مهابهاراتا · أدهيايا 13.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.121.1
कदाचित्कामरूपिण्यो गावः स्त्रीवेषमाश्रिताः ।
ह्रदे क्रीडन्ति संहृष्टा गायन्त्यः पुण्यलक्षणाः ॥ १३.१२१.१ ॥
في يوم من الأيام، كانت البقرات القادرة على اتخاذ أي هيئة تشاء، الموسومة بعلامات الخير، تتخذ هيئة النساء وتلعب وتغني فرحةً في بحيرة.
13.121.2
ददृशुस्तस्य गावो वै विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ।
ऊचुश्च का यूयमिति स्त्रियो मानुषया गिरा ॥ १३.१२१.२ ॥
رأتهن البقرات بعيون متسعة من الدهشة، فسألنها بلغة البشر: «من أنتن أيتها النساء؟»
13.121.3
गाव एव वयं सर्वकर्मभिः शोभनैर्युताः ।
सर्वाः स्त्रीवेषधारिण्यो यथाकामं चरामेहे। ॥ १३.१२१.३ ॥
نحن بقرات حقًا، متحلّيات بكل الأعمال الحسنة؛ جميعنا نتّخذ هيئة النساء ونتجوّل كما نشاء.
13.121.4
गवां गावः परं दैवं गवां गावः परा गतिः ।
कथयध्वमिहास्माकं केन वः सुकृतां गतिः ॥ १३.१२१.४ ॥
للبقر البقرُ هو الإله الأعلى، وللبقر البقرُ هو الملجأ الأسمى. أخبرونا هنا: بأي عمل تُنال غاية أهل الإحسان منكم؟
13.121.5
अस्माकं हविषा देवा ब्राह्मणास्तर्पितास्तथा ।
कव्येन पितरश्चैव हव्येनाग्निश्च तर्पितः ॥ १३.१२१.५ ॥
بقرباننا تُرضى الآلهةُ والبراهمة؛ وبالكَڤْيَ يرضى الأسلاف، وبالهَڤْيَ يرضى النارُ أيضًا.
13.121.6
प्रजया च तथाऽस्माकं कृषिरभ्युद्धृता सदा ।
शकटैश्चापि संयुक्ता दशवाहशतेन वै ॥ १३.१२१.६ ॥
وكذلك حرثنا يُرفَع دائمًا بذريّتنا، ويُقرَن بمائة عربة تجرّ كلٌّ منها عشرة ثيران.
13.121.7
तदेतैः सुकृतैः स्फीतैर्वयं याश्चैव नः प्रजाः ।
गोलोकमनुसम्प्राप्ता यः परं कामगोचरः ॥ १३.१२१.७ ॥
فبهذه الأعمال الصالحة الوفيرة بلغنا نحن وذريتنا غولوكا، العالم الأسمى حيث تتحقق الرغبات.
13.121.8
यूयं तु सर्वा रोहिण्यः सप्रजाः सहपुङ्गवाः ।
अधोगामिन्य इत्येव पश्यामो दिव्यचक्षुषा ॥ १३.१२१.८ ॥
لكننا نرى بالبصر الإلهي أنكن جميعًا، أيتها البقرات الروهينية، مع صغاركن والثيران، تهبطن إلى الأسفل.
13.121.9
एवं गवां परं दैवं गाव एव परायणम् ।
स्वपक्ष्यास्तारणीया वः शरणाय गता वयम् ॥ १३.१२१.९ ॥
وهكذا فإن الإله الأعلى للبقر هو البقر نفسه، وهي الملاذ الأخير. أنتن من جنسنا، فعليكن إنقاذنا؛ فقد جئنا طالبات الملجأ.
13.121.10
किमस्माभिः करणीयं वर्तितव्यं कथञ्चन ।
प्राप्नुयाम च गोलोकं भवाम न च गर्हिताः ॥ १३.१२१.१० ॥
ماذا ينبغي أن نفعل؟ يجب أن نسلك سبيلًا ما، لكي ننال غولوكا ولا نصبح مذمومات.
13.121.11
वर्तते रन्तिदेवस्य सत्रं वर्षसहस्रकम् ।
तत्र तस्य नृपस्याशु पशुत्वमुपगच्छतः ॥ १३.१२१.११ ॥
إن مراسم القربان لرانتيديفا مستمرة منذ ألف سنة؛ وهناك يتحول ذلك الملك سريعًا إلى حال الحيوان.
13.121.12
ततस्तस्योपयोगेन पशुत्वे यज्ञसंस्कृताः ।
गोलोकान्प्राप्स्यथ शुभांस्तेन पुण्येन संयुताः ॥ १३.१२१.१२ ॥
ثم بفضل استعمال ذلك الملك لكنّ، وبعد أن تُطهّرن بالقربان في هيئة الحيوان، وتتحلّين بذلك الاستحقاق، ستنلن عوالم البقر المباركة.
13.121.13
एतत्तासां वचः श्रुत्वा गवां संहृष्टमानसाः ।
गमनाय मनश्चक्रुरौत्सुक्यं चागमन्परम् ॥ १३.१२१.१३ ॥
ولما سمعت الأبقار هذه الأقوال، امتلأت قلوبها فرحًا، فعزمت على الذهاب، وانطلقت بشغف عظيم.
13.121.14
न हि नो भार्गवो दाता पशुत्वेनोपयोजनम् ।
यज्ञस्तस्य नरेन्द्रस्य वर्तते धर्मतस्तथा ॥ १३.१२१.१४ ॥
لن يسلّمنا البهارغافا لنُستخدم كحيوانات، فقربان ذلك الملك يجري وفق الدهرما.
13.121.15
वयं न चाननुज्ञाताः शक्ता गन्तुं कथञ्चन ।
अवोचन्नथ तत्रत्या भार्गवो वध्यतामयम् ॥ १३.१२१.१५ ॥
ولم نكن قادرات على الذهاب بأي حال دون إذن؛ فقال الحاضرون هناك: «ليُقتل هذا البهارغافا.»
13.121.16
एतत्सर्वा रोचयत न हि शक्यमतोऽन्यथा ।
लोकान्प्राप्तुं सहास्माभिर्निश्चयः क्रियतामयम् ॥ १३.१२१.१६ ॥
فلتوافقن جميعكن على هذا، فلا سبيل غيره؛ وليُتخذ هذا العزم لنبلغ العوالم معًا.
13.121.17
न तु तासां समेतानां काचिद्धोरेण चक्षुषा ।
शक्नोति भार्गवं द्रष्टुं सत्कृतेनोपसंयुता ॥ १३.१२१.१७ ॥
لكن ما من واحدة من المجتمعات تستطيع أن تنظر إلى البهارغافا بنظرة مرعبة؛ إنما يستطعن رؤيته من كنّ مرتبطات به بالتوقير.
13.121.18
अथ पद्मसवर्णाभा भास्करांशुसमप्रभाः ।
जपालोहितताम्राक्ष्यो निर्मांसकठिनाननाः ॥ १३.१२१.१८ ॥
عندئذٍ، ذوات الإشراق اللوتسي اللون، المتلألئة كأشعة الشمس، بعيون حمراء كزهر الجبا ونحاسية اللون، ذوات وجوه هزيلة قاسية؛
13.121.19
रोहिण्यः कपिलाः प्राहुः सर्वासां वै समक्षतः ।
मेघस्तनितनिर्घोषास्तेजोभिरभिरञ्चिताः ॥ १३.१२१.१९ ॥
قالت أبقار روهيني والأبقار البنية، أمام الجميع، هكذا، بأصوات كدوي الغيوم الرعدية، متلألئة بالنور.
13.121.20
वयं हि तं वधिष्यामः सुमित्रं नात्रं संशयः ।
सुकृतं पृष्ठतः कृत्वा किं नः श्रेयो विधास्यथ ॥ १३.१२१.२० ॥
سنقتله بلا ريب، فلا شك في ذلك. فإذا تركتَ العمل الصالح الذي سبق، فأي خير ستقدّمه لنا؟
13.121.21
कपिलाः सर्ववर्णेषु प्रधानत्वमवाप्स्यथ ।
गवां शतफला चैकां दत्त्वा फलमवाप्स्यति ॥ १३.१२१.२१ ॥
قالت البقرات البنية: ستنال الرئاسة بين جميع الطبقات؛ وبهبة بقرة واحدة ستنال ثواباً مضاعفاً مئة مرة.
13.121.22
एतद्गवां वचः श्रुत्वा कपिला हृष्टमानसाः ।
चक्रुः सर्वा भार्गवस्य सुमित्रस्य वधे मतिम् ॥ १३.१२१.२२ ॥
وحين سمعت البقرات البنية كلام البقر، فرحت قلوبها، وعزمت جميعاً على قتل سوميترا من سلالة بهرغو.