Mahābhārata · Adhyāya 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
Hier erzählen die Guten gerade diese Geschichte über das Berühren des Eigentums eines Brāhmaṇa, in der Nṛga ein sehr großes Leid erfuhr, o Bester der Kurus.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
Einst, als Dvāravatī gegründet wurde, o Pārtha, so hört man, erschien ein großer Brunnen, bedeckt mit Gras und Gestrüpp.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
Dort mühten sich die Wasser Suchenden mit großer Anstrengung an jenem Brunnen, dessen Wasser gut verdeckt war.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
Sie sahen dort eine Eidechse von gewaltigem Körper; und Tausende von ihnen mühten sich, sie emporzuheben.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
Obwohl sie es, einem Berg gleich, mit Seilen und Lederriemen fesselten, konnten sie es nicht emporheben; da gingen sie zu Janārdana.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
Den Himmel verdeckend, stand eine große Eidechse über jenem Brunnen; und sie meldeten Kṛṣṇa: »Es gibt niemanden, der sie emporheben könnte.«
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
Vāsudeva hob ihn heraus; befragt, sprach der König nach seinem Wunsch. Da offenbarte Nṛga sein früheres Selbst, den, der tausend Opfer dargebracht hatte.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
Während er so sprach, sagte Mādhava zu ihm: Du hast eine gute Tat getan, keine sündhafte. Wie bist du in ein so elendes Schicksal geraten? Sag es, o Herr der Menschen: Warum ist dies geschehen?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
Tausende von Kühen, dann hundert, wieder Hunderte, und achthunderttausend — o König, wohin sind die den Brahmanen gegebenen (Kühe) von dir gegangen?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
Da sprach Nṛga zu Kṛṣṇa: Eine Kuh eines Agnihotra-Brahmanen, der fortgegangen war, verirrte sich aus meiner Rinderherde.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
Sie war unter tausend Kühen gezählt worden; da sahen sie meine Hirten. Im Verlangen nach dem Jenseits gab ich sie als Gabe einem Brahmanen.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
Bei der Suche sah der Brahmane jene Kuh im Haus eines anderen, und der Brahmane, dem sie gehörte, sagte: Diese gehört mir.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
Beide kamen, im Streit und tief erregt, zu mir und sprachen: »Du bist der Geber«, »Du bist der Nehmer«.
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
Im Tausch gegen hundert Kühe, an Zahl hundert, bat ich den Empfänger; er aber sprach zu mir dies.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
Eine Kuh, dem Ort und der Zeit gemäß, sanft, ihrem Kalb überaus zugetan, süße Milch gebend, gesegnet, war stets in meinem Haus.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
»Mein Kalb ist mager, und seine Mutter, die Kuh, hat fehlerhafte Euter; ich kann sie nicht geben.« So sprach er und ging davon.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
Dann bat ich einen anderen Brahmanen im Tausch, hunderttausend Kühe für sie anzunehmen.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
»Ich nehme keine Gaben von Königen an; ich bin fähig, das Meine zu suchen. O Madhusūdana, möge mir diese eine Kuh schnell gegeben werden.«
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
Obwohl man ihm Gold, Pferde und silberne Wagen gab, nahm jener Beste der Brahmanen nichts an und ging fort.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
Eben in jenem Augenblick, vom Herrn der Zeit gerufen, erreichte ich die Welt der Ahnen und trat vor den König des Dharma.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
Yama aber, nachdem er mich geehrt hatte, sprach darauf diese Worte: O König, das Ende deiner verdienstvollen Taten ist nicht zu zählen.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
Doch auch eine Sünde hast du aus Unwissenheit begangen. Sühne sie, vorher oder nachher, wie du willst.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
Du sagtest: „Ich werde dich beschützen“, doch dein Gelübde war falsch. Und das Nehmen des Eigentums eines Brahmanen ist ein doppelter Frevel deinerseits.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
„O Herr, zuerst werde ich die Kṛcchra-Buße üben, danach gute Werke“ — so zum König des Dharma sprechend, fiel ich zu Boden.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
Gefallen hörte ich Yama laut sprechen: Vāsudeva Janārdana wird dein Retter sein.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
Wenn tausend Jahre vollendet und die böse Tat erschöpft sind, wirst du die ewigen Welten erlangen, die du durch deine eigene Tat gewonnen hast.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
Ich sah mich in einen Brunnen gefallen, mit dem Kopf nach unten, im Tierleib wiedergeboren; doch die Erinnerung verließ mich nicht.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
Heute hast du mich erlöst; was sonst als die Kraft der Askese? O Kṛṣṇa, gewähre mir Erlaubnis; heute will ich in den Himmel gehen.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
Von Kṛṣṇa beurlaubt, verneigte sich dieser Feindbezwinger vor Janārdana, bestieg einen göttlichen Wagen und ging in den Himmel.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
Als Nṛga dann in den Himmel gegangen war, o Bester der Bharatas, sprach Vāsudeva, o Freude der Kurus, diese Verse.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
Ein Mensch, der das Dharma kennt, soll das Eigentum eines Brahmanen nicht nehmen. Geraubtes Brahmanen-Eigentum vernichtet Nṛga, wie die Kuh eines Brahmanen.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
O Sohn der Pṛthā, die Begegnung der Guten mit den Guten ist nicht fruchtlos. Sieh, wie Nṛga durch die Gesellschaft der Tugendhaften aus der Hölle befreit wurde.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
Dort ist das Geben fruchtbar, und das Unrecht dort ist ebenso fruchtlos. Darum, o Yudhiṣṭhira, soll man das Wegnehmen von Kühen meiden.