Mahābhārata · Adhyāya 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
Oh Rāma, también oí antes este relato de la visión de Brahman, el suceso del abuelo Brahmā, el ser supremo.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
Querido, el gran dios porta un cuerpo acuático; en el señorío es como Varuṇa, y en verdad como Rudra, el Señor Īśa, oh señor.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
Llegaron todos los sabios y los dioses encabezados por Agni; vinieron todos los miembros del sacrificio, y el Vaṣaṭkāra en forma corpórea.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
Llegaron los cánticos sāman encarnados y miles de fórmulas yajus; y allí llegó el Ṛg Veda, adornado con la recitación por palabras y secuencia.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
Las marcas gramaticales, los acentos, las sílabas del canto, las etimologías, las divisiones del acento, Oṃkāra, el ojo de los metros, y asimismo la contención y la extensión.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
Los Vedas junto con las Upaniṣads, el conocimiento y también la Sāvitrī; el pasado, el presente y el futuro los sostuvo el bienaventurado Śiva.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
Oh señor, entonces él mismo se ofreció a sí mismo en el fuego, y Śiva, portador del arco Pināka de muchas formas, adornó el sacrificio.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
El cielo, el firmamento, la tierra y el espacio también son él; este señor de la tierra es el señor de todo saber, el glorioso, y también es Vibhāvasu, el fuego.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
Este es llamado Brahmā, Śiva, Rudra, Varuṇa, Agni y Prajāpati; el bienaventurado dios, señor de todos los seres, es llamado Śiva.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
Su sacrificio, la austeridad del señor de las bestias y los ritos también son él; la iniciación, la diosa de voto resplandeciente, las direcciones y los guardianes de las direcciones también son él.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
Las esposas de los dioses, las doncellas y las madres de los dioses llegaron juntas allí; oh, el mejor del linaje de Bhṛgu, complacidas con el sacrificio del señor de las bestias, llegaron al sacrificio del magnánimo Varuṇa.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
Pero cuando el autoexistente (Brahmā) las vio, su semen cayó a la tierra.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
Recogiendo las gotas de aquella simiente, junto con el polvo del suelo, Pūṣan las arrojó con sus propias manos a ese mismo fuego sacrificial.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
Entonces, mientras aquella sesión sacrificial avanzaba con el fuego encendido, y Brahmā ofrecía oblaciones allí, se produjo una manifestación.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
Y aquella simiente recién derramada, la tomó con el cucharón y la ofreció con mantras como si fuera mantequilla clarificada, oh hijo de Bhṛgu.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
Entonces aquel poderoso engendró la multitud de seres, y de su resplandor surgió en los mundos el elemento ígneo.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
Los estados tamásicos proceden de la oscuridad; la bondad omnipresente y ambos por igual; esa cualidad del fuego está siempre en la oscuridad y en el espacio; y en todos los seres la bondad y el resplandor son igualmente supremos.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
Cuando aquella simiente fue ofrecida al fuego, oh señor, aparecieron allí tres personas, dotadas de cuerpos y de las cualidades nacidas de sus respectivos orígenes.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
Por haber sido asado, así llegó a ser Bhṛgu; de las brasas nació Aṅgiras. Por morar en las brasas, otro llegó a ser Kavi. Nacido junto con las llamas, por ello es recordado como Bhṛgu.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
De los Marīci surgió Marīci, y Mārīca llegó a ser Kaśyapa. Querido, de las aguas de Aṅgu nació Aṅgiras, y de un montón de hierba kuśa los Vālakhilya.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
Oh poderoso, al que nació diciendo «aquí, justo aquí» también lo llaman Atri.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
Asimismo, del sacudir las cenizas surgieron los Vaikhānasa, aceptados por la asamblea de los brahmarṣi, deseosos de los méritos de la austeridad y del saber.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
De él vino Aśruta; nacieron los dos Aśvin, estimados por su belleza. Los demás señores de las criaturas nacieron de sus canales. De los poros de su cabello vinieron los sabios, del sudor los metros Chandas, de la fuerza la mente.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
Por esta razón llaman Agni a todos los dioses; y los sabios se llenaron de saber al ver la autoridad de los Vedas.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
Lo que son la madera y sus resinas son los meses llamados quincenas; también los días y las noches, los muhūrtas, y el vītajyotis y el vāruṇa.
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
Al raudra lo llaman rojo; de lo rojo se conoce el oro; eso ha de entenderse como lo maitra, y del humo se recuerdan los vasus.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
Los rudras que proceden de las llamas, asimismo los ādityas de gran esplendor; y aquellos ardientes carbones que están en los dhiṣṇyas en el cielo.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
Agni es el señor del mundo; eso es el brahman supremo, esa es la tierra; dicen que concede todos los deseos; allí llevaron la ofrenda.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
Entonces Varuṇa, el gran dios de naturaleza de viento, dijo: esta sesión sacrificial divina es mía; aquí yo soy en verdad el señor de la casa.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
Tres descendientes anteriores son míos, sin duda; sabedlo, oh aves: eso es, en verdad, el fruto de mi sacrificio.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
Nacieron de mis miembros y fueron hechos dependientes de mí. Son verdaderamente mi propia descendencia, pues mi simiente ha sido ofrecida en ellos.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
Entonces Brahmā, maestro de los mundos, abuelo de los mundos, dijo: Son verdaderamente mi propia descendencia, pues mi simiente ha sido ofrecida en ellos.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
Yo soy el pronunciador del mantra y el sacerdote oficiante de la simiente. Cuya es la semilla, suyo es el fruto; si la simiente se considera la causa...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
Entonces todas las huestes de dioses se acercaron al abuelo, con las palmas unidas en reverencia, y, inclinando la cabeza, hablaron.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
Oh venerable, nosotros todos y el mundo entero con sus seres móviles e inmóviles somos verdaderamente tu descendencia. Por tanto, que Agni Vibhāvasu y el dios señor Varuṇa obtengan el deseo que anhelan.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
Por derecho natural de Brahmā, Varuṇa, señor de los seres acuáticos, tomó en otro tiempo a Bhṛgu, radiante como el sol, como su propio descendiente.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
El Señor designó a Aṅgiras como descendiente de Agni, y el abuelo, conocedor de la verdad, tomó a Vaikavi como hijo.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
Entonces Bhṛgu, el famoso hijo de Varuṇa, realizó el acto de engendrar; Aṅgiras, el glorioso hijo de Agni, y Kavi, el hijo de Brahmā de gran fama. En el mundo, los Bhārgava y los Āṅgirasa eran las marcas de la descendencia de los mundos.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
Estos principales brahmanes, los tres, son señores de las criaturas. Comprende que esta es la descendencia de ellos.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
Bhṛgu tuvo siete hijos, todos iguales a Bhṛgu en cualidades: Cyavana, Vajraśīrṣa, Śuci y también Aurva.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
Śukra, Vareṇya, Vibhu y Savana: estos son siete. Todos ellos son Bhārgava e hijos de Varuṇa, y en cuyo linaje tú también te encuentras.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
Aṅgiras tuvo ocho hijos; son hijos de Varuṇa y, sin embargo, no lo son: Bṛhaspati, Ucathya, Vayasya y también Śānti.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
Ghora, Virūpa, Saṃvarta y el octavo, Sudhanvan, son recordados. Estos ocho nacieron todos del fuego, están firmes en el conocimiento y libres de aflicción.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
Los hijos brahmanes de Kavi también son declarados Vāruṇas; ellos también son ocho, dotados de cualidades nacidas de su linaje, conocedores de Brahman y auspiciosos.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
Kavi, Kāvya, Viṣṇu, el sabio Uśanas, Bhṛgu, Varuṇa, Kāśyapa y Agni—conocedores del dharma.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
Estos ocho son todos hijos de Kavi; por ellos está penetrado todo el mundo. Estos son los Prajāpatis, por quienes fueron engendradas estas criaturas.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
Así, el mundo está continuamente poblado por la descendencia y los linajes de los Aṅgirasas y de Kavi, y por los descendientes de Bhṛgu, oh tigre entre los Bhṛgus.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
Varuṇa, oh brahmín, al principio, el señor soberano tomó a Kavi y también a Bhṛgu, querido; por eso esos dos son recordados como Vāruṇas.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
El dios Śikhī (Agni) recibió a Āṅgirasa; de él nació Bhūtāśana. De él deben conocerse todos como Āṅgirasas, y todos los de su linaje.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
Hace mucho, los dioses propiciaron a Brahmā, el abuelo. Estos señores del mundo, con su descendencia, nos llevarán a la otra orilla.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
Todos ellos son señores de las criaturas y todos son sumamente austeros; por tu gracia sostendrán este mundo eterno.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
Igualmente, que quienes fundan linajes y acrecientan tu esplendor sean todos conocedores de los Vedas y consumados.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
Los grandes sabios apacibles, hijos de Prajāpati, que se mueven del lado de los dioses, [sostendrán] el Brahman infinito, la verdad y la austeridad suprema en la tierra.
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
Oh señor, todos nosotros y estos somos solo tu descendencia. Tú eres en verdad el creador de los dioses y de los brahmanes, oh abuelo.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
Comenzando por Marīci, y considerando a todos los Bhṛgus como descendencia, te pedimos perdón, oh abuelo.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
Entonces engendrarán criaturas con su propia forma, y de igual modo se establecerán al inicio y al fin de los yugas.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
Así interpelado por ellos, Brahmā, abuelo de los mundos, complacido dijo: «Así sea»; y ellos también se fueron por donde habían venido.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
Este es el relato antiguo de aquel magnánimo, el mejor de los dioses, en el sacrificio, cuando llevaba el cuerpo de Varuṇa al inicio de los mundos.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
Agni, Brahman, Paśupati, Śarva, Rudra, Prajāpati: estos son descendientes de Agni; por eso también se considera que el oro es descendiente de Agni.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
A falta de fuego, se coloca oro en los lugares del fuego, como hacen quienes conocen la autoridad de Jamadagni, según el testimonio de la revelación védica.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
Ofrece en el fuego sobre un manojo de hierba kuśa, y sobre el oro colocado allí; en la grasa de un hormiguero, y en la oreja derecha de un caballo.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
En el borde de la rueda de un carro, en el agua de otro, y asimismo en la mano de un brahmán; cuando se ofrece, el bienaventurado considera allí una prosperidad agradable.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
Por eso hemos oído que todas las deidades están consagradas a Agni; el fuego abunda por Brahman, y el oro también proviene del fuego.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
Por eso nos han dicho que todas las deidades conceden sus dones a quienes, siendo videntes del dharma, entregan oro.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
Por su austeridad, o al ir a los mundos y alcanzar el camino supremo, sería ungido en el mundo celestial con soberanía real, oh Bhārgava.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
Quien, al llegar la salida del sol, da oro acompañado de rito y mantra, aparta un mal sueño.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
Quien da justo al salir el sol ve sacudido su pecado; quien da oro al mediodía destruye incluso el pecado aún no llegado.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
Quien, firme en su voto, da oro en el crepúsculo occidental alcanza el mismo mundo que Brahmā, Vāyu, Agni y Soma.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
En los mundos junto a Indra obtiene una firme posición auspiciosa; habiendo logrado fama en este mundo, con el pecado apaciguado, se regocija.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
Luego en otros mundos es siempre incomparable; su movimiento es libre y se convierte en quien va donde quiere.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
No cae de ellos, y también obtiene gran fama; habiendo dado oro imperecedero, alcanza mundos abundantes.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
Quien, tras encender el fuego, da al salir el sol con la intención de un voto, disfruta plenamente de todos sus deseos.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
Agni dijo: A eso llaman don, y trae felicidad. Dotado de las cualidades deseadas, se recuerda como fructífero.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
Agni dijo: Oh sin mácula, te he contado el origen del oro. Oh poderoso, sabe también esto de Kārtikeya, oh hijo de Bhṛgu.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
Agni dijo: Kārtikeya creció entonces con el tiempo. Oh mejor de los Bhṛgu, los dioses, con Indra, lo eligieron como comandante del ejército.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
Agni dijo: Por orden del señor de los dioses, oh brahmán, deseando el bien de los mundos, mató al daitya Tāraka y también a otros asuras.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
Agni dijo: Oh poderoso, te he contado los méritos de la donación de oro. Por tanto, oh mejor de los fuertes, da ese oro a los brahmanes.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
Bhīṣma dijo: Así exhortado por Vasiṣṭha, el poderoso Jāmadagnya (Paraśurāma) dio oro a los brahmanes y quedó libre del pecado.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
Oh señor de la tierra, todo esto sobre el oro te ha sido contado: el fruto de su donación y su origen, oh Yudhiṣṭhira.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
Por tanto, tú también debes dar mucho oro a los brahmanes; dando oro, oh rey, te liberarás del pecado.