Mahābhārata · Adhyāya 13.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.111.1
विधिं गवां परं श्रोतुमिच्छामि नृप तत्त्वतः ।
येन ताञ्शाश्वताँल्लोकानर्थिनां प्राप्नुयादिह ॥ १३.१११.१ ॥
Oh rey, deseo oír en verdad la regla suprema de la donación de vacas, por la cual los solicitantes podrían obtener aquí aquellos mundos eternos.
13.111.2
न गोदानात्परं किञ्चिद्विद्यते वसुधाधिप ।
गौर्हि न्यायागता दत्ता सद्यस्तारयते कुलम् ॥ १३.१११.२ ॥
Oh señor de la tierra, nada es superior al don de una vaca. Una vaca obtenida legítimamente y entregada de inmediato salva a la estirpe.
13.111.3
सतामर्थे सम्यगुत्पादितो यः ।
स वै क्लृप्तः सम्यगाभ्यः प्रजाभ्यः।
तस्मात्पूर्वं ह्यादिकालप्रवृत्तं ।
गोदानार्थं शृणु राजन्विधिं मे ॥ १३.१११.३ ॥
Aquello que fue correctamente producido para el bien de los justos ha sido también correctamente establecido para estas criaturas. Por tanto, oh rey, escucha de mí la regla de la donación de vacas, practicada desde los tiempos más antiguos.
13.111.4
पुरा गोष्ठे निलीनासु गोषु सन्दिग्धदर्शिना ।
मांधात्रा प्रकृतं प्रश्नं बृहस्पतिरभाषत ॥ १३.१११.४ ॥
Hace mucho tiempo, cuando las vacas estaban ocultas en el redil, Māndhātṛ, de mirada dudosa, planteó una pregunta, y Bṛhaspati respondió.
13.111.5
द्विजानामन्त्र्य सत्कृत्य प्रोक्तं कालमुपोष्य च ।
गोदानार्थे प्रयुञ्जीत रोहिणीं नियतव्रतः ॥ १३.१११.५ ॥
Tras invitar y honrar a los dvijas, y ayunar en el tiempo señalado, quien observa votos disciplinados debe realizar esto para la donación de vacas bajo el asterismo Rohiṇī.
13.111.6
आह्वानं च प्रयुञ्जीत समङ्गे बहुलेति च ।
प्रविश्य च गवां मध्यमिमां श्रुतिमुदाहरेत् ॥ १३.१११.६ ॥
Y debe usarse la invocación, diciendo: '¡Oh Samaṅgā, oh Bahulā!', y, habiendo entrado en medio de las vacas, debe recitarse esta śruti.
13.111.7
गौर्मे माता वृषभः पिता मे ।
दिवं गर्भं जगती मे प्रतिष्ठा।
प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु ।
पुनर्वाणीमुत्सृजेद्गोप्रदाने ॥ १३.१११.७ ॥
La vaca es mi madre, el toro es mi padre; el cielo es mi seno, el metro jagatī mi sostén. Habiendo pasado así la noche entre las vacas, que se vuelva a pronunciar la palabra en la entrega de la vaca.
13.111.8
स तामेकां निशां गोभिः समसख्यः समव्रतः ।
ऐकात्म्यगमनात्सद्यः कलुषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.१११.८ ॥
Habiendo pasado aquella noche con las vacas, de igual compañía e igual voto, alcanzando la unidad, el brahmán queda al instante libre de la mancha.
13.111.9
उत्सृष्टवृषवत्सा हि प्रदेया सूर्यदर्शने ।
त्रिदिवं प्रतिपत्तव्यमर्थवादाशिषस्तव ॥ १३.१११.९ ॥
La vaca, con el toro y la ternera liberados, debe darse al amanecer. Ha de alcanzarse el cielo triple; estas son las alabanzas y bendiciones para ti.
13.111.10
ऊर्जस्विन्य ऊर्जमेधाश्च यज्ञे ।
गर्भोऽमृतस्य जगतश्च प्रतिष्ठा।
क्षिते रोहः प्रवहः शश्वदेव ।
प्राजापत्याः सर्वमित्यर्थवादाः ॥ १३.१११.१० ॥
Las vacas vigorosas, dotadas de vigor y sabiduría, son en el sacrificio el seno de la inmortalidad y el sostén del mundo. El crecimiento y el flujo de la tierra perduran siempre; todo esto pertenece a Prajāpati — son alabanzas.
13.111.11
गावो ममैनः प्रणुदन्तु सौर्या-
स्तथा सौम्याः स्वर्गयानाय सन्तु।
आत्मानं मे मातृवच्चाश्रयन्तु ।
तथाऽनुक्ताः सन्तु सर्वाशिषो मे ॥ १३.१११.११ ॥
Que las vacas del sol aparten mi pecado; y que las vacas apacibles sean para el viaje al cielo. Que me cobijen como una madre. Así, que se cumplan todas mis bendiciones, incluso las no pronunciadas.
13.111.12
शोषोत्सर्गे कर्मभिर्देहमोक्षे ।
सरस्वत्यः श्रेयसे सम्प्रवृत्ताः।
यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्यां ।
दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्नाः ॥ १३.१११.१२ ॥
Al liberar a las vacas secas, mediante los ritos en la liberación del cuerpo, vosotros, que os habéis puesto en marcha hacia el bien supremo como el Sarasvatī, sois siempre transportados por todo mérito. Estad satisfechos y guiadme hacia el camino deseado.
13.111.13
या वै यूयं सोऽहमद्यैव भावो ।
युष्मान्दत्त्वा चाहमात्मप्रदाता।
मनश्च्युता मन एवोपपन्नाः ।
सन्धुक्षध्वं सौम्यरूपाग्र्यदेहाः ॥ १३.१११.१३ ॥
Lo que vosotros sois, eso mismo soy yo hoy; habiéndoos dado, yo también soy un dador de mí mismo. Caídos de la mente, alcanzados en la mente, que resplandezcáis con formas apacibles y cuerpos supremos.
13.111.14
दानस्याग्रे पूर्वमेतद्वदेत ।
गवां दाता विधिवत्पर्वदृष्टम्।
प्रतिब्रूयाच्छेषमर्धंद्विजातिः ।
प्रतिगृह्णन्वै गोप्रदाने विधिज्ञः ॥ १३.१११.१४ ॥
Al comienzo de la donación, primero debe decirse esto: el donante de vacas, según la regla, tal como se ve en el rito; el dvijāti responda a la otra mitad, mientras el que conoce la regla recibe en la donación de una vaca.
13.111.15
गां ददानीति वक्तव्यमर्घ्यमुत्सृज्य सुव्रतः ।
ऊढव्या भरितव्या च वैष्णवीति च चोदयेत् ॥ १३.१११.१५ ॥
Debe decirse: "Doy una vaca"; habiendo soltado el argha, el de buenos votos debe exhortar diciendo: "La Vaiṣṇavī ha de ser llevada y sustentada."
13.111.16
नाम सङ्कीर्तयेत्तस्या यथासंख्योत्तरं स वै ।
फलं षट्त्रिंशदष्टौ च सहस्राणि च विंशतिः ॥ १३.१११.१६ ॥
Debe recitarse su nombre, con la respuesta numérica en orden; su fruto es treinta y seis, y ocho mil, y veinte.
13.111.17
एवमेतान्गुणान्विद्याद्गवादीनां यथाक्रमम् ।
गोप्रदाता समाप्नोति समस्तानष्टमे क्रमे ॥ १३.१११.१७ ॥
Así deben conocerse en orden estas virtudes de la vaca y las demás; quien da una vaca alcanza todas ellas en el octavo grado.
13.111.18
गोदः शीली निर्भयश्चार्घदाता ।
न स्याद्दुःखी वसुदाता च कामम्।
उपस्योढा भारते यश्च विद्वा-
न्विख्यातास्ते वैष्णवाश्चन्द्रलोकाः ॥ १३.१११.१८ ॥
Quien da una vaca se vuelve virtuoso, sin temor y dador de ofrendas de honor; no se vuelve desdichado y da riquezas según desea. Quienes en la tierra de Bhārata están casados y son sabios son los renombrados mundos lunares vaiṣṇava.
13.111.19
गा वै दत्त्वा गोव्रती स्यात्त्रिरात्रं ।
निशां चैकां संवसेतेह ताभिः।
काम्याष्टभ्यां वर्तितव्यं त्रिरात्रं ।
रसैर्वा गोः शकृता प्रश्नवैर्वा ॥ १३.१११.१९ ॥
Tras dar vacas, quien observa el voto de la vaca debe permanecer tres noches y morar aquí con ellas una noche. En los octavos días deseados debe observar el voto durante tres noches, con jugos de la vaca, o estiércol, o orina.
13.111.20
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदाने ।
वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने।
तथा गवां विधिमासाद्य यज्वा ।
लोकानग्र्यान्विन्दते गोविधिज्ञः ॥ १३.१११.२० ॥
Quien da un toro debe volverse devoto de los dioses; al dar un par de vacas se alcanza el Veda. Asimismo, el sacrificador que ha asumido el rito de la vaca y el conocedor del rito de la vaca obtienen los mundos supremos.
13.111.21
कामान्सर्वान्पार्थिवानेकसंस्था-
न्यो वै दद्यात्कामदुघां च धेनुम्।
सम्यक्ताः स्युर्हव्यकव्यौघवत्य ।
स्तासामुक्ष्णां ज्यायसां सम्प्रदानम् ॥ १३.१११.२१ ॥
Quien da la vaca que concede deseos, que reúne todos los deseos terrenales en uno, que esas vacas sean plenamente abundantes en ofrendas para dioses y antepasados. La donación de aquellos toros principales también (da el fruto más elevado).
13.111.22
न चाशिष्यायाव्रतायोपकुर्या-
न्नाश्रद्दधानाय न वक्रबुद्धये।
गुह्यो ह्ययं सर्वलोकस्य धर्मो ।
नेमं धर्मं यत्र तत्र प्रजल्पेत् ॥ १३.१११.२२ ॥
No se debe hacer favor a quien no es discípulo, a quien no tiene votos, a quien carece de fe o a quien tiene mente torcida. Este dharma es secreto para todo el mundo; no se debe proclamar este dharma en cualquier lugar.
13.111.23
सन्ति लोके श्रद्दधाना मनुष्याः ।
सन्ति क्षुद्रा राक्षसमानुषेषु।
एषामेतद्दीयमानं ह्यनिष्टं ।
ये नास्तिक्यं चाश्रयन्तेऽल्पपुण्याः ॥ १३.१११.२३ ॥
Hay en el mundo personas creyentes, y hay seres viles entre los demonios y los hombres. Darlo a quienes tienen poco mérito y se refugian en la incredulidad es perjudicial.
13.111.24
बार्हस्पत्यं वाक्यमेतन्निशम्य ।
ये राजानो गोप्रदानानि दत्त्वा।
लोकान्प्राप्ताः पुण्यशीलाः प्रवृत्ता-
स्तान्मे राजन्कीर्त्यमानान्निबोध ॥ १३.१११.२४ ॥
Habiendo escuchado estas palabras de Bṛhaspati, los reyes que dieron donaciones de vacas, de carácter virtuoso y entregados al mérito, alcanzaron los mundos. Oh rey, conoce a aquellos que te relato.
13.111.25
उशीनरो विश्वगश्वो नृगश्च ।
भगीरथो विश्रुतो यौवनाश्वः।
मान्धाता वै मुचुकुन्दश्च राजा ।
भूरिद्युम्नो नैषधः सोमकश्च ॥ १३.१११.२५ ॥
Uśīnara, Viśvagaśva y Nṛga, Bhagīratha, el famoso Yauvanāśva, Māndhātṛ, el rey Mucukunda, Bhūridyumna, el Naiṣadha y Somaka.
13.111.26
पुरूरवा भरतश्चक्रवर्ती ।
यस्यान्ववाये भरताः सर्व एव।
तथा वीरो दाशरथिश्च रामो ।
ये चाप्यन्ये विश्रुताः कीर्तिमन्तः ॥ १३.१११.२६ ॥
Purūravas, el emperador universal Bharata, en cuyo linaje surgieron todos los Bharatas; asimismo el héroe Rāma, hijo de Daśaratha; y los demás que fueron renombrados y célebres.
13.111.27
तथा राजा पृथुकर्मा दिलीपो ।
दिवं प्राप्तो गोप्रदानैर्विधिज्ञः।
यज्ञैर्दानैस्तपसा राजधर्मै-
र्मांधाताऽभूद्गोप्रदानैश्च युक्तः ॥ १३.१११.२७ ॥
Asimismo el rey Dilīpa, de grandes hazañas, conocedor de los ritos, alcanzó el cielo por la donación de vacas; y por sacrificios, donaciones, austeridad y deberes reales, unido a la donación de vacas, llegó a ser Māndhātṛ.
13.111.28
तस्मात्पार्थ त्वमपीमां मयोक्तां ।
बार्हस्पतीं भारतीं धारयस्व।
द्विजाग्र्येभ्यः सम्प्रयच्छस्व प्रीतो ।
गाः पुण्या वै प्राप्य राज्यं कुरूणाम् ॥ १३.१११.२८ ॥
Por tanto, hijo de Pṛthā, tú también debes sostener esta enseñanza bārhaspatya-bhāratī que he expuesto, y, gozoso, entregar vacas sagradas a los más excelsos brahmanes, habiendo obtenido el reino de los Kurus.
13.111.29
तथा सर्वं कृतवान्धर्मराजो ।
भीष्मेणोक्तो विधिवद्गोप्रदाने
स मान्धातुर्वेद देवोपदिष्टं ।
सम्यग्धर्मं धारयामास राजा ॥ १३.१११.२९ ॥
Asimismo el rey de la justicia hizo todo lo que Bhīṣma le había indicado según la regla acerca de la donación de vacas; y mantuvo plenamente el dharma que los dioses habían enseñado a Māndhātṛ.
13.111.30
इति नृप सततं गवां प्रदाने ।
यवशकलान्सह गोमयैः पिबानः।
क्षितितलशयनः शिखी यतात्मा ।
वृष इव राजवृषस्तदा बभूव ॥ १३.१११.३० ॥
Así, oh rey, constantemente dedicado a la donación de vacas, bebiendo fragmentos de cebada con estiércol de vaca, durmiendo sobre la tierra desnuda, con mechón de cabello y dominio de sí, se volvió entonces como un toro entre los reyes.
13.111.31
नरपतिरभवत्सदैव ताभ्यः ।
प्रयतमनास्त्वभिसंस्तुवंश्च गा वै।
नृपतिधुरि च गामयुक्त भूप-
स्तुरगवरैरगमच्च यत्र तत्र ॥ १३.१११.३१ ॥
El rey estuvo siempre dedicado a aquellas vacas, con la mente disciplinada, alabándolas una y otra vez. El rey unció una vaca al timón del yugo, y con excelentes caballos fue aquí y allá.