ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.121
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.121.1
कदाचित्कामरूपिण्यो गावः स्त्रीवेषमाश्रिताः ।
ह्रदे क्रीडन्ति संहृष्टा गायन्त्यः पुण्यलक्षणाः ॥ १३.१२१.१ ॥
ଏକଦା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା, ପୁଣ୍ୟଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ଗାଈମାନେ ସ୍ତ୍ରୀବେଶ ଧାରଣ କରି ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ହ୍ରଦରେ ଖେଳୁଥିଲେ ଏବଂ ଗାଉଥିଲେ।
13.121.2
ददृशुस्तस्य गावो वै विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ।
ऊचुश्च का यूयमिति स्त्रियो मानुषया गिरा ॥ १३.१२१.२ ॥
ବିସ୍ମୟରେ ବିକଶିତ ନୟନଯୁକ୍ତ ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ମନୁଷ୍ୟ ଭାଷାରେ ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ତୁମେମାନେ କିଏ, ହେ ନାରୀଗଣ?"
13.121.3
गाव एव वयं सर्वकर्मभिः शोभनैर्युताः ।
सर्वाः स्त्रीवेषधारिण्यो यथाकामं चरामेहे। ॥ १३.१२१.३ ॥
ଆମେ ଗାଈ ହିଁ; ସମସ୍ତ ଶୁଭ କର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ସ୍ତ୍ରୀବେଶ ଧାରଣ କରି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁ।
13.121.4
गवां गावः परं दैवं गवां गावः परा गतिः ।
कथयध्वमिहास्माकं केन वः सुकृतां गतिः ॥ १३.१२१.४ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ପରମ ଦେବତା; ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗାଈମାନେ ପରମ ଗତି। ଏଠାରେ ଆମକୁ କୁହ, ତୁମମାନଙ୍କ ସୁକୃତର ଗତି କେଉଁ କର୍ମରେ ମିଳେ?
13.121.5
अस्माकं हविषा देवा ब्राह्मणास्तर्पितास्तथा ।
कव्येन पितरश्चैव हव्येनाग्निश्च तर्पितः ॥ १३.१२१.५ ॥
ଆମ ହବିଷରେ ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; କବ୍ୟରେ ପିତୃଗଣ ଏବଂ ହବ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିଦେବ ମଧ୍ୟ ତୃପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.121.6
प्रजया च तथाऽस्माकं कृषिरभ्युद्धृता सदा ।
शकटैश्चापि संयुक्ता दशवाहशतेन वै ॥ १३.१२१.६ ॥
ଆମ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଆମ ଚାଷ ସର୍ବଦା ଉନ୍ନତ କରାଯାଏ; ଶହେ ଦଶ-ବଳଦ ଗାଡ଼ି ସହିତ ତାହା ଯୋଡ଼ାଯାଇ ରହେ।
13.121.7
तदेतैः सुकृतैः स्फीतैर्वयं याश्चैव नः प्रजाः ।
गोलोकमनुसम्प्राप्ता यः परं कामगोचरः ॥ १३.१२१.७ ॥
ଏଣୁ ଏହି ପ୍ରଚୁର ସୁକୃତ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଓ ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ଗୋଲୋକ ପାଇଛୁ; ଯାହା ପରମ, କାମନାର କ୍ଷେତ୍ର।
13.121.8
यूयं तु सर्वा रोहिण्यः सप्रजाः सहपुङ्गवाः ।
अधोगामिन्य इत्येव पश्यामो दिव्यचक्षुषा ॥ १३.१२१.८ ॥
କିନ୍ତୁ ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୋହିଣୀ ଗାଈମାନେ ନିଜ ବାଛୁରି ଓ ଷଣ୍ଢମାନଙ୍କ ସହିତ ତଳକୁ ଯାଉଛ, ଏହା ଆମେ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଛୁ।
13.121.9
एवं गवां परं दैवं गाव एव परायणम् ।
स्वपक्ष्यास्तारणीया वः शरणाय गता वयम् ॥ १३.१२१.९ ॥
ଏହିପରି ଗାଈମାନଙ୍କ ପରମ ଦେବତା ଗାଈମାନେ ହିଁ; ସେମାନେ ହିଁ ଚରମ ଆଶ୍ରୟ। ଆମ ପକ୍ଷର ତୁମକୁ ଆମେ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ହେବ; ଆମେ ଶରଣ ପାଇଁ ଆସିଛୁ।
13.121.10
किमस्माभिः करणीयं वर्तितव्यं कथञ्चन ।
प्राप्नुयाम च गोलोकं भवाम न च गर्हिताः ॥ १३.१२१.१० ॥
ଆମେ କ'ଣ କରିବା ଉଚିତ? ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଆଚରଣ କରିବାକୁ ହେବ; ଗୋଲୋକ ପାଇବା ଏବଂ ନିନ୍ଦିତ ନ ହେବା।
13.121.11
वर्तते रन्तिदेवस्य सत्रं वर्षसहस्रकम् ।
तत्र तस्य नृपस्याशु पशुत्वमुपगच्छतः ॥ १३.१२१.११ ॥
ରନ୍ତିଦେବଙ୍କ ସତ୍ର ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଚାଲିଛି। ସେଠାରେ ସେହି ରାଜା ଶୀଘ୍ର ପଶୁତ୍ୱ ପାଉଛନ୍ତି।
13.121.12
ततस्तस्योपयोगेन पशुत्वे यज्ञसंस्कृताः ।
गोलोकान्प्राप्स्यथ शुभांस्तेन पुण्येन संयुताः ॥ १३.१२१.१२ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବହାରରେ, ପଶୁରୂପରେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ସଂସ୍କୃତ ହୋଇ, ସେହି ପୁଣ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ଶୁଭ ଗୋଲୋକ ପାଇବ।
13.121.13
एतत्तासां वचः श्रुत्वा गवां संहृष्टमानसाः ।
गमनाय मनश्चक्रुरौत्सुक्यं चागमन्परम् ॥ १३.१२१.१३ ॥
ସେମାନଙ୍କର ଏହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ହର୍ଷିତ ମନ ଥିବା ଗାଈମାନେ ଯିବାକୁ ମନସ୍ଥ କଲେ; ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହରେ ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
13.121.14
न हि नो भार्गवो दाता पशुत्वेनोपयोजनम् ।
यज्ञस्तस्य नरेन्द्रस्य वर्तते धर्मतस्तथा ॥ १३.१२१.१४ ॥
ଭାର୍ଗବ ଆମକୁ ପଶୁରୂପରେ ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ ଦେବେ ନାହିଁ; ସେହି ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଚାଲିଛି।
13.121.15
वयं न चाननुज्ञाताः शक्ता गन्तुं कथञ्चन ।
अवोचन्नथ तत्रत्या भार्गवो वध्यतामयम् ॥ १३.१२१.१५ ॥
ଅନୁମତି ବିନା ଆମେ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ଯିବାକୁ ସକ୍ଷମ ନଥିଲୁ; ତା'ପରେ ସେଠାକାର ଲୋକମାନେ କହିଲେ, "ଏହି ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ବଧ କର।"
13.121.16
एतत्सर्वा रोचयत न हि शक्यमतोऽन्यथा ।
लोकान्प्राप्तुं सहास्माभिर्निश्चयः क्रियतामयम् ॥ १३.१२१.१६ ॥
ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତୁ; ଏଥିରୁ ଭିନ୍ନ ଉପାୟ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଆମ ସହିତ ଲୋକସମୂହ ପାଇବାକୁ ଏହାକୁ ହିଁ ନିଶ୍ଚୟ କରନ୍ତୁ।
13.121.17
न तु तासां समेतानां काचिद्धोरेण चक्षुषा ।
शक्नोति भार्गवं द्रष्टुं सत्कृतेनोपसंयुता ॥ १३.१२१.१७ ॥
କିନ୍ତୁ ଏକତ୍ରିତ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରୁ ନଥିଲେ; ସମ୍ମାନ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ହିଁ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରୁଥିଲେ।
13.121.18
अथ पद्मसवर्णाभा भास्करांशुसमप्रभाः ।
जपालोहितताम्राक्ष्यो निर्मांसकठिनाननाः ॥ १३.१२१.१८ ॥
ତା'ପରେ ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ ଆଭାଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟକିରଣ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଜପାଫୁଲ ପରି ଲାଲ-ତାମ୍ର ଚକ୍ଷୁବିଶିଷ୍ଟ, ମାଂସବିହୀନ କଠିନ ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ (ଗାଈମାନେ);
13.121.19
रोहिण्यः कपिलाः प्राहुः सर्वासां वै समक्षतः ।
मेघस्तनितनिर्घोषास्तेजोभिरभिरञ्चिताः ॥ १३.१२१.१९ ॥
ରୋହିଣୀ ଓ କପିଳା ଗାଇମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏପରି କହିଲେ; ମେଘଗର୍ଜନ ପରି ନାଦ କରୁଥିବା, ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ।
13.121.20
वयं हि तं वधिष्यामः सुमित्रं नात्रं संशयः ।
सुकृतं पृष्ठतः कृत्वा किं नः श्रेयो विधास्यथ ॥ १३.१२१.२० ॥
ଆମେ ତାକୁ ନିଶ୍ଚୟ ବଧ କରିବା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପଛର ସୁକର୍ମକୁ ଛାଡ଼ି ତୁମେ ଆମର କଣ କଲ୍ୟାଣ କରିବ?
13.121.21
कपिलाः सर्ववर्णेषु प्रधानत्वमवाप्स्यथ ।
गवां शतफला चैकां दत्त्वा फलमवाप्स्यति ॥ १३.१२१.२१ ॥
କପିଳା ଗାଇମାନେ କହିଲେ: ସବୁ ବର୍ଣ୍ଣରେ ତୁମେ ପ୍ରଧାନତା ପାଇବ; ଗୋଟିଏ ଗାଈ ଦାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ଶହେଗୁଣ ଫଳ ମିଳିବ।
13.121.22
एतद्गवां वचः श्रुत्वा कपिला हृष्टमानसाः ।
चक्रुः सर्वा भार्गवस्य सुमित्रस्य वधे मतिम् ॥ १३.१२१.२२ ॥
ଗାଇମାନଙ୍କ ଏହି ବାଣୀ ଶୁଣି ହୃଷ୍ଟମନା କପିଳା ଗାଇମାନେ ସମସ୍ତେ ଭାର୍ଗବ ସୁମିତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।