Mahābhārata · Adhyāya 13.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.111.1
विधिं गवां परं श्रोतुमिच्छामि नृप तत्त्वतः ।
येन ताञ्शाश्वताँल्लोकानर्थिनां प्राप्नुयादिह ॥ १३.१११.१ ॥
O König, ich möchte die höchste Regel der Kuhspende der Wahrheit gemäß hören, durch die die Bittsteller hier jene ewigen Welten erlangen könnten.
13.111.2
न गोदानात्परं किञ्चिद्विद्यते वसुधाधिप ।
गौर्हि न्यायागता दत्ता सद्यस्तारयते कुलम् ॥ १३.१११.२ ॥
O Herr der Erde, nichts steht über der Gabe einer Kuh. Eine rechtmäßig erworbene und gegebene Kuh rettet sogleich die Familienlinie.
13.111.3
सतामर्थे सम्यगुत्पादितो यः ।
स वै क्लृप्तः सम्यगाभ्यः प्रजाभ्यः।
तस्मात्पूर्वं ह्यादिकालप्रवृत्तं ।
गोदानार्थं शृणु राजन्विधिं मे ॥ १३.१११.३ ॥
Was um des Wohles der Guten willen recht hervorgebracht wurde, ist ebenso recht für diese Geschöpfe bestimmt worden. Daher, o König, höre von mir die Regel der Kuhspende, die seit uralter Zeit geübt wird.
13.111.4
पुरा गोष्ठे निलीनासु गोषु सन्दिग्धदर्शिना ।
मांधात्रा प्रकृतं प्रश्नं बृहस्पतिरभाषत ॥ १३.१११.४ ॥
Vor langer Zeit, als die Kühe im Stall verborgen lagen, stellte Māndhātṛ, dessen Blick voller Zweifel war, eine Frage, und Bṛhaspati antwortete.
13.111.5
द्विजानामन्त्र्य सत्कृत्य प्रोक्तं कालमुपोष्य च ।
गोदानार्थे प्रयुञ्जीत रोहिणीं नियतव्रतः ॥ १३.१११.५ ॥
Nachdem er die Zweimalgeborenen eingeladen und geehrt und zur bestimmten Zeit gefastet hat, soll der Mann mit geordneten Gelübden dies für die Kuhspende unter dem Mondhaus Rohiṇī vollziehen.
13.111.6
आह्वानं च प्रयुञ्जीत समङ्गे बहुलेति च ।
प्रविश्य च गवां मध्यमिमां श्रुतिमुदाहरेत् ॥ १३.१११.६ ॥
Man soll den Anruf verwenden und sagen: „O Samaṅgā, o Bahulā!“, und, nachdem man in die Mitte der Kühe getreten ist, diese Śruti rezitieren.
13.111.7
गौर्मे माता वृषभः पिता मे ।
दिवं गर्भं जगती मे प्रतिष्ठा।
प्रपद्यैवं शर्वरीमुष्य गोषु ।
पुनर्वाणीमुत्सृजेद्गोप्रदाने ॥ १३.१११.७ ॥
Die Kuh ist meine Mutter, der Stier ist mein Vater; der Himmel ist mein Schoß, das Versmaß jagatī meine Stütze. Nachdem er so die Nacht unter den Kühen verbracht hat, soll er bei der Kuhspende erneut das Wort sprechen.
13.111.8
स तामेकां निशां गोभिः समसख्यः समव्रतः ।
ऐकात्म्यगमनात्सद्यः कलुषाद्विप्रमुच्यते ॥ १३.१११.८ ॥
Nachdem er jene eine Nacht bei den Kühen verbracht hat, mit gleicher Gemeinschaft und gleichem Gelübde, und die Einheit erlangt hat, wird der Brahmane sogleich von der Befleckung befreit.
13.111.9
उत्सृष्टवृषवत्सा हि प्रदेया सूर्यदर्शने ।
त्रिदिवं प्रतिपत्तव्यमर्थवादाशिषस्तव ॥ १३.१११.९ ॥
Die Kuh, mit freigelassenem Stier und Kalb, soll bei Sonnenaufgang gegeben werden. Der dreifache Himmel ist zu erlangen; dies sind Lobpreisungen und Segenswünsche für dich.
13.111.10
ऊर्जस्विन्य ऊर्जमेधाश्च यज्ञे ।
गर्भोऽमृतस्य जगतश्च प्रतिष्ठा।
क्षिते रोहः प्रवहः शश्वदेव ।
प्राजापत्याः सर्वमित्यर्थवादाः ॥ १३.१११.१० ॥
Die kräftigen Kühe, mit Kraft und Weisheit begabt, sind im Opfer der Schoß der Unsterblichkeit und die Stütze der Welt. Das Wachsen und Fließen der Erde währt immerdar; alles dies gehört Prajāpati — dies sind Lobpreisungen.
13.111.11
गावो ममैनः प्रणुदन्तु सौर्या-
स्तथा सौम्याः स्वर्गयानाय सन्तु।
आत्मानं मे मातृवच्चाश्रयन्तु ।
तथाऽनुक्ताः सन्तु सर्वाशिषो मे ॥ १३.१११.११ ॥
Mögen die Kühe der Sonne meine Sünde vertreiben; und mögen die sanften Kühe für die Reise zum Himmel da sein. Mögen sie mich wie eine Mutter beschirmen. So mögen alle meine Segenswünsche in Erfüllung gehen, auch die ungesagten.
13.111.12
शोषोत्सर्गे कर्मभिर्देहमोक्षे ।
सरस्वत्यः श्रेयसे सम्प्रवृत्ताः।
यूयं नित्यं सर्वपुण्योपवाह्यां ।
दिशध्वं मे गतिमिष्टां प्रसन्नाः ॥ १३.१११.१२ ॥
Durch die Freigabe der trockenen Kühe und durch Riten bei der Befreiung vom Körper seid ihr, die ihr zum höchsten Gut aufgebrochen seid wie die Sarasvatī, stets von allem Verdienst zu tragen. Seid zufrieden und weist mir den ersehnten Weg.
13.111.13
या वै यूयं सोऽहमद्यैव भावो ।
युष्मान्दत्त्वा चाहमात्मप्रदाता।
मनश्च्युता मन एवोपपन्नाः ।
सन्धुक्षध्वं सौम्यरूपाग्र्यदेहाः ॥ १३.१११.१३ ॥
Was ihr seid, das bin auch ich heute; euch gegeben habend, bin auch ich ein Geber meiner selbst. Vom Geist abgefallen, im Geist erlangt, mögt ihr entflammt werden, mit sanften Gestalten und höchsten Körpern.
13.111.14
दानस्याग्रे पूर्वमेतद्वदेत ।
गवां दाता विधिवत्पर्वदृष्टम्।
प्रतिब्रूयाच्छेषमर्धंद्विजातिः ।
प्रतिगृह्णन्वै गोप्रदाने विधिज्ञः ॥ १३.१११.१४ ॥
Zu Beginn der Gabe soll man zuerst dies sprechen: Der Geber der Kühe, nach der Regel, wie im Ritus gesehen; der Zweimalgeborene soll den übrigen Hälfte antworten, während der Regelkundige beim Kuhgeschenk empfängt.
13.111.15
गां ददानीति वक्तव्यमर्घ्यमुत्सृज्य सुव्रतः ।
ऊढव्या भरितव्या च वैष्णवीति च चोदयेत् ॥ १३.१११.१५ ॥
Man soll sagen: "Ich gebe eine Kuh"; nachdem man das Arghya losgelassen hat, soll der Gelübdetreue anspornen mit den Worten: "Vaiṣṇavī ist zu tragen und zu nähren."
13.111.16
नाम सङ्कीर्तयेत्तस्या यथासंख्योत्तरं स वै ।
फलं षट्त्रिंशदष्टौ च सहस्राणि च विंशतिः ॥ १३.१११.१६ ॥
Man soll ihren Namen nennen, mit der Zahlenantwort in der Reihenfolge; ihre Frucht ist sechsunddreißig, und acht Tausend, und zwanzig.
13.111.17
एवमेतान्गुणान्विद्याद्गवादीनां यथाक्रमम् ।
गोप्रदाता समाप्नोति समस्तानष्टमे क्रमे ॥ १३.१११.१७ ॥
So sollte man diese Vorzüge der Kuh und der übrigen Gaben der Reihe nach erkennen; wer eine Kuh schenkt, erlangt sie alle in der achten Stufe.
13.111.18
गोदः शीली निर्भयश्चार्घदाता ।
न स्याद्दुःखी वसुदाता च कामम्।
उपस्योढा भारते यश्च विद्वा-
न्विख्यातास्ते वैष्णवाश्चन्द्रलोकाः ॥ १३.१११.१८ ॥
Wer eine Kuh schenkt, wird tugendhaft, furchtlos und ein Spender von Ehrengaben; er wird nicht unglücklich und gibt Reichtum nach Wunsch. Die im Land Bhārata verheirateten und gelehrten sind die berühmten vaiṣṇava-Mondwelten.
13.111.19
गा वै दत्त्वा गोव्रती स्यात्त्रिरात्रं ।
निशां चैकां संवसेतेह ताभिः।
काम्याष्टभ्यां वर्तितव्यं त्रिरात्रं ।
रसैर्वा गोः शकृता प्रश्नवैर्वा ॥ १३.१११.१९ ॥
Wer Kühe geschenkt hat und das Kuhgelübde hält, soll drei Nächte verweilen und eine Nacht bei ihnen hier wohnen. An den gewünschten achten Tagen soll er das Gelübde drei Nächte lang halten, mit Kuhsaft, Kuhdung oder Kuhurin.
13.111.20
देवव्रती स्याद्वृषभप्रदाने ।
वेदावाप्तिर्गोयुगस्य प्रदाने।
तथा गवां विधिमासाद्य यज्वा ।
लोकानग्र्यान्विन्दते गोविधिज्ञः ॥ १३.१११.२० ॥
Wer einen Stier schenkt, soll den Göttern ergeben werden; durch die Gabe eines Kuhpaares erlangt man die Veden. Ebenso erlangt der Opferer, der das Kuhritual auf sich genommen hat, und der Kenner des Kuhrituals die höchsten Welten.
13.111.21
कामान्सर्वान्पार्थिवानेकसंस्था-
न्यो वै दद्यात्कामदुघां च धेनुम्।
सम्यक्ताः स्युर्हव्यकव्यौघवत्य ।
स्तासामुक्ष्णां ज्यायसां सम्प्रदानम् ॥ १३.१११.२१ ॥
Wer die wunscherfüllende Kuh schenkt, die alle irdischen Wünsche in einem vereint, diese Kühe mögen reichlich mit Opfergaben für Götter und Ahnen versehen sein. Die Gabe jener vorzüglichen Stiere (bringt ebenso die höchste Frucht).
13.111.22
न चाशिष्यायाव्रतायोपकुर्या-
न्नाश्रद्दधानाय न वक्रबुद्धये।
गुह्यो ह्ययं सर्वलोकस्य धर्मो ।
नेमं धर्मं यत्र तत्र प्रजल्पेत् ॥ १३.१११.२२ ॥
Man soll keinem Gutes erweisen, der kein Schüler ist, keine Gelübde hat, ohne Vertrauen ist oder einen krummen Sinn hat. Dieser Dharma ist für die ganze Welt geheim; man soll diesen Dharma nicht überall verkünden.
13.111.23
सन्ति लोके श्रद्दधाना मनुष्याः ।
सन्ति क्षुद्रा राक्षसमानुषेषु।
एषामेतद्दीयमानं ह्यनिष्टं ।
ये नास्तिक्यं चाश्रयन्तेऽल्पपुण्याः ॥ १३.१११.२३ ॥
Es gibt gläubige Menschen in der Welt, und es gibt niedrige unter den Dämonen und Menschen. Es denen zu geben, die wenig Verdienst haben und im Unglauben Zuflucht suchen, ist unheilvoll.
13.111.24
बार्हस्पत्यं वाक्यमेतन्निशम्य ।
ये राजानो गोप्रदानानि दत्त्वा।
लोकान्प्राप्ताः पुण्यशीलाः प्रवृत्ता-
स्तान्मे राजन्कीर्त्यमानान्निबोध ॥ १३.१११.२४ ॥
Nachdem sie diese Worte des Bṛhaspati gehört hatten, erlangten die Könige, die Kuhgaben gaben, tugendhaften Charakters und dem Verdienst zugewandt, die Welten. O König, höre von ihnen, wie ich sie erzähle.
13.111.25
उशीनरो विश्वगश्वो नृगश्च ।
भगीरथो विश्रुतो यौवनाश्वः।
मान्धाता वै मुचुकुन्दश्च राजा ।
भूरिद्युम्नो नैषधः सोमकश्च ॥ १३.१११.२५ ॥
Uśīnara, Viśvagaśva und Nṛga, Bhagīratha, der berühmte Yauvanāśva, Māndhātṛ, König Mucukunda, Bhūridyumna, der Naiṣadha und Somaka.
13.111.26
पुरूरवा भरतश्चक्रवर्ती ।
यस्यान्ववाये भरताः सर्व एव।
तथा वीरो दाशरथिश्च रामो ।
ये चाप्यन्ये विश्रुताः कीर्तिमन्तः ॥ १३.१११.२६ ॥
Purūravas, der Weltkaiser Bharata, in dessen Geschlecht alle Bharatas entstanden; ebenso der Held Rāma, Sohn des Daśaratha; und die anderen, die berühmt und ruhmreich waren.
13.111.27
तथा राजा पृथुकर्मा दिलीपो ।
दिवं प्राप्तो गोप्रदानैर्विधिज्ञः।
यज्ञैर्दानैस्तपसा राजधर्मै-
र्मांधाताऽभूद्गोप्रदानैश्च युक्तः ॥ १३.१११.२७ ॥
Ebenso erlangte König Dilīpa, von großer Tat und kundig der Riten, durch Kuhschenkungen den Himmel; und durch Opfer, Gaben, Askese und königliche Pflichten, verbunden mit der Kuhschenkung, wurde er Māndhātṛ.
13.111.28
तस्मात्पार्थ त्वमपीमां मयोक्तां ।
बार्हस्पतीं भारतीं धारयस्व।
द्विजाग्र्येभ्यः सम्प्रयच्छस्व प्रीतो ।
गाः पुण्या वै प्राप्य राज्यं कुरूणाम् ॥ १३.१११.२८ ॥
Daher, Sohn der Pṛthā, sollst auch du diese von mir dargelegte bārhaspatya-bhāratī-Lehre bewahren und den vorzüglichsten Brahmanen freudig heilige Kühe schenken, nachdem du das Reich der Kurus erlangt hast.
13.111.29
तथा सर्वं कृतवान्धर्मराजो ।
भीष्मेणोक्तो विधिवद्गोप्रदाने
स मान्धातुर्वेद देवोपदिष्टं ।
सम्यग्धर्मं धारयामास राजा ॥ १३.१११.२९ ॥
Ebenso tat der König des Dharma alles, was Bhīṣma gemäß der Regel über die Kuhschenkung gelehrt hatte; er hielt den Dharma, den die Götter Māndhātṛ gelehrt hatten, vollkommen aufrecht.
13.111.30
इति नृप सततं गवां प्रदाने ।
यवशकलान्सह गोमयैः पिबानः।
क्षितितलशयनः शिखी यतात्मा ।
वृष इव राजवृषस्तदा बभूव ॥ १३.१११.३० ॥
So wurde er, o König, stets dem Kuhschenken hingegeben, trank Gerstenbruchstücke mit Kuhdung, schlief auf dem bloßen Boden, mit Haarknoten und gezügeltem Selbst, und wurde da wie ein Stier unter den Königen.
13.111.31
नरपतिरभवत्सदैव ताभ्यः ।
प्रयतमनास्त्वभिसंस्तुवंश्च गा वै।
नृपतिधुरि च गामयुक्त भूप-
स्तुरगवरैरगमच्च यत्र तत्र ॥ १३.१११.३१ ॥
Der König war stets diesen Kühen ergeben, mit gezügeltem Geist, und pries sie immer wieder. Der König spannte eine Kuh an die Deichsel und zog mit ausgezeichneten Pferden hierhin und dorthin.