Mahābhārata · Adhyāya 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
Aquí los buenos cuentan precisamente esto acerca de tocar la propiedad de un brāhmaṇa, en lo que Nṛga sufrió una gran aflicción, oh el mejor de los Kurus.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
En tiempos antiguos, mientras se establecía Dvāravatī, oh Pārtha, así se oye; apareció un gran pozo cubierto de hierba y arbustos.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
Allí, quienes buscaban agua, esforzándose, se afanaban con gran trabajo en aquel pozo, cuyas aguas estaban bien cubiertas.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
Vieron allí un lagarto de cuerpo enorme; y miles de ellos hicieron esfuerzos por levantarlo.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
Aunque lo ataron, semejante a una montaña, con cuerdas y correas de cuero, no pudieron levantarlo; entonces fueron donde Janārdana.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
Cubriendo el cielo, un gran lagarto se alzaba sobre aquel pozo; y se lo comunicaron a Kṛṣṇa: «No hay nadie que pueda levantarlo».
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
Vāsudeva lo sacó; cuando fue preguntado, el rey habló según su deseo. Entonces Nṛga reveló su antigua condición, la de quien había celebrado mil sacrificios.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
Mientras él hablaba así, Mādhava le dijo: Has hecho una acción buena, no pecaminosa. ¿Cómo llegaste a un destino tan miserable? Dilo, oh señor de los hombres: ¿por qué ha ocurrido esto?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
Mil veces mil vacas, luego cien, otra vez cientos, y ochocientos mil — oh rey, ¿adónde han ido de ti aquellas (vacas) dadas a los brahmanes?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
Entonces Nṛga dijo a Kṛṣṇa: una vaca de un brahmán que practicaba el agnihotra y que había partido de viaje se extravió de mi rebaño.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
Ella había sido contada entre mil vacas; entonces la vieron mis pastores. Deseando el bien en el más allá, la di como donación a un brahmán.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
Buscando, el brahmán vio aquella vaca en la casa de otro, y el brahmán a quien pertenecía dijo: Esta es mía.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
Ambos, disputando y muy encendidos, vinieron a mí y dijeron: «Tú eres el donante», «Tú eres el que se la lleva».
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
A cambio de cien vacas, en número de cien, pedí al receptor; pero él me dijo esto.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
Una vaca apta en lugar y tiempo, mansa, muy cariñosa con su ternero, que daba leche dulce y era bendita, siempre ha estado en mi casa.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
«Mi ternero está flaco, y su madre vaca tiene las ubres defectuosas; no puedo dársela», dijo, y se marchó.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
Entonces pedí a otro brahmán, en intercambio, que tomara cien mil vacas por ella.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
«No acepto dones de reyes; yo soy capaz de buscar lo que es mío. Oh Madhusūdana, que me den pronto esa misma vaca.»
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
Aunque le ofrecieron oro, caballos y carros de plata, aquel mejor de los brahmanes no aceptó nada y se marchó.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
En ese mismo momento, convocado por el señor del tiempo, llegué al mundo de los padres y me presenté ante el rey del dharma.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
Yama, tras honrarme, entonces habló así: Oh rey, el fin de tus obras meritorias no puede contarse.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
Sin embargo, también has cometido un pecado por ignorancia. Haz expiación por él, antes o después, como desees.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
Dijiste: 'Te protegeré', pero tu promesa fue falsa. Y tomar la propiedad de un brahmán es una transgresión doble por tu parte.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
«Oh señor, primero haré la penitencia kṛcchra, y después buenas obras», diciéndole esto al rey del dharma, caí a tierra.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
Caído, oí a Yama decir en voz alta: Vāsudeva Janārdana será tu libertador.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
Cuando se completen mil años y se agote la acción malvada, alcanzarás los mundos eternos conquistados por tu propia acción.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
Me vi caído en un pozo, con la cabeza hacia abajo, habiendo alcanzado un nacimiento animal; pero la memoria no me abandonó.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
Hoy me has liberado tú; ¿qué otra cosa sino el poder de la austeridad? Oh Kṛṣṇa, concédeme permiso; hoy iré al cielo.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
Con el permiso de Kṛṣṇa, aquel domador de enemigos saludó a Janārdana, subió a un carro celestial y se fue al cielo.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
Entonces, oh mejor de los Bharatas, cuando Nṛga se hubo ido al cielo, Vāsudeva, oh gozo de los Kurus, pronunció estos versos.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
Un hombre que conoce el dharma no debe tomar la propiedad de un brahmán. La propiedad del brahmán tomada destruye a Nṛga, como la vaca de un brahmán.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
Oh hijo de Pṛthā, el encuentro de los buenos con los buenos no es infructuoso. Mira cómo Nṛga fue liberado del infierno por la compañía de los virtuosos.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
Allí la donación es fructífera, y allí el daño es igualmente infructuoso. Por tanto, oh Yudhiṣṭhira, debe evitarse apropiarse de vacas.