Mahābhārata · Adhyāya 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
Os que dão vacas e os que comem o resto da oblação — para eles as sessões sacrificiais e os ritos sempre dão fruto, ó Yudhiṣṭhira.
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
Aqui nenhum sacrifício prossegue sem coalhada e ghee; por isso o sacrifício tem sua natureza sacrificial, e daí se vê sua raiz.
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
Entre todas as doações, a doação de vacas é louvada; as vacas são excelentes e puras, e isto é purificador e supremo.
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
Deve-se servi-las para o sustento e também para a paz; seu leite, coalhada e ghee libertam de todos os pecados.
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
As vacas são declaradas o esplendor supremo, aqui neste mundo e no outro; nada é mais puro que as vacas, ó touro dos Bharatas.
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
Aqui também recitam esta antiga história: o diálogo do Avô (Brahmā) com Indra, ó Yudhiṣṭhira.
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
Quando os Daityas foram derrotados, Śakra, senhor dos três mundos, reinou, e todas as criaturas prosperaram, devotadas à verdade e ao dharma.
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
Então os sábios, juntamente com os Gandharvas, Kinnaras, Uragas, Rākṣasas, deuses, asuras e Suparṇas, e os senhores das criaturas, certa vez serviram ao Avô, ó filho de Kuntī.
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
Nārada e Parvata, Viśvāvasu, Hahā e Huhū, cantando com melodias divinas, serviram aquele senhor.
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
Ali então o vento trouxe flores divinas, e as estações também trouxeram flores perfumadas, cada uma à sua maneira.
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
Naquela assembleia dos deuses, onde todos os seres se reuniam, ressoando com instrumentos divinos e cercada por mulheres celestiais e Cāraṇas, Indra, após saudar e prostrar-se diante do senhor dos deuses, perguntou-lhe.
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
Ó venerável, ó avô, por que isso ocorre entre os deuses e os senhores dos mundos? Desejo saber: o mundo das vacas está acima.
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
Ó Senhor, que austeridade ou castidade (brahmacarya) praticaram aqui as vacas, para que habitem felizes acima dos deuses, livres da paixão?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
Então Brahmā falou a Śakra, o destruidor de Bala: «Ó destruidor de Bala, as vacas têm sido constantemente desprezadas por ti.»
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
Por isso não conheces a grandeza delas. Ouve, ó Senhor, o poder supremo e a majestade das vacas, ó melhor dos deuses.
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
Ó Vāsava, as vacas são declaradas membro do sacrifício, e de fato são o próprio sacrifício. Sem elas, o sábio não poderia subsistir de maneira alguma.
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
Estas vacas sustentam as criaturas com leite e manteiga clarificada, e os seus filhos também se dedicam à agricultura.
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
Produzem diversos grãos e sementes, e destes procedem os sacrifícios: as oblações aos deuses (havya) e as oferendas aos antepassados (kavya) são feitas de todas as formas.
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
Leite, coalhada e ghee — ó senhor dos deuses, estas vacas sagradas trazem diversos sustentos aos seres atormentados pela fome e pela sede.
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
Aqui estas vacas também sustentam os sábios e os seres por suas obras; ó Vāsava, portadoras sem engano, fazem-no por ação e por boas obras.
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
Depois, acima de nós, estas sempre habitam; ó Śakra, esta é a tua razão. Ó Śatakratu, as vacas são declaradas habitar mesmo acima dos deuses.
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
Estas são concedidas como dádivas e também concedem dádivas; ó Vāsava, as vacas Surabhi são praticantes de obras meritórias, purificadoras e de sinais auspiciosos.
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
Ó melhor dos deuses, o propósito pelo qual as vacas Surabhi foram entre as vacas — ouve-o de mim por inteiro, ó destruidor de Bala.
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
Querido, outrora, na era dos deuses, quando os grandes senhores dos daitya governavam os três mundos e Viṣṇu havia chegado ao estado de ventre…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
Ó melhor dos imortais, Aditi praticava uma austeridade terrível e extremamente difícil pelo desejo de um filho, sempre de pé sobre uma só perna.
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
Ao ver aquela grande deusa praticando uma grande austeridade, a deusa Surabhi, filha de Dakṣa, conhecida por esse nome…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
Alegre e devotada ao dharma, começou uma austeridade terrível no belo cume do Kailāsa, servido por deuses e gandharvas.
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
Adotando o supremo yoga, permaneceu de pé sobre uma só perna por dez mil anos e depois mais mil.
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
Perturbados por sua austeridade, os deuses, os sábios e as grandes serpentes foram até lá comigo e serviram àquela auspiciosa deusa.
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
Então falei àquela deusa, dotada de austeridade: Ó deusa, ó irrepreensível, com que propósito praticas essa terrível austeridade?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
Ó afortunada, ó radiante, estou satisfeito contigo por esta austeridade. Escolhe uma dádiva, deusa; sou o concedente de dádivas, disse Purandara.
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
Venerável, avô dos mundos, pela tua dádiva o meu propósito está cumprido. Ó sem mácula, hoje esta é a minha dádiva: que estejas satisfeito comigo.
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
Senhor dos trinta deuses, quando a deusa Surabhi assim falava, ouve o que lhe respondi, ó rei dos deuses, esposo de Śacī.
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
Ó deusa, satisfeito com o teu desejo livre de cobiça e com a tua pura austeridade, concedo-te, pois, o dom da imortalidade.
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
Habitarás acima dos três mundos, e pela minha graça surgirá o renomado mundo chamado Goloka.
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
Ó afortunada, a tua descendência auspiciosa que pratica boas obras entre os homens, e todas as tuas filhas, habitarão ali.
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
Ó auspiciosa deusa, os prazeres divinos e humanos que imaginaste na mente, e a felicidade do céu, serão teus.
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
Ó Indra de mil olhos, esses mundos estão repletos de todos os desejos. Ali não entram a morte, nem a velhice, nem o fogo; ali não há miséria nem nada de inauspicioso, ó Vāsava.
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
Ali há florestas divinas e moradas divinas, e veículos celestiais bem equipados que vão para onde se deseja, ó Vāsava.
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
Pela castidade, austeridade, veracidade e domínio de si, por diversas doações e obras meritórias, e igualmente frequentando os vaus sagrados (locais de peregrinação).
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
Somente por grande austeridade e obras meritórias pode-se alcançar Goloka, ó de olhos de lótus.
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
Śakra, contei-te tudo o que perguntaste. Ó destruidor dos asuras, não deves mostrar desprezo pelas vacas.
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
Ao ouvir isto, aquele de mil olhos (Indra) sempre os honrou; e, Yudhiṣṭhira, sempre teve grande estima por aquelas vacas.
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
Ó de grande esplendor, tudo isto te foi contado: a grandeza das vacas é purificadora, sagrada, suprema e a mais elevada.
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
Louvado como libertador de todos os pecados, ó tigre entre os homens, é isto: quem o recita constantemente aos brâmanes com mente recolhida.
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
Nas oferendas aos deuses e aos antepassados, nos sacrifícios e nos ritos aos antepassados, obtém-se um fruto imperecível que concede todos os desejos; os seus antepassados assistem-no.
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
O homem devoto das vacas obtém o que deseja, e as mulheres devotas das vacas também podem obter o seu desejo.
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
Quem deseja um filho obtém um filho; quem deseja uma filha pode obtê-la; quem deseja riqueza obtém riqueza; quem deseja o dharma pode obter o dharma.
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
Quem busca conhecimento obtém conhecimento, quem busca felicidade obtém felicidade. Ó Bhārata, para o devoto das vacas nada é difícil de obter.