మహాభారతం · అధ్యాయం 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
ఆవులను దానం చేసేవారు, హోమశేషాన్ని భుజించేవారు — వారికి సత్రాలు, యజ్ఞాలు ఎల్లప్పుడూ (ఫలిస్తాయి), ఓ యుధిష్ఠిరా.
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
ఇక్కడ పెరుగు, నెయ్యి లేకుండా యజ్ఞం జరగదు; దాని ద్వారానే యజ్ఞానికి యజ్ఞత్వం కలుగుతుంది, అందువల్ల దాని మూలం (ఆవు) కనిపిస్తుంది.
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
అన్ని దానాలలోనూ ఆవుల దానమే ప్రశంసించబడుతుంది; ఆవులు శ్రేష్ఠమైనవి, పవిత్రమైనవి; ఇది పావనమైనది, ఉత్తమమైనది.
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
పోషణ కోసం వీటిని సేవించాలి; శాంతి కోసం కూడా; వీటి పాలు, పెరుగు, నెయ్యి సర్వ పాపాలనూ విడిపించును.
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
ఆవులే పరమ తేజస్సు అని ఇక్కడ, పరలోకంలోనూ చెప్పబడ్డాయి; ఆవులకంటే పవిత్రమైనది మరేదీ లేదు, భరతశ్రేష్ఠా.
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
ఇక్కడ కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు — పితామహునికీ ఇంద్రునికీ మధ్య జరిగిన సంవాదం, ఓ యుధిష్ఠిరా.
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
దైత్యులు ఓడిపోయినప్పుడు, త్రిలోకాధిపతి శక్రుడి పాలనలో ప్రజలందరూ సమృద్ధిగా ఉండి సత్యధర్మపరాయణులై నిలిచారు.
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
కౌంతేయా, ఋషులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, ఉరగులు, రాక్షసులు, దేవతలు, అసురులు, సుపర్ణులు, ప్రజాపతులు కూడా ఒకప్పుడు పితామహుడిని ఉపాసించారు.
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
నారదుడు, పర్వతుడు, విశ్వావసువు, హాహా, హూహూ దివ్య రాగాలతో పాడుతూ ఆ ప్రభువును ఉపాసించారు.
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
అక్కడ అప్పుడు గాలి దివ్య పుష్పాలను మోసుకొచ్చింది; ఋతువులు కూడా వేర్వేరుగా సుగంధ పుష్పాలను తెచ్చాయి.
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
ఆ దేవసభలో, సర్వప్రాణుల సమాగమంలో, దివ్య వాద్యధ్వనుల మధ్య, దివ్య స్త్రీలు చారణులతో చుట్టబడి, ఇంద్రుడు దేవేశుడిని అభివాదం చేసి, నమస్కరించి ప్రశ్నించాడు.
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
భగవంతుడా, పితామహా, దేవతలు, లోకేశ్వరులలో ఇది ఎందుకు? గోలోకం పైన ఉందని ఈ విషయాన్ని నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
ఓ ఈశ్వరా, ఇక్కడ గోవులు ఏ తపస్సు లేదా బ్రహ్మచర్యం చేశాయి, దానివల్ల దేవతలకు పైన రజస్సు లేకుండా సుఖంగా నివసిస్తున్నాయి?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
అప్పుడు బ్రహ్మ బలనిషూదనుడైన ఇంద్రునితో ఇలా అన్నాడు: ఓ బలనిషూదనా, నీవు గోవులను ఎల్లప్పుడూ అవమానించావు.
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
కాబట్టి నీవు వాటి మహిమను తెలుసుకోలేదు. ఓ ప్రభూ, వినుము: గోవుల పరమ ప్రభావం, మహిమ ఏమిటో, ఓ సురశ్రేష్ఠా.
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
ఓ వాసవా, గోవులను యజ్ఞాంగమని, యజ్ఞమే అని చెప్పబడ్డాయి. వాటిని లేకుండా జ్ఞాని ఏ విధంగానూ జీవించలేడు.
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
ఈ గోవులు పాలతో, హవిస్సుతో ప్రజలను పోషిస్తాయి; వాటి కుమారులు కూడా వ్యవసాయాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
అవి వివిధ ధాన్యాలను, విత్తనాలను ఉత్పత్తి చేస్తాయి; వాటి నుండే యజ్ఞాలు సాగుతాయి — దేవతలకు హవ్యం, పితరులకు కవ్యం అన్ని విధాలుగా అర్పించబడతాయి.
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
పాలు, పెరుగు, నెయ్యి — ఓ సురాధిపా, ఈ పవిత్ర ధేనువులు ఆకలి దాహాలతో బాధపడే ప్రాణులకు నానావిధ భోగాలను అందిస్తాయి.
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
ఇక్కడ ఈ ధేనువులు మునులను, ప్రజలను కూడా తమ కర్మంతో ధరిస్తాయి; ఓ వాసవా, కపటం లేకుండా మోసే ఇవి తమ కర్మంతో, సుకృతంతో అలా చేస్తాయి.
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
తరువాత ఇవి మనకు పైన ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తాయి; ఓ శక్రా, ఇదే నీకు కారణం. ఓ శతక్రతూ, ధేనువులు దేవతలకు పైన నివసిస్తాయని చెప్పబడ్డాయి.
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
ఈ ధేనువులు వరంగా ఇవ్వబడినవి కూడా, వరాలను ఇచ్చేవి కూడా; ఓ వాసవా, సురభి ధేనువులు పుణ్యకర్మలు చేసేవి, పావనమైనవి, శుభలక్షణాలు కలవి.
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
సురశ్రేష్ఠా, సురభి ధేనువులు ఏ కారణంతో భూమికి వచ్చాయో, ఓ బలసూదనా, నేను పూర్తిగా చెప్పేది విను.
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
ప్రియమైనవాడా, పూర్వం దేవయుగంలో, మహాత్ములైన దైత్యేంద్రులు మూడు లోకాలను పాలిస్తుండగా, విష్ణువు గర్భత్వాన్ని పొందినప్పుడు…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
అమరశ్రేష్ఠా, అదితి కుమారుని కోసం ఘోరమైన, అత్యంత కష్టమైన తపస్సు చేస్తూ ఉండెను; ఎల్లప్పుడూ ఒంటికాలిపై నిలిచి.
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
ఆ మహాదేవి గొప్ప తపస్సు చేయడం చూసి, దక్షుని కుమార్తె, సురభి అనే పేరుగల దేవి…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
ధర్మపరాయణురాలై, సంతోషంతో, దేవతలు గంధర్వులు సేవించే రమణీయమైన కైలాస శిఖరంపై ఘోర తపస్సు చేసింది.
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
పరమ యోగాన్ని ఆశ్రయించి ఆమె ఒంటికాలిపై నిలిచింది; పదివేల సంవత్సరాలు, మరియు పది వందల సంవత్సరాలు.
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
ఆమె తపస్సు వలన తపించిపోయిన దేవతలు, ఋషులు, మహానాగులు నాతో కలిసి అక్కడికి వెళ్ళి ఆ శుభ దేవిని సేవించారు.
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
అప్పుడు నేను అక్కడ ఆ తపస్సులో ఉన్న దేవితో అన్నాను: దేవీ, దోషరహితురాలా, ఎందుకు ఈ ఘోర తపస్సు చేస్తున్నావు?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
మహాభాగా, శోభనా, ఈ తపస్సుతో నేను నీపై ప్రసన్నుడనయ్యాను. దేవీ, వరం కోరుకో; నేను వరాన్ని ఇచ్చేవాడను అని పురందరుడు అన్నాడు.
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
భగవంతుడా, లోకపితామహా, మీ వరంతో నాకు కార్యం సిద్ధించింది. నిష్పాపుడా, ఈ రోజు నాకు అదే వరం, మీరు నాపై ప్రసన్నులయ్యారు.
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
త్రిదశేశ్వరా, ఆ దేవి సురభి అలా చెబుతుండగా నేను ఇచ్చిన సమాధానాన్ని వినుము, దేవేంద్రా, శచీపతీ.
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
దేవీ, నీ లోభరహితమైన కోరికతో, నీ పవిత్ర తపస్సుతో నేను ప్రసన్నుడనయ్యాను; కాబట్టి నీకు అమరత్వమనే వరాన్ని ఇస్తున్నాను.
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
నీవు మూడు లోకాలకూ పైన నివసిస్తావు; నా అనుగ్రహంతో గోలోకం అనే ప్రసిద్ధ లోకం ఏర్పడుతుంది.
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
మహాభాగా, మనుషుల మధ్య శుభకర్మలు చేస్తున్న నీ సంతానం, నీ కుమార్తెలందరూ అక్కడ నివసిస్తారు.
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
శుభవతీ, దేవీ, నీవు మనసులో తలచిన దివ్య మరియు మానుష భోగాలు, స్వర్గసుఖం కూడా నీకు లభిస్తాయి.
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
సహస్రాక్షా, ఆ లోకాలు సర్వకామములతో నిండినవి. అక్కడ మృత్యువు ప్రవేశించదు, ముసలితనమూ, అగ్నీ కూడా లేదు; అక్కడ దీనత్వం కానీ ఏ అశుభమూ కానీ ఉండదు, వాసవా.
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
అక్కడ దివ్య అరణ్యాలు, దివ్య భవనాలు ఉన్నాయి; చక్కగా అమర్చిన, కోరిన చోటికి వెళ్ళగల విమానాలు కూడా ఉన్నాయి, వాసవా.
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
బ్రహ్మచర్యం, తపస్సు, సత్యం, దమనం చేత, వివిధ దానాల చేత, పుణ్యకార్యాల చేత, అలాగే తీర్థాలను సేవించడం చేత (అది లభిస్తుంది).
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
గొప్ప తపస్సు చేతను, సుకృత కర్మల చేతను మాత్రమే గోలోకాన్ని పొందడం సాధ్యం, పుష్కరేక్షణా.
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
శక్రా, నీవు అడిగినదంతా నేను నీకు చెప్పాను. అసురసూదనా, గోవుల పట్ల నీవు అవమానం చేయకూడదు.
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
ఇది విని సహస్రాక్షుడు (ఇంద్రుడు) ఎల్లప్పుడూ వారిని పూజించాడు; యుధిష్ఠిరా, ఆ ఆవులను నిత్యం ఎంతో గౌరవించాడు.
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
మహాద్యుతీ, ఇవన్నీ నీకు చెప్పాను; ఆవుల ఈ మహిమ పావనమైనది, పవిత్రమైనది, పరమమైనది, ఉత్తమమైనది.
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
పురుషవ్యాఘ్రా, ఇది సర్వపాపాలను విముక్తం చేసేదిగా కీర్తించబడింది; దీన్ని ఎవరు ఎల్లప్పుడూ ఏకాగ్రచిత్తంతో బ్రాహ్మణులకు చెబుతారో.
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
హవ్య-కవ్యాల్లో, యజ్ఞాల్లో, పితృకార్యాల్లో కూడా సర్వకామప్రదమైన అక్షయ ఫలం లభిస్తుంది; అతని పితరులు అతని వద్ద ఉపస్థితులవుతారు.
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
ఆవుల పట్ల భక్తి కలిగిన మానవుడు ఏమి కోరినా దాన్ని పొందుతాడు; ఆవుల పట్ల భక్తి కలిగిన స్త్రీలు కూడా తమ కోరికను పొందగలరు.
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
పుత్రుని కోరేవాడు పుత్రుని పొందుతాడు; కన్యను కోరేవాడు కన్యను పొందగలడు; ధనాన్ని కోరేవాడు ధనాన్ని పొందుతాడు; ధర్మాన్ని కోరేవాడు ధర్మాన్ని పొందుతాడు.
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
విద్యను కోరువాడు విద్యను పొందుతాడు, సుఖాన్ని కోరువాడు సుఖాన్ని పొందుతాడు. ఓ భారతా, గోవులకు భక్తుడైనవానికి దుర్లభమైనది ఏదీ లేదు.