ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ನೃಗನು ಅತ್ಯಂತ ಘೋರ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
ಹಿಂದೆ ದ್ವಾರವತಿ ನೆಲೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪಾರ್ಥನೇ, ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ; ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಾವಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಬಯಸಿದ ಜನರು ಆ ಬಾವಿಯಿಂದ, ಆ ನೀರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾ ಶ್ರಮದಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ ಓತಿಕ್ಯಾತವನ್ನು ಕಂಡರು; ಅದನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಲು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಟ್ಟಿಯೂ ಅವರು ಎತ್ತಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಅವರು ಜನಾರ್ದನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ ಆ ಬಾವಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಓತಿಕ್ಯಾತ ನಿಂತಿತ್ತು; 'ಅದನ್ನು ಎತ್ತುವವರು ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಅವರು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಿವೇದಿಸಿದರು.
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿದನು; ಕೇಳಿದಾಗ ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ನೃಗನು ತನ್ನ ಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು, ಸಾವಿರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನನ್ನು, ತಿಳಿಸಿದನು.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ಮಾಧವನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಶುಭಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ, ಪಾಪಕರ್ಮವನ್ನಲ್ಲ. ಇಂತಹ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೊಂದಿದೆ? ನರೇಂದ್ರನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು, ಇದು ಹೀಗೇಕೆ ಆಯಿತು?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಹಸುಗಳು, ಮತ್ತೆ ನೂರು, ಇನ್ನೂ ನೂರಾರು, ಎಂಟು ನೂರು ಲಕ್ಷ — ರಾಜನೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಆ (ಹಸುಗಳು) ನಿನ್ನ ಬಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದವು?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
ಆಗ ನೃಗನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ, ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅವನ, ಒಂದು ಹಸು ನನ್ನ ಗೋಧನದಿಂದ ತಪ್ಪಿಹೋಯಿತು.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ನನ್ನ ಗೊಲ್ಲರು ಅದನ್ನು ಕಂಡರು. ಮರಣಾನಂತರದ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸಿ ನಾನು ಆ (ಹಸು)ವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದೆ.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
ಆ ದ್ವಿಜನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಆ ಹಸುವನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡನು; ಆ (ಹಸು) ಯಾರದ್ದಾಗಿತ್ತೋ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಇದು ನನ್ನದು ಎಂದನು.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಿವಾದಿಸುತ್ತಾ, ತೀವ್ರ ಆವೇಶದಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, "ನೀನು ದಾತ", "ನೀನು ಹರ್ತ" ಎಂದರು.
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
ನೂರು ಹಸುಗಳಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ, ನೂರು ಸಂಖ್ಯೆಯ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ; ಆದರೆ ಅವನು ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
ಸೂಕ್ತ ಸ್ಥಳ-ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇರುವ, ಶಾಂತ, ಕರುವಿನ ಮೇಲೆ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ, ಸಿಹಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ, ಧನ್ಯ ಹಸು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇತ್ತು.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
"ನನ್ನ ಕರು ಕೃಶವಾಗಿದೆ; ಅದರ ತಾಯಿ ಹಸುವಿನ ಮೊಲೆಗಳು ದೋಷಯುಕ್ತವಾಗಿವೆ; ಅವಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ಹೊರಟುಹೋದನು.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳಿಗಾಗಿ ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದೆ.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
"ರಾಜರ ದಾನವನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನದನ್ನು ಹುಡುಕುವಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಮರ್ಥನು. ಓ ಮಧುಸೂದನ, ಅದೇ ಹಸುವನ್ನು ನನಗೆ ಶೀಘ್ರ ಕೊಡಬೇಕು."
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
ಚಿನ್ನ, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ರಥಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗಲೂ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಏನನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಹೊರಟುಹೋದನು.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಾಲಧರ್ಮನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಾನು ಪಿತೃಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆ.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
ಯಮನು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ನಂತರ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
ಆದರೆ ನೀನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಒಂದು ಪಾಪವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಮೊದಲು ಅಥವಾ ನಂತರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬಹುದು.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
'ನಾನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದೆ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಸುಳ್ಳಾಯಿತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನಿನ್ನ ದ್ವಿವಿಧ ಅತಿಕ್ರಮಣ.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
'ಪ್ರಭೂ, ಮೊದಲು ಕೃಚ್ಛ್ರವ್ರತ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನಂತರ ಶುಭಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದೆ.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
ಬಿದ್ದಿದ್ದ ನಾನು ಯಮನು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: ಜನಾರ್ದನ ವಾಸುದೇವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವನು.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮುಗಿದಾಗ, ದುಷ್ಕರ್ಮ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಕರ್ಮದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಶಾಶ್ವತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ, ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಯನ್ನು ಪಡೆದು; ಆದರೂ ಸ್ಮೃತಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
ಇಂದು ನೀನೇ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಿದೆ; ತಪೋಬಲದ ಹೊರತು ಬೇರೇನು? ಕೃಷ್ಣಾ, ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡು, ಇಂದೇ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಆ ಶತ್ರುದಮನನು ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನವೇರಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗ ನೃಗನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರ ವಾಸುದೇವನು, ಕುರುನಂದನನೇ, ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಅಪಹರಿಸಬಾರದು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸ್ವತ್ತು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅದು ನೃಗನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಗೋವಿನಂತೆ.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ಸತ್ಪುರುಷರ ಸಮಾಗಮ ಸತ್ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ನಿಷ್ಫಲವಲ್ಲ. ಸಾಧುಗಳ ಸಮಾಗಮದಿಂದ ನೃಗನು ನರಕದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿದುದನ್ನು ನೋಡು.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದಾನ ಫಲವತ್ತಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ದ್ರೋಹ ಫಲರಹಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಗೋವುಗಳ ಅಪಹರಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.