มหาภารตะ · อัธยายะ 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
พระราม เรื่องพรหมทรรศนะนี้ ข้าพเจ้าเคยได้ฟังมาแต่ก่อน คือเรื่องที่เกิดขึ้นแก่ปิตามหะ คือพระพรหม ผู้เป็นพรหมันสูงสุดและเป็นปรมาตมัน
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
ลูกรัก เทพผู้ยิ่งใหญ่ทรงมีพระวรกายเป็นสีน้ำ ในด้านอำนาจปกครองทรงเหมือนพระวรุณ และแท้จริงก็เหมือนพระรุทร พระอีศะ ผู้เป็นเจ้า โอ้ผู้เป็นใหญ่
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
มุนีทั้งปวงได้มาถึง และเหล่าเทพมีพระอัคนีเป็นผู้นำ อวัยวะทั้งปวงแห่งยัญก็มาถึง และวษัฏการะในรูปที่มีตัวตนก็มาถึง
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
สามเวทที่มีรูปร่าง และยชุรเวทนับพันก็มาถึง และฤคเวทก็มาถึงที่นั่น ประดับด้วยการสวดตามลำดับบทและลำดับคำ
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
ลักษณะทางไวยากรณ์ สวระ เสียงโสตหะ นิรุกตะ สวรภักติ โอṃการ ซึ่งเป็นดวงตาแห่งฉันท์ และการกำกับและการยืดเสียงเช่นกัน
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
เวททั้งหลายพร้อมด้วยอุปนิษัท วิทยา และสาวิตรีด้วย พระศิวะผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ทรงทรงไว้ซึ่งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
โอ้ผู้เป็นใหญ่ ในขณะนั้น พระองค์เองได้ถวายพระองค์เองลงในไฟ และพระศิวะผู้ทรงถือธนูปินากะ ทรงมีรูปหลากหลาย ได้ทรงประดับยัญ
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
ท้องฟ้า อากาศ แผ่นดิน และอวกาศ ก็คือพระองค์ เจ้าแห่งแผ่นดินนี้ก็คือพระองค์ พระผู้เป็นเจ้าแห่งความรู้ทั้งปวง ผู้รุ่งโรจน์ และพระองค์ก็คือวิภาวสุ คือไฟด้วย
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
พระองค์นี้เรียกว่าพรหมา ศิวะ รุทระ วรุณ อัคนี และประชาบดี พระผู้เป็นเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์ เทพผู้เป็นใหญ่แห่งสรรพสัตว์ ท่านเรียกว่าศิวะ
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
ยัญของพระองค์ ตบะของพระปศุบดี และพิธีกรรมทั้งหลายก็คือพระองค์ การเริ่มพิธี เทวีผู้มีวัตรรุ่งโรจน์ ทิศทั้งหลาย และเทพผู้ปกครองทิศทั้งหลาย ก็คือพระองค์
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
ภรรยาของเทพ บรรดาธิดา และมารดาของเทวดาก็มาพร้อมกันที่นั่น โอ้ผู้เลิศแห่งตระกูลภฤกุ เหล่านางพอพระทัยในยัญของพระปศุบดี ได้มายังยัญของพระวรุณผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
แต่เมื่อสวยัมภูเห็นนางเหล่านั้น น้ำอสุจิก็หลั่งลงสู่พื้นดิน
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
พระปูษันเก็บหยดน้ำอสุจินั้นพร้อมกับฝุ่นดินจากพื้น แล้วด้วยมือทั้งสองของพระองค์ ทรงโยนลงในไฟนั้นนั่นเอง
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
ต่อมา เมื่อการประกอบพิธีสัตร์นั้นดำเนินไปและไฟลุกโชน ก็เกิดการปรากฏขึ้นแก่พระพรหมผู้กำลังถวายเครื่องบูชาที่นั่น
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
และน้ำอสุจินั้นที่เพิ่งหลั่งออกมา พระองค์ทรงรับไว้ด้วยสุรุวะ และถวายลงในไฟด้วยมนตร์ เหมือนเนยใส โอ้บุตรแห่งภฤกุ
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
แล้วพระองค์ผู้ทรงพลังนั้นก็ให้กำเนิดหมู่สรรพสัตว์ และจากเดชของพระองค์ ธาตุไฟจึงเกิดขึ้นในโลกทั้งหลาย
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
ภาวะแห่งความมืดเกิดจากความมืด และความดีที่แผ่ซ่านทั่วไป ทั้งสองอย่างนั้นก็เช่นกัน คุณสมบัติของไฟนั้นมีอยู่เสมอทั้งในความมืดและในอากาศ และในสรรพสัตว์ทั้งปวง ความดีและเดชอันสูงสุดก็เช่นเดียวกัน
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
โอ้ผู้เป็นใหญ่ เมื่ออสุจินั้นถูกถวายลงในไฟ บุรุษสามองค์ก็ปรากฏขึ้นที่นั่น ทรงมีร่างกาย พร้อมด้วยคุณสมบัติที่เกิดจากกำเนิดของแต่ละองค์
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
ด้วยการคั่ว จึงได้นามว่าภฤคุ อังคิรสเกิดจากถ่านไฟ อีกองค์หนึ่งกลายเป็นกวิเพราะอาศัยอยู่ในถ่านไฟ ภฤคุผู้เกิดพร้อมเปลวไฟนั้น จึงได้รับการจดจำว่าภฤคุ
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
จากมรีจิทั้งหลาย มรีจิก็เกิดขึ้น และมารีจะก็กลายเป็นกัศยปะ ลูกรัก อังคิรสเกิดจากน้ำแห่งอังคุ และวาลขิลยะเกิดจากกองหญ้ากุศะ
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
ผู้ที่เกิดด้วยคำว่า ณ ที่นี่ ณ ที่นี่นั่นเอง ก็ถูกเรียกว่าอัตริ ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
ทำนองเดียวกัน จากการสลัดเถ้าถ่านออก วัยขนาสะ ซึ่งคณะพรหมรรษีให้การยอมรับ และปรารถนาคุณแห่งตบะและการศึกษาพระเวท ก็บังเกิดขึ้น
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
จากพระองค์นั้นบังเกิดอัศรุตะ และอัศวินทั้งสอง ซึ่งเป็นที่ยอมรับเพราะความงาม ส่วนเจ้าแห่งสัตว์ที่เหลือบังเกิดจากช่องทางของพระองค์ ฤๅษีบังเกิดจากรากขนแห่งกาย ฉันทัสบังเกิดจากเหงื่อ และใจบังเกิดจากพละกำลัง
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเรียกเทวดาทั้งปวงว่าอัคนี และฤๅษีทั้งหลายก็เปี่ยมด้วยการศึกษา เพราะได้เห็นความเป็นเอกภาพแห่งอำนาจของพระเวท
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
สิ่งที่เป็นไม้และยางไม้ คือเดือนที่เรียกว่าปักษ์ วันและคืน ช่วงเวลาอันสั้น และแสงที่จากไปแล้ว รวมทั้งวารุณะ
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
รุทระ เขาเรียกว่าสีแดง จากสีแดงนั้นทองคำเป็นที่รู้จัก สิ่งนั้นพึงรู้ว่าคือไมตระ และจากควัน วสุทั้งหลายก็เป็นที่จดจำ
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
รุทระทั้งหลายที่เกิดจากเปลวไฟ และอาทิตย์ผู้มีความรุ่งโรจน์ยิ่ง ตลอดจนถ่านเพลิงที่โชติช่วงนั้น ซึ่งตั้งอยู่ในที่บูชาไฟบนสวรรค์
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
อัคนีเป็นเจ้าแห่งโลก นั่นคือพรหมันสูงสุด นั่นคือรากฐาน เขากล่าวว่าเป็นผู้ประทานความปรารถนาทั้งปวง ณ ที่นั้นเองพวกเขานำเครื่องบูชามาถวาย
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
ครั้นแล้ว มเหศวรผู้ยิ่งใหญ่ วรุณซึ่งมีธรรมชาติเป็นลม ตรัสว่า พิธีสัตรนี้เป็นของเรา เราคือคฤหบดีผู้แท้ในที่นี้
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
บุตรสามคนแรกเป็นของเรา ไม่มีข้อสงสัย จงรู้เถิด ข้าแต่นกทั้งหลาย นั่นแหละคือผลแห่งยัญของเรา
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
บุตรเหล่านั้นบังเกิดจากอวัยวะของเรา และมีเราเป็นที่พึ่ง บุตรเหล่านั้นเป็นของเราเอง เพราะน้ำอสุจิของเราได้ถูกถวายลงในพวกเขาแล้ว
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
ครั้นแล้ว พระพรหมผู้เป็นครูแห่งโลก ผู้เป็นปู่แห่งโลก ตรัสว่า บุตรเหล่านั้นเป็นของเราเอง เพราะน้ำอสุจิของเราได้ถูกถวายลงในพวกเขาแล้ว
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
เราเป็นผู้กล่าวมนตร์ และเป็นโหตฤผู้ถวายน้ำอสุจิด้วย ผลเป็นของผู้ใดที่เมล็ดพันธุ์เป็นของผู้นั้น หากน้ำอสุจิถือว่าเป็นเหตุ...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
ครั้นแล้ว คณะเทวดาทั้งปวงเข้ามาเฝ้าปู่พระพรหม ประนมมือด้วยความเคารพ และถวายบังคมด้วยศีรษะ แล้วจึงกล่าว
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พวกข้าพระองค์ทั้งหมด และโลกทั้งสิ้นพร้อมสัตว์ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ล้วนเป็นบุตรของพระองค์เท่านั้น ฉะนั้นขอให้พระอัคนีวิภาวสุและพระวรุณผู้เป็นเทพเจ้าผู้เป็นใหญ่ ได้สมปรารถนาในสิ่งที่ปรารถนาเถิด
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
โดยสิทธิตามธรรมชาติจากพระพรหม พระวรุณ เจ้าแห่งสัตว์น้ำ ได้รับภฤคุผู้สว่างดั่งพระอาทิตย์มาเป็นบุตรของตนแต่เดิม
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
พระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งอังคิรัสให้เป็นบุตรของพระอัคนี และปู่ผู้รู้ความจริง ได้รับไวกวีมาเป็นบุตร
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
ครั้งนั้น ภฤคุผู้มีชื่อเสียงในฐานะบุตรของพระวรุณ ผู้ทำกิจแห่งการให้กำเนิดบุตร อังคิรัสผู้รุ่งเรืองบุตรของพระอัคนี และไวกวีผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ บุตรของพระพรหม ในโลกนี้ ภารควะและอาังคิรสะเป็นเครื่องหมายแห่งสายสืบเชื้อสายของโลก
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
พราหมณ์ผู้ประเสริฐทั้งหมดนี้ทั้งสามท่านเป็นเจ้าแห่งสรรพสัตว์ จงเข้าใจเถิดว่านี่คือสายสืบเชื้อสายของท่านเหล่านี้
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
ภฤคุมีบุตรเจ็ดคน ทุกคนเสมอด้วยภฤคุในคุณสมบัติ คือจยวนะ วัชรศีรษะ ศุจิ และเอารวะเช่นเดียวกัน
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
ศุกระ วรัณยะ วิภุ และสวนะ เหล่านี้รวมเจ็ด ทั้งหมดเป็นภารควะและเป็นบุตรของพระวรุณ และท่านก็อยู่ในวงศ์ของพวกเขาด้วย
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
อังคิรสมีบุตรแปดคน เป็นบุตรของพระวรุณและก็ไม่ใช่บุตรของพระวรุณ ได้แก่ พฤหัสปติ อุจถยะ วยัสยะ และศานติด้วย
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
โฆระ วิรูปะ สังวรรตะ และสุธันวัน ผู้เป็นองค์ที่แปด เป็นที่จดจำกัน ทั้งแปดนี้เกิดจากไฟทั้งหมด ตั้งมั่นในปัญญา และปราศจากความทุกข์
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
บุตรของกวีผู้เป็นพราหมณ์ก็ถูกประกาศว่าเป็นวารุณะเช่นกัน ทั้งหมดมีแปดคน ประกอบด้วยคุณลักษณะที่เกิดจากสายตระกูล ผู้รู้พรหมัน และเป็นผู้มงคล
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
กวี กาวยะ วิษณุ อุศนัส ผู้มีปัญญา ภฤคุ วรุณะ กาศยปะ และอัคนี ผู้รู้ธรรม
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
ทั้งแปดนี้เป็นบุตรของกวีทั้งหมด โลกทั้งสิ้นถูกแผ่ซ่านด้วยพวกเขา ผู้เหล่านี้คือประชาบดี ผู้ที่ทำให้สัตว์ทั้งหลายเกิดขึ้นนี้
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
ดังนั้น โลกจึงเต็มอยู่เสมอด้วยบุตรหลานและวงศ์ของอังคิรสะและกวี และด้วยลูกหลานของภฤคุ โอ้ เสือในหมู่ภฤคุ
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
โอ้ พราหมณ์ พระวรุณผู้เป็นเจ้าและผู้ปกครอง ได้รับกวีและภฤคุไว้ตั้งแต่เบื้องต้น โอ้ลูกรัก เพราะเหตุนั้นทั้งสองจึงถูกจดจำว่าเป็นบุตรของพระวรุณ
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
เทพศิขี คืออัคนี ได้รับอังคิรสะไว้ จากเขาจึงเกิดภูตาศนะ ทุกคนควรรู้ว่าเป็นอังคิรสะ และทุกคนที่สืบสายจากเขาก็เช่นกัน
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
ในกาลก่อน เหล่าเทพได้ทำให้พระพรหมผู้เป็นปู่พอพระทัย ผู้เป็นเจ้าแห่งโลกเหล่านี้พร้อมกับลูกหลานจะนำพวกเราข้ามพ้นไปได้
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
ทุกท่านเป็นประชาบดี และทุกท่านบำเพ็ญตบะอย่างยิ่ง ด้วยพระกรุณาของพระองค์ พวกท่านจะค้ำจุนโลกนิรันดร์นี้ไว้
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
ขอให้ผู้ที่สร้างวงศ์และเพิ่มพูนรัศมีของพระองค์ก็เป็นเช่นนั้นเช่นกัน ขอให้ทุกท่านเป็นผู้รู้เวท และเป็นผู้สำเร็จกิจ
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
มหาฤๅษีผู้อ่อนโยน เป็นบุตรของประชาบดี ผู้เดินอยู่เคียงข้างเหล่าเทพ จะค้ำจุนพรหมันอันไม่มีที่สิ้นสุด สัจจะ และตบะอันสูงสุดบนแผ่นดิน
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
โอ้ เจ้าแห่งทั้งปวง พวกเราทั้งหมดและผู้เหล่านี้ ล้วนเป็นบุตรหลานของพระองค์เท่านั้น โอ้ปู่ พระองค์เป็นผู้สร้างเหล่าเทพและพราหมณ์อย่างแท้จริง
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
โอ้ปู่ เริ่มจากมารีจิ และพิจารณาภฤคุทั้งหมดว่าเป็นบุตรหลาน พวกเราขออภัยพระองค์
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
แล้วพวกเขาจะให้ประชาชาติกำเนิดขึ้นในรูปของตนเอง และจะตั้งตนไว้ในตอนต้นและตอนสิ้นของยุคทั้งหลายเช่นกัน
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
เมื่อถูกพวกเขาทูลเช่นนั้น พระพรหม ปู่แห่งโลก ทรงพอพระทัยและตรัสว่า "จงเป็นเช่นนั้นเถิด" แล้วพวกเขาก็กลับไปตามทางที่มา
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
นี่คือเรื่องเล่าโบราณ เกี่ยวกับพระผู้ยิ่งใหญ่ในพิธียัญนั้น ผู้เป็นเลิศในหมู่เทพ ผู้ทรงรับร่างของพระวรุณตั้งแต่เบื้องต้นของโลก
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
อัคนี พรหมัน ปศุบดี ศรวะ รุทระ ประชาบดี เหล่านี้เป็นบุตรของอัคนี และด้วยเหตุนี้ทองคำก็ถูกถือกันว่าเป็นบุตรของอัคนีเช่นกัน
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
เมื่อไม่มีไฟ ทองคำก็ถูกวางไว้ในที่ของไฟ ดังที่ผู้รู้อำนาจของชามทัคนยะกระทำ ตามหลักฐานจากพระเวท
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
เขาบูชาไฟบนกองหญ้ากุศะ และบนทองคำที่วางอยู่ที่นั่น ในไขมันของจอมปลวก และในหูขวาของม้า
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
บนขอบล้อเกวียน ในน้ำของผู้อื่น และในมือของพราหมณ์ เช่นเดียวกัน เมื่อบูชาแล้ว พระผู้ทรงพระภาคย่อมถือว่าความมั่งคั่งที่น่ายินดีจะเกิดขึ้นที่นั่น
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
ดังนั้น เราได้ยินมาว่า เทวดาทั้งปวงล้วนมุ่งอยู่ที่ไฟ เพราะไฟอันอุดมสมบูรณ์มาจากพรหมัน และทองคำก็มาจากไฟด้วย
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
ดังนั้น เราได้ยินมาว่า เหล่าเทวดาทั้งปวงย่อมประทานให้แก่ผู้มีธรรมะ ผู้ที่ถวายทองคำแก่ผู้มีธรรมะ
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
ด้วยการบำเพ็ญตบะของเขา หรือเมื่อไปสู่โลกทั้งหลายและบรรลุทางอันสูงสุด เขาจะได้รับการอภิเษกในสวรรค์ให้มีอำนาจปกครองดุจกษัตริย์ โอ ภารควะ
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
ผู้ใดถวายทองคำพร้อมด้วยพิธีกรรมและมนตร์ เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นมาถึง ผู้นั้นย่อมขจัดความฝันร้ายได้
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
ผู้ที่ถวายทองคำในขณะที่พระอาทิตย์เพิ่งขึ้น บาปของเขาย่อมถูกสลัดออกไป ผู้ที่ถวายทองคำในเวลาเที่ยงวันย่อมทำลายแม้บาปที่ยังมาไม่ถึง
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
ผู้ที่มั่นคงในวัตรปฏิบัติ ถวายทองคำในเวลาสนธยาตะวันตก ย่อมไปถึงโลกเดียวกับพระพรหม พระวายุ พระอัคนี และพระโสม
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
ในโลกทั้งหลาย พร้อมด้วยพระอินทร์ เขาย่อมได้รับฐานะอันงดงาม เมื่อได้รับเกียรติยศในโลกนี้แล้ว บาปของเขาสงบลง เขาย่อมเปี่ยมด้วยความยินดี
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
จากนั้น ในโลกอื่น ๆ เขาย่อมไม่มีใครเทียบได้เสมอ การเดินทางของเขาย่อมไม่มีอุปสรรค และเขาย่อมเป็นผู้ไปได้ตามความปรารถนา
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
เขาไม่ตกจากโลกเหล่านั้น และยังได้รับเกียรติยศอันยิ่งใหญ่ เมื่อถวายทองคำที่ไม่สูญสลาย เขาย่อมได้โลกอันบริบูรณ์
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
ผู้ที่ก่อไฟขึ้นแล้วถวายในเวลาพระอาทิตย์ขึ้น โดยมีคำปฏิญาณเป็นเป้าหมาย ย่อมได้รับความปรารถนาทั้งปวงอย่างบริบูรณ์
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
พระอัคนีตรัสว่า การถวายนั้นเรียกว่าทาน และนำมาซึ่งความสุข เมื่อประกอบด้วยคุณสมบัติที่ปรารถนา ย่อมถือกันว่าเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดผล
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
พระอัคนีตรัสว่า โอ ผู้ไร้บาป เราได้กล่าวถึงกำเนิดของทองคำแก่ท่านแล้ว โอ ผู้ยิ่งใหญ่ ขอท่านจงรู้เรื่องของพระการติเกยะด้วย โอ บุตรแห่งพระภฤคุ
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
พระอัคนีตรัสว่า พระการติเกยะเติบโตขึ้นในกาลอันยาวนาน โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในวงศ์ภฤคุ เหล่าเทวดาพร้อมด้วยพระอินทร์ได้เลือกท่านให้เป็นผู้บัญชาการกองทัพ
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
พระอัคนีตรัสว่า ตามบัญชาของเจ้าแห่งเทวดา โอ พราหมณ์ ด้วยความปรารถนาให้โลกทั้งหลายได้รับความเกื้อกูล ท่านได้สังหารไดตยะตารกะ และอสูรอื่น ๆ ด้วย
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
พระอัคนีตรัสว่า โอ ผู้ยิ่งใหญ่ เราได้กล่าวถึงคุณประโยชน์ของการถวายทองคำแก่ท่านแล้ว ดังนั้น โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้แข็งแกร่ง ขอท่านจงถวายทองคำนั้นแก่พราหมณ์เถิด
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
ภีษมะกล่าวว่า เมื่อพระวสิษฐะกล่าวเช่นนั้น พระชามทัคนยะผู้ทรงอานุภาพ ได้ถวายทองคำแก่พราหมณ์ และพ้นจากบาปนั้น
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
โอ เจ้าแห่งแผ่นดิน เรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับทองคำนี้ได้ถูกเล่าให้ท่านฟังแล้ว ทั้งผลของการให้ และการกำเนิดของทองคำ โอ ยุธิษฐิระ
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
ดังนั้น แม้ท่านก็ควรถวายทองคำจำนวนมากแก่พราหมณ์ โอ กษัตริย์ เมื่อถวายทองคำแล้ว ท่านจะพ้นจากบาป