Mahābhārata · Adhyāya 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
Ó Rāma, também ouvi outrora este relato da visão de Brahman, o acontecimento sobre o avô Brahmā, o Eu supremo.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
Querido, o grande deus porta um corpo aquático; em senhorio é como Varuṇa, e de fato como Rudra, o Senhor Īśa, ó senhor.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
Vieram todos os sábios e os deuses liderados por Agni; vieram todos os membros do sacrifício, e o Vaṣaṭkāra em forma corpórea.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
Vieram os cânticos sāman encarnados e milhares de fórmulas yajus; e ali chegou o Ṛg Veda, adornado com a recitação por palavras e sequência.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
As marcas gramaticais, os acentos, as sílabas do canto, as etimologias, as divisões de acento, Oṃkāra, o olho dos metros, e igualmente a contenção e a extensão.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
Os Vedas juntamente com as Upaniṣads, o conhecimento e também a Sāvitrī; o passado, o presente e o futuro os sustentou o bem-aventurado Śiva.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
Ó senhor, então ele mesmo se ofereceu a si mesmo, e Śiva, portador do arco Pināka de muitas formas, adornou o sacrifício.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
O céu, o firmamento, a terra e o espaço também são ele; este senhor da terra é o senhor de todo saber, o glorioso, e também é Vibhāvasu, o fogo.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
Este é chamado Brahmā, Śiva, Rudra, Varuṇa, Agni e Prajāpati; o bem-aventurado deus, senhor de todos os seres, é chamado Śiva.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
Seu sacrifício, a austeridade do senhor dos animais e os ritos também são ele; a iniciação, a deusa de voto resplandecente, as direções e os guardiões das direções também são ele.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
As esposas dos deuses, as donzelas e as mães dos deuses chegaram juntas ali; ó melhor da linhagem de Bhṛgu, satisfeitas com o sacrifício do senhor dos animais, vieram ao sacrifício do magnânimo Varuṇa.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
Mas quando o autonascido (Brahmā) as viu, sua semente caiu sobre a terra.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
Recolhendo as gotas daquela semente, junto com a poeira do chão, Pūṣan lançou-as com as próprias mãos naquele mesmo fogo sacrificial.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
Então, enquanto aquela sessão sacrificial prosseguia com o fogo ardendo, e Brahmā oferecia oblações ali, deu-se uma manifestação.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
E aquela semente recém-derramada, ele a tomou com a colher e a ofereceu com mantras como manteiga clarificada, ó filho de Bhṛgu.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
Então aquele poderoso gerou a multidão dos seres, e de seu brilho surgiu nos mundos o elemento ígneo.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
Os estados tamásicos vêm da escuridão, a bondade penetrante e ambos igualmente; essa qualidade do fogo está sempre na escuridão e no espaço; e em todos os seres a bondade e o brilho são igualmente supremos.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
Quando aquela semente foi oferecida ao fogo, ó senhor, apareceram ali três pessoas, dotadas de corpos e das qualidades nascidas de suas respectivas origens.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
Por ter sido torrado, tornou-se Bhṛgu; das brasas nasceu Aṅgiras. Por habitar as brasas, outro tornou-se Kavi. Nascido junto com as chamas, por isso é lembrado como Bhṛgu.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
Dos Marīci veio Marīci, e Mārīca tornou-se Kaśyapa. Querido, das águas de Aṅgu nasceu Aṅgiras, e de um monte de capim kuśa os Vālakhilya.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
Ó poderoso, aquele que nasceu dizendo «aqui, bem aqui» também é chamado Atri.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
Igualmente, do sacudir das cinzas surgiram os Vaikhānasa, aceitos pela assembleia dos brahmarṣi, desejosos dos méritos da austeridade e do saber.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
Dele veio Aśruta; nasceram os dois Aśvin, estimados pela beleza. Os demais senhores das criaturas nasceram de seus canais. Dos poros de seu cabelo vieram os sábios, do suor os metros Chandas, da força a mente.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
Por esta razão chamam Agni a todos os deuses; e os sábios foram dotados de saber ao ver a autoridade dos Vedas.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
O que são a madeira e suas resinas são os meses chamados quinzenas; também os dias e as noites, os muhūrtas, e o vītajyotis e o vāruṇa.
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
Ao raudra chamam de vermelho; do vermelho conhece-se o ouro; isso deve ser compreendido como o maitra, e da fumaça lembram-se os vasus.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
Os rudras que são das chamas, assim como os ādityas de grande esplendor; e aquelas brasas ardentes que estão nos dhiṣṇyas no céu.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
Agni é o senhor do mundo; isso é o brahman supremo, esse é o chão; dizem que concede todos os desejos; ali levaram a oferenda.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
Então Varuṇa, o grande deus de natureza de vento, disse: esta sessão sacrificial divina é minha; aqui eu sou de fato o senhor da casa.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
Três descendentes anteriores são meus, sem dúvida; saibam disto, ó aves: isso é, de fato, o fruto do meu sacrifício.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
Nasceram dos meus membros e foram feitos dependentes de mim. São de fato meus descendentes, pois minha semente foi oferecida neles.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
Então Brahmā, mestre dos mundos, avô dos mundos, disse: São de fato meus descendentes, pois minha semente foi oferecida neles.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
Eu sou o proferidor do mantra e o sacerdote oficiante da semente. De quem é a semente, dele é o fruto; se a semente é tida como causa...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
Então todos os grupos de deuses se aproximaram do avô, com as palmas unidas em reverência, e, curvando as cabeças, falaram.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
Ó venerável, nós todos e o mundo inteiro, com seus seres móveis e imóveis, somos de fato tua descendência. Portanto, que Agni Vibhāvasu e o deus senhor Varuṇa obtenham o desejo que almejam.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
Por direito natural de Brahmā, Varuṇa, senhor dos seres aquáticos, tomou outrora Bhṛgu, radiante como o sol, como sua própria descendência.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
O Senhor designou Aṅgiras como descendente de Agni, e o avô, conhecedor da verdade, tomou Vaikavi como filho.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
Então Bhṛgu, o famoso filho de Varuṇa, realizou o ato de gerar; Aṅgiras, o glorioso filho de Agni, e Kavi, o filho de Brahmā de grande fama. No mundo, os Bhārgava e os Āṅgirasa eram os sinais da progênie dos mundos.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
Estes principais brâmanes, todos os três, são senhores das criaturas. Entenda que esta é a descendência deles.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
Bhṛgu teve sete filhos, todos iguais a Bhṛgu em qualidades: Cyavana, Vajraśīrṣa, Śuci e também Aurva.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
Śukra, Vareṇya, Vibhu e Savana: são sete. Todos eles são Bhārgava e filhos de Varuṇa, e na linhagem deles também estás tu.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
Aṅgiras teve oito filhos; são filhos de Varuṇa e, ao mesmo tempo, não são: Bṛhaspati, Ucathya, Vayasya e também Śānti.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
Ghora, Virūpa, Saṃvarta e o oitavo, Sudhanvan, são lembrados. Estes oito nasceram todos do fogo, firmes no conhecimento e livres de aflição.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
Os filhos brâmanes de Kavi também são declarados Vāruṇas; eles também são oito, dotados de qualidades nascidas de sua linhagem, conhecedores de Brahman e auspiciosos.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
Kavi, Kāvya, Viṣṇu, o sábio Uśanas, Bhṛgu, Varuṇa, Kāśyapa e Agni—conhecedores do dharma.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
Estes oito são todos filhos de Kavi; por eles todo o mundo está penetrado. Estes são os Prajāpatis, por quem estas criaturas foram geradas.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
Assim, o mundo é continuamente preenchido pela descendência e pelas linhagens dos Aṅgirasas e de Kavi, e pelos descendentes de Bhṛgu, ó tigre entre os Bhṛgus.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
Varuṇa, ó brâmane, no princípio, o senhor soberano tomou Kavi e também Bhṛgu, querido; por isso esses dois são lembrados como Vāruṇas.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
O deus Śikhī (Agni) acolheu Āṅgirasa; dele veio Bhūtāśana. Dele devem ser conhecidos todos como Āṅgirasas, e todos os de sua linhagem.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
Outrora, os deuses propiciaram Brahmā, o avô. Estes senhores do mundo, com sua descendência, nos conduzirão à outra margem.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
Todos são senhores das criaturas e todos são extremamente austeros; pela tua graça sustentarão este mundo eterno.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
Da mesma forma, que os fundadores de linhagens, que aumentam o teu esplendor, sejam todos conhecedores dos Vedas e realizados.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
Os grandes sábios gentis, filhos de Prajāpati, que caminham ao lado dos deuses, [sustentarão] o Brahman infinito, a verdade e a austeridade suprema na terra.
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
Ó senhor, todos nós, e estes também, somos apenas tua descendência. Tu és, de fato, o criador dos deuses e dos brâmanes, ó avô.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
Começando por Marīci, e considerando todos os Bhṛgus como descendentes, pedimos o teu perdão, ó avô.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
Então gerarão criaturas em sua própria forma e, da mesma maneira, se estabelecerão no início e no fim dos yugas.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
Assim interpelado por eles, Brahmā, avô dos mundos, satisfeito, disse: «Assim seja»; e eles também partiram pelo caminho por onde tinham vindo.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
Este é o relato antigo daquele magnânimo, o melhor dos deuses, no sacrifício, quando portava o corpo de Varuṇa no início dos mundos.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
Agni, Brahman, Paśupati, Śarva, Rudra, Prajāpati: estes são descendentes de Agni; por isso também o ouro é tido como descendente de Agni.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
Na ausência do fogo, coloca-se ouro nos lugares do fogo, como fazem os que conhecem a autoridade de Jamadagni, segundo o testemunho da revelação védica.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
Ele oferece ao fogo sobre um tufo de capim kuśa, e sobre o ouro ali colocado; na gordura de um formigueiro, e na orelha direita de um cavalo.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
Na borda de uma roda de carro, na água de outro, e igualmente na mão de um brâmane; quando oferecida, o bem-aventurado considera ali uma prosperidade agradável.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
Por isso ouvimos que todas as divindades são devotadas a Agni; o fogo abunda a partir de Brahman, e o ouro também provém do fogo.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
Por isso ouvimos que todas as divindades concedem seus dons àqueles que, videntes do dharma, dão ouro.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
Por sua austeridade, ou ao ir aos mundos e alcançar o caminho supremo, ele seria ungido no mundo celeste com soberania real, ó Bhārgava.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
Quem, ao chegar o nascer do sol, dá ouro acompanhado de rito e mantra, afasta um mau sonho.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
Quem dá logo ao nascer do sol tem o seu pecado sacudido; quem dá ouro ao meio-dia destrói até o pecado ainda não chegado.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
Quem, firme em seu voto, dá ouro no crepúsculo do ocidente alcança o mesmo mundo que Brahmā, Vāyu, Agni e Soma.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
Nos mundos junto a Indra obtém uma posição auspiciosa; tendo alcançado fama neste mundo, com o pecado apaziguado, regozija-se.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
Depois, em outros mundos, é sempre incomparável; seu movimento é desimpedido, e torna-se aquele que vai aonde quer.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
Não cai deles e também obtém grande fama; tendo dado ouro imperecível, alcança mundos abundantes.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
Quem, tendo acendido o fogo, dá ao nascer do sol com a intenção de um voto, desfruta plenamente de todos os seus desejos.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
Agni disse: Isso se chama dádiva, e traz felicidade. Dotada das qualidades desejadas, é lembrada como fecunda.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
Agni disse: Ó sem mácula, já te contei a origem do ouro. Ó poderoso, sabe isto também sobre Kārtikeya, ó filho de Bhṛgu.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
Agni disse: Kārtikeya então cresceu ao longo de muito tempo. Ó melhor dos Bhṛgu, os deuses, com Indra, escolheram-no comandante do exército.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
Agni disse: Por ordem do senhor dos deuses, ó brâmane, desejando o bem dos mundos, matou o daitya Tāraka e também os outros asuras.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
Agni disse: Ó poderoso, contei-te os méritos da dádiva de ouro. Portanto, ó melhor dos fortes, dá esse ouro aos brâmanes.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
Bhīṣma disse: Assim interpelado por Vasiṣṭha, o poderoso Jāmadagnya (Paraśurāma) deu ouro aos brâmanes e ficou livre do pecado.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
Ó senhor da terra, tudo isto sobre o ouro foi-te contado: o fruto da sua doação e o seu nascimento, ó Yudhiṣṭhira.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
Portanto, também tu deves dar muito ouro aos brâmanes; dando ouro, ó rei, livrar-te-ás do pecado.