മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
ഇവിടെ സജ്ജനങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണസ്വം തൊടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഇതുതന്നെ പറയുന്നു; നൃഗൻ അതിമഹത്തായ കഷ്ടം നേടി, കുരുശ്രേഷ്ഠാ.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
പണ്ട് ദ്വാരക നിവേശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, പാർത്ഥാ, എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; പുല്ലും കുറ്റിച്ചെടികളും മൂടിയ ഒരു മഹാകിണർ കാണപ്പെട്ടു.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
അവിടെ വെള്ളം ആഗ്രഹിച്ചവർ ആ കിണറ്റിൽ നിന്ന്, ആ വെള്ളം നന്നായി മൂടപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, വലിയ പ്രയത്നത്തോടെ ശ്രമിച്ചു.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
അവർ അവിടെ ഒരു വലിയ ശരീരമുള്ള പല്ലിയെ കണ്ടു; അതിനെ ഉയർത്താൻ ആയിരക്കണക്കിനാളുകൾ ശ്രമിച്ചു.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
കയറുകൊണ്ടും തോൽപ്പട്ടകൊണ്ടും മലപോലെയുള്ളതിനെ കെട്ടിയിട്ടിട്ടും അവർക്ക് ഉയർത്താനായില്ല; അപ്പോൾ അവർ ജനാർദ്ദനന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
ആകാശം മറച്ചുകൊണ്ട് ആ കിണറിന് മുകളിൽ ഒരു വലിയ പല്ലി നിന്നിരുന്നു; 'അതിനെ ഉയർത്താൻ ആരുമില്ല' എന്ന് അവർ കൃഷ്ണനോട് അറിയിച്ചു.
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
വാസുദേവൻ അവനെ ഉയർത്തി; ചോദിച്ചപ്പോൾ രാജാവ് ഇഷ്ടപ്രകാരം പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നൃഗൻ തന്റെ പൂർവരൂപം, ആയിരം യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തവനെ, വെളിപ്പെടുത്തി.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
അങ്ങനെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അവനോട് മാധവൻ പറഞ്ഞു: നീ ശുഭകർമ്മം ചെയ്തു, പാപകർമ്മമല്ല. ഇത്തരം ദുർഗതി നിനക്ക് എങ്ങനെ വന്നു? നരേന്ദ്രാ, അത് പറയൂ, ഇത് എന്തുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെയായി?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
ആയിരം പശുക്കൾ, പിന്നെയും നൂറ്, വീണ്ടും നൂറുകൾ, എണ്ണൂറ് ലക്ഷം — രാജാവേ, ബ്രാഹ്മണർക്ക് നൽകിയ ആ പശുക്കൾ നിന്റെ പക്കൽ നിന്ന് എവിടേക്ക് പോയി?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
അപ്പോൾ നൃഗൻ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു: അഗ്നിഹോത്രിയായ ബ്രാഹ്മണന്റെ, ദൂരദേശത്ത് പോയിരുന്ന അവന്റെ, ഒരു പശു എന്റെ പശുസമ്പത്തിൽ നിന്ന് വഴിതെറ്റിപ്പോയി.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
ആയിരം പശുക്കളിൽ അത് എണ്ണപ്പെട്ടിരുന്നു; അപ്പോൾ എന്റെ ഇടയന്മാർ അത് കണ്ടു. പരലോകഫലം ആഗ്രഹിച്ച് ഞാൻ ആ (പശു)വിനെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്തു.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
ആ ദ്വിജൻ തിരഞ്ഞുനോക്കി ആ പശുവിനെ മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ കണ്ടു; ആ (പശു) ആരുടേതായിരുന്നോ ആ ബ്രാഹ്മണൻ, ഇത് എന്റേതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
ആ രണ്ടുപേരും തർക്കിച്ചുകൊണ്ട് കഠിനമായ ക്രോധത്തോടെ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു, "നീ ദാതാവ്", "നീ അപഹർത്താവ്" എന്നു പറഞ്ഞു.
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
നൂറു പശുക്കൾക്കു പകരം, നൂറെണ്ണം വീതമുള്ള കൈമാറ്റത്തിനായി ഞാൻ ആ പ്രതിഗ്രാഹകനോട് ചോദിച്ചു; എന്നാൽ അവൻ എന്നോട് ഇതു പറഞ്ഞു.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
ഉചിതമായ ദേശകാലങ്ങളിൽ അണഞ്ഞവളും, ശാന്തയും, കിടാവിനോട് അതിവാത്സല്യമുള്ളവളും, മധുരമായ പാൽ നൽകുന്നവളും, പുണ്യവതിയുമായ പശു എന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
"എന്റെ കിടാവ് മെലിഞ്ഞതാണ്; അതിന്റെ അമ്മപ്പശുവിന്റെ മുലകൾക്കു ദോഷമുണ്ട്; അവളെ എനിക്കു നൽകാൻ കഴിയില്ല" എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ പോയി.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
പിന്നെ ഞാൻ മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണനോട്, അവൾക്കു പകരമായി ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളെ സ്വീകരിക്കാൻ ചോദിച്ചു.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
"രാജാക്കന്മാരുടെ ദാനം ഞാൻ സ്വീകരിക്കില്ല; എന്റെ സ്വന്തം വസ്തു തേടാൻ ഞാൻ ശക്തനാണ്. ഓ മധുസൂദനാ, ആ പശുവെ എനിക്കു വേഗം നൽകണം."
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
സ്വർണ്ണവും കുതിരകളും വെള്ളിരഥങ്ങളും നൽകിയപ്പോഴും ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണൻ ഒന്നും സ്വീകരിച്ചില്ല; അദ്ദേഹം പോയി.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
ആ സമയത്തുതന്നെ കാലധർമ്മൻ വിളിച്ചതനുസരിച്ച് ഞാൻ പിതൃലോകത്തിലെത്തി ധർമ്മരാജന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
യമൻ എന്നെ ആദരിച്ച ശേഷം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നിന്റെ പുണ്യകർമ്മങ്ങൾക്ക് അവസാനം എണ്ണപ്പെടുന്നില്ല.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
എന്നാൽ അജ്ഞാനത്താൽ നീ ഒരു പാപവും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നീ ഇച്ഛിക്കുന്നതുപോലെ മുമ്പോ പിന്നീടോ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാം.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
'ഞാൻ രക്ഷിക്കും' എന്ന് നീ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ നിന്റെ പ്രതിജ്ഞ വ്യാജമായി. ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് എടുത്തത് നിന്റെ ഇരട്ടി ലംഘനമാണ്.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
'പ്രഭോ, ആദ്യം കൃച്ഛ്രവ്രതം ചെയ്യാം, പിന്നീട് ശുഭകർമ്മം ചെയ്യാം' എന്ന് ധർമ്മരാജനോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ ഞാൻ നിലത്തു വീണു.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
വീണുകിടന്ന ഞാൻ യമൻ ഉറക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടു: ജനാർദ്ദനനായ വാസുദേവൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
ആയിരം വർഷം തികയുമ്പോൾ, ദുഷ്കർമ്മം ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ സ്വകർമ്മത്താൽ നേടിയ ശാശ്വത ലോകങ്ങൾ നീ പ്രാപിക്കും.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
കിണറ്റിൽ തലകീഴായി വീണുകിടക്കുന്ന എന്നെ ഞാൻ കണ്ടു; തിര്യക്ജന്മം പ്രാപിച്ചിട്ടും സ്മൃതി എന്നെ വിട്ടില്ല.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
ഇന്ന് നീയാണ് എന്നെ രക്ഷിച്ചത്; തപോബലമല്ലാതെ മറ്റെന്ത്? കൃഷ്ണാ, എനിക്ക് അനുമതി നൽകൂ, ഇന്ന് ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
കൃഷ്ണന്റെ അനുമതി ലഭിച്ച ആ ശത്രുനിഗ്രഹകൻ ജനാർദ്ദനനെ നമസ്കരിച്ച് ദിവ്യവിമാനത്തിൽ കയറി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ നൃഗൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയ ശേഷം വാസുദേവൻ കുരുനന്ദനാ, ഈ ശ്ലോകങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
ധർമ്മം അറിയുന്ന മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ സ്വത്ത് അപഹരിക്കരുത്. ബ്രാഹ്മണസ്വത്ത് അപഹരിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് നൃഗനെ നശിപ്പിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണന്റെ പശുവെന്നപോലെ.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
ഹേ പാർത്ഥാ, സജ്ജനങ്ങളുമായുള്ള സജ്ജനങ്ങളുടെ സമാഗമം ഫലരഹിതമല്ല. സാധുസമാഗമത്താൽ നൃഗൻ നരകത്തിൽനിന്ന് മോചിതനായത് കാണുക.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
അവിടെ ദാനം ഫലപ്രദമാണ്; അവിടെ ദ്രോഹം ഫലരഹിതമാണ്. അതിനാൽ, യുധിഷ്ഠിരാ, പശുക്കളെ അപഹരിക്കുന്നത് വർജിക്കണം.