Mahābhārata · Adhyāya 13.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.102.1
श्रुतं दानफलं तात यत्त्वया परिकीर्तितम् ।
अन्नदानं विशेषेण प्रशस्तमिह भारत ॥ १३.१०२.१ ॥
Querido padre, he escuchado el fruto de la donación que has proclamado. Descendiente de Bharata, aquí se alaba especialmente la donación de alimento.
13.102.2
पानीयदानमेवैतत्कथं चेह महाफलम् ।
इत्येतच्छ्रोतुमिच्छामि विस्तरेण पितामह ॥ १३.१०२.२ ॥
¿Cómo da también aquí gran fruto la donación de agua? Abuelo, deseo escucharlo en detalle.
13.102.3
हन्त ते वर्तयिष्यामि यथावद्भरतर्षभ ।
गदतस्तन्ममाद्येह शृणु सत्यपराक्रम।
पानीयदानात्प्रभृति सर्वं वक्ष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०२.३ ॥
Muy bien, toro de los Bharatas, te lo contaré tal como es. Escúchame mientras hablo aquí, tú de verdadero valor. Sin mancha, desde la donación de agua te lo diré todo.
13.102.4
यदन्नं यच्च पानीयं सम्प्रदायाश्नुते फलम् ।
न ताभ्यां परमं दानं किञ्चिदस्तीति मे मनः ॥ १३.१०२.४ ॥
Quien da alimento y quien da agua obtiene fruto; mi mente sostiene que no hay donación mayor que estas dos.
13.102.5
अन्नात्प्राणभृतस्तात प्रवर्तन्ते हि सर्वशः ।
तस्मादन्नं परं लोके सर्वदानेषु कथ्यते ॥ १३.१०२.५ ॥
Querido hijo, de los alimentos dependen en todo sentido los seres vivos. Por eso en el mundo se declara que el alimento es el más alto de todos los dones.
13.102.6
अन्नाद्बलं च तेजश्च प्राणिनां वर्धते सदा ।
अन्नादानमतस्तस्माच्छ्रेष्ठमाह प्रजापतिः ॥ १३.१०२.६ ॥
Del alimento crecen siempre la fuerza y el vigor de los seres vivos. Por eso el Señor de las criaturas declaró que la donación de alimento es la mejor.
13.102.7
सावित्र्या ह्यपि कौन्तेय श्रूयते वचनं शुभम् ।
यच्चेदं नान्यथा चैतद्देव सत्रे महामखे ॥ १३.१०२.७ ॥
Hijo de Kuntī, también se oye de Sāvitrī esta palabra auspiciosa; no es de otro modo, en la sesión sacrificial divina, en el gran sacrificio.
13.102.8
अन्ने दत्ते नरेणेह प्राणा दत्ता भवन्त्युत ।
प्राणदानाद्धि परमं न दानमिह विद्यते ॥ १३.१०२.८ ॥
Cuando un hombre da alimento aquí, también se dan los alientos vitales; no existe un don superior al don de la vida.
13.102.9
श्रुतं हि ते महाबाहो लोमशस्यापि तद्वचः ।
प्राणान्दत्त्वा कपोताय यत्प्राप्तं शिबिना पुरा ॥ १३.१०२.९ ॥
Oh tú de poderosos brazos, también has oído aquellas palabras de Lomaśa: lo que Śibi obtuvo en tiempos antiguos al dar su vida por una paloma.
13.102.10
यां गतिं लभते दत्त्वा द्विजस्यान्न विशाम्पते ।
ततो विशिष्टां गच्छन्ति प्राणदा इति नः श्रुतं ॥ १३.१०२.१० ॥
Señor de los hombres, el destino que se obtiene al dar alimento a un dvija; después, los dadores de vida van a uno más excelso, así lo hemos oído.
13.102.11
अन्नं चापि प्रभवति पानीयात्कुरुसत्तम ।
नीरजातेन हि विना न किञ्चित्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.११ ॥
Mejor de los Kurus, también el alimento surge del agua; sin lo nacido del agua, nada se produce.
13.102.12
नीरजातश्च भगवान्सोमो ग्रहगणेश्वरः ।
अमृतं च सुधा चैव सुधा चैवामृतं तथा ॥ १३.१०२.१२ ॥
El bienaventurado Soma, nacido del agua, es señor de la hueste de los planetas; el néctar y la ambrosía, la ambrosía y el néctar igualmente.
13.102.13
अन्नौषध्यो महाराज वीरुधश्च जलोद्भवाः ।
यतः प्राणभृतां प्राणाः सम्भवन्ति विशाम्पते ॥ १३.१०२.१३ ॥
Oh gran rey, el alimento, las hierbas medicinales y las enredaderas nacidas del agua surgen, oh señor de los pueblos, de quienes proceden los alientos vitales de los seres vivos.
13.102.14
देवानाममृतं ह्यन्नं नागानां च सुधा तथा ।
पितॄणां च स्वधा प्रोक्ता पशूनां चापि वीरुधः ॥ १३.१०२.१४ ॥
El néctar es, en efecto, el alimento de los dioses, y la sudhā el de los nāgas; se declara que la svadhā es para los antepasados, y también para los animales las enredaderas son alimento.
13.102.15
अन्नमेव मनुष्याणां प्राणानाहुर्मनीषिणः ।
तच्च सर्वं नरव्याघ्र पानीयात्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.१५ ॥
Los sabios dicen que el alimento mismo es el aliento vital de los seres humanos; oh tigre entre los hombres, todo eso surge del agua.
13.102.16
तस्मात्पानीयदानाद्वै न परं विद्यते क्वचित् ।
तच्च दद्यान्नरो नित्यं यदीच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१०२.१६ ॥
Por tanto, no hay nada más elevado en ninguna parte que el don del agua; y el hombre que desee prosperidad para sí mismo debe darla siempre.
13.102.17
धन्यं यशस्यमायुष्यं जलदानमिहोच्यते ।
शत्रूंश्चाप्यधि कौन्तेय सदा तिष्ठति तोयदः ॥ १३.१०२.१७ ॥
Aquí se dice que el don del agua es bendito, otorga fama y larga vida; oh hijo de Kuntī, la nube siempre se alza sobre los enemigos.
13.102.18
सर्वकामानवाप्नोति कीर्तिं चैव हि शाश्वतीम् ।
प्रेत्य चानन्त्यमश्नाति पापेभ्यश्च प्रमुच्यते ॥ १३.१०२.१८ ॥
Obtiene todos los deseos y, en verdad, la fama duradera; tras la muerte goza de la infinitud y queda libre de los pecados.
13.102.19
तोयदो मनुजव्याघ्र स्वर्गं गत्वा महाद्युते ।
अक्षयान्समवाप्नोति लोकानित्यब्रवीन्मनुः ॥ १३.१०२.१९ ॥
Oh tigre entre los hombres, oh de gran resplandor, quien da agua, habiendo ido al cielo, obtiene mundos imperecederos; así lo dijo Manu.