ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଗାଭୀ ଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ହୋମଶେଷ ଭୋଜନ କରନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କ ସତ୍ର ଓ ଯଜ୍ଞ ସର୍ବଦା (ଫଳଦାୟୀ ହୁଏ), ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
ଏଠାରେ ଦହି ଓ ଘିଅ ବିନା ଯଜ୍ଞ ଚାଲେ ନାହିଁ; ତାହାରି ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞର ଯଜ୍ଞତ୍ୱ, ଅତଏବ ତାହାର ମୂଳ (ଗାଭୀ) ଦେଖାଯାଏ।
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଗୋଦାନର ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ; ଗାଭୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ପବିତ୍ର; ଏହା ପାବନ ଓ ଉତ୍ତମ।
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
ପୋଷଣ ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ; ଏମାନଙ୍କ ଦୁଗ୍ଧ, ଦହି, ଘିଅ ସର୍ବପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଏ।
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
ଗାଭୀମାନେ ଏଠାରେ ଓ ପରଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ପରମ ତେଜ ବୋଲି କଥିତ; ଗାଭୀଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର କିଛି ନାହିଁ, ହେ ଭରତର୍ଷଭ।
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକେ ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି — ପିତାମହ (ବ୍ରହ୍ମା) ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଂବାଦ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
ଦୈତ୍ୟମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ, ତ୍ରିଭୁବନର ଅଧୀଶ୍ୱର ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କ ଶାସନରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ନିରତ ରହିଲେ।
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଉରଗ, ରାକ୍ଷସ, ଦେବ, ଅସୁର, ସୁପର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରଜାପତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକଦା ପିତାମହଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
ନାରଦ, ପର୍ବତ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା ଓ ହୁହୁ ଦିବ୍ୟ ରାଗରେ ଗାୟନ କରି ସେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ।
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
ସେଠାରେ ସେତେବେଳେ ପବନ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପ ବହି ଆଣିଲା; ଋତୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ସୁଗନ୍ଧ ପୁଷ୍ପ ଆଣିଲେ।
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
ସେହି ଦେବସଭାରେ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ସମାବେଶରେ, ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟର ନିନାଦରେ, ଦିବ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଚାରଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବେଷ୍ଟିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବେଶଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ ଓ ପ୍ରଣାମ କରି ପଚାରିଲେ।
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ହେ ପିତାମହ, ଦେବ ଓ ଲୋକେଶ୍ୱରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କାହିଁକି? ଗୋଲୋକ ଉପରେ ଅଛି, ଏହା ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
ହେ ଈଶ୍ୱର, ଏଠାରେ ଗାଈମାନେ କି ତପସ୍ୟା ବା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ରଜୋଗୁଣହୀନ ହୋଇ ସୁଖରେ ବାସ କରନ୍ତି?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
ତା'ପରେ ବ୍ରହ୍ମା ବଳନିଷୂଦନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ବଳନିଷୂଦନ, ତୁମେ ସର୍ବଦା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଅବଜ୍ଞା କରିଛ।
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
ତେଣୁ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ମହିମା ଜାଣି ନାହଁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ଶୁଣ: ଗାଈମାନଙ୍କର ପରମ ପ୍ରଭାବ ଓ ମହିମା କ'ଣ, ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ।
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
ହେ ବାସବ, ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ଅଙ୍ଗ କୁହାଯାଏ ଏବଂ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କ ବିନା ବିଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ରହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
ଏହି ଗାଈମାନେ କ୍ଷୀର ଓ ହବିଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ କୃଷିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
ସେମାନେ ବିବିଧ ଧାନ୍ୟ ଓ ବୀଜ ଉତ୍ପାଦନ କରନ୍ତି; ସେଥିରୁ ଯଜ୍ଞମାନ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ — ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ହବ୍ୟ ଏବଂ ପିତୃମାନଙ୍କୁ କବ୍ୟ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଅର୍ପିତ ହୁଏ।
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
କ୍ଷୀର, ଦହି ଓ ଘିଅ — ହେ ସୁରାଧିପ, ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଈମାନେ କ୍ଷୁଧା-ତୃଷ୍ଣାରେ ପୀଡ଼ିତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ନାନାବିଧ ଭୋଗ ଯୋଗାନ୍ତି।
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
ଏଠାରେ ଏହି ଗାଈମାନେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁନି ଓ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ହେ ବାସବ, କପଟ ବିନା ବହନକାରୀ ଏମାନେ କର୍ମ ଓ ସୁକୃତ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କରନ୍ତି।
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
ତା'ପରେ ଏମାନେ ଆମ ଉପରେ ସର୍ବଦା ବାସ କରନ୍ତି; ହେ ଶକ୍ର, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ କାରଣ। ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଗାଈମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ବାସ କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
ଏହି ଗାଈମାନେ ବରରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ଏବଂ ବରଦାୟିନୀ ମଧ୍ୟ; ହେ ବାସବ, ସୁରଭି ଗାଈମାନେ ପୁଣ୍ୟକର୍ମକାରିଣୀ, ପାବନ ଏବଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ।
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁ କାରଣରୁ ସୁରଭି ଗାଈମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଲେ, ହେ ବଳସୂଦନ, ତାହା ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କହୁଥିବାବେଳେ ଶୁଣ।
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
ହେ ବତ୍ସ, ପୂର୍ବେ ଦେବଯୁଗରେ, ମହାତ୍ମା ଦୈତ୍ୟେନ୍ଦ୍ରମାନେ ତ୍ରିଲୋକ ଶାସନ କରୁଥିବାବେଳେ, ବିଷ୍ଣୁ ଗର୍ଭତ୍ୱ ପାଇଥିବାବେଳେ…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
ହେ ଅମରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁତ୍ରପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଅଦିତି ଘୋର ଓ ଅତି ଦୁଷ୍କର ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ସଦା ଗୋଟିଏ ପାଦ ଉପରେ ଠିଆ ହୋଇ।
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
ସେହି ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ମହାନ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ଦେଖି, ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟା ଦେବୀ ସୁରଭି ନାମରେ ଖ୍ୟାତ…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
ଧର୍ମପରାୟଣା ସେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ, ଦେବ-ଗନ୍ଧର୍ବ ସେବିତ ରମଣୀୟ କୈଳାସ ଶିଖରରେ ଘୋର ତପସ୍ୟା କଲେ।
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
ପରମ ଯୋଗ ଆଶ୍ରୟ କରି ସେ ଗୋଟିଏ ପାଦରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଦଶ ଶହ ବର୍ଷ।
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
ତା'ର ତପସ୍ୟାରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ମହୋରଗମାନେ ମୋ ସହିତ ସେଠାକୁ ଯାଇ ସେହି ଶୁଭା ଦେବୀଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ।
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସେଠାରେ ସେହି ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲି: ହେ ଦେବୀ, ହେ ନିର୍ଦୋଷା, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ଏହି ଘୋର ତପସ୍ୟା କରୁଛ?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
ହେ ମହାଭାଗେ, ହେ ଶୋଭନେ, ଏହି ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ। ହେ ଦେବୀ, ବର ମାଗ; ମୁଁ ବରଦାତା ବୋଲି ପୁରନ୍ଦର କହିଲେ।
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଲୋକପିତାମହ, ଆପଣଙ୍କ ବରରେ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହେଲା। ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଆଜି ମୋ ପାଇଁ ଏହି ବର, ଆପଣ ମୋ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ।
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
ହେ ତ୍ରିଦଶେଶ୍ୱର, ସେହି ଦେବୀ ସୁରଭି ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ ମୁଁ ଯାହା ଉତ୍ତର ଦେଲି, ତାହା ଶୁଣ, ହେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର, ହେ ଶଚୀପତି।
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତୁମ ନିର୍ଲୋଭ କାମନା ଓ ଶୁଚି ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱର ବର ଦେଉଛି।
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
ତୁମେ ତିନି ଲୋକରୁ ମଧ୍ୟ ଉପରେ ବାସ କରିବ; ଏବଂ ମୋ ପ୍ରସାଦରୁ ଗୋଲୋକ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକ ସୃଷ୍ଟି ହେବ।
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
ହେ ମହାଭାଗେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ କର୍ମ କରୁଥିବା ତୁମ ସନ୍ତାନ ଓ ତୁମର ସବୁ କନ୍ୟା ସେଠାରେ ବାସ କରିବେ।
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
ହେ ଶୁଭେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଓ ମାନୁଷ ଭୋଗ ଏବଂ ସ୍ବର୍ଗସୁଖ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
ହେ ସହସ୍ରାକ୍ଷ, ସେଇ ଲୋକସମୂହ ସର୍ବକାମନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ଜରା ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ସେଠାରେ ଦୈନ୍ୟ କିମ୍ବା କୌଣସି ଅଶୁଭ ନାହିଁ, ହେ ବାସବ।
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭବନ ଅଛି, ଏବଂ ସୁସଜ୍ଜିତ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଗମନକାରୀ ବିମାନ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ହେ ବାସବ।
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ ଓ ଦମ ଦ୍ୱାରା, ବିବିଧ ଦାନ ଓ ପୁଣ୍ୟକର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ତୀର୍ଥସେବା ଦ୍ୱାରା (ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ)।
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
ମହାନ ତପସ୍ୟା ଓ ସୁକୃତ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଗୋଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ସମ୍ଭବ, ହେ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣ।
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
ହେ ଶକ୍ର, ତୁମେ ପଚାରିଥିବା ସବୁ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି। ହେ ଅସୁରସୂଦନ, ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
ଏହା ଶୁଣି ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ସର୍ବଦା ସେମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ; ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସେ ସେହି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ବହୁତ ସମ୍ମାନ କଲେ।
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
ହେ ମହାଦ୍ୟୁତି, ଏହି ସମସ୍ତ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି; ଗାଈମାନଙ୍କର ଏ ମହିମା ପାବନ, ପବିତ୍ର, ପରମ ଓ ଉତ୍ତମ।
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଏହା ସର୍ବ ପାପମୋଚନ ବୋଲି କୀର୍ତ୍ତିତ; ଯେ ଏହାକୁ ସର୍ବଦା ସମାହିତ ଚିତ୍ତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହେ।
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
ହବ୍ୟ-କବ୍ୟରେ, ଯଜ୍ଞରେ ଓ ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବକାମପ୍ରଦ ଓ ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ମିଳେ; ତାହାର ପିତୃମାନେ ତାହା ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରେ ତାହାହିଁ ପାଏ; ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିମତୀ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କାମନା ପାଇପାରନ୍ତି।
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
ପୁତ୍ରକାମୀ ପୁତ୍ର ପାଏ, କନ୍ୟାକାମୀ ସେହି କନ୍ୟା ପାଇପାରେ; ଧନକାମୀ ଧନ ପାଏ, ଧର୍ମକାମୀ ଧର୍ମ ପାଇପାରେ।
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
ବିଦ୍ୟାର ଇଚ୍ଛୁକ ବିଦ୍ୟା ପାଏ, ସୁଖର ଇଚ୍ଛୁକ ସୁଖ ପାଏ। ହେ ଭାରତ, ଗାଈର ଭକ୍ତ ପାଇଁ କିଛି ଦୁର୍ଲଭ ନୁହେଁ।