மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.111.1
विधिं गवां परं श्रोतुमिच्छामि नृप तत्त्वतः ।
येन ताञ्शाश्वताँल्लोकानर्थिनां प्राप्नुयादिह ॥ १३.१११.१ ॥
அரசே, பசுக்களைத் தானம் செய்வதற்கான உயர்ந்த விதியை உண்மையாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்; அதனால் இங்கு இரப்பவர்கள் அந்த நித்திய உலகங்களை அடையலாம்.
13.111.2
न गोदानात्परं किञ्चिद्विद्यते वसुधाधिप ।
गौर्हि न्यायागता दत्ता सद्यस्तारयते कुलम् ॥ १३.१११.२ ॥
பூமியின் அதிபதியே, பசுதானத்தை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை; நியாயமாகப் பெற்ற பசுவைத் தானம் செய்தால் உடனே குலம் கரை சேர்கிறது.
13.111.3
सतामर्थे सम्यगुत्पादितो यः ।
स वै क्लृप्तः सम्यगाभ्यः प्रजाभ्यः।
तस्मात्पूर्वं ह्यादिकालप्रवृत्तं ।
गोदानार्थं शृणु राजन्विधिं मे ॥ १३.१११.३ ॥
நல்லோரின் நன்மைக்காகவே முறையாகத் தோன்றியது அது; அதுவே இந்த உயிரினங்களுக்கும் முறையாக விதிக்கப்பட்டது. ஆகவே, அரசே, ஆதிகாலம் முதல் நடைமுறையில் உள்ள கோதான விதியை என்னிடமிருந்து கேள்.
13.111.4
पुरा गोष्ठे निलीनासु गोषु सन्दिग्धदर्शिना ।
मांधात्रा प्रकृतं प्रश्नं बृहस्पतिरभाषत ॥ १३.१११.४ ॥
முன்பொரு காலத்தில், பசுக்கள் தொழுவத்தில் ஒளிந்திருந்தபோது, ஐயத்துடன் நோக்கிய மாந்தாதாவால் எழுப்பப்பட்ட கேள்விக்கு பிருஹஸ்பதி பதில் கூறினார்.
13.111.5
द्विजानामन्त्र्य सत्कृत्य प्रोक्तं कालमुपोष्य च ।
गोदानार्थे प्रयुञ्जीत रोहिणीं नियतव्रतः ॥ १३.१११.५ ॥
இருபிறப்பாளர்களை அழைத்து மரியாதை செய்து, கூறப்பட்ட காலத்தில் உபவாசமிருந்து, நியமவிரதம் கொண்டவன் கோதானத்திற்காக ரோகிணி நட்சத்திரத்தில் இதைச் செய்ய வேண்டும்.
13.111.6
आह्वानं च प्रयुञ्जीत समङ्गे बहुलेति च ।
प्रविश्य च गवां मध्यमिमां श्रुतिमुदाहरेत् ॥ १३.१११.६ ॥
'சமங்கே, பஹுலே' என்று அழைக்கும் அழைப்பைப் பயன்படுத்த வேண்டும்; பசுக்களின் நடுவில் நுழைந்து இந்தச் சுருதியை ஓத வேண்டும்.
13.111.7
गौर्मे माता वृषभः पिता मे ।
दिवं गर्भं जगती मे प्रतिष्ठा।
प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु ।
पुनर्वाणीमुत्सृजेद्गोप्रदाने ॥ १३.१११.७ ॥
பசு என் தாய், காளை என் தந்தை. சொர்க்கம் என் கருப்பை, ஜகதீ சந்தஸ் என் அடித்தளம். இவ்வாறு பசுக்களிடையே இரவைக் கழித்து, பசு தானத்தின்போது மீண்டும் வாக்கை உச்சரிக்க வேண்டும்.
13.111.8
स तामेकां निशां गोभिः समसख्यः समव्रतः ।
ऐकात्म्यगमनात्सद्यः कलुषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.१११.८ ॥
அவர் அந்த ஒரே இரவை பசுக்களுடன் கழித்து, சமமான நட்பும் சமமான விரதமும் கொண்டவராகி, ஒற்றுமையை அடைவதால் உடனே அந்தணர் களங்கத்திலிருந்து விடுபடுகிறார்.
13.111.9
उत्सृष्टवृषवत्सा हि प्रदेया सूर्यदर्शने ।
त्रिदिवं प्रतिपत्तव्यमर्थवादाशिषस्तव ॥ १३.१११.९ ॥
விடுவிக்கப்பட்ட காளையும் கன்றும் சேர்ந்த பசுவை சூரியோதயத்தில் தானம் செய்ய வேண்டும். மூவுலகம் அடையப்படவேண்டும்; இவை உமக்கான புகழுரைகளும் ஆசிகளும் ஆகும்.
13.111.10
ऊर्जस्विन्य ऊर्जमेधाश्च यज्ञे ।
गर्भोऽमृतस्य जगतश्च प्रतिष्ठा।
क्षिते रोहः प्रवहः शश्वदेव ।
प्राजापत्याः सर्वमित्यर्थवादाः ॥ १३.१११.१० ॥
ஊர்ஜஸ்வினி, ஊர்ஜமேதா ஆகிய பசுக்கள் யாகத்தில் அமிர்தத்தின் கருப்பையும் உலகின் அடித்தளமும் ஆகின்றன. நிலத்தின் வளர்ச்சியும் ஓட்டமும் எப்போதும் உள்ளன; பிராஜாபத்தியம் அனைத்தும் — இவை புகழுரைகள்.
13.111.11
गावो ममैनः प्रणुदन्तु सौर्या-
स्तथा सौम्याः स्वर्गयानाय सन्तु।
आत्मानं मे मातृवच्चाश्रयन्तु ।
तथाऽनुक्ताः सन्तु सर्वाशिषो मे ॥ १३.१११.११ ॥
சூரியனுக்குரிய பசுக்கள் என் பாவத்தை விரட்டட்டும்; சௌம்யமான பசுக்கள் சொர்க்கப் பயணத்திற்கு ஆகட்டும். அவை என்னைத் தாயைப் போல் ஏற்றுக் கொள்ளட்டும். அவ்வாறே, சொல்லப்படாத என் எல்லா ஆசிகளும் நிறைவேறட்டும்.
13.111.12
शोषोत्सर्गे कर्मभिर्देहमोक्षे ।
सरस्वत्यः श्रेयसे सम्प्रवृत्ताः।
यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्यां ।
दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्नाः ॥ १३.१११.१२ ॥
உலர்ந்த பசுக்களை விடுவதாலும், செயல்களால் உடல் விடுதலையாலும், சரஸ்வதியைப் போல நன்மைக்காக எழுந்த நீங்கள் எப்போதும் எல்லா புண்ணியங்களாலும் சுமக்கத்தக்கவர்கள்; மகிழ்ந்து எனக்கு விரும்பிய கதியை அருளுங்கள்.
13.111.13
या वै यूयं सोऽहमद्यैव भावो ।
युष्मान्दत्त्वा चाहमात्मप्रदाता।
मनश्च्युता मन एवोपपन्नाः ।
सन्धुक्षध्वं सौम्यरूपाग्र्यदेहाः ॥ १३.१११.१३ ॥
நீங்கள் எவையோ, அவனே நான் இன்றே; உங்களைக் கொடுத்து நானும் ஆத்மதாதா ஆவேன். மனத்திலிருந்து விலகி மனத்திலேயே அடைந்தவர்களாகிய நீங்கள் அழகிய, உயர்ந்த உடல்களுடன் பிரகாசிக்கட்டும்.
13.111.14
दानस्याग्रे पूर्वमेतद्वदेत ।
गवां दाता विधिवत्पर्वदृष्टम्।
प्रतिब्रूयाच्छेषमर्धंद्विजातिः ।
प्रतिगृह्णन्वै गोप्रदाने विधिज्ञः ॥ १३.१११.१४ ॥
தானத்தின் தொடக்கத்தில் முதலில் இதைச் சொல்ல வேண்டும்: பசுக்களைத் தருபவன் விதிப்படி, பருவத்தில் கண்ட நியமத்தின்படி; மீதி பாதியை இருபிறப்பாளன் பதிலளிக்கட்டும், பசுதானத்தில் விதியை அறிந்தவன் பெற்றுக்கொள்ளும்போது.
13.111.15
गां ददानीति वक्तव्यमर्घ्यमुत्सृज्य सुव्रतः ।
ऊढव्या भरितव्या च वैष्णवीति च चोदयेत् ॥ १३.१११.१५ ॥
"பசுவைக் கொடுக்கிறேன்" என்று சொல்ல வேண்டும்; அர்க்கியத்தை விட்டுவிட்டு, நல்ல விரதம் உடையவன் 'வைஷ்ணவி சுமக்கப்படவும் போஷிக்கப்படவும் வேண்டியவள்' என்று சொல்லி தூண்ட வேண்டும்.
13.111.16
नाम सङ्कीर्तयेत्तस्या यथासंख्योत्तरं स वै ।
फलं षट्त्रिंशदष्टौ च सहस्राणि च विंशतिः ॥ १३.१११.१६ ॥
அவளுடைய பெயரை எண்ணிக்கை வரிசைப்படி பதிலுடன் உச்சரிக்க வேண்டும்; அவனுக்குரிய பலன் முப்பத்தாறு, எட்டாயிரம் மற்றும் இருபது.
13.111.17
एवमेतान्गुणान्विद्याद्गवादीनां यथाक्रमम् ।
गोप्रदाता समाप्नोति समस्तानष्टमे क्रमे ॥ १३.१११.१७ ॥
இவ்வாறு பசு முதலியவற்றின் இந்த குணங்களை வரிசையாக அறிய வேண்டும். பசுவை தானம் செய்பவன் எட்டாம் படியில் இவை அனைத்தையும் அடைகிறான்.
13.111.18
गोदः शीली निर्भयश्चार्घदाता ।
न स्याद्दुःखी वसुदाता च कामम्।
उपस्योढा भारते यश्च विद्वा-
न्विख्यातास्ते वैष्णवाश्चन्द्रलोकाः ॥ १३.१११.१८ ॥
பசுவை தானம் செய்பவன் நல்லொழுக்கமுடையவனும், அச்சமற்றவனும், அர்க்கியம் அளிப்பவனுமாவான்; அவன் துன்புறமாட்டான், விரும்பியபடி செல்வத்தை அளிப்பவனாவான். பாரதத்தில் மணமானவனும் கற்றவனுமானவர்கள் புகழ்பெற்ற வைஷ்ணவ சந்திரலோகங்கள் ஆவர்.
13.111.19
गा वै दत्त्वा गोव्रती स्यात्त्रिरात्रं ।
निशां चैकां संवसेतेह ताभिः।
काम्याष्टभ्यां वर्तितव्यं त्रिरात्रं ।
रसैर्वा गोः शकृता प्रश्नवैर्वा ॥ १३.१११.१९ ॥
பசுக்களை தானம் செய்து பசுவிரதம் கொண்டவன் மூன்று இரவுகள் இருக்க வேண்டும்; அவற்றில் ஒரு இரவை இங்கு அவற்றுடன் தங்க வேண்டும். விரும்பிய அஷ்டமி நாட்களில் மூன்று இரவுகள் விரதம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும், பசுவின் சாறு, சாணம் அல்லது சிறுநீரால்.
13.111.20
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदाने ।
वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने।
तथा गवां विधिमासाद्य यज्वा ।
लोकानग्र्यान्विन्दते गोविधिज्ञः ॥ १३.१११.२० ॥
காளையை தானம் செய்வதில் தேவவிரதன் ஆக வேண்டும். பசு இணையை தானம் செய்வதால் வேதங்களை அடைதல் உண்டு. அதுபோல பசுக்களின் விதியை ஏற்று யாகம் செய்பவனும், பசுவிதியை அறிந்தவனும் உயர்ந்த உலகங்களை அடைகிறான்.
13.111.21
कामान्सर्वान्पार्थिवानेकसंस्था-
न्यो वै दद्यात्कामदुघां च धेनुम्।
सम्यक्ताः स्युर्हव्यकव्यौघवत्य ।
स्तासामुक्ष्णां ज्यायसां सम्प्रदानम् ॥ १३.१११.२१ ॥
எல்லா உலகப் பற்றுகளையும் ஒன்றில் முடிக்கும் காமதுகா பசுவை எவன் தானம் செய்கிறானோ, அவை ஹவ்ய-கவ்ய உணவு நிறைந்தவையாக நன்றாக இருக்கட்டும். அந்த மூத்த காளைகளின் தானமும் (உயர்ந்த பலனைத் தரும்).
13.111.22
न चाशिष्यायाव्रतायोपकुर्या-
न्नाश्रद्दधानाय न वक्रबुद्धये।
गुह्यो ह्ययं सर्वलोकस्य धर्मो ।
नेमं धर्मं यत्र तत्र प्रजल्पेत् ॥ १३.१११.२२ ॥
சீடனாக இல்லாதவனுக்கும், விரதம் இல்லாதவனுக்கும், நம்பிக்கை இல்லாதவனுக்கும், கோணலான புத்தியுள்ளவனுக்கும் உதவி செய்யக் கூடாது. இந்த தர்மம் அனைத்து உலகங்களுக்கும் இரகசியமானது; இந்த தர்மத்தை எங்கும் எதிலும் பேசக் கூடாது.
13.111.23
सन्ति लोके श्रद्दधाना मनुष्याः ।
सन्ति क्षुद्रा राक्षसमानुषेषु।
एषामेतद्दीयमानं ह्यनिष्टं ।
ये नास्तिक्यं चाश्रयन्तेऽल्पपुण्याः ॥ १३.१११.२३ ॥
உலகில் நம்பிக்கை உள்ள மனிதர்கள் இருக்கிறார்கள்; அரக்கர்களிலும் மனிதர்களிலும் கீழ்மையானவர்களும் இருக்கிறார்கள். குறைந்த புண்ணியமுள்ள, நாத்திகத்தை அடைக்கலமாகக் கொள்பவர்களுக்கு இதைக் கொடுப்பது தீங்கானது.
13.111.24
बार्हस्पत्यं वाक्यमेतन्निशम्य ।
ये राजानो गोप्रदानानि दत्त्वा।
लोकान्प्राप्ताः पुण्यशीलाः प्रवृत्ता-
स्तान्मे राजन्कीर्त्यमानान्निबोध ॥ १३.१११.२४ ॥
பிருஹஸ்பதியின் இந்த வாக்கியத்தைக் கேட்டு, பசுக்களை தானமாகக் கொடுத்த அரசர்கள் புண்ணிய குணமுள்ளவர்களாகி உலகங்களை அடைந்தார்கள். ராஜனே, அவர்களைப் பற்றி நான் சொல்லும்போது கேள்.
13.111.25
उशीनरो विश्वगश्वो नृगश्च ।
भगीरथो विश्रुतो यौवनाश्वः।
मान्धाता वै मुचुकुन्दश्च राजा ।
भूरिद्युम्नो नैषधः सोमकश्च ॥ १३.१११.२५ ॥
உசீநரன், விஸ்வகஸ்வன், நிருகன், புகழ்பெற்ற பகீரதன், யௌவனாஸ்வன், மாந்தாதா, அரசன் முசுகுந்தன், பூரித்யும்னன், நைடதன் மற்றும் சோமகன்.
13.111.26
पुरूरवा भरतश्चक्रवर्ती ।
यस्यान्ववाये भरताः सर्व एव।
तथा वीरो दाशरथिश्च रामो ।
ये चाप्यन्ये विश्रुताः कीर्तिमन्तः ॥ १३.१११.२६ ॥
புரூரவஸ், சக்ரவர்த்தியான பரதன்; அவனுடைய வம்சத்தில் பரதர்கள் அனைவரும்; அதுபோல் வீரனான தாசரதி ராமன்; மேலும் புகழ்பெற்ற வேறு பலரும்.
13.111.27
तथा राजा पृथुकर्मा दिलीपो ।
दिवं प्राप्तो गोप्रदानैर्विधिज्ञः।
यज्ञैर्दानैस्तपसा राजधर्मै-
र्मांधाताऽभूद्गोप्रदानैश्च युक्तः ॥ १३.१११.२७ ॥
அதுபோல் பெரும் செயல் புரிந்த அரசன் திலீபன், விதி அறிந்தவன், பசுதானங்களால் சொர்க்கம் அடைந்தான்; யாகங்கள், தானங்கள், தவம், ராஜதர்மங்களால், பசுதானத்துடன் கூடிய மாந்தாதாவானான்.
13.111.28
तस्मात्पार्थ त्वमपीमां मयोक्तां ।
बार्हस्पतीं भारतीं धारयस्व।
द्विजाग्र्येभ्यः सम्प्रयच्छस्व प्रीतो ।
गाः पुण्या वै प्राप्य राज्यं कुरूणाम् ॥ १३.१११.२८ ॥
ஆகையால் பார்த்தா, நீயும் நான் கூறிய இந்த பார்ஹஸ்பத்ய பாரதீ உபதேசத்தைப் பற்றிக்கொள்; குருக்களின் ராஜ்யத்தைப் பெற்று, மகிழ்ச்சியுடன் சிறந்த அந்தணர்களுக்குப் புனிதப் பசுக்களைத் தானமாகக் கொடு.
13.111.29
तथा सर्वं कृतवान्धर्मराजो ।
भीष्मेणोक्तो विधिवद्गोप्रदाने
स मान्धातुर्वेद देवोपदिष्टं ।
सम्यग्धर्मं धारयामास राजा ॥ १३.१११.२९ ॥
அதுபோல் தர்மராஜன் பீஷ்மரால் விதிப்படி பசுதானம் குறித்து சொல்லப்பட்ட அனைத்தையும் செய்தான்; மாந்தாதாவின் தேவர்களால் உபதேசிக்கப்பட்ட தர்மத்தை முழுமையாக அவன் தாங்கினான்.
13.111.30
इति नृप सततं गवां प्रदाने ।
यवशकलान्सह गोमयैः पिबानः।
क्षितितलशयनः शिखी यतात्मा ।
वृष इव राजवृषस्तदा बभूव ॥ १३.१११.३० ॥
ஓ அரசே, இவ்வாறு தொடர்ந்து பசுதானத்தில் ஈடுபட்டு, வாற்கோதுமைத் துண்டுகளையும் சாணத்தையும் கலந்து பருகி, தரையில் படுத்து, குடுமியுடனும் அடக்கிய மனத்துடனும், அவன் அரசர்களில் காளை போல் ஆனான்.
13.111.31
नरपतिरभवत्सदैव ताभ्यः ।
प्रयतमनास्त्वभिसंस्तुवंश्च गा वै।
नृपतिधुरि च गामयुक्त भूप-
स्तुरगवरैरगमच्च यत्र तत्र ॥ १३.१११.३१ ॥
அரசன் எப்போதும் அப்பசுக்களுக்காக இருந்தான்; மனம் அடக்கியவனாய் பசுக்களைப் புகழ்ந்துகொண்டும் இருந்தான். அரசன் பசுவை நுகத்தடியில் பூட்டினான்; சிறந்த குதிரைகளுடன் எங்கெங்கும் சென்றான்.