Mahābhārata · Adhyāya 13.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.102.1
श्रुतं दानफलं तात यत्त्वया परिकीर्तितम् ।
अन्नदानं विशेषेण प्रशस्तमिह भारत ॥ १३.१०२.१ ॥
Lieber Vater, ich habe die Frucht des Gebens gehört, die du verkündet hast. Nachkomme Bharatas, hier wird besonders die Gabe von Speise gepriesen.
13.102.2
पानीयदानमेवैतत्कथं चेह महाफलम् ।
इत्येतच्छ्रोतुमिच्छामि विस्तरेण पितामह ॥ १३.१०२.२ ॥
Wie bringt auch die Gabe von Wasser hier große Frucht? Großvater, ich möchte dies ausführlich hören.
13.102.3
हन्त ते वर्तयिष्यामि यथावद्भरतर्षभ ।
गदतस्तन्ममाद्येह शृणु सत्यपराक्रम।
पानीयदानात्प्रभृति सर्वं वक्ष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०२.३ ॥
Gut denn, Stier der Bharatas, ich will es dir der Reihe nach erzählen. Höre zu, während ich hier spreche, du von wahrer Tapferkeit. Makelloser, beginnend mit der Gabe von Wasser, will ich dir alles sagen.
13.102.4
यदन्नं यच्च पानीयं सम्प्रदायाश्नुते फलम् ।
न ताभ्यां परमं दानं किञ्चिदस्तीति मे मनः ॥ १३.१०२.४ ॥
Wer Speise und Wasser gibt, erntet die Frucht; mein Sinn meint, dass es keine größere Gabe gibt als diese beiden.
13.102.5
अन्नात्प्राणभृतस्तात प्रवर्तन्ते हि सर्वशः ।
तस्मादन्नं परं लोके सर्वदानेषु कथ्यते ॥ १३.१०२.५ ॥
Liebes Kind, von der Speise leben die Lebewesen in jeder Hinsicht. Deshalb wird in der Welt die Speise als die höchste aller Gaben verkündet.
13.102.6
अन्नाद्बलं च तेजश्च प्राणिनां वर्धते सदा ।
अन्नादानमतस्तस्माच्छ्रेष्ठमाह प्रजापतिः ॥ १३.१०२.६ ॥
Durch Speise wachsen stets die Kraft und der Glanz der Lebewesen. Deshalb hat der Herr der Geschöpfe die Gabe von Speise als die beste erklärt.
13.102.7
सावित्र्या ह्यपि कौन्तेय श्रूयते वचनं शुभम् ।
यच्चेदं नान्यथा चैतद्देव सत्रे महामखे ॥ १३.१०२.७ ॥
Sohn der Kuntī, auch von Sāvitrī wird dieses heilvolle Wort gehört; es ist nicht anders, in der göttlichen Opfersitzung, im großen Opfer.
13.102.8
अन्ने दत्ते नरेणेह प्राणा दत्ता भवन्त्युत ।
प्राणदानाद्धि परमं न दानमिह विद्यते ॥ १३.१०२.८ ॥
Wenn hier ein Mensch Speise gibt, werden auch die Lebensatem gegeben; eine höhere Gabe als die Gabe des Lebens gibt es hier nicht.
13.102.9
श्रुतं हि ते महाबाहो लोमशस्यापि तद्वचः ।
प्राणान्दत्त्वा कपोताय यत्प्राप्तं शिबिना पुरा ॥ १३.१०२.९ ॥
Du Starkarmiger, du hast auch jene Worte Lomaśas gehört: was Śibi einst erlangte, als er für eine Taube sein Leben gab.
13.102.10
यां गतिं लभते दत्त्वा द्विजस्यान्न विशाम्पते ।
ततो विशिष्टां गच्छन्ति प्राणदा इति नः श्रुतं ॥ १३.१०२.१० ॥
Herr der Menschen, das Ziel, das man erlangt, wenn man einem Zweimalgeborenen Speise gibt; danach gehen die Lebensgeber zu einem noch höheren — so haben wir es gehört.
13.102.11
अन्नं चापि प्रभवति पानीयात्कुरुसत्तम ।
नीरजातेन हि विना न किञ्चित्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.११ ॥
Bester der Kuru, auch die Speise entsteht aus dem Wasser; ohne das aus dem Wasser Geborene kommt nichts zustande.
13.102.12
नीरजातश्च भगवान्सोमो ग्रहगणेश्वरः ।
अमृतं च सुधा चैव सुधा चैवामृतं तथा ॥ १३.१०२.१२ ॥
Der erhabene Soma, aus dem Wasser geboren, ist der Herr der Schar der Planeten; Nektar und Ambrosia, Ambrosia und Nektar ebenso.
13.102.13
अन्नौषध्यो महाराज वीरुधश्च जलोद्भवाः ।
यतः प्राणभृतां प्राणाः सम्भवन्ति विशाम्पते ॥ १३.१०२.१३ ॥
O großer König, Nahrung, Heilkräuter und aus dem Wasser geborene Ranken entstehen, o Herr der Völker, aus denen die Lebensatem der belebten Wesen hervorgehen.
13.102.14
देवानाममृतं ह्यन्नं नागानां च सुधा तथा ।
पितॄणां च स्वधा प्रोक्ता पशूनां चापि वीरुधः ॥ १३.१०२.१४ ॥
Nektar ist fürwahr die Speise der Götter, und Sudhā die der Nāgas; Svadhā wird für die Ahnen genannt, und für die Tiere sind auch die Ranken Nahrung.
13.102.15
अन्नमेव मनुष्याणां प्राणानाहुर्मनीषिणः ।
तच्च सर्वं नरव्याघ्र पानीयात्सम्प्रवर्तते ॥ १३.१०२.१५ ॥
Die Weisen nennen die Speise selbst den Lebensatem der Menschen; o Tiger unter den Menschen, all dies geht aus dem Wasser hervor.
13.102.16
तस्मात्पानीयदानाद्वै न परं विद्यते क्वचित् ।
तच्च दद्यान्नरो नित्यं यदीच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १३.१०२.१६ ॥
Darum gibt es nirgends etwas Höheres als die Gabe des Wassers; und wer für sich Wohlergehen wünscht, soll sie stets geben.
13.102.17
धन्यं यशस्यमायुष्यं जलदानमिहोच्यते ।
शत्रूंश्चाप्यधि कौन्तेय सदा तिष्ठति तोयदः ॥ १३.१०२.१७ ॥
Hier heißt es, die Gabe des Wassers sei gesegnet, bringe Ruhm und langes Leben; o Sohn der Kuntī, die Wolke steht stets über den Feinden.
13.102.18
सर्वकामानवाप्नोति कीर्तिं चैव हि शाश्वतीम् ।
प्रेत्य चानन्त्यमश्नाति पापेभ्यश्च प्रमुच्यते ॥ १३.१०२.१८ ॥
Er erlangt alle Wünsche und wahrlich dauerhaften Ruhm; nach dem Tod genießt er die Unendlichkeit und wird von Sünden befreit.
13.102.19
तोयदो मनुजव्याघ्र स्वर्गं गत्वा महाद्युते ।
अक्षयान्समवाप्नोति लोकानित्यब्रवीन्मनुः ॥ १३.१०२.१९ ॥
O Tiger unter den Menschen, o Strahlender, wer Wasser gibt, gelangt nach dem Himmel und erlangt unvergängliche Welten – so sprach Manu.