ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.102.1
श्रुतं दानफलं तात यत्त्वया परिकीर्तितम् ।
अन्नदानं विशेषेण प्रशस्तमिह भारत ॥ १३.१०२.१ ॥
ಪ್ರಿಯ ತಂದೆಯೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದ ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಭರತವಂಶಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅನ್ನದಾನವೇ ಪ್ರಶಂಸಿತವಾಗಿದೆ.
13.102.2
पानीयदानमेवैतत्कथं चेह महाफलम् ।
इत्येतच्छ्रोतुमिच्छामि विस्तरेण पितामह ॥ १३.१०२.२ ॥
ನೀರಿನ ದಾನವೂ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ? ಪಿತಾಮಹನೇ, ಇದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.102.3
हन्त ते वर्तयिष्यामि यथावद्भरतर्षभ ।
गदतस्तन्ममाद्येह शृणु सत्यपराक्रम।
पानीयदानात्प्रभृति सर्वं वक्ष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०२.३ ॥
ಸರಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಕೇಳು, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿಯೇ. ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಜಲದಾನದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
13.102.4
यदन्नं यच्च पानीयं सम्प्रदायाश्नुते फलम् ।
न ताभ्यां परमं दानं किञ्चिदस्तीति मे मनः ॥ १३.१०२.४ ॥
ಅನ್ನವನ್ನು ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಈ ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ದಾನ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ.
13.102.5
अन्नात्प्राणभृतस्तात प्रवर्तन्ते हि सर्वशः ।
तस्मादन्नं परं लोके सर्वदानेषु कथ्यते ॥ १३.१०२.५ ॥
ಪ್ರಿಯನೇ, ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.102.6
अन्नाद्बलं च तेजश्च प्राणिनां वर्धते सदा ।
अन्नादानमतस्तस्माच्छ्रेष्ठमाह प्रजापतिः ॥ १३.१०२.६ ॥
ಅನ್ನದಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಬಲವೂ ತೇಜಸ್ಸೂ ಸದಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ಅನ್ನದಾನವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಿದನು.
13.102.7
सावित्र्या ह्यपि कौन्तेय श्रूयते वचनं शुभम् ।
यच्चेदं नान्यथा चैतद्देव सत्रे महामखे ॥ १३.१०२.७ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಸಾವಿತ್ರಿಯಿಂದಲೂ ಈ ಶುಭ ವಚನ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಇದು ದೇವಸತ್ರ ಮತ್ತು ಮಹಾಮಖದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯಂತಿಲ್ಲ.
13.102.8
अन्ने दत्ते नरेणेह प्राणा दत्ता भवन्त्युत ।
प्राणदानाद्धि परमं न दानमिह विद्यते ॥ १३.१०२.८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ಅನ್ನ ದಾನವಾದಾಗ ಪ್ರಾಣಗಳೂ ದಾನವಾದಂತಾಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರಾಣದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾನ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.
13.102.9
श्रुतं हि ते महाबाहो लोमशस्यापि तद्वचः ।
प्राणान्दत्त्वा कपोताय यत्प्राप्तं शिबिना पुरा ॥ १३.१०२.९ ॥
ಮಹಾಬಾಹು, ಲೋಮಶನ ಆ ವಚನವನ್ನೂ ನೀನು ಕೇಳಿರುವೆ; ಹಿಂದೆ ಶಿಬಿ ಪಾರಿವಾಳಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣ ನೀಡಿ ಪಡೆದದ್ದನ್ನು.
13.102.10
यां गतिं लभते दत्त्वा द्विजस्यान्न विशाम्पते ।
ततो विशिष्टां गच्छन्ति प्राणदा इति नः श्रुतं ॥ १३.१०२.१० ॥
ವಿಶಾಂಪತೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿ ಪಡೆಯುವ ಗತಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗತಿಯನ್ನು ಪ್ರಾಣದಾತರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.102.11
अन्नं चापि प्रभवति पानीयात्कुरुसत्तम ।
नीरजातेन हि विना न किञ्चित्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.११ ॥
ಕುರುಸತ್ತಮ, ಅನ್ನವೂ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
13.102.12
नीरजातश्च भगवान्सोमो ग्रहगणेश्वरः ।
अमृतं च सुधा चैव सुधा चैवामृतं तथा ॥ १३.१०२.१२ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಗವಾನ್ ಸೋಮನು ಗ್ರಹಗಣಗಳ ಈಶ್ವರ; ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಸುಧೆ, ಸುಧೆ ಮತ್ತು ಅಮೃತವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.102.13
अन्नौषध्यो महाराज वीरुधश्च जलोद्भवाः ।
यतः प्राणभृतां प्राणाः सम्भवन्ति विशाम्पते ॥ १३.१०२.१३ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅನ್ನ, ಓಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಳ್ಳಿಗಳು (ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ). ಪ್ರಜಾಪಾಲಕನೇ, ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
13.102.14
देवानाममृतं ह्यन्नं नागानां च सुधा तथा ।
पितॄणां च स्वधा प्रोक्ता पशूनां चापि वीरुधः ॥ १३.१०२.१४ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಆಹಾರ ಅಮೃತ; ನಾಗರ ಆಹಾರ ಸುಧಾ. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಪಶುಗಳಿಗೂ ಬಳ್ಳಿಗಳೇ (ಆಹಾರ).
13.102.15
अन्नमेव मनुष्याणां प्राणानाहुर्मनीषिणः ।
तच्च सर्वं नरव्याघ्र पानीयात्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.१५ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣ ಅನ್ನವೇ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
13.102.16
तस्मात्पानीयदानाद्वै न परं विद्यते क्वचित् ।
तच्च दद्यान्नरो नित्यं यदीच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१०२.१६ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀರಿನ ದಾನಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ತನ್ನ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನುಷ್ಯ ಅದನ್ನು ಸದಾ ನೀಡಬೇಕು.
13.102.17
धन्यं यशस्यमायुष्यं जलदानमिहोच्यते ।
शत्रूंश्चाप्यधि कौन्तेय सदा तिष्ठति तोयदः ॥ १३.१०२.१७ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ದಾನ ಧನ್ಯ, ಯಶಸ್ಕರ, ಆಯುಷ್ಯಕರ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಕೌಂತೇಯನೇ, ಮೇಘ ಸದಾ ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುತ್ತದೆ.
13.102.18
सर्वकामानवाप्नोति कीर्तिं चैव हि शाश्वतीम् ।
प्रेत्य चानन्त्यमश्नाति पापेभ्यश्च प्रमुच्यते ॥ १३.१०२.१८ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಶಾಶ್ವತ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮರಣದ ನಂತರ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.102.19
तोयदो मनुजव्याघ्र स्वर्गं गत्वा महाद्युते ।
अक्षयान्समवाप्नोति लोकानित्यब्रवीन्मनुः ॥ १३.१०२.१९ ॥
ಓ ಮನುಜವ್ಯಾಘ್ರ, ಮಹಾದ್ಯುತಿಯೇ, ನೀರನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮನು ಹೇಳಿದನು.