മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.72
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.72.1
कीदृशो ब्राह्मणो राजा कार्याकार्यविचारणे ।
क्षमः कर्तुं समर्थो वा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.७२.१ ॥
ചെയ്യേണ്ടതും ചെയ്യരുതാത്തതും വിചിന്തനം ചെയ്യുന്നതിൽ ഏതുതരം ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവാകാൻ യോഗ്യനും സമർത്ഥനുമാകും? പിതാമഹാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും.
12.72.2
य एव तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राज्ञा कर्तव्यो राजन्राजपुरोहितः ॥ १२.७२.२ ॥
സജ്ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ദുർജനങ്ങളെ തടയുകയും ചെയ്യുന്നവനെയാണ്, രാജാവേ, രാജാവ് രാജപുരോഹിതനായി നിയമിക്കേണ്ടത്.
12.72.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पुरूरवस ऐलस्य संवादं मातरिश्वना ॥ १२.७२.३ ॥
ഇക്കാര്യത്തിലും ആളുകൾ ഈ പുരാതനമായ ഇതിഹാസം ഉദാഹരിക്കുന്നു — ഐല പുരൂരവസ്സും മാതരിശ്വാവും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
12.72.4
कुतः स्विद्ब्राह्मणो जातो वर्णाश्चापि कुतस्त्रयः ।
कस्माच्च भवति श्रेयांस्तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १२.७२.४ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ എവിടെനിന്ന് ജനിച്ചു? മൂന്നു വർണങ്ങൾ എവിടെനിന്ന് ഉണ്ടായി? എന്തുകൊണ്ട് അവൻ ശ്രേഷ്ഠനാകുന്നു? അത് എനിക്ക് വിശദീകരിച്ചാലും.
12.72.5
ब्राह्मणो मुखतः सृष्टो ब्रह्मणो राजसत्तम ।
बाहुभ्यां क्षत्रियः सृष्ट ऊरुभ्यां वैश्य एव च ॥ १२.७२.५ ॥
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് ബ്രാഹ്മണൻ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു; ഭുജങ്ങളിൽനിന്ന് ക്ഷത്രിയനും, ഊരുക്കളിൽനിന്ന് വൈശ്യനും സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു.
12.72.6
वर्णानां परिचर्यार्यं त्रयाणां भरतर्षभ ।
वर्णश्चतुर्थः पश्चात्तु पभ्द्यां शूद्रो विनिर्मितः ॥ १२.७२.६ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, മൂന്നു വർണങ്ങളെ സേവിക്കാനായി, നാലാമത്തെ വർണമായ ശൂദ്രൻ പിന്നീട് പാദങ്ങളിൽനിന്ന് നിർമിക്കപ്പെട്ടു.
12.72.7
ब्राह्मणो जायमानो हि पृथिव्यामनुजायते ।
ईश्वरः सर्वभूतानां धर्मकोशस्य गुप्तये ॥ १२.७२.७ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ ജനിക്കുമ്പോൾതന്നെ ഈ ഭൂമിയിൽ ജനിക്കുന്നു; സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ഈശ്വരനായി, ധർമകോശത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി.
12.72.8
सर्वस्वं ब्राह्मणस्येदं यत्किंचिदिह दृश्यते ।
धर्मयुक्तं प्रशस्तं च जगत्यस्मिन्नृपात्मज ॥ १२.७२.८ ॥
ഈ ലോകത്ത് കാണുന്നതെല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്താണ്; രാജപുത്രാ, ഇത് ധർമയുക്തവും പ്രശംസനീയവുമാണ്.
12.72.9
ततः पृथिव्या यन्तारं क्षत्रियं दण्डधारणे ।
द्वितीयं वर्णमकरोत्प्रजानामनुगुप्तये ॥ १२.७२.९ ॥
പിന്നീട് ഭൂമി ഭരിക്കുന്നവനും ദണ്ഡം ധരിക്കുന്നവനുമായി, പ്രജകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി രണ്ടാം വർണമായി ക്ഷത്രിയനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
12.72.10
वैश्यस्तु धनधान्येन त्रीन्वर्णान्बिभृयादिमान् ।
शूद्रो ह्येतान्परिचरेदिति ब्रह्मानुशासनम् ॥ १२.७२.१० ॥
വൈശ്യൻ ധനവും ധാന്യവുംകൊണ്ട് ഈ മൂന്നു വർണങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കണം; ശൂദ്രൻ ഇവരെ സേവിക്കണം — ഇത് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അനുശാസനം.
12.72.11
द्विजस्य क्षत्रबन्धोर्वा कस्येयं पृथिवी भवेत् ।
धर्मतः सह वित्तेन सम्यग्वायो प्रचक्ष्व मे ॥ १२.७२.११ ॥
ഈ ഭൂമി ദ്വിജന്റേതോ അതോ ക്ഷത്രിയബന്ധുവിന്റേതോ? ധർമപ്രകാരവും സമ്പത്തോടെയും എനിക്ക് ശരിയായി പറഞ്ഞുതരൂ, ഓ വായോ.
12.72.12
विप्रस्य सर्वमेवैतद्यत्किंचिज्जगतीगतम् ।
धनं धान्यं हिरण्यं च स्त्रियो रत्नानि वाहनम् ॥ १२.७२.१२ ॥
ഈ ലോകത്ത് ഉള്ളതെല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്റേതാണ് — ധനം, ധാന്യം, സ്വർണം, സ്ത്രീകൾ, രത്നങ്ങൾ, വാഹനം.
12.72.13
मङ्गलं च प्रशस्तं च यच्चान्यदपि विद्यते ।
ज्येष्ठेनाभिजनेनेह तद्धर्मकुशला विदुः ॥ १२.७२.१३ ॥
മംഗലവും പ്രശസ്തവും ഇവിടെ മറ്റെന്തുണ്ടോ അതും, ജ്യേഷ്ഠമായ കുലജന്മത്താൽ ധർമകുശലർ അറിയുന്നു.
12.72.14
स्वमेव ब्राह्मणो भुङ्क्ते स्वं वस्ते स्वं ददाति च ।
गुरुर्हि सर्ववर्णानां ज्येष्ठः श्रेष्ठश्च वै द्विजः ॥ १२.७२.१४ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ സ്വന്തത്തെ തന്നെ അനുഭവിക്കുന്നു, സ്വന്തം വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നു, സ്വന്തത്തെ തന്നെ ദാനം ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ വർണങ്ങൾക്കും അവൻ ഗുരുവാണ്; ദ്വിജൻ ജ്യേഷ്ഠനും ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.
12.72.15
पत्यभावे यथैव स्त्री देवरं कुरुते पतिम् ।
आनन्तर्यात्तथा क्षत्रं पृथिवी कुरुते पतिम्।
एष ते प्रथमः कल्प आपद्यन्यो भवेदतः ॥ १२.७२.१५ ॥
ഭർത്താവില്ലാതെ വരുമ്പോൾ സ്ത്രീ നാത്തൂനെ ഭർത്താവാക്കുന്നതുപോലെ, ക്രമമനുസരിച്ച് ക്ഷത്രിയവർഗം ഭൂമിയെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇതാണ് നിനക്കുള്ള ആദ്യ വിധി; ആപത്തിൽ ഇതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടാകാം.
12.72.16
यदि स्वर्गे परं स्थानं धर्मतः परिमार्गसि ।
यत्किंचिज्जयसे भूमिं ब्राह्मणाय निवेदय ॥ १२.७२.१६ ॥
ധർമമാർഗത്തിൽ സ്വർഗത്തിലെ പരമസ്ഥാനം നീ തേടുന്നുവെങ്കിൽ, നീ ജയിക്കുന്ന ഏതു ഭൂമിയും ബ്രാഹ്മണന് സമർപ്പിക്കുക.
12.72.17
श्रुतवृत्तोपपन्नाय धर्मज्ञाय तपस्विने ।
स्वधर्मपरितृप्ताय यो न वित्तपरो भवेत् ॥ १२.७२.१७ ॥
ശ്രുതവും വൃത്തവും ഉള്ളവനും, ധർമജ്ഞനും, തപസ്വിയും, സ്വധർമത്തിൽ സംതൃപ്തനും, ധനത്തിൽ ആസക്തനല്ലാത്തവനുമായ ബ്രാഹ്മണന്.
12.72.18
यो राजानं नयेद्बुद्ध्या सर्वतः परिपूर्णया ।
ब्राह्मणो हि कुले जातः कृतप्रज्ञो विनीतवान् ॥ १२.७२.१८ ॥
സർവതോ പൂർണമായ ബുദ്ധികൊണ്ട് രാജാവിനെ നയിക്കാൻ കഴിയുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ — കാരണം ബ്രാഹ്മണൻ നല്ല കുലത്തിൽ ജനിച്ചവനും പ്രജ്ഞയുള്ളവനും വിനീതനുമാണ്.
12.72.19
श्रेयो नयति राजानं ब्रुवंश्चित्रां सरस्वतीम् ।
राजा चरति यं धर्मं ब्राह्मणेन निदर्शितम् ॥ १२.७२.१९ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഏത് ധർമ്മത്തെ രാജാവ് പാലിക്കുന്നുവോ, അത് വിചിത്രമായ വാണി ഉരിയാടിക്കൊണ്ട് രാജാവിനെ ശ്രേയസ്സിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
12.72.20
शुश्रूषुरनहंवादी क्षत्रधर्मव्रते स्थितः ।
तावता सत्कृतः प्राज्ञश्चिरं यशसि तिष्ठति ॥ १२.७२.२० ॥
ശുശ്രൂഷയുള്ളവനും അഹങ്കാരമില്ലാത്തവനും ക്ഷത്രധർമ്മവ്രതത്തിൽ സ്ഥിതനുമായ പ്രാജ്ഞൻ ഇത്രമാത്രംകൊണ്ട് ആദരിക്കപ്പെട്ട് ദീർഘകാലം യശസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.
12.72.21
तस्य धर्मस्य सर्वस्य भागी राजपुरोहितः ।
एवमेव प्रजाः सर्वा राजानमभिसंश्रिताः ॥ १२.७२.२१ ॥
ആ സമ്പൂർണ്ണ ധർമ്മത്തിൽ പങ്കാളി രാജപുരോഹിതനാണ്. അതുപോലെ എല്ലാ പ്രജകളും രാജാവിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.72.22
ब्राह्मणं च सविद्वांसं राजशास्त्रविपश्चितम् ।
सम्यग्वृत्ताः स्वधर्मस्था न कुतश्चिद्भयान्विताः ॥ १२.७२.२२ ॥
വിദ്വാനും രാജശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമായ ബ്രാഹ്മണനെ (ആശ്രയമാക്കി), സദാചാരമുള്ളവരും സ്വധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിതരുമായ ജനങ്ങൾ ഒന്നിനെയും ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
12.72.23
राष्ट्रे चरन्ति यं धर्मं राज्ञा साध्वभिरक्षिताः ।
चतुर्थं तस्य धर्मस्य राजा भागं तु विन्दति ॥ १२.७२.२३ ॥
രാഷ്ട്രത്തിൽ ജനങ്ങൾ ആചരിക്കുന്ന ഏത് ധർമ്മമോ, രാജാവ് നന്നായി സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ അതിന്റെ നാലിലൊന്ന് രാജാവ് നേടുന്നു.
12.72.24
देवा मनुष्याः पितरो गन्धर्वोरगराक्षसाः ।
यज्ञमेवोपजीवन्ति नास्ति यष्टा ह्यराजके ॥ १२.७२.२४ ॥
ദേവന്മാരും മനുഷ്യരും പിതൃക്കളും ഗന്ധർവന്മാരും ഉരഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും യജ്ഞത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. രാജാവില്ലാത്ത രാജ്യത്ത് യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ ഇല്ല.
12.72.25
इतो दत्तेन जीवन्ति देवताः पितरस्तथा ।
राजन्येवास्य धर्मस्य योगक्षेमः प्रतिष्ठितः ॥ १२.७२.२५ ॥
നൽകുന്നതിനാൽ ദേവന്മാരും പിതൃക്കളും ജീവിക്കുന്നു. രാജാവേ, ഈ ധർമ്മത്തിന്റെ യോഗക്ഷേമം രാജാവിൽത്തന്നെ സ്ഥാപിതമാണ്.
12.72.26
छायायामप्सु वायौ च सुखमुष्णेऽधिगच्छति ।
अग्नौ वाससि सूर्ये च सुखं शीतेऽधिगच्छति।
शब्दे स्पर्शे रसे रूपे गन्धे च रमते मनः ॥ १२.७२.२६ ॥
തണലിലും ജലത്തിലും കാറ്റിലും ചൂടിലും സുഖം ലഭിക്കുന്നു; അഗ്നിയിലും വസ്ത്രത്തിലും സൂര്യനിലും തണുപ്പിലും സുഖം ലഭിക്കുന്നു. ശബ്ദം, സ്പർശം, രസം, രൂപം, ഗന്ധം എന്നിവയിൽ മനസ്സ് രമിക്കുന്നു.
12.72.27
तेषु भोगेषु सर्वेषु न भीतो लभते सुखम् ।
अभयस्य हि यो दाता तस्यैव सुमहत्फलम् ॥ १२.७२.२७ ॥
ഈ എല്ലാ ഭോഗങ്ങളിലും ഭയമുള്ളവന് സുഖം ലഭിക്കുന്നില്ല. അഭയം നൽകുന്നവന് മാത്രമാണ് അത്യുന്നത ഫലം.
12.72.28
न हि प्राणसमं दानं त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
इन्द्रो राजा यमो राजा धर्मो राजा तथैव च।
राजा बिभर्ति भूतानि राज्ञा सर्वमिदं धृतम् ॥ १२.७२.२८ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രാണനു തുല്യമായ ദാനമില്ല. ഇന്ദ്രനും രാജാവ്, യമനും രാജാവ്, ധർമ്മനും രാജാവ്; രാജാവുതന്നെ ജീവികളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. രാജാവിനാലാണ് ഇതെല്ലാം ധരിക്കപ്പെടുന്നത്.