മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.121.1
कदाचित्कामरूपिण्यो गावः स्त्रीवेषमाश्रिताः ।
ह्रदे क्रीडन्ति संहृष्टा गायन्त्यः पुण्यलक्षणाः ॥ १३.१२१.१ ॥
ഒരിക്കൽ ഇഷ്ടരൂപം ധരിക്കാൻ കഴിവുള്ളതും പുണ്യലക്ഷണങ്ങളുള്ളതുമായ പശുക്കൾ സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ ഒരു തടാകത്തിൽ കളിച്ചും പാടിയും ഇരുന്നു.
13.121.2
ददृशुस्तस्य गावो वै विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ।
ऊचुश्च का यूयमिति स्त्रियो मानुषया गिरा ॥ १३.१२१.२ ॥
അത്ഭുതത്താൽ വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ പശുക്കൾ അവനെ കണ്ടു; മനുഷ്യഭാഷയിൽ അവ ചോദിച്ചു, "നിങ്ങൾ ആരാണ്, സ്ത്രീകളേ?"
13.121.3
गाव एव वयं सर्वकर्मभिः शोभनैर्युताः ।
सर्वाः स्त्रीवेषधारिण्यो यथाकामं चरामेहे। ॥ १३.१२१.३ ॥
ഞങ്ങൾ പശുക്കൾ തന്നെയാണ്; എല്ലാ ശുഭകർമ്മങ്ങളും ഉള്ളവർ. ഞങ്ങളെല്ലാവരും സ്ത്രീവേഷം ധരിച്ച് ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
13.121.4
गवां गावः परं दैवं गवां गावः परा गतिः ।
कथयध्वमिहास्माकं केन वः सुकृतां गतिः ॥ १३.१२१.४ ॥
പശുക്കൾക്ക് പശുക്കളാണ് പരമദൈവം; പശുക്കൾക്ക് പശുക്കളാണ് പരമഗതി. ഇവിടെ ഞങ്ങളോട് പറയൂ, സുകൃതരുടെ ഗതി ഏതുകർമ്മത്താൽ ലഭിക്കുന്നു?
13.121.5
अस्माकं हविषा देवा ब्राह्मणास्तर्पितास्तथा ।
कव्येन पितरश्चैव हव्येनाग्निश्च तर्पितः ॥ १३.१२१.५ ॥
ഞങ്ങളുടെ ഹവിസ്സിനാൽ ദേവന്മാരും ബ്രാഹ്മണരും തൃപ്തരാകുന്നു; കവ്യത്താൽ പിതൃക്കളും, ഹവ്യത്താൽ അഗ്നിയും തൃപ്തരാകുന്നു.
13.121.6
प्रजया च तथाऽस्माकं कृषिरभ्युद्धृता सदा ।
शकटैश्चापि संयुक्ता दशवाहशतेन वै ॥ १३.१२१.६ ॥
ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളാലും അതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ കൃഷി എപ്പോഴും ഉയർത്തപ്പെടുന്നു; നൂറു പത്ത്-കാളവണ്ടികളാലും അത് ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
13.121.7
तदेतैः सुकृतैः स्फीतैर्वयं याश्चैव नः प्रजाः ।
गोलोकमनुसम्प्राप्ता यः परं कामगोचरः ॥ १३.१२१.७ ॥
അതിനാൽ ഈ സമൃദ്ധമായ സുകൃതങ്ങളാൽ ഞങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ സന്തതികളും ഗോലോകം പ്രാപിച്ചു; അത് പരമവും ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാകുന്ന ലോകവുമാണ്.
13.121.8
यूयं तु सर्वा रोहिण्यः सप्रजाः सहपुङ्गवाः ।
अधोगामिन्य इत्येव पश्यामो दिव्यचक्षुषा ॥ १३.१२१.८ ॥
എന്നാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാ രോഹിണി പശുക്കളും നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളോടും കാളകളോടും കൂടി താഴേക്ക് പോകുന്നതായി ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ ഞങ്ങൾ കാണുന്നു.
13.121.9
एवं गवां परं दैवं गाव एव परायणम् ।
स्वपक्ष्यास्तारणीया वः शरणाय गता वयम् ॥ १३.१२१.९ ॥
ഇങ്ങനെ പശുക്കൾക്ക് പരമ ദേവത പശുക്കൾ തന്നെയാണ്; അവയാണ് അന്തിമ ആശ്രയം. നമ്മുടെ വർഗ്ഗക്കാരായ നിങ്ങളെ ഞങ്ങൾ രക്ഷിക്കണം; ശരണത്തിനായി ഞങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു.
13.121.10
किमस्माभिः करणीयं वर्तितव्यं कथञ्चन ।
प्राप्नुयाम च गोलोकं भवाम न च गर्हिताः ॥ १३.१२१.१० ॥
ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം? എങ്ങനെയെങ്കിലും പെരുമാറണം; ഗോലോകം പ്രാപിക്കണം, നിന്ദിതരാകരുത്.
13.121.11
वर्तते रन्तिदेवस्य सत्रं वर्षसहस्रकम् ।
तत्र तस्य नृपस्याशु पशुत्वमुपगच्छतः ॥ १३.१२१.११ ॥
രന്തിദേവന്റെ സത്രം ആയിരം വർഷമായി നടക്കുന്നു. അവിടെ ആ രാജാവ് വേഗത്തിൽ പശുത്വം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.121.12
ततस्तस्योपयोगेन पशुत्वे यज्ञसंस्कृताः ।
गोलोकान्प्राप्स्यथ शुभांस्तेन पुण्येन संयुताः ॥ १३.१२१.१२ ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ ഉപയോഗത്താൽ, പശുരൂപത്തിൽ യജ്ഞത്താൽ ശുദ്ധരായി, ആ പുണ്യത്തോടു കൂടി നിങ്ങൾ ശുഭമായ ഗോലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും.
13.121.13
एतत्तासां वचः श्रुत्वा गवां संहृष्टमानसाः ।
गमनाय मनश्चक्रुरौत्सुक्यं चागमन्परम् ॥ १३.१२१.१३ ॥
അവയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സുള്ള പശുക്കൾ പോകാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു; അത്യുത്സാഹത്തോടെ അവ യാത്ര തിരിച്ചു.
13.121.14
न हि नो भार्गवो दाता पशुत्वेनोपयोजनम् ।
यज्ञस्तस्य नरेन्द्रस्य वर्तते धर्मतस्तथा ॥ १३.१२१.१४ ॥
ഭാർഗവൻ നമ്മെ മൃഗങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കാൻ തരുകയില്ല; ആ രാജാവിന്റെ യാഗം ധർമ്മപ്രകാരമാണ് നടക്കുന്നത്.
13.121.15
वयं न चाननुज्ञाताः शक्ता गन्तुं कथञ्चन ।
अवोचन्नथ तत्रत्या भार्गवो वध्यतामयम् ॥ १३.१२१.१५ ॥
അനുവാദമില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു വിധത്തിലും പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ അവിടെയുള്ളവർ പറഞ്ഞു, "ഈ ഭാർഗവനെ വധിക്കുക."
13.121.16
एतत्सर्वा रोचयत न हि शक्यमतोऽन्यथा ।
लोकान्प्राप्तुं सहास्माभिर्निश्चयः क्रियतामयम् ॥ १३.१२१.१६ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും ഇത് അംഗീകരിക്കുക; ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു വഴി സാധ്യമല്ല; ഞങ്ങളോടൊപ്പം ലോകങ്ങൾ നേടാൻ ഇതുതന്നെ തീരുമാനിക്കുക.
13.121.17
न तु तासां समेतानां काचिद्धोरेण चक्षुषा ।
शक्नोति भार्गवं द्रष्टुं सत्कृतेनोपसंयुता ॥ १३.१२१.१७ ॥
എന്നാൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയ അവയിൽ ആരും ഭയങ്കരമായ നോട്ടത്തോടെ ഭാർഗവനെ നോക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല; ആദരവോടെ മാത്രമാണ് അവർക്ക് അവനെ കാണാൻ സാധിച്ചത്.
13.121.18
अथ पद्मसवर्णाभा भास्करांशुसमप्रभाः ।
जपालोहितताम्राक्ष्यो निर्मांसकठिनाननाः ॥ १३.१२१.१८ ॥
അപ്പോൾ താമരയുടെ വർണ്ണശോഭയുള്ളവ, സൂര്യരശ്മികൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നവ, ജപാപുഷ്പം പോലെ ചുവന്ന ചെമ്പുനിറമുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവ, മാംസമില്ലാത്ത കഠിനമായ മുഖങ്ങളുള്ളവ;
13.121.19
रोहिण्यः कपिलाः प्राहुः सर्वासां वै समक्षतः ।
मेघस्तनितनिर्घोषास्तेजोभिरभिरञ्चिताः ॥ १३.१२१.१९ ॥
രോഹിണി പശുക്കളും കപില പശുക്കളും എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; മേഘഗർജ്ജനം പോലെ മുഴങ്ങുന്നവയും തേജസ്സാൽ പ്രകാശിക്കുന്നവയുമായി.
13.121.20
वयं हि तं वधिष्यामः सुमित्रं नात्रं संशयः ।
सुकृतं पृष्ठतः कृत्वा किं नः श्रेयो विधास्यथ ॥ १३.१२१.२० ॥
നാം അവനെ തീർച്ചയായും കൊല്ലും; ഇതിൽ സംശയമില്ല. പിന്നിലെ സൽക്കർമ്മം വെച്ചിട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് എന്ത് നന്മ ചെയ്യും?
13.121.21
कपिलाः सर्ववर्णेषु प्रधानत्वमवाप्स्यथ ।
गवां शतफला चैकां दत्त्वा फलमवाप्स्यति ॥ १३.१२१.२१ ॥
കപില പശുക്കൾ പറഞ്ഞു: എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും നീ പ്രധാനത്വം നേടും; ഒരു പശുവിനെ ദാനം ചെയ്താലും നൂറിരട്ടി ഫലം ലഭിക്കും.
13.121.22
एतद्गवां वचः श्रुत्वा कपिला हृष्टमानसाः ।
चक्रुः सर्वा भार्गवस्य सुमित्रस्य वधे मतिम् ॥ १३.१२१.२२ ॥
പശുക്കളുടെ ഈ വാക്ക് കേട്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സുള്ള കപില പശുക്കളെല്ലാം ഭാർഗവനായ സുമിത്രന്റെ വധത്തിന് തീരുമാനിച്ചു.