ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ಹೋಮದ ಉಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಭುಂಜಿಸುವವರು — ಅವರ ಸತ್ರಗಳೂ ಯಜ್ಞಗಳೂ ಸದಾ (ಫಲಿಸುತ್ತವೆ), ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವಿಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದರಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯಜ್ಞತ್ವವಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಮೂಲ (ಗೋವು) ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೋದಾನವೇ ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಗೋವುಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಪವಿತ್ರ; ಇದು ಪಾವನ, ಉತ್ತಮ.
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
ಪೋಷಣೆಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಶಾಂತಿಗಾಗಿಯೂ ಹೌದು; ಇವುಗಳ ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಸರ್ವಪಾಪ ವಿಮೋಚಕ.
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
ಗೋವುಗಳೇ ಪರಮ ತೇಜಸ್ಸು ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಗೋವುಗಳಿಗಿಂತ ಪವಿತ್ರವಾದುದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಭರತರ್ಷಭ.
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಪಿತಾಮಹ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಸಂವಾದ, ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
ದೈತ್ಯರು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ತ್ರಿಭುವನಗಳ ಒಡೆಯ ಶಕ್ರನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿ ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು.
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಋಷಿಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು, ಉರಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಸುಪರ್ಣರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು ಒಮ್ಮೆ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದರು.
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
ನಾರದ, ಪರ್ವತ, ವಿಶ್ವಾವಸು, ಹಾಹಾ, ಹೂಹೂ ದಿವ್ಯ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಆ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದರು.
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆಗ ಗಾಳಿ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದಿತು; ಋತುಗಳೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸುಗಂಧಿತ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ತಂದವು.
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
ಆ ದೇವಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸಮಾಗಮದಲ್ಲಿ, ದಿವ್ಯ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದಲ್ಲಿ, ದಿವ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಇಂದ್ರನು ದೇವೇಶನನ್ನು ವಂದಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು.
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
ಭಗವಂತ, ಪಿತಾಮಹ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಲೋಕೇಶ್ವರರಲ್ಲಿ ಇದು ಏಕೆ? ಗೋಲೋಕ ಮೇಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
ಓ ಈಶ್ವರ, ಇಲ್ಲಿ ಗೋವುಗಳು ಯಾವ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದವು, ಅದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲೆ ರಜೋಗುಣವಿಲ್ಲದೆ ಸುಖದಿಂದ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಲನಿಷೂದನನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಬಲನಿಷೂದನ, ನೀನು ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅವಮಾನಿಸಿದ್ದೀಯ.
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅವುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಓ ಪ್ರಭು, ಕೇಳು: ಗೋವುಗಳ ಪರಮ ಪ್ರಭಾವ ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆ ಏನು ಎಂದು, ಓ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ.
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
ಓ ವಾಸವ, ಗೋವುಗಳನ್ನು ಯಜ್ಞದ ಅಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಯಜ್ಞವೂ ಅವೇ. ಅವುಗಳಿಲ್ಲದೆ ಜ್ಞಾನಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಇರಲಾರ.
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
ಈ ಗೋವುಗಳು ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ಮಕ್ಕಳೂ ಕೃಷಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
ಅವು ವಿವಿಧ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತವೆ; ಅದರಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ — ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವ್ಯ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕವ್ಯ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ — ಓ ಸುರಾಧಿಪನೇ, ಈ ಪುಣ್ಯ ಹಸುಗಳು ಹಸಿವು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರಿಗೆ ನಾನಾ ವಿಧದ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಈ ಹಸುಗಳು ಮುನಿಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತವೆ; ಓ ವಾಸವನೇ, ಕಪಟವಿಲ್ಲದೆ ಹೊರುವ ಇವು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಸುಕೃತದಿಂದ ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
ಆಮೇಲೆ ಇವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಓ ಶಕ್ರನೇ, ಇದೇ ನಿನಗೆ ಕಾರಣ. ಓ ಶತಕ್ರತು, ಹಸುಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವವು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
ಈ ಹಸುಗಳು ವರವಾಗಿ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟವೂ, ವರ ನೀಡುವವೂ ಆಗಿವೆ; ಓ ವಾಸವನೇ, ಸುರಭಿ ಹಸುಗಳು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮ ಮಾಡುವವು, ಪಾವನವು, ಶುಭಲಕ್ಷಣ ಉಳ್ಳವು.
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಸುರಭಿ ಹಸುಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದವೋ, ಓ ಬಲಸೂದನನೇ, ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು.
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
ಮಗನೇ, ಹಿಂದೆ ದೇವಯುಗದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ಗರ್ಭಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಾಗ…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
ಅಮರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅದಿತಿಯು ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಘೋರವೂ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಕರವೂ ಆದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
ಆ ಮಹಾದೇವಿಯು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ದಕ್ಷನ ಪುತ್ರಿ, ಸುರಭಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೇವಿ…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
ಧರ್ಮಪರಾಯಣೆಯಾದ ಆಕೆ ಹರ್ಷದಿಂದ, ದೇವ-ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ರಮಣೀಯ ಕೈಲಾಸ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು.
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
ಪರಮ ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಆಕೆ ಒಂದೇ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಳು; ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು.
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
ಆಕೆಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತಪ್ತರಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾನಾಗರು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಶುಭ ದೇವಿಯನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದರು.
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
ಆಗ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದ ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ: ದೇವಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
ಮಹಾಭಾಗೆಯೇ, ಶೋಭನೆಯೇ, ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ದೇವಿ, ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೋ; ನಾನು ವರ ನೀಡುವವನು ಎಂದು ಪುರಂದರ ಹೇಳಿದನು.
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನೇ, ನಿನ್ನ ವರದಿಂದ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಿದ್ಧಿಸಿತು. ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇಂದು ನನಗೆ ಅದೇ ವರ, ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿರುವೆ.
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರನೇ, ಆ ದೇವಿ ಸುರಭಿ ಹಾಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಿದುದನ್ನು ಕೇಳು, ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ಶಚೀಪತಿಯೇ.
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
ದೇವಿ, ನಿನ್ನ ಲೋಭರಹಿತ ಆಸೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಶುಚಿಯಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವದ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುವೆ; ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಗೋಲೋಕ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೋಕ ಉದ್ಭವಿಸುವುದು.
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
ಮಹಾಭಾಗೆಯೇ, ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ಸಂತತಿ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪುತ್ರಿಯರೂ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು.
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
ಶುಭೆಯೇ, ದೇವಿ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಚಿಂತಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ಭೋಗಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ವರ್ಗಸುಖ ನಿನಗೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನೇ, ಆ ಲೋಕಗಳು ಸರ್ವ ಕಾಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮುಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿಯೂ ಇಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ದೈನ್ಯವೂ ಅಶುಭವೂ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ವಾಸವನೇ.
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಅರಣ್ಯಗಳೂ ದಿವ್ಯ ಭವನಗಳೂ ಇವೆ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಿದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ವಿಮಾನಗಳೂ ಇವೆ, ವಾಸವನೇ.
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ದಮನ ಇವುಗಳಿಂದ, ವಿವಿಧ ದಾನಗಳಿಂದ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ, ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಗಳ ಸೇವೆಯಿಂದ (ಅದು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ).
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸುಕೃತ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯ, ಪುಷ್ಕರೇಕ್ಷಣನೇ.
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
ಶಕ್ರನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅಸುರಸೂದನನೇ, ಗೋವುಗಳನ್ನು ನೀನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು.
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ (ಇಂದ್ರ) ಸದಾ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಬಹಳವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
ಮಹಾದ್ಯುತಿ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಗೋವುಗಳ ಈ ಮಹಿಮೆ ಪಾವನ, ಪವಿತ್ರ, ಪರಮ ಮತ್ತು ಉತ್ತಮವಾದುದು.
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಇದು ಸರ್ವಪಾಪ ವಿಮೋಚನವೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಯಾರು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ.
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವೂ ಅಕ್ಷಯವೂ ಆದ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯನು ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ತಮ್ಮ ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
ಪುತ್ರನನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಓ ಭಾರತ, ಗೋವುಗಳ ಭಕ್ತನಿಗೆ ದುರ್ಲಭವಾದುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ.