മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവരും ഹോമശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവരും — അവരുടെ സത്രങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും എപ്പോഴും (ഫലിക്കുന്നു), യുധിഷ്ഠിരാ.
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
ഇവിടെ തൈരും നെയ്യും ഇല്ലാതെ യജ്ഞം നടക്കുന്നില്ല; അതിനാൽ യജ്ഞത്തിന് യജ്ഞത്വമുണ്ട്, അതിനാൽ അതിന്റെ മൂലം (പശു) കാണപ്പെടുന്നു.
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും പശുദാനമാണ് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നത്; പശുക്കൾ ശ്രേഷ്ഠവും പവിത്രവുമാണ്; ഇത് പാവനവും ഉത്തമവുമാണ്.
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
പോഷണത്തിനായി ഇവയെ സേവിക്കണം; ശാന്തിക്കായും; ഇവയുടെ പാൽ, തൈര്, നെയ്യ് സർവപാപങ്ങളിൽനിന്നും മോചിപ്പിക്കുന്നു.
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
പശുക്കളാണ് പരമമായ തേജസ്സ് എന്ന് ഇവിടെയും പരലോകത്തും പറയപ്പെടുന്നു; പശുക്കളെക്കാൾ പവിത്രമായി ഒന്നുമില്ല, ഭരതർഷഭാ.
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയുന്നു — പിതാമഹനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള സംവാദം, യുധിഷ്ഠിരാ.
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
ദൈത്യന്മാർ പരാജിതരായപ്പോൾ, ത്രിലോകാധിപനായ ശക്രന്റെ ഭരണത്തിൽ എല്ലാ പ്രജകളും സമൃദ്ധരായി സത്യധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടു.
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
കൗന്തേയാ, ഋഷിമാരും ഗന്ധർവന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഉരഗന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും സുപർണന്മാരും പ്രജാപതികളും ഒരിക്കൽ പിതാമഹനെ ഉപാസിച്ചു.
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
നാരദനും പർവതനും വിശ്വാവസുവും ഹാഹാ, ഹൂഹൂ എന്നിവരും ദിവ്യരാഗങ്ങളിൽ പാടിക്കൊണ്ട് ആ പ്രഭുവിനെ ഉപാസിച്ചു.
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
അവിടെ അപ്പോൾ കാറ്റ് ദിവ്യപുഷ്പങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടുവന്നു; ഋതുക്കളും വേറെ വേറെ സുഗന്ധപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നു.
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
ആ ദേവസഭയിൽ, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും സംഗമത്തിൽ, ദിവ്യവാദ്യങ്ങളുടെ മുഴക്കത്തിൽ, ദിവ്യസ്ത്രീകളും ചാരണന്മാരും ചുറ്റിനിൽക്കവേ, ഇന്ദ്രൻ ദേവേശനെ വന്ദിച്ചു നമസ്കരിച്ചു ചോദിച്ചു.
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
ഭഗവാനേ, പിതാമഹാ, ദേവന്മാർക്കും ലോകേശന്മാർക്കും ഇത് എന്തുകൊണ്ട്? പശുക്കളുടെ ലോകം മുകളിലാണെന്ന് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
ഈശ്വരാ, ഇവിടെ ഗോക്കൾ എന്ത് തപസ്സോ ബ്രഹ്മചര്യമോ ചെയ്തു, അതിനാൽ ദേവന്മാർക്കും മീതെ രജസ്സില്ലാതെ സുഖമായി വസിക്കുന്നു?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് ബലനിഷൂദനനായ ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: ഓ ബലനിഷൂദനാ, നീ ഗോക്കളെ എപ്പോഴും അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു.
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
അതിനാൽ അവയുടെ മഹത്ത്വം നീ അറിയുന്നില്ല. ഓ പ്രഭോ, കേൾക്കുക: ഗോക്കളുടെ പരമമായ പ്രഭാവവും മഹത്ത്വവും എന്താണെന്ന്, ഓ സുരശ്രേഷ്ഠാ.
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
ഓ വാസവാ, ഗോക്കളെ യജ്ഞാംഗമെന്നും യജ്ഞം തന്നെയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. അവയില്ലാതെ വിജ്ഞൻ ഒരു വിധത്തിലും നിലനിൽക്കില്ല.
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
ഈ ഗോക്കൾ പാലും ഹവിസ്സും കൊണ്ട് പ്രജകളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; അവയുടെ പുത്രന്മാരും കൃഷിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
അവ പലതരം ധാന്യങ്ങളും വിത്തുകളും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു; അതിൽനിന്നാണ് യജ്ഞങ്ങൾ നടക്കുന്നത് — ദേവന്മാർക്ക് ഹവ്യവും പിതൃക്കൾക്ക് കവ്യവും എല്ലാവിധത്തിലും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
പാലും തൈരും നെയ്യും — ദേവാധിപാ, ഈ പുണ്യപശുക്കൾ വിശപ്പും ദാഹവും പീഡിപ്പിക്കുന്നവർക്ക് വിവിധ ഭോഗങ്ങൾ നൽകുന്നു.
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
ഇവിടെ ഈ പശുക്കൾ മുനിമാരെയും പ്രജകളെയും തങ്ങളുടെ കർമ്മത്താൽ താങ്ങുന്നു; വാസവാ, വഞ്ചനയില്ലാതെ വഹിക്കുന്ന ഇവ കർമ്മത്താലും സുകൃതത്താലും അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
പിന്നെ ഇവ നമുക്കു മീതെ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു; ശക്രാ, ഇതാണ് നിനക്കുള്ള കാരണം. ശതക്രതുവേ, പശുക്കൾ ദേവന്മാർക്കും മീതെ വസിക്കുന്നവയെന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
ഈ പശുക്കൾ വരമായി നൽകപ്പെട്ടവയും വരം നൽകുന്നവയും ആണ്; വാസവാ, സുരഭികൾ പുണ്യകർമ്മം ചെയ്യുന്നവയും പവിത്രവും ശുഭലക്ഷണമുള്ളവയുമാണ്.
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
സുരശ്രേഷ്ഠാ, സുരഭികൾ ഏതു കാര്യത്തിനായി ഭൂമിയിൽ വന്നുവോ, ബലസൂദനാ, ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറയുന്നത് കേൾക്കുക.
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
പ്രിയനേ, പണ്ട് ദേവയുഗത്തിൽ, മഹാത്മാക്കളായ ദൈത്യേന്ദ്രന്മാർ മൂന്നു ലോകങ്ങളെ ഭരിക്കുമ്പോൾ, വിഷ്ണു ഗർഭാവസ്ഥയിലേക്കു വന്നപ്പോൾ…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
അമരശ്രേഷ്ഠാ, പുത്രലാഭത്തിനായി അദിതി കഠിനവും ദുഷ്കരവുമായ തപസ്സ് ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു; എപ്പോഴും ഒരു കാലിൽ നിന്നുകൊണ്ട്.
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
ആ മഹാദേവി മഹത്തായ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നത് കണ്ട ദക്ഷന്റെ പുത്രിയായ, സുരഭി എന്ന നാമമുള്ള ദേവി…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
ധർമ്മപരായണയായ അവൾ സന്തോഷത്തോടെ, ദേവഗന്ധർവന്മാർ സേവിക്കുന്ന മനോഹരമായ കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഘോരതപസ്സ് ചെയ്തു.
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
പരമയോഗം അവലംബിച്ച് അവൾ ഒരു കാലിൽ നിന്നു; പതിനായിരം വർഷങ്ങളും പത്ത് നൂറ് വർഷങ്ങളും.
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
അവളുടെ തപസ്സിനാൽ വേദനിച്ച ദേവന്മാരും ഋഷികളും മഹോരഗന്മാരും എന്നോടൊപ്പം അവിടെ ചെന്ന് ആ ശുഭദേവിയെ ഉപാസിച്ചു.
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
അപ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ തപസ്സിൽ മുഴുകിയ ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: ദേവീ, കളങ്കമില്ലാത്തവളേ, എന്തിനാണ് നീ ഈ ഘോരതപസ്സ് ചെയ്യുന്നത്?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
മഹാഭാഗേ, ശോഭനേ, ഈ തപസ്സിനാൽ ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു. ദേവീ, ഒരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക; ഞാൻ വരം നൽകുന്നവനാണ് എന്ന് പുരന്ദരൻ പറഞ്ഞു.
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
ഭഗവാനേ, ലോകപിതാമഹാ, അങ്ങയുടെ വരത്താൽ എനിക്ക് കാര്യം സാധിച്ചു. നിഷ്പാപനേ, ഇന്ന് എനിക്ക് അതുതന്നെയാണ് വരം, അങ്ങ് എന്നിൽ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു.
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
ത്രിദശേശ്വരാ, ആ ദേവി സുരഭി അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ നൽകിയ മറുപടി കേൾക്കുക, ദേവേന്ദ്രാ, ശചീപതേ.
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
ദേവീ, നിന്റെ ലോഭരഹിതമായ ആഗ്രഹത്താലും നിന്റെ ശുദ്ധമായ തപസ്സാലും ഞാൻ പ്രസന്നനായിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ നിനക്ക് അമരത്വം എന്ന വരം ഞാൻ നൽകുന്നു.
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
നീ മൂന്ന് ലോകങ്ങൾക്കും മീതെ വസിക്കും; എന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഗോലോകം എന്ന പ്രസിദ്ധ ലോകം ഉണ്ടാകും.
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
മഹാഭാഗേ, മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ ശുഭകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന നിന്റെ സന്തതികളും നിന്റെ എല്ലാ പുത്രിമാരും അവിടെ വസിക്കും.
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
ശുഭേ, ദേവീ, നീ മനസ്സാൽ ചിന്തിച്ച ദിവ്യവും മാനുഷവുമായ ഭോഗങ്ങളും സ്വർഗസുഖവും നിനക്ക് ലഭിക്കും.
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
സഹസ്രാക്ഷാ, ആ ലോകങ്ങൾ സർവകാമങ്ങളും നിറഞ്ഞവയാണ്. അവിടെ മരണം കടക്കുന്നില്ല, വാർധക്യവും അഗ്നിയും ഇല്ല; അവിടെ ദൈന്യമോ അശുഭമായ യാതൊന്നുമോ ഇല്ല, വാസവാ.
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
അവിടെ ദിവ്യമായ വനങ്ങളും ദിവ്യമായ മന്ദിരങ്ങളും ഉണ്ട്; നന്നായി ഒരുക്കിയതും ഇച്ഛപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുമായ വിമാനങ്ങളും ഉണ്ട്, വാസവാ.
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
ബ്രഹ്മചര്യം, തപസ്സ്, സത്യം, ദമം എന്നിവയാലും, വിവിധ ദാനങ്ങളാലും പുണ്യകർമങ്ങളാലും, തീർഥസേവനത്താലും (അത് ലഭിക്കുന്നു).
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
മഹത്തായ തപസ്സും സുകൃത കർമ്മവുമാൽ മാത്രമേ ഗോലോകത്തെ പ്രാപിക്കാൻ കഴിയൂ, പുഷ്കരേക്ഷണാ.
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
ശക്രാ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. അസുരസൂദനാ, പശുക്കളെ നീ അവഹേളിക്കരുത്.
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
ഇതു കേട്ട സഹസ്രാക്ഷൻ (ഇന്ദ്രൻ) എപ്പോഴും അവയെ പൂജിച്ചു; യുധിഷ്ഠിരാ, ആ പശുക്കളെ അവൻ നിത്യവും വലിയ ബഹുമാനത്തോടെ കണ്ടു.
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
മഹാദ്യുതേ, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോടു പറഞ്ഞു; പശുക്കളുടെ ഈ മഹിമ പാവനവും പവിത്രവും പരമവും ഉത്തമവുമാണ്.
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, സർവ്വപാപവിമോചനമായി ഇത് കീർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇതു നിത്യവും ഏകാഗ്രചിത്തനായി ബ്രാഹ്മണർക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നവൻ.
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
ഹവ്യകവ്യങ്ങളിലും യജ്ഞങ്ങളിലും പിതൃകാര്യങ്ങളിലും സർവ്വകാമപ്രദവും അക്ഷയവുമായ ഫലം ലഭിക്കുന്നു; അവന്റെ പിതൃക്കൾ അവനെ സമീപിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
പശുക്കളിൽ ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യൻ എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ അതെല്ലാം നേടുന്നു; പശുക്കളിൽ ഭക്തിയുള്ള സ്ത്രീകളും തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം നേടാം.
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുത്രനെ നേടുന്നു; കന്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അവളെ നേടാം; ധനമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധനം നേടുന്നു; ധർമ്മമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ധർമ്മം നേടാം.
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
വിദ്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ വിദ്യ നേടും; സുഖം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ സുഖം നേടും. ഹേ ഭാരതാ, ഗോഭക്തനു ദുർലഭമായി ഒന്നുമില്ല.