మహాభారతం · అధ్యాయం 13.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.105.1
अत्रैव कीर्त्यते सद्भिर्ब्राह्मणस्वाभिमर्शने ।
नृगेण सुमहत्कृच्छ्रुं यदवाप्तं कुरूद्वह ॥ १३.१०५.१ ॥
ఇక్కడ సజ్జనులు బ్రాహ్మణుని ధనాన్ని తాకడం గురించి ఇదే కథను చెబుతారు; నృగుడు ఎంతో గొప్ప కష్టాన్ని పొందాడు, కురువంశ శ్రేష్ఠుడా.
13.105.2
निविशन्त्यां पुरा पार्थ द्वारवत्यामिति श्रुतिः ।
अदृश्यत महाकूपस्तृणवीरुत्समावृतः। ॥ १३.१०५.२ ॥
పూర్వం ద్వారక నిర్మించబడుతున్నప్పుడు, ఓ పార్థా, అని వినబడింది; గడ్డి మరియు పొదలతో కప్పబడిన ఒక మహా బావి కనిపించింది.
13.105.3
प्रयत्नं तत्र कुर्वाणास्तस्मात्कूपाज्जलार्थिनः ।
श्रमेण महता युक्तास्तस्मिंस्तोये सुसंवृते ॥ १३.१०५.३ ॥
అక్కడ నీటి కోసం కోరిన వారు ఆ బావి నుండి, ఆ నీరు బాగా కప్పబడి ఉండగా, గొప్ప శ్రమతో ప్రయత్నం చేశారు.
13.105.4
ददृशुस्ते महाकायं कृकलासमवस्थितम् ।
तस्य चोद्धरणे यत्नमकुर्वंस्ते सहस्रशः ॥ १३.१०५.४ ॥
వారు అక్కడ ఒక పెద్ద శరీరం గల ఊసరవెల్లిని చూశారు; దానిని పైకి లేపడానికి వేలమంది ప్రయత్నించారు.
13.105.5
प्रग्रहैश्चर्मपट्टैश्च तं बद्ध्वा पर्वतोपमम् ।
नाशक्नुवन्समुद्धर्तुं ततो जग्मुर्जनार्दनम् ॥ १३.१०५.५ ॥
తాళ్లతో, తోలు పట్టీలతో దానిని పర్వతంలా కట్టి కూడా వారు దానిని పైకి లేపలేకపోయారు; అప్పుడు వారు జనార్దనుని వద్దకు వెళ్లారు.
13.105.6
खमावृत्योदपानस्य कृकलासः स्थितो महान् ।
तस्य नास्ति समुद्धर्तेत्येतत्कृष्णे न्यवेदयन् ॥ १३.१०५.६ ॥
ఆకాశాన్ని కప్పుతూ ఆ బావిపై ఒక పెద్ద ఊసరవెల్లి నిలిచి ఉంది; 'దానిని పైకి లేపగలవారు లేరు' అని వారు కృష్ణునికి విన్నవించారు.
13.105.7
स वासुदेवेन समुद्धृतश्च ।
पृष्टश्च कामान्निजगाद राजा।
नृगस्तदाऽऽत्मानमथो न्यवेदय-
त्पुरातनं यज्ञसहस्रयाजिनम् ॥ १३.१०५.७ ॥
వాసుదేవుడు అతన్ని పైకెత్తాడు; అడిగినప్పుడు రాజు తన కోరిక మేరకు చెప్పాడు. అప్పుడు నృగుడు తన పూర్వ స్వరూపాన్ని, వేయి యజ్ఞాలు చేసిన తనను, వెల్లడించాడు.
13.105.8
तथा ब्रुवाणं तु तमाह माधवः ।
शुभं त्वया कर्म कृतं न पापकम्।
कथं भवान्दुर्गतिमीदृशीं गतो ।
नरेन्द्र तद्ब्रूहि किमेतदीदृशम् ॥ १३.१०५.८ ॥
అలా చెబుతున్న అతనితో మాధవుడు ఇలా అన్నాడు: నువ్వు శుభకర్మ చేశావు, పాపకర్మ కాదు. ఇటువంటి దుర్గతిని నువ్వు ఎలా పొందావు? నరేంద్రా, అది చెప్పు, ఇది ఎందుకిలా జరిగింది?
13.105.9
शतं सहस्राणि गवां शतं पुनः ।
पुनः शतान्यष्टशतायुतानि।
नृप द्विजेभ्यः क्व नु तद्गतं तव ॥ १३.१०५.९ ॥
వేల ఆవులు, మళ్లీ వంద, ఇంకా వందలు, ఎనిమిది వందల వేలు — రాజా, బ్రాహ్మణులకు ఇచ్చిన ఆ (ఆవులు) నీ వద్ద నుండి ఎక్కడికి వెళ్లాయి?
13.105.10
नृगस्ततोऽब्रवीत्कृष्णं ब्राह्मणस्याग्निहोत्रिणः ।
प्रोषितस्य परिभ्रष्टा गौरेका मम गोधने ॥ १३.१०५.१० ॥
అప్పుడు నృగుడు కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు: అగ్నిహోత్రి అయిన బ్రాహ్మణుని, దూరంగా వెళ్లిన అతని, ఒక ఆవు నా గోధనం నుండి తప్పిపోయింది.
13.105.11
गवां सहस्रे संख्याता तदा सा पशुपैर्मम ।
सा ब्राह्मणाय मे दत्ता प्रेत्यार्थमभिकाङ्क्षता ॥ १३.१०५.११ ॥
వేల ఆవులలో అది లెక్కించబడింది; అప్పుడు నా గోపాలురు దానిని చూశారు. పరలోక ఫలాన్ని కోరుతూ నేను ఆ (ఆవు)ను ఒక బ్రాహ్మణునికి దానంగా ఇచ్చాను.
13.105.12
अपश्यत्परिमार्गंश्च तां गां परगृहे द्विजः ।
ममेयमिति चोवाच ब्राह्मणो यस्य साऽभवत् ॥ १३.१०५.१२ ॥
ఆ ద్విజుడు వెతుకుతూ ఆ ఆవును మరొకరి ఇంట్లో చూశాడు; ఆ (ఆవు) ఎవరిదైతే ఆ బ్రాహ్మణుడు, ఇది నాది అని అన్నాడు.
13.105.13
तावुभौ समनुप्राप्तौ विवदन्तौ भृशज्वरौ ।
भवान्दाता भवान्हर्तेत्यथ तौ मामवोचताम् ॥ १३.१०५.१३ ॥
ఆ ఇద్దరూ వివాదిస్తూ, తీవ్ర ఆవేశంతో నా దగ్గరకు వచ్చి, "నీవు దాతవు", "నీవు హర్తవు" అని అన్నారు.
13.105.14
शतेन शतसङ्ख्येन गवां विनिमयेन वै ।
याचे प्रतिग्रहीतारं स तु मामब्रवीदिदम् ॥ १३.१०५.१४ ॥
నూరు ఆవులకు బదులుగా, నూరు సంఖ్యతో మార్పిడి చేసుకోవాలని నేను ఆ ప్రతిగ్రహీతను అడిగాను; కానీ అతడు నాకు ఇలా చెప్పాడు.
13.105.15
देशकालोपसम्पन्ना दोग्ध्री शान्ताऽतिवत्सला ।
स्वादुक्षीरप्रदा धन्या मम नित्यं निवेशने ॥ १३.१०५.१५ ॥
తగిన స్థలం, కాలంలో ఉన్న, శాంతమైన, దూడపై అతిప్రేమ కలిగిన, తీయని పాలిచ్చే, ధన్యమైన ఆవు ఎల్లప్పుడూ నా ఇంట్లో ఉండేది.
13.105.16
कृशं च भरते सा गौर्मम पुत्रमपस्तनम् ।
न सा शक्या मया दातुमित्युक्त्वा स जगाम ह ॥ १३.१०५.१६ ॥
"నా దూడ చిక్కిపోయింది; దాని తల్లి ఆవు చనుబొమ్మలు లోపభూయిష్టమైనవి; ఆమెను నేను ఇవ్వలేను" అని చెప్పి అతడు వెళ్ళిపోయాడు.
13.105.17
ततस्तमपरं विप्रं याचे विनिमयेन वै ।
गवां शतसहस्रं हि तत्कृते गृह्यतामिति ॥ १३.१०५.१७ ॥
అప్పుడు నేను మరో బ్రాహ్మణుని దగ్గర అమ్మకం-మార్పిడిలో, ఆమె కోసం లక్ష ఆవులను తీసుకోమని అడిగాను.
13.105.18
न राज्ञां प्रतिगृह्णामि शक्तोऽहं स्वस्य मार्गणे ।
सैव गौर्दीयतां शीघ्रं ममेति मधुसूदन ॥ १३.१०५.१८ ॥
"రాజుల దానాన్ని నేను స్వీకరించను; నా సొత్తును వెతకడంలో నేను సమర్థుడను. ఓ మధుసూదనా, ఆ ఆవునే నాకు త్వరగా ఇవ్వాలి."
13.105.19
रुक्ममश्वांश्च ददतो रजतस्यन्दनांस्तथा ।
न जग्राह ययौ चापि तदा स ब्राह्मणर्षभः ॥ १३.१०५.१९ ॥
బంగారం, గుర్రాలు, వెండి రథాలు ఇచ్చినప్పటికీ ఆ శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణుడు ఏదీ స్వీకరించలేదు; అతడు వెళ్లిపోయాడు.
13.105.20
एतस्मिन्नेव काले तु चोदितः कालधर्मणा ।
पितृलोकमहं प्राप्य धर्मराजमुपागमम् ॥ १३.१०५.२० ॥
ఆ సమయంలోనే కాలధర్ముడు పిలిపించగా నేను పితృలోకానికి చేరి ధర్మరాజు వద్దకు వచ్చాను.
13.105.21
यमस्तु पूजयित्वा मां ततो वचनमब्रवीत् ।
नान्तः सङ्ख्यायते राजंस्तव पुण्यस्य कर्मणः ॥ १३.१०५.२१ ॥
యముడు నన్ను గౌరవించి అప్పుడు ఇలా అన్నాడు: రాజా, నీ పుణ్యకర్మలకు అంతం లెక్కించబడదు.
13.105.22
अस्ति चैव कृतं पापमज्ञानात्तदपि त्वया ।
चरस्व पापं पश्चाद्वा पूर्वं वा त्वं यथेच्छसि ॥ १३.१०५.२२ ॥
కానీ నువ్వు అజ్ఞానం వల్ల ఒక పాపం కూడా చేశావు. నువ్వు కోరినట్లు ముందు గానీ తర్వాత గానీ ప్రాయశ్చిత్తం చెయ్యి.
13.105.23
रक्षितास्मीति चोक्तं ते प्रतिज्ञा चानृता तव ।
ब्राह्मणस्वस्य चादानं द्विविधस्ते व्यतिक्रमः ॥ १३.१०५.२३ ॥
'నేను రక్షిస్తాను' అని నువ్వు అన్నావు; కానీ నీ ప్రతిజ్ఞ అబద్ధమైంది. బ్రాహ్మణుని ధనాన్ని తీసుకోవడం నీ రెండు రకాల అతిక్రమం.
13.105.24
पूर्वं कृच्छं चरिष्येऽहं पश्चाच्छुभमिति प्रभो ।
धर्मराजं ब्रुवन्नेवं पतितोस्मि महीतले ॥ १३.१०५.२४ ॥
'ప్రభూ, ముందు కృచ్ఛ్ర వ్రతం చేస్తాను, తర్వాత శుభకార్యం చేస్తాను' అని ధర్మరాజుతో చెబుతూ నేను నేలపై పడిపోయాను.
13.105.25
अश्रौषं पतितश्चाहं यमस्योच्चैः प्रभाषतः ।
वासुदेवः समुद्धर्ता भविता ते जनार्दनः ॥ १३.१०५.२५ ॥
పడిపోయి ఉన్న నేను యముడు గట్టిగా మాట్లాడటం విన్నాను: జనార్దనుడు వాసుదేవుడు నిన్ను ఉద్ధరిస్తాడు.
13.105.26
पूर्णे वर्षसहस्रान्ते क्षीणे कर्मणि दुष्कृते ।
प्राप्लस्यसे शाश्वताँल्लोकाञ्जितान्स्वेनैव कर्मणा ॥ १३.१०५.२६ ॥
వెయ్యి సంవత్సరాలు పూర్తయ్యాక, దుష్కర్మ క్షీణించాక, నీ స్వకర్మతో గెలిచిన శాశ్వత లోకాలను పొందుతావు.
13.105.27
कूपेऽऽत्मानमधःशीर्षमपश्यं पतितं च ह ।
तिर्यग्योनिमनुप्राप्तं न च मामजहात्स्मृतिः ॥ १३.१०५.२७ ॥
బావిలో తల క్రిందికి పడి ఉన్న నన్ను నేను చూశాను, తిర్యగ్యోనిని పొంది కూడా స్మృతి నన్ను విడిచిపెట్టలేదు.
13.105.28
त्वया तु तारितोऽस्म्यद्य किमन्यत्र तपोबलात् ।
अनुजानीहि मां कृष्ण गच्छेयं दिवमद्य वै ॥ १३.१०५.२८ ॥
ఈ రోజు నువ్వే నన్ను తరింపజేశావు; తపోబలం తప్ప మరేమిటి? కృష్ణా, నాకు అనుమతి ఇవ్వు, ఈ రోజే స్వర్గానికి వెళ్తాను.
13.105.29
अनुज्ञातः स कृष्णेन नमस्कृत्य जनार्दनम् ।
विमानं दिव्यमास्थाय ययौ दिवमरिन्दमः ॥ १३.१०५.२९ ॥
కృష్ణుని అనుమతితో ఆ శత్రుదమనుడు జనార్దనునికి నమస్కరించి, దివ్య విమానం ఎక్కి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
13.105.30
ततस्तस्मिन्दिवं याते नृगे भरतसत्तम ।
वासुदेव इमाञ्श्लोकाञ्जगाद कुरुनन्दन ॥ १३.१०५.३० ॥
భరతోత్తమా, అప్పుడు నృగుడు స్వర్గానికి వెళ్ళగా, వాసుదేవుడు కురునందనా, ఈ శ్లోకాలను పలికాడు.
13.105.31
ब्राह्मणस्वं न हर्तव्यं पुरुषेण विजानता ।
ब्राह्मणस्वं हृतं हन्ति नृगं ब्राह्मणगौरिव ॥ १३.१०५.३१ ॥
ధర్మం తెలిసిన మనిషి బ్రాహ్మణుని ధనాన్ని అపహరించరాదు. బ్రాహ్మణ ధనం అపహరింపబడితే అది నృగుని నాశనం చేస్తుంది, బ్రాహ్మణుని గోవు వలె.
13.105.32
सतां समागमः सद्भिर्नाफलः पार्थ विद्यते ।
विमुक्तं नरकात्पश्य नृगं साधुसमागमात् ॥ १३.१०५.३२ ॥
ఓ పార్థా, సత్పురుషులతో సత్పురుషుల సమాగమం ఫలరహితం కాదు. సాధువుల సహవాసం వల్ల నృగుడు నరకం నుండి విముక్తుడైనట్లు చూడు.
13.105.33
प्रदानं फलवत्तत्र द्रोहस्तत्र तथाऽफलः ।
अपहारं गवां तस्माद्वर्जयेत युधिष्ठिर ॥ १३.१०५.३३ ॥
అక్కడ దానం ఫలవంతం; అక్కడ ద్రోహం అలాగే ఫలరహితం. కాబట్టి, ఓ యుధిష్ఠిరా, గోవులను అపహరించడం విడిచిపెట్టాలి.