مهابهاراتا · أدهيايا 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
يا راما، لقد سمعتُ قبلًا هذه الرواية عن رؤية البراهمان، الحادثة المتعلقة بالجد براهما، الذات العليا.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
يا بني، الإله العظيم يحمل جسدًا مائيًا؛ في السيادة هو كفارونا، وحقًا كرودرا، الرب إيشا، يا رب.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
جاء جميع الحكماء والآلهة يتقدمهم أغني؛ وجاءت جميع أعضاء القربان، وفاشاتكارا في هيئة متجسدة.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
وجاءت ترانيم السامان المتجسدة وآلاف صيغ اليجوس؛ وجاء هناك الريغفيدا، مزينًا بقراءة الكلمات والتسلسل.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
علامات النحو، والنبرات، ومقاطع الترنيم، والاشتقاقات، وتقسيمات النبرة، وأوماكارا عين الأوزان، وكذلك الكبح والإطالة.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
الفيدات مع الأوبانيشاد، والمعرفة، وكذلك السافيتري؛ الماضي والحاضر والمستقبل حملها الرب المبارك شيفا.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
أيها الرب، عندئذٍ قدّم هو نفسه قربانًا لنفسه، وزيّن شيفا، حامل قوس بيناكا ذي الأشكال المتعددة، القربان.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
السماء والفضاء والأرض والخلاء هي أيضًا هو؛ هذا سيد الأرض هو سيد كل علم، المجيد، وهو أيضًا فيبهاواسو، النار.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
يُدعى هذا براهما وشيفا وروضا وفارونا وأغني وبراجاباتي؛ والإله المبارك سيد جميع الكائنات يُسمّى شيفا.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
قربانه، وتقشف سيد الكائنات (بَشوباتي)، والطقوس أيضًا هو؛ التكريس، والإلهة ذات النذر المتألق، والجهات وحراس الجهات أيضًا هو.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
جاءت زوجات الآلهة والعذارى وأمهات الآلهة معًا إلى هناك؛ يا خير سلالة بهرغو، فرحات بقربان سيد الكائنات، جئن إلى قربان فارونا العظيم النفس.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
لكن حين رأى سفايامبهو (براهما) تلك النسوة سقط نسله على الأرض.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
فجمع بوشان قطرات ذلك المني مع التراب من الأرض، وألقاها بيديه في نار القربان نفسها.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
ثم، إذ بدأت تلك الجلسة القربانية والنار متوقدة، وكان براهما يقدم القرابين هناك، ظهر هناك تجلٍّ.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
وذلك المني الذي سال للتو، أخذه بالملعقة وقدّمه بالتراتيل كالزبد المصفّى، يا ابن بهريغو.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
ثم أنجب ذلك القدير جماعة الكائنات، ومن ذلك البهاء نشأ في العوالم عنصر النار.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
فالأحوال التاماسية من الظلمة، والساتفا المنتشرة، وكلاهما؛ وتلك الصفة للنار دائمًا في الظلمة وفي الفضاء؛ وفي جميع الكائنات كذلك السَّتْفا والبهاء هما الأعلى.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
عندما قُدِّم ذلك المني للنار، أيها السيد، ظهر هناك ثلاثة أشخاص، متصفين بأجساد وبالصفات المولودة من أصولهم.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
فقد صار بهريغو لأنه حُمِّص؛ ومن الجمر وُلد أنغيراس. ومن سكنه في الجمر صار آخر يُدعى كافي. ولأنه وُلد مع اللهب يُذكر بهريغو.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
ومن المريجيين جاء مريجي، وصار ماريكا كشيبا. يا بني، من مياه أنغو وُلد أنغيراس، ومن كومة عشب كوشا وُلد الفالخيليا.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
أيها الجبار، المولود بقوله «هنا، هنا بالذات» يُسمّى أيضًا أتري.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
وكذلك من نفض الرماد نشأ الفايخاناسا، المقبولون عند جماعة البرهمرشي، الراغبون في فضائل التقشف والعلم المنقول.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
منه وُلد أشروتا، وُلد التوأمان الأشفِنان المحترمان للجمال. وُلد بقية أرباب المخلوقات من مجارييه. ومن مسام شعره جاء الحكماء، ومن العرق أوزان التشاندس، ومن القوة العقل.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
ولهذا السبب يسمّون جميع الآلهة أغني؛ وكان الحكماء مكتملي العلم المنقول لرؤيتهم سلطة الفيدا.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
وما هي الأخشاب ومستخرجاتها الصمغية فهي الأشهر المسماة بالأنصاف؛ والأيام والليالي، والمُهُورات، وكذلك «فيتا-جيوتي» و«الفاروني».
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
يُقال للرَّوْدرا إنه الأحمر؛ ومن الأحمر يُعرف الذهب؛ وذلك يُفهم بأنه المَيْتْرا، ومن الدخان يُذكر الفاسو.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
والرُّدْرا الذين من اللهيب، وكذلك الأديتيا ذوو البهاء العظيم؛ وتلك الجمرات المتقدة القائمة في مواضع الذبح بالسماء.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
أغني هو سيد العالم؛ وذلك هو البراهمان الأعلى، وذلك هو الأرض؛ يُقال إنه يهب كل المُنى؛ وهناك حملوا القربان.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
فقال فارونا، الإله العظيم ذو طبيعة الريح: هذا السَّتْرا الإلهي لي؛ وها أنا هنا رَبُّ البيت حقًّا.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
لي ثلاثة أبناء سابقون، لا شك في ذلك؛ فاعلموا هذا أيها الطير: فذلك حقًّا ثمرة قرباني.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
وُلدوا من أعضائي وصُنعوا معتمدين عليّ. إنهم حقًا ذريتي، إذ قد قُدّم فيهم منيّ قربانًا.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
فقال براهما، معلّم العوالم وجدّ العوالم: إنهم حقًا ذريتي، إذ قد قُدّم فيهم منيّ قربانًا.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
أنا المتلفّظ بالتعويذة وكاهن المنيّ. فمن له البذرة فله الثمرة؛ وإن عُدّ المنيّ سببًا...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
فدنت جميع زُمَر الآلهة من الجدّ، وقد ضمّوا أكفّهم إجلالًا، وانحنوا برؤوسهم سجودًا، ثم تكلّموا.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
أيها الجليل، نحن جميعًا والعالم كله بما فيه من متحرك وساكن إنما نحن ذريتك. فليُنل أغني فيبهافاسو والإله الربّ فارونا ما يشتهيان من مطلوب.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
بحكم الحق الطبيعي لبراهما، أخذ فارونا، ربّ الكائنات المائية، في القديم بهرغو المتلألئ كالشمس ولدًا له.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
عيّن الربّ أنغيراس نسلًا لأغني، وأخذ الجدّ العارف بالحقيقة فايكافي ابنًا له.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
وكان حينئذٍ بهرغو المشهور ابن فارونا يقوم بفعل الإنجاب؛ وأنغيراس الجليل ابن أغني، وكافي عظيم الشهرة ابن براهما. وفي العالم كان البهرغافا والأنغيراسا علامتي نسل العوالم.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
هؤلاء أفضل البراهمة جميعًا أرباب الخلائق الثلاثة. فاعلم أن هذه هي ذريتهم.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
كان لبهرغو سبعة أبناء، جميعهم مساوون لبهرغو في الصفات: تشيافانا، وفاجراشيرشا، وشوتشي، وكذلك أوروفا.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
شوكرا، وفارينيا، وفيبهو، وسافانا — هؤلاء سبعة. وكلهم بهرغافا وأبناء فارونا، وفي نسلهم أنت أيضًا.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
كان لأنغيراس ثمانية أبناء؛ هم أبناء فارونا وليسوا أبناءه: بريهاسباتي، وأوتشاتيا، وفايسايا، وشانتي أيضًا.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
يُذكر غورا وفيروبا وسامفارتا والثامن سودهنفان. هؤلاء الثمانية كلهم مولودون من النار، راسخون في المعرفة، خالون من العلل.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
وأبناء كافي البراهمة يُذكرون أيضاً بأنهم فارونيون؛ وهم كذلك ثمانية، متصفون بصفات نابعة من نسلهم، عارفون بالبراهمان، ميمونون.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
كافي، كافيا، فيشنو، أوشانس الحكيم، بهريغو، فارونا، كاشيابا وأغني—العارفون بالدارما.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
هؤلاء الثمانية كلهم أبناء كافي؛ وبهم يعمّ العالم كله. وهم البراجاباتيون، الذين بهم كانت هذه الخلائق.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
وهكذا يمتلئ العالم دوماً بذرية الأنغيراسيين وكافي وبسلالات، وبنسل بهريغو، يا نمر البهريغويين.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
أيها البرهمي، في البدء أخذ فارونا، السيد الرب، كافي وكذلك بهريغو يا بني؛ ولذلك يُذكر هذان بأنهما من أبناء فارونا.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
أخذ الإله شيخي (أغني) أنغيراسا؛ ومنه جاء بهوتاشانا. ومنه ينبغي أن يُعرف جميع الأنغيراسيين، وكل من هم من نسله.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
في الزمن الأول أرضى الآلهة الجد براهما؛ وهؤلاء أرباب العالم مع ذريتهم سيعبرون بنا.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
جميعهم أرباب الخلائق، وجميعهم شديدو التقشف؛ بفضلك سيحفظون هذا العالم الأبدي.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
وكذلك ليكن مؤسسو السلالات، المعظِّمون لجلالك، جميعهم عارفين بالفيدا ومُتقنين.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
كبار الحكماء الوديعون، أبناء براجاباتي، السائرون في صف الآلهة، [سيحفظون] البراهمان اللامتناهي والحق والتقشف الأسمى على الأرض.
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
أيها الرب، نحن جميعاً وهؤلاء أيضاً نسلك وحدك. أنت حقاً خالق الآلهة والبراهمة، أيها الجد.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
بدءًا من مريتشي، وعدّ جميع البهريغوس أبناءً، نطلب عفوك يا جدّنا.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
عندها سيلدون الخلائق بصورتهم الخاصة، ويثبّتون أنفسهم كذلك عند بداية الأيام الكونية ونهايتها.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
فأجابهم براهما جدّ العوالم مسرورًا: «ليكن ذلك»، ومضوا هم أيضًا من حيث أتوا.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
هذه حكاية قديمة عن ذلك العظيم الروح، خير الآلهة، في القربان، حين كان يحمل جسد فارونا في بدء العوالم.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
أغني، براهمان، باشوباتي، شارفا، رودرا، براجاباتي — هؤلاء أبناء أغني؛ ولذلك يُعدّ الذهب أيضًا من أبناء أغني.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
وعند غياب النار يضعون الذهب في مواضع النار، كما يفعل من يعرف سلطان جامدَغني، استنادًا إلى شهادة الوحي الفيدي.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
يقدّم القربان في النار على حزمة من عشب الكوشا، وعلى الذهب الموضوع هناك؛ وفي شحم قُرّة النمل، وفي الأذن اليمنى للفرس.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
على حافة عجلة عربة، وفي ماء غيره، وكذلك في يد البراهمي؛ وإذا قُدّم القربان، يرى الرب المبارك هناك رخاءً مُبهجاً.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
لذلك سمعنا أن جميع الآلهة مكرّسون لأغني؛ فالنار وافرة من البراهمان، والذهب أيضاً من النار.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
لذلك سمعنا أن جميع الآلهة يمنحون العطايا لأولئك الذين يُبصرون الدهرمة ويعطون الذهب.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
بتقشّفه، أو عندما يمضي إلى العوالم ويبلغ السبيل الأسمى، سيُتوَّج في عالم السماء بالسيادة الملكية، يا بهارغافا.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
من يعطي الذهب عند طلوع الشمس مصحوباً بالطقس والمنترا، يدفع الحلم السيئ.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
من يعطي لحظة طلوع الشمس تُنفض عنه خطيئته، ومن يعطي الذهب عند الظهيرة يهلك حتى الخطيئة التي لم تأتِ بعد.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
من يثبت على نذره فيعطي الذهب عند شفق المغرب يبلغ عالم براهما وفايو وأغني وسوما.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
في العوالم مع إندرا ينال مكانة مباركة؛ وبعد أن ينال الشهرة في هذا العالم ويهدأ إثمه، يفرح.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
ثم يصير في العوالم الأخرى لا نظير له أبدًا؛ تكون حركته بلا عائق، ويصير ممن يذهب حيث يشاء.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
لا يسقط منها، وينال شهرة عظيمة؛ وبإعطاء ذهب لا يفنى ينال عوالم وافرة.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
من يوقد النار ثم يعطي عند طلوع الشمس قاصدًا نذرًا، يتمتع تمامًا بكل ما يشتهيه.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
قال أغني: يُسمّى ذلك هبةً، وهو يجلب السعادة. وقد عُرف بأنه مثمر، مزوّد بالصفات المرغوبة.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
قال أغني: أيها البريء، لقد أخبرتك بأصل الذهب. وأيها القدير، فاعلم ذلك عن كارتيكيا أيضاً، يا ابن بهريغو.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
قال أغني: ثم نما كارتيكيا مع مرور زمن طويل. أيها الأفضل بين البهريغو، اختاره الآلهة مع إندرا قائداً للجيش.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
قال أغني: بأمر سيد الآلهة، أيها البراهمي، راغباً في خير العوالم، قتل الدَّيْتيَا طاراكا وسائر الأسورا.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
قال أغني: أيها القدير، لقد أخبرتك بفضائل هبة الذهب. فلذلك، أيها الأفضل بين الأقوياء، أعطِ ذلك الذهب للبراهمة.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
قال بهيشما: فلما خاطبه فاسيشتا بذلك، أعطى جامادغنيا (باراشوراما) القدير الذهب للبراهمة فتحرر من الذنب.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
يا سيد الأرض، لقد أُخبرتَ بكل هذا عن الذهب، وبثمرة إعطائه ومولده، يا يودهيشتهيرا.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
فلذلك فأعطِ أنت أيضًا البراهمة ذهبًا كثيرًا؛ وبإعطائك الذهب أيها الملك ستتحرر من الذنب.