مهابهاراتا · أدهيايا 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
هنا يروي الأخيار هذه القصة نفسها في شأن لمس مال البراهمي، إذ نال نرِغا شدّة عظيمة جدًا، يا خير الكورو.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
يُسمع أنه في القديم، حين كانت دفارافاتي تُؤسَّس يا پارتا، ظهرت بئر عظيمة مغطاة بالعشب والشجيرات.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
هناك كان الساعون إلى الماء يبذلون جهدهم، في تلك البئر التي كان ماؤها مغطى إحكامًا، بمشقة عظيمة.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
رأوا هناك سحليةً ضخمة الجسم؛ وبذل آلاف منهم جهدهم في رفعها.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
ومع أنهم ربطوه، كالجبل، بالحبال والأحزمة الجلدية، لم يستطيعوا رفعه؛ فذهبوا عندئذٍ إلى جناردانا.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
كانت سحليةٌ عظيمة واقفة فوق تلك البئر تحجب السماء؛ فأبلغوا كرشنا: «ليس هناك من يستطيع رفعها».
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
رفعه فاسوديفا، ولما سُئل تكلم الملك بحسب رغبته. ثم كشف نرِغا عن نفسه القديمة، ذاك الذي أدّى ألف قربان.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
وبينما كان يتكلم هكذا، قال له مادهافا: لقد عملت عملاً صالحاً لا سيئاً. كيف وصلت إلى مصير بائس كهذا؟ قل يا سيد البشر، لماذا حدث هذا؟
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
ألف ألف بقرة، ثم مئة، ثم مئات، وثمانمئة ألف — أيها الملك، إلى أين ذهبت من عندك تلك (البقرات) التي أُعطيت للبراهمة؟
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
فقال نرِغا لكريشنا: إن بقرة واحدة لبراهمي يقيم النار المقدسة، كان قد سافر بعيداً، ضلّت عن قطيع بقري.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
كانت البقرة مُدرجة ضمن ألف بقرة؛ فرآها رعاتي حينها. ورغبةً في ثواب الآخرة، وهبتها لأحد البراهمة.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
وبحث البراهمي فرأى تلك البقرة في دار غيره، فقال البراهمي الذي كانت له: هذه لي.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
جاء الاثنان يتنازعان وقد اشتد بهما الغضب، فقالا لي: «أنت المعطي»، «أنت الآخذ».
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
طلبتُ من ذلك المتلقّي، مقابل مئة بقرة بعدد مئة في المبادلة، فقال لي هذا.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
بقرةٌ موافقةٌ للمكان والزمان، وادعةٌ، شديدةُ الحنوّ على عِجلها، تُعطي لبنًا حلوًا، مباركة، كانت دائمًا في منزلي.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
«عجلي هزيل، وأمه البقرة ضروعها معيبة، فلا أستطيع أن أعطيها». قال هذا ومضى.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
ثم طلبتُ من برهمي آخر، مقابل المبادلة، أن يأخذ مئة ألف بقرة لأجلها.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
«لا أقبل عطايا الملوك؛ وأنا قادر على طلب ما هو لي. يا مَدهوسودانا، فليُعطَني تلك البقرة بعينها سريعًا.»
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
ومع أنه عُرض عليه الذهب والخيل وعربات الفضة، لم يقبل ذلك البرهميّ الأفضل شيئًا، ومضى.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
في تلك اللحظة نفسها، استدعاني سيد الزمن، فبلغت عالم الأسلاف ومثلت أمام ملك الدهارما.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
ثم أكرمني يما وقال: أيها الملك، إن نهاية أعمالك الصالحة لا تُحصى.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
غير أنك قد ارتكبت ذنبًا أيضًا عن جهل. فكفّر عنه، قبلًا أو بعدًا، كما تشاء.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
قلت: «سأحميك»، لكن عهدك كان كاذبًا، وأخذ مال البرهميّ تعدٍّ منك مزدوج.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
«أيها السيد، سأؤدي أولًا كفارة الكريشرا، ثم أعمال الخير»، وبهذا القول لملك الدهارما سقطت على الأرض.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
وأنا ساقط سمعت يَما يتكلم بصوت عالٍ: إن فاسوديفا جاناردانا سيكون مُخلِّصك.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
عندما تكتمل ألف سنة وينفد الفعل السيئ، ستنال العوالم الأبدية التي فزت بها بفعلك أنت.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
رأيت نفسي ساقطًا في بئر، رأسي إلى أسفل، قد نلتُ ولادة حيوانية؛ ومع ذلك لم تتركني الذاكرة.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
اليوم أنقذتني أنت؛ وما ذاك إلا بقوة التقشف. يا كريشنا، أذن لي، فأمضي اليوم إلى السماء.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
فلما أذن له كريشنا، حيّا جاناردانا ذلك القاهر للأعداء، وركب المركبة السماوية الإلهية، ومضى إلى السماء.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
ثم لما مضى نريغا إلى السماء، يا خير البهاراتا، نطق فاسوديفا، يا بهجة الكورو، بهذه الأبيات.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
لا ينبغي للإنسان العارف بالدهرما أن يأخذ مال البراهمة. مال البراهمة المسلوب يهلك نريغا، كما تفعل بقرة البراهمي.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
يا ابن بريثا، لقاء الأخيار بالأخيار ليس عقيمًا. انظر كيف تحرر نريغا من الجحيم بصحبة الفضلاء.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
هناك يكون العطاء مثمرًا، والإيذاء هناك عقيم أيضًا. لذلك، يا يودهيشثيرا، ينبغي اجتناب سلب الأبقار.