72.27
तेषु भोगेषु सर्वेषु न भीतो लभते सुखम् ।
अभयस्य हि यो दाता तस्यैव सुमहत्फलम् ॥ १२.७२.२७ ॥
இந்த எல்லா இன்பங்களிலும் அஞ்சுபவன் சுகத்தை அடைவதில்லை. அபயம் அளிப்பவனுக்கே மிகப் பெரிய பலன் கிடைக்கும்.
12.72.28
न हि प्राणसमं दानं त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
इन्द्रो राजा यमो राजा धर्मो राजा तथैव च।
राजा बिभर्ति भूतानि राज्ञा सर्वमिदं धृतम् ॥ १२.७२.२८ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் உயிருக்கு நிகரான தானம் இல்லை. இந்திரன் அரசன், யமன் அரசன், தர்மனும் அரசன்; அரசனே உயிர்களைத் தாங்குகிறான். அரசனாலேயே இவை அனைத்தும் தாங்கப்படுகின்றன.