ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 13.129
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.129.1
ये च गाः सम्प्रयच्छन्ति हुतशिष्टाशिनश्च ये ।
तेषां सत्राणि यज्ञाश्च नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.१ ॥
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਦਾ ਬਚਿਆ ਹਿੱਸਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ — ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਤਰ ਅਤੇ ਯੱਗ ਸਦਾ (ਫਲਦੇ ਹਨ), ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
13.129.2
ऋते दधिघृतेनेह न यज्ञः सम्प्रवर्तते ।
तेन यज्ञस्य यज्ञत्वमतो मूलं च लक्ष्यते ॥ १३.१२९.२ ॥
ਇੱਥੇ ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘਿਓ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਯੱਗ ਨਹੀਂ ਚੱਲਦਾ; ਉਸੇ ਨਾਲ ਯੱਗ ਦਾ ਯੱਗਪਣ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਮੂਲ (ਗਾਂ) ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
13.129.3
दानानामपि सर्वेषां गवां दानं प्रशस्यते ।
गावः श्रेष्ठाः पवित्राश्च पावनं ह्येतदुत्तमम् ॥ १३.१२९.३ ॥
ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਊ-ਦਾਨ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ; ਇਹ ਪਾਵਨ ਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ।
13.129.4
पुष्ट्यर्थमेताः सेवेत शान्त्यर्थमपि चैव ह ।
पयो दधि घृतं चासां सर्वपापप्रमोचनम् ॥ १३.१२९.४ ॥
ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਵੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘਿਓ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.129.5
गावस्तेजः परं प्रोक्तमिह लोके परत्र च ।
न गोभ्यः परमं किञ्चित्पवित्रं भरतर्षभ ॥ १३.१२९.५ ॥
ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਲੋਕ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਤੇਜ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਭਰਤਰਿਸ਼ਭ।
13.129.6
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
पितामहस्य संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.६ ॥
ਇੱਥੇ ਵੀ ਲੋਕ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ — ਪਿਤਾਮਹ (ਬ੍ਰਹਮਾ) ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਸੰਵਾਦ, ਹੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ।
13.129.7
पराभूतेषु दैत्येषु शक्रस्त्रिभुवनेश्वरः ।
प्रजाः समुदिताः सर्वाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ १३.१२९.७ ॥
ਦੈਂਤ ਹਾਰ ਗਏ ਤਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸ਼ਕ੍ਰ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਪਰਜਾ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ।
13.129.8
अथर्षयः सगन्धर्वाः किन्नरोरगराक्षसाः ।
देवासुरसुपर्णाश्च प्रजानां पतयस्तथा।
पर्युपासत कौन्तेय कदाचिद्वै पितामहम् ॥ १३.१२९.८ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ, ਕਿੰਨਰ, ਉਰਗ, ਰਾਖਸ਼, ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਸੁਪਰਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵੀ ਕਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
13.129.9
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुहहाहुहूः ।
दिव्यतानेषु गायन्तः पर्युपासत तं प्रभुम् ॥ १३.१२९.९ ॥
ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੂ, ਹਾਹਾ ਅਤੇ ਹੂਹੂ ਦਿਵ੍ਯ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
13.129.10
तत्र दिव्यानि पुष्पाणि प्रावहत्पवनस्तदा ।
आजह्रुर्ऋतवश्चापि सुगन्धीनि पृथक्पृथक् ॥ १३.१२९.१० ॥
ਉੱਥੇ ਉਦੋਂ ਹਵਾ ਦਿਵ੍ਯ ਫੁੱਲ ਲੈ ਆਈ; ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫੁੱਲ ਲਿਆਂਦੇ।
13.129.11
तस्मिन्देवसमावाये सर्वभूतसमागमे ।
दिव्यवादित्रसंघुष्टे दिव्यस्त्रीचारणावृते।
इन्द्रः पप्रच्छ देवेशमभिवाद्य प्रणम्य च ॥ १३.१२९.११ ॥
ਉਸ ਦੇਵ-ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਿੱਚ, ਦਿਵ੍ਯ ਇਸਤਰੀਆਂ ਤੇ ਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਇੰਦਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ।
13.129.12
देवानां भगवन्कस्माल्लोकेशानां पितामह ।
उपरिष्ठाद्गवां लोक एतदिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.१२९.१२ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਹੇ ਪਿਤਾਮਹ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਲੋਕੇਸ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਉਂ? ਗੋਲੋਕ ਉੱਪਰ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
13.129.13
किं तपो ब्रह्मचर्यं वा गोभिः कृतमिहेश्वर ।
देवानामुपरिष्टाद्यद्वसन्त्यरजसः सुखम् ॥ १३.१२९.१३ ॥
ਹੇ ਈਸ਼ਵਰ, ਇੱਥੇ ਗਾਵਾਂ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਤਪ ਜਾਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਜੋਗੁਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ?
13.129.14
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् ।
अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन ॥ १३.१२९.१४ ॥
ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਲਨਿਸ਼ੂਦਨ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਬਲਨਿਸ਼ੂਦਨ, ਤੂੰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
13.129.15
तेन त्वमासां माहात्म्यं न वेत्सि शृणु यत्प्रभो ।
गवां प्रभावं परमं माहात्म्यं च सुरर्षभ ॥ १३.१२९.१५ ॥
ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੁਣ: ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ।
13.129.16
यज्ञाङ्गं कथिता गावो यज्ञ एव च वासव ।
एताभिश्च विना विज्ञो न वर्तेत कथञ्चन ॥ १३.१२९.१६ ॥
ਹੇ ਵਾਸਵ, ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯੱਗ ਦਾ ਅੰਗ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੱਗ ਵੀ ਉਹੀ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਗਿਆਨੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ।
13.129.17
धारयन्ति प्रजाश्चैताः पयसा हविषा तथा ।
एतासां तनयाश्चापि कृषियोगमुपासते ॥ १३.१२९.१७ ॥
ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਹਵਿਸ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਖੇਤੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
13.129.18
जनयन्ति च धान्यानि बीजानि विविधानि च ।
ततो यज्ञाः प्रवर्तन्ते हव्यं कव्यं च सर्वशः ॥ १३.१२९.१८ ॥
ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਨ ਅਤੇ ਬੀਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਯੱਗ ਚੱਲਦੇ ਹਨ — ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹਵਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਕਵਿਆਂ ਸਭ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਪਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.129.19
पयो दधि घृतं चैव पुण्याश्चैताः सुराधिप ।
वहन्ति विविधान्भोगान्क्षुत्तृष्णापरिपीडिताः ॥ १३.१२९.१९ ॥
ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘਿਓ — ਹੇ ਸੁਰਾਧਿਪ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਵਾਂ ਭੁੱਖ-ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.129.20
मुनींश्च धारयन्तीह प्रजाश्चैवापि कर्मणा ।
वासवाऽकूटवाहिन्यः कर्मणा सुकृतेन च ॥ १३.१२९.२० ॥
ਇੱਥੇ ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਮੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਧਾਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਵਾਸਵ, ਛਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਢੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਅਤੇ ਸੁਕ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਇਵੇਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
13.129.21
उपरिष्टात्ततोऽस्माकं वसन्त्येताः सदैव हि ।
एतत्ते कारणं शक्र निवासकृतमध्य वै।
गावो देवोपरिष्टाद्धि समाख्याताः शतक्रतो ॥ १३.१२९.२१ ॥
ਫਿਰ ਇਹ ਸਾਡੇ ਉੱਪਰ ਸਦਾ ਵਸਦੀਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ, ਗਾਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਪਰ ਵਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
13.129.22
एता हि वरदत्ताश्च वरदाश्चापि वासव ।
सुरभ्यः पुण्यकर्मिण्यः पावनाः शुभलक्षणाः ॥ १३.१२९.२२ ॥
ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਵਰਦਾਨ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਵੀ ਹਨ; ਹੇ ਵਾਸਵ, ਸੁਰਭੀ ਗਾਵਾਂ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਾਵਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
13.129.23
यदर्थं गां गताश्चैव सुरभ्यः सुरसत्तम ।
तच्च मे शृणु कार्स्न्येन वदतो बलसूदन ॥ १३.१२९.२३ ॥
ਹੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਸੁਰਭੀ ਗਾਵਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਈਆਂ, ਹੇ ਬਲਸੂਦਨ, ਉਹ ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
13.129.24
पुरा देवयुगे तात दैत्येन्द्रेषु महात्मसु ।
त्रीँल्लोकाननुशासत्सु विष्णौ गर्भत्वमागते ॥ १३.१२९.२४ ॥
ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਦੇਵਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਤਮਾ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਗਰਭਾਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ…
13.129.25
अदित्यां तप्यमानायां तपो घोरं सुदुश्चरम् ।
पुत्रार्थममरश्रेष्ठ पादेनैकेन नित्यदा ॥ १३.१२९.२५ ॥
ਹੇ ਅਮਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਅਦਿਤੀ ਘੋਰ ਅਤੇ ਅਤਿ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਸਦਾ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਕੇ।
13.129.26
तां तु दृष्ट्वा महादेवीं तप्यमानां महत्तपः ।
दक्षस्य दुहिता देवी सुरभिर्नाम नामतः ॥ १३.१२९.२६ ॥
ਉਸ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕਰਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਕਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਦੇਵੀ ਸੁਰਭੀ, ਜੋ ਨਾਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ…
13.129.27
अतप्यत तपो घोरं हृष्टा धर्मपरायणा ।
कैलासशिखरे रम्ये देवगन्धर्वसेविते ॥ १३.१२९.२७ ॥
ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਤ ਸੁੰਦਰ ਕੈਲਾਸ ਸ਼ਿਖਰ ਉੱਤੇ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
13.129.28
व्यतिष्ठदेकपादेन परमं योगमास्थिता ।
दशवर्षसहस्राणि दशवर्षशतानि च ॥ १३.१२९.२८ ॥
ਪਰਮ ਯੋਗ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰਹੀ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਰ੍ਹੇ ਅਤੇ ਦਸ ਸੌ ਵਰ੍ਹੇ।
13.129.29
सन्तप्तास्तपसा तस्या देवाः सर्षिमहोरगाः ।
तत्र गत्वा मया सार्धं पर्युपासत तां शुभां ॥ १३.१२९.२९ ॥
ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਨਾਲ ਤਪਤ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਮਹਾਨਾਗ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਸ਼ੁਭ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
13.129.30
अथाहमब्रवं तत्र देवीं तां तपसाऽन्विताम् ।
किमर्थं तप्यसे देवि तपो घोरमनिन्दिते ॥ १३.१२९.३० ॥
ਤਦ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਉਸ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਇਹ ਘੋਰ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ?
13.129.31
प्रीतस्तेऽहं महाभागो तपसाऽनेन शोभने ।
वरयस्व वरं देवि दातास्मीति पुरन्दर ॥ १३.१२९.३१ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਹੇ ਸ਼ੋਭਨੇ, ਇਸ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਵਰ ਮੰਗ; ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਿਹਾ।
13.129.32
वरेण भगवन्मह्यं कृतं लोकपितामह ।
एष एव वरो मेऽद्य यत्प्रीतोसि ममानघ ॥ १३.१२९.३२ ॥
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਲੋਕ-ਪਿਤਾਮਹ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਰ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਕਾਰਜ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹੀ ਵਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ।
13.129.33
तामेव ब्रुवतीं देवीं सुरभिं त्रिदशेश्वर ।
प्रत्यब्रवं यद्देवेन्द्र तन्निबोध शचीपते ॥ १३.१२९.३३ ॥
ਹੇ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼ਵਰ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਸੁਰਭੀ ਦੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਜੋ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੇਂਦਰ, ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ।
13.129.34
अलोभकाम्यया देवि तपसा शुचिना च ते ।
प्रसन्नोऽहं वरं तस्मादमरत्वं दादामि ते ॥ १३.१२९.३४ ॥
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰੀ ਨਿਰਲੋਭ ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਪ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
13.129.35
त्रयाणामपि लोकानामुपरिष्टान्निवत्स्यसि ।
मत्प्रसादाच्च विख्यातो गोलोकः सम्भविष्यति ॥ १३.१२९.३५ ॥
ਤੂੰ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੀ ਉੱਪਰ ਵਸੇਂਗੀ; ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।
13.129.36
मानुषेषु च कुर्वाणाः प्रजाः कर्म शुभास्तव ।
निवत्स्यन्ति महाभागो सर्वा दुहितरश्च ते ॥ १३.१२९.३६ ॥
ਹੇ ਮਹਾਭਾਗੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਦੀ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਧੀਆਂ ਉੱਥੇ ਵਸਣਗੀਆਂ।
13.129.37
मनसा चिन्तिता भोगास्त्वया वै दिव्यमानुषाः ।
यच्च स्वर्गसुखं देवि तत्ते सम्पत्स्यते शुभे ॥ १३.१२९.३७ ॥
ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੋਚੇ ਹੋਏ ਦਿਵ ਅਤੇ ਮਾਨੁਖੀ ਭੋਗ, ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਦਾ ਸੁਖ, ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।
13.129.38
तस्या लोकाः सहस्राक्ष सर्वकामसमन्विताः ।
न तत्र क्रमते मृत्युर्न जरा न च पावकः।
न दैन्यं नाशुभं किञ्चिद्विद्यते तत्र वासव ॥ १३.१२९.३८ ॥
ਹੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼, ਉਹ ਲੋਕ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹਨ। ਉੱਥੇ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਬੁਢਾਪਾ ਨਹੀਂ, ਅਗਨੀ ਵੀ ਨਹੀਂ; ਉੱਥੇ ਦੀਨਤਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵਾਸਵ।
13.129.39
तत्र दिव्यान्यरण्यानि दिव्यानि भवनानि च ।
विमानानि सुयुक्तानि कामगानि च वासव ॥ १३.१२९.३९ ॥
ਉੱਥੇ ਦਿਵ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਦਿਵ ਮਹਿਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਏ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਮਾਨ ਵੀ ਹਨ, ਹੇ ਵਾਸਵ।
13.129.40
ब्रह्मचर्येण तपसा सत्येन च दमेन च ।
दानैश्च विविधैः पुण्यैस्तथा तीर्थानुसेवनात् ॥ १३.१२९.४० ॥
ਬ੍ਰਹਮਚਰਜ, ਤਪ, ਸੱਚ ਅਤੇ ਦਮ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ (ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।
13.129.41
तपसा महता चैव सुकृतेन च कर्मणा ।
शक्यः समासादयितुं गोलोकः पुष्करेक्षण ॥ १३.१२९.४१ ॥
ਮਹਾਨ ਤਪ ਅਤੇ ਸੁਕਰਮ ਨਾਲ ਹੀ ਗੋਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਹੇ ਪੁਸ਼ਕਰੇਕ੍ਸ਼ਣ।
13.129.42
एतत्ते सर्वमाख्यातं मया शक्रानुपृच्छते ।
न ते परिभवः कार्यो गवामसुरसूदन ॥ १३.१२९.४२ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਅਸੁਰਸੂਦਨ, ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਤੂੰ ਅਪਮਾਨ ਨਾ ਕਰੀਂ।
13.129.43
एतच्छ्रुत्वा सहस्राक्षः पूजयामास नित्यदा ।
गाश्चक्रे बहुमानं च तासु नित्यं युधिष्ठिर ॥ १३.१२९.४३ ॥
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਹਸ੍ਰਾਖ (ਇੰਦਰ) ਨੇ ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਸਦਾ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਕੀਤਾ।
13.129.44
एतत्ते सर्वमाख्यातं पावनं च महाद्युते ।
पवित्रं परमं चापि गवां माहात्म्यमुत्तमम्। ॥ १३.१२९.४४ ॥
ਹੇ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਪਾਵਨ, ਪਵਿੱਤਰ, ਪਰਮ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਹੈ।
13.129.45
कीर्तितं पुरुषव्याघ्र सर्वपापविमोचनम् ।
य इदं कथयेन्नित्यं ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ॥ १३.१२९.४५ ॥
ਹੇ ਪੁਰਖਵਿਆਘ੍ਰ, ਇਹ ਸਰਬ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੀਰਤਿਤ ਹੈ; ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਸਦਾ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
13.129.46
हव्यकव्येषु यज्ञेषु पितृकार्येषु चैव ह ।
सार्वकामिकमक्षय्यं पितॄंस्तस्योपतिष्ठते ॥ १३.१२९.४६ ॥
ਹਵਯ-ਕਵਯ ਵਿੱਚ, ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪਿਤਰ-ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਬ-ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਖੁੱਟ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹਾਜ਼ਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
13.129.47
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
स्त्रियोपि भक्ता या गोषु ताश्च काममवाप्नुयुः ॥ १३.१२९.४७ ॥
ਗਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਗਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਾਮਨਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
13.129.48
पुत्रार्थीं लभते पुत्रं कन्यार्थी तामवाप्नुयात् ।
धनार्थी लभते वित्तं धर्मार्थी धर्ममाप्नुयात् ॥ १३.१२९.४८ ॥
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਧਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
13.129.49
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद्दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥ १३.१२९.४९ ॥
ਵਿਦਿਆ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਵਿਦਿਆ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਦਾ ਇੱਛੁਕ ਸੁਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਰਤ, ਗਊਆਂ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਨਹੀਂ ਹੈ।