மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
இங்கே நல்லோர்கள் பிராமணனின் பொருளைத் தொடுவதைப் பற்றி இதையே சொல்கிறார்கள்; நிருகன் மிகுந்த துன்பத்தை அடைந்தான், குருக்களில் சிறந்தவனே.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
முன்பு துவாரகை குடியேற்றப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, பார்த்தா, என்று கேள்விப்பட்டோம்; புல்லும் செடிகளும் மூடிய ஒரு பெரிய கிணறு காணப்பட்டது.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
அங்கே நீர் வேண்டிய மக்கள் அந்தக் கிணற்றிலிருந்து, அந்த நீர் நன்கு மூடப்பட்டிருந்ததால், மிகுந்த உழைப்புடன் முயற்சி செய்தனர்.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
அவர்கள் அங்கே ஒரு பெரிய உடலுடைய பல்லி இருப்பதைக் கண்டனர்; அதை மேலே தூக்க ஆயிரக்கணக்கானோர் முயன்றனர்.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
கயிறுகளாலும் தோல் பட்டைகளாலும் அதை மலை போல பிணைத்தும், அவர்களால் அதை மேலே தூக்க முடியவில்லை; பின்னர் அவர்கள் ஜனார்த்தனனிடம் சென்றனர்.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
வானத்தை மறைத்தபடி அந்தக் கிணற்றின் மீது ஒரு பெரிய பல்லி நின்றிருந்தது; 'அதைத் தூக்குபவர் யாருமில்லை' என்று அவர்கள் கிருஷ்ணனிடம் தெரிவித்தனர்.
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
வாசுதேவன் அவனைத் தூக்கினார்; கேட்கப்பட்டபோது அரசன் விருப்பம் போல் கூறினான். அப்போது நிருகன் தன்னை, ஆயிரம் யாகங்கள் செய்த தன் பழைய நிலையை, வெளிப்படுத்தினான்.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
அவ்வாறு கூறிய அவனிடம் மாதவன் சொன்னார்: நீ நல்ல செயலைச் செய்தாய், பாவச்செயலை அல்ல. இத்தகைய துர்கதியை நீ எவ்வாறு அடைந்தாய்? அரசே, அதைச் சொல், இது ஏன் இப்படி நடந்தது?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
ஆயிரம் பசுக்கள், பின்னும் நூறு, மீண்டும் நூறு நூறாக, எண்ணற்ற லட்சங்கள் — அரசே, அந்தப் பசுக்கள் அந்தணர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பின் உன்னிடமிருந்து எங்கே போயின?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
அப்போது நிருகன் கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்: அக்கினிஹோத்ரம் செய்யும் அந்தணன், வெளியூர் சென்றிருந்தபோது, அவனுடைய ஒரு பசு என் பசுக்கூட்டத்திலிருந்து தவறி வழிமாறிப் போய்விட்டது.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
ஆயிரம் பசுக்களில் அது எண்ணப்பட்டிருந்தது; அப்போது என் இடையர்கள் அதைக் கண்டனர். மறுமைக்காக விரும்பியவனாக நான் அதை ஓர் அந்தணனுக்குத் தானமாகக் கொடுத்தேன்.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
அந்த அந்தணன் தேடியபோது அந்தப் பசுவை மற்றொருவன் வீட்டில் கண்டான்; அது யாருடையதாக இருந்ததோ அந்த அந்தணன், இது என்னுடையது என்று சொன்னான்.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
அவ்விருவரும் வாதிட்டவாறு மிகுந்த சினத்துடன் என்னிடம் வந்து, "நீர் கொடுப்பவர்", "நீர் பறிப்பவர்" என்றனர்.
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
நூறு பசுக்களுக்கு ஈடாக, நூறு என்ற எண்ணிக்கையுடன் பசுக்களை மாற்றிக்கொள்ள நான் அந்த ஏற்பவனிடம் கேட்டேன்; ஆனால் அவன் எனக்கு இதைச் சொன்னான்.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
ஏற்ற இடத்திலும் காலத்திலும் அமைந்த, அமைதியான, கன்றின் மீது மிக்க அன்புள்ள, இனிய பாலைத் தரும், நற்பேறுடைய பசு என் இல்லத்தில் எப்போதும் இருந்தது.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
"என் கன்று மெலிந்தது; அதன் தாய்ப் பசுவின் முலைகள் குறைபாடுடையவை; அவளை என்னால் கொடுக்க இயலாது" என்று சொல்லி அவன் சென்றான்.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
பிறகு நான் வேறொரு அந்தணனிடம் பரிமாற்றமாக, அவளுக்காக நூறாயிரம் பசுக்களை எடுத்துக்கொள்ளுமாறு கேட்டேன்.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
"அரசர்களின் கொடையை நான் ஏற்பதில்லை; என் பொருளைத் தேடுவதில் நான் ஆற்றலுடையவன். ஓ மதுசூதனா, அதே பசு எனக்கு விரைவில் கொடுக்கப்படட்டும்."
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
தங்கத்தையும், குதிரைகளையும், வெள்ளித் தேர்களையும் கொடுத்தபோதும், அந்தச் சிறந்த அந்தணர் எதையும் ஏற்கவில்லை; அவர் சென்றுவிட்டார்.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
அந்தக் கணத்திலேயே காலதர்மனால் அழைக்கப்பட்டு, நான் பிதுர்லோகத்தை அடைந்து தர்மராஜனிடம் வந்தேன்.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
யமன் என்னை மதித்து பின்னர் இவ்வாறு சொன்னான்: அரசே, உன் புண்ணிய செயல்களுக்கு முடிவு எண்ணப்படவில்லை.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
ஆனால் அறியாமையால் நீ ஒரு பாவமும் செய்திருக்கிறாய். நீ விரும்பியபடி அதற்கு முன்னர் அல்லது பின்னர் பிராயச்சித்தம் செய்யலாம்.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
'நான் காப்பாற்றுவேன்' என்று நீ சொன்னாய்; ஆனால் உன் சபதம் பொய்யானது. அந்தணரின் சொத்தை எடுத்ததும் உன் இரட்டைக் குற்றம்.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
'பிரபோ, முதலில் கிருச்ச்ர விரதம் இருப்பேன்; பின்னர் நல்லது செய்வேன்' என்று தர்மராஜனிடம் சொல்லிக்கொண்டே நான் தரையில் விழுந்தேன்.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
விழுந்தவனாகிய நான் யமன் உரக்கப் பேசுவதைக் கேட்டேன்: ஜனார்த்தன வாசுதேவன் உன்னை மீட்பவனாக இருப்பான்.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
ஓராயிரம் ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபோது, தீய கர்மம் தேய்ந்தபின், உன் சொந்த கர்மத்தால் வென்ற நித்திய உலகங்களை அடைவாய்.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
கிணற்றில் தலைகீழாக விழுந்த என்னை நான் கண்டேன், விலங்கு பிறவியை அடைந்தவனாக; ஆயினும் நினைவு என்னை விட்டு விலகவில்லை.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
இன்று நீயே என்னை மீட்டாய்; தவவலிமையைத் தவிர வேறு எது? கிருஷ்ணா, எனக்கு அனுமதி அளி, இன்றே நான் சொர்க்கம் செல்வேன்.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
கிருஷ்ணனால் அனுமதி பெற்று, அந்த எதிரிகளை அடக்கியவன் ஜனார்த்தனனை வணங்கி, தெய்வீக விமானத்தில் ஏறி சொர்க்கம் சென்றான்.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அப்போது நிருகன் சொர்க்கம் சென்ற பின், வாசுதேவன் இந்த சுலோகங்களைச் சொன்னான், குருநந்தனா.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
தர்மத்தை அறிந்த மனிதன் பிராமணனின் சொத்தைக் கவரக்கூடாது. பிராமணனின் சொத்து கவரப்பட்டால் அது நிருகனை அழிக்கிறது; பிராமணனின் பசுவைப் போல.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
பார்த்தா, நல்லோருடன் நல்லோரின் சேர்க்கை பயனற்றதல்ல. நல்லோரின் சேர்க்கையால் நிருகன் நரகத்திலிருந்து விடுபட்டதைப் பார்.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
அங்கு கொடை பயனளிக்கும்; அங்கு துரோகம் பயனற்றது. ஆகையால், யுதிஷ்டிரா, பசுக்களைக் கவர்வதை விலக்க வேண்டும்.