મહાભારત · અધ્યાય 13.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.121.1
कदाचित्कामरूपिण्यो गावः स्त्रीवेषमाश्रिताः ।
ह्रदे क्रीडन्ति संहृष्टा गायन्त्यः पुण्यलक्षणाः ॥ १३.१२१.१ ॥
એકવાર ઇચ્છા મુજબ રૂપ ધારણ કરી શકતી, પુણ્યલક્ષણોવાળી ગાયો સ્ત્રીવેશ ધારણ કરીને આનંદથી સરોવરમાં ક્રીડા કરતી અને ગાતી હતી.
13.121.2
ददृशुस्तस्य गावो वै विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ।
ऊचुश्च का यूयमिति स्त्रियो मानुषया गिरा ॥ १३.१२१.२ ॥
આશ્ચર્યથી પહોળી આંખોવાળી ગાયોએ તેમને જોયાં; માનવ વાણીમાં તેઓ બોલી, "તમે કોણ છો, સ્ત્રીઓ?"
13.121.3
गाव एव वयं सर्वकर्मभिः शोभनैर्युताः ।
सर्वाः स्त्रीवेषधारिण्यो यथाकामं चरामेहे। ॥ १३.१२१.३ ॥
અમે ગાયો જ છીએ; સર્વ શુભ કર્મોથી યુક્ત. અમે બધી સ્ત્રીવેશ ધારણ કરીને ઇચ્છા મુજબ વિચરીએ છીએ.
13.121.4
गवां गावः परं दैवं गवां गावः परा गतिः ।
कथयध्वमिहास्माकं केन वः सुकृतां गतिः ॥ १३.१२१.४ ॥
ગાયો માટે ગાયો જ પરમ દેવતા છે; ગાયો માટે ગાયો જ પરમ ગતિ છે. અહીં અમને કહો, તમારા સુકૃતોની ગતિ કયા કર્મથી મળે છે?
13.121.5
अस्माकं हविषा देवा ब्राह्मणास्तर्पितास्तथा ।
कव्येन पितरश्चैव हव्येनाग्निश्च तर्पितः ॥ १३.१२१.५ ॥
અમારા હવિષથી દેવો અને બ્રાહ્મણો તૃપ્ત થાય છે; કવ્યથી પિતરો અને હવ્યથી અગ્નિ પણ તૃપ્ત થાય છે.
13.121.6
प्रजया च तथाऽस्माकं कृषिरभ्युद्धृता सदा ।
शकटैश्चापि संयुक्ता दशवाहशतेन वै ॥ १३.१२१.६ ॥
અમારી સંતતિ દ્વારા પણ તેમ જ અમારી ખેતી હંમેશાં ઊંચી કરવામાં આવે છે; સો દસ-બળદની ગાડીઓ સાથે તે જોડાયેલી રહે છે.
13.121.7
तदेतैः सुकृतैः स्फीतैर्वयं याश्चैव नः प्रजाः ।
गोलोकमनुसम्प्राप्ता यः परं कामगोचरः ॥ १३.१२१.७ ॥
તેથી આ વિપુલ સુકૃતોથી અમે તથા અમારી સંતતિ ગોલોકે પહોંચ્યાં; જે પરમ, કામનાઓનું ક્ષેત્ર છે.
13.121.8
यूयं तु सर्वा रोहिण्यः सप्रजाः सहपुङ्गवाः ।
अधोगामिन्य इत्येव पश्यामो दिव्यचक्षुषा ॥ १३.१२१.८ ॥
પરંતુ તમે બધી રોહિણી ગાયો, તમારાં વાછરડાં અને બળદો સાથે નીચે જઈ રહી છો, એમ અમે દિવ્યદૃષ્ટિથી જોઈએ છીએ.
13.121.9
एवं गवां परं दैवं गाव एव परायणम् ।
स्वपक्ष्यास्तारणीया वः शरणाय गता वयम् ॥ १३.१२१.९ ॥
આ રીતે ગાયોનું પરમ દૈવત ગાયો જ છે અને તેમ જ અંતિમ આશ્રય છે. અમારા પક્ષની તમને અમારે ઉદ્ધારવી છે; અમે શરણ માટે આવ્યાં છીએ.
13.121.10
किमस्माभिः करणीयं वर्तितव्यं कथञ्चन ।
प्राप्नुयाम च गोलोकं भवाम न च गर्हिताः ॥ १३.१२१.१० ॥
અમારે શું કરવું? કોઈ પણ રીતે વર્તન કરવું જોઈએ; ગોલોક પામીએ અને નિંદિત ન થઈએ.
13.121.11
वर्तते रन्तिदेवस्य सत्रं वर्षसहस्रकम् ।
तत्र तस्य नृपस्याशु पशुत्वमुपगच्छतः ॥ १३.१२१.११ ॥
રંતિદેવનો સત્ર હજાર વર્ષથી ચાલી રહ્યો છે. ત્યાં તે રાજા જલદી પશુત્વ પામી રહ્યો છે.
13.121.12
ततस्तस्योपयोगेन पशुत्वे यज्ञसंस्कृताः ।
गोलोकान्प्राप्स्यथ शुभांस्तेन पुण्येन संयुताः ॥ १३.१२१.१२ ॥
પછી તેના ઉપયોગથી, પશુરૂપે યજ્ઞથી સંસ્કૃત થઈને, તે પુણ્યથી યુક્ત થઈને તમે શુભ ગોલોક પામશો.
13.121.13
एतत्तासां वचः श्रुत्वा गवां संहृष्टमानसाः ।
गमनाय मनश्चक्रुरौत्सुक्यं चागमन्परम् ॥ १३.१२१.१३ ॥
તેમનાં આ વચનો સાંભળીને હર્ષિત મનવાળી ગાયોએ જવાનો નિશ્ચય કર્યો; અત્યંત ઉત્સુકતાથી તે ચાલી નીકળી.
13.121.14
न हि नो भार्गवो दाता पशुत्वेनोपयोजनम् ।
यज्ञस्तस्य नरेन्द्रस्य वर्तते धर्मतस्तथा ॥ १३.१२१.१४ ॥
ભાર્ગવ આપણને પશુરૂપે ઉપયોગ માટે નહીં આપે; તે રાજાનો યજ્ઞ ધર્મ અનુસાર જ ચાલી રહ્યો છે.
13.121.15
वयं न चाननुज्ञाताः शक्ता गन्तुं कथञ्चन ।
अवोचन्नथ तत्रत्या भार्गवो वध्यतामयम् ॥ १३.१२१.१५ ॥
પરવાનગી વિના અમે કોઈ પણ રીતે જવા સમર્થ ન હતાં; ત્યારે ત્યાંના લોકોએ કહ્યું, "આ ભાર્ગવને મારી નાખો."
13.121.16
एतत्सर्वा रोचयत न हि शक्यमतोऽन्यथा ।
लोकान्प्राप्तुं सहास्माभिर्निश्चयः क्रियतामयम् ॥ १३.१२१.१६ ॥
તમે બધા આ સ્વીકારો, કારણ કે આના વિના બીજો માર્ગ શક્ય નથી; અમારી સાથે લોકો પામવાનો આ જ નિશ્ચય કરો.
13.121.17
न तु तासां समेतानां काचिद्धोरेण चक्षुषा ।
शक्नोति भार्गवं द्रष्टुं सत्कृतेनोपसंयुता ॥ १३.१२१.१७ ॥
પરંતુ એકઠી થયેલી તેમાંથી કોઈ પણ ભયંકર દૃષ્ટિથી ભાર્ગવને જોઈ શકતી ન હતી; આદર સાથે યુક્ત રહીને જ તે તેમને જોઈ શકતી.
13.121.18
अथ पद्मसवर्णाभा भास्करांशुसमप्रभाः ।
जपालोहितताम्राक्ष्यो निर्मांसकठिनाननाः ॥ १३.१२१.१८ ॥
ત્યારે કમળના વર્ણની આભાવાળી, સૂર્યકિરણો જેવી પ્રકાશિત, જપાપુષ્પ જેવી લાલ-તાંબાવર્ણી આંખોવાળી, માંસ વિનાના કઠોર મુખવાળી (ગાયો);
13.121.19
रोहिण्यः कपिलाः प्राहुः सर्वासां वै समक्षतः ।
मेघस्तनितनिर्घोषास्तेजोभिरभिरञ्चिताः ॥ १३.१२१.१९ ॥
રોહિણી અને કપિલા ગાયોએ સૌની સામે આ પ્રમાણે કહ્યું; મેઘગર્જના જેવો નાદ ધરાવતી, તેજથી શોભતી.
13.121.20
वयं हि तं वधिष्यामः सुमित्रं नात्रं संशयः ।
सुकृतं पृष्ठतः कृत्वा किं नः श्रेयो विधास्यथ ॥ १३.१२१.२० ॥
અમે તેને અવશ્ય મારીશું, એમાં શંકા નથી. પાછળનું સત્કર્મ બાજુએ મૂકીને તમે અમારું શું કલ્યાણ કરશો?
13.121.21
कपिलाः सर्ववर्णेषु प्रधानत्वमवाप्स्यथ ।
गवां शतफला चैकां दत्त्वा फलमवाप्स्यति ॥ १३.१२१.२१ ॥
કપિલા ગાયો બોલી: સર્વ વર્ણોમાં તમને પ્રધાનતા મળશે; એક ગાયનું દાન કરશો તોપણ સો ગણું ફળ મળશે.
13.121.22
एतद्गवां वचः श्रुत्वा कपिला हृष्टमानसाः ।
चक्रुः सर्वा भार्गवस्य सुमित्रस्य वधे मतिम् ॥ १३.१२१.२२ ॥
ગાયોનું આ વચન સાંભળીને હર્ષિત મનવાળી કપિલા ગાયોએ સૌએ ભાર્ગવ સુમિત્રના વધનો નિશ્ચય કર્યો.