മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
രാമാ, പണ്ട് ഞാൻ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെയും പരമാത്മാവിന്റെയും ഈ ബ്രഹ്മദർശനവൃത്താന്തം കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
പ്രിയനേ, മഹാദേവൻ വാരുണമായ ശരീരം ധരിക്കുന്നു; ഐശ്വര്യത്തിൽ വരുണനെപ്പോലെ, രുദ്ര ഈശനെപ്പോലെ, ഹേ പ്രഭോ.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
എല്ലാ മുനിമാരും അഗ്നിയെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാരും വന്നു; യജ്ഞാംഗങ്ങളെല്ലാം, മൂർത്തിമത്തായ വഷട്കാരവും വന്നു.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
മൂർത്തിമത്തായ സാമങ്ങളും ആയിരക്കണക്കിന് യജുസ്സുകളും വന്നു; അവിടെ പദക്രമങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ഋഗ്വേദവും വന്നു.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
ലക്ഷണങ്ങൾ, സ്വരങ്ങൾ, സ്തോഭങ്ങൾ, നിരുക്തങ്ങൾ, സ്വരഭക്തികൾ, ഛന്ദസ്സുകളുടെ കണ്ണായ ഓംകാരം, അതുപോലെ നിഗ്രഹവും പ്രഗ്രഹവും.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
ഉപനിഷത്തുകളോടുകൂടിയ വേദങ്ങളും വിദ്യയും സാവിത്രിയും; ഭൂതവും ഭവ്യവും ഭാവിയും ഭഗവാൻ ശിവൻ ധരിച്ചു.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
ഓ പ്രഭോ, അപ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്നെത്തന്നെ സ്വയം ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ചു; പിനാകം ധരിച്ച ബഹുരൂപൻ യജ്ഞത്തെ അലങ്കരിച്ചു.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
ആകാശം, അന്തരീക്ഷം, ഭൂമി, ശൂന്യം എന്നിവയും അവനാണ്; ഇവനാണ് ഭൂപതി, സർവവിദ്യകളുടെയും ഈശ്വരൻ, ശ്രീമാൻ; ഇവനാണ് വിഭാവസു (അഗ്നി) കൂടി.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
ഇവനെയാണ് ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, രുദ്രൻ, വരുണൻ, അഗ്നി, പ്രജാപതി എന്നു കീർത്തിക്കുന്നത്; ഭഗവാനായ ദേവൻ, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും പതി, ശിവൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
അവന്റെ യജ്ഞം, പശുപതിയുടെ തപസ്സ്, ക്രതുക്കൾ എന്നിവയും അവൻതന്നെ; ദീക്ഷ, ദീപ്തവ്രതയായ ദേവി, ദിക്കുകൾ, ദിക്പാലകന്മാർ എന്നിവയും അവൻതന്നെ.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
ദേവന്മാരുടെ പത്നിമാരും കന്യകമാരും ദേവന്മാരുടെ മാതാക്കളും അവിടെ ഒന്നിച്ചെത്തി; ഭൃഗുകുലശ്രേഷ്ഠാ, അവർ പശുപതിയുടെ യജ്ഞത്തിൽ സന്തുഷ്ടരായി, മഹാത്മാവായ വരുണന്റെ യജ്ഞത്തിനായി വന്നു.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
എന്നാൽ സ്വയംഭുവായ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ രേതസ്സ് ഭൂമിയിൽ വീണു.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
ആ ശുക്ലത്തിന്റെ തുള്ളികളും നിലത്തെ പൊടിയും ശേഖരിച്ച് പൂഷാവ് സ്വന്തം കൈകളാൽ അതേ ഹോമാഗ്നിയിൽ ഇട്ടു.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
അപ്പോൾ ആ സത്രം ആരംഭിച്ച്, അഗ്നി ജ്വലിക്കുമ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് അവിടെ ആഹുതി ചെയ്യുമ്പോൾ അവിടെ ഒരു പ്രത്യക്ഷത ഉണ്ടായി.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
വീണുപോയ ആ ശുക്ലം സ്രുവംകൊണ്ട് എടുത്ത് നെയ്യുപോലെ മന്ത്രങ്ങളോടെ അദ്ദേഹം ഹോമിച്ചു, ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രാ.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
അപ്പോൾ ആ വീര്യവാൻ ഭൂതസമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു; അവന്റെ ആ തേജസ്സിൽനിന്ന് ലോകങ്ങളിൽ തൈജസം ഉണ്ടായി.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
തമസ്സിന്റെ താമസഭാവങ്ങൾ, വ്യാപിക്കുന്ന സത്വം, ഇവ രണ്ടും; തേജസ്സിന്റെ ആ ഗുണം എപ്പോഴും തമസ്സിലും ആകാശത്തിലും ഉണ്ട്; സർവഭൂതങ്ങളിലും സത്വവും തേജസ്സും അങ്ങനെതന്നെ ഉത്തമം.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
ആ ശുക്ലം അഗ്നിയിൽ ഹോമിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഹേ പ്രഭോ, അവിടെ മൂന്നു പുരുഷന്മാർ പ്രത്യക്ഷരായി; അവരവരുടെ ഉത്പത്തിയിൽനിന്നുണ്ടായ ഗുണങ്ങളോടുകൂടി ശരീരത്തോടെ.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
വറുത്തതുകൊണ്ട് ഭൃഗുവായി; കനലുകളിൽ നിന്ന് അംഗിരസ് ഉണ്ടായി. കനലുകളെ ആശ്രയിച്ചതിനാൽ കവി എന്ന മറ്റൊരാളും ഉണ്ടായി. ജ്വാലകളോടൊപ്പം ജനിച്ചതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഭൃഗു എന്ന് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
മരീചികളിൽ നിന്ന് മരീചി ഉണ്ടായി; മാരീചൻ കശ്യപനായി. പ്രിയ തനയാ, അംഗുവിന്റെ ജലത്തിൽ നിന്ന് അംഗിരസ്; കുശക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് വാലഖില്യർ.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
ഹേ വിഭോ, 'ഇവിടെ, ഇവിടെ' എന്നു ജനിച്ചവനെ അത്രി എന്നും വിളിക്കുന്നു.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
അതുപോലെ, ഭസ്മം തട്ടിക്കളയുന്നതിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മർഷിഗണങ്ങൾ അംഗീകരിച്ച വൈഖാനസർ ഉണ്ടായി; അവർ തപസ്സിന്റെയും ശ്രുതിയുടെയും ഗുണങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചവരായിരുന്നു.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
അവനിൽ നിന്ന് അശ്രുതൻ; രൂപത്തിൽ പ്രിയരായ രണ്ട് അശ്വിനികൾ ഉണ്ടായി. ശേഷം പ്രജാപതികൾ അവന്റെ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. രോമകൂപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഋഷികൾ, വിയർപ്പിൽ നിന്ന് ഛന്ദസ്സ്, ബലത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സ്.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
ഈ കാരണത്താൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും അഗ്നി എന്ന് പറയുന്നു; വേദപ്രാമാണ്യം ദർശിച്ചതിനാൽ ഋഷികൾ ശ്രുതസമ്പന്നരായി.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
ഏതൊന്നാണോ മരങ്ങളും അവയുടെ നിര്യാസങ്ങളും, അവ പക്ഷം എന്ന് പേരുള്ള മാസങ്ങളാണ്; പകലും രാത്രിയും, മുഹൂർത്തങ്ങളും, വീതജ്യോതിസ്സും വാരുണവും.
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
രൗദ്രത്തെ ചുവപ്പ് എന്ന് പറയുന്നു; ചുവപ്പിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണം അറിയപ്പെടുന്നു; അത് മൈത്രം എന്ന് അറിയണം; പുകയിൽ നിന്ന് വസുക്കൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
ജ്വാലകളിൽ നിന്നുള്ള രുദ്രന്മാരും, അതുപോലെ മഹാപ്രഭയുള്ള ആദിത്യന്മാരും; ജ്വലിക്കുന്ന ആ കനലുകളും, ദിവിയിൽ ധിഷ്ണ്യങ്ങളിൽ നിൽക്കുന്നവയും.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
അഗ്നി ലോകത്തിന്റെ നാഥനാണ്; അത് പരബ്രഹ്മമാണ്; അത് ഭൂമിയാണ്; സർവകാമങ്ങളും നൽകുന്നത് എന്ന് പറയുന്നു; അവിടെ ഹവ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
അപ്പോൾ വായുസ്വരൂപനായ മഹാദേവൻ വരുണൻ പറഞ്ഞു: ഇത് എന്റെ ദിവ്യമായ സത്രമാണ്; ഇവിടെ ഞാൻതന്നെ ഗൃഹപതി.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
എനിക്ക് മുൻപ് മൂന്ന് സന്തതികളുണ്ട്, അതിൽ സംശയമില്ല; ഇത് അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക, ഹേ പക്ഷികളേ; അത് എന്റെ യജ്ഞഫലമാണ്.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
അവ എന്റെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവയാണ്; എന്നെ ആശ്രയിച്ച് രൂപംകൊണ്ടവയാണ്. അവ എന്റെ തന്നെ സന്തതികളാണ്, കാരണം എന്റെ ശുക്ലമാണ് അവയിൽ ഹോമിക്കപ്പെട്ടത്.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
അപ്പോൾ ലോകഗുരുവും ലോകപിതാമഹനുമായ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: അവ എന്റെ തന്നെ സന്തതികളാണ്, കാരണം എന്റെ ശുക്ലമാണ് അവയിൽ ഹോമിക്കപ്പെട്ടത്.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
ഞാൻ തന്നെയാണ് മന്ത്രത്തിന്റെ ഉച്ചാരകനും ശുക്ലത്തിന്റെ ഹോതാവും. ഏതിന്റെ ബീജമോ അതിന്റെതു തന്നെ ഫലം; ശുക്ലം കാരണമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടാൽ...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം പിതാമഹന്റെ അടുത്തെത്തി, കൈകൂപ്പി, ശിരസ്സ് കുനിച്ച് വന്ദിച്ചു പറഞ്ഞു.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
ഭഗവാനേ, ഞങ്ങളെല്ലാവരും ചലിക്കുന്നതും ചലിക്കാത്തതുമായ ലോകവും നിന്റെ തന്നെ സന്തതികളാണ്. അതുകൊണ്ട് അഗ്നി വിഭാവസുവും ഈശ്വരനായ വരുണദേവനും ആഗ്രഹിച്ച കാമ്യം നേടട്ടെ.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്വാഭാവികാധികാരത്താൽ, ജലജീവികളുടെ അധിപനായ വരുണൻ പണ്ട് സൂര്യതേജസ്സുള്ള ഭൃഗുവിനെ തന്റെ സന്തതിയായി സ്വീകരിച്ചു.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
ഈശ്വരൻ അംഗിരസിനെ അഗ്നിയുടെ സന്തതിക്കായി നിയോഗിച്ചു; തത്ത്വജ്ഞനായ പിതാമഹൻ വൈകവിയെ പുത്രനായി സ്വീകരിച്ചു.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
അന്ന് വരുണപുത്രനായ പ്രസിദ്ധനായ ഭൃഗു സന്താനോത്പാദന കർമ്മം ചെയ്തു; അഗ്നിപുത്രനായ ശ്രീമാനായ അംഗിരസ്; ബ്രഹ്മപുത്രനായ മഹായശസ്വിയായ കവി. ലോകത്തിൽ ഭാർഗവരും ആംഗിരസരും ലോകസന്തതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളായിരുന്നു.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
ഈ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണരെല്ലാവരും പ്രജകളുടെ മൂന്ന് നാഥന്മാരാണ്. ഇവരുടെ സന്തതി ഇതാണെന്ന് ധരിക്കുക.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
ഭൃഗുവിന് ഏഴ് പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു; എല്ലാവരും ഭൃഗുവിന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ തുല്യരായിരുന്നു: ച്യവനൻ, വജ്രശീർഷൻ, ശുചി, ഔർവൻ.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
ശുക്രൻ, വരേണ്യൻ, വിഭു, സവനൻ എന്നിങ്ങനെ ഏഴുപേർ. ഇവരെല്ലാവരും ഭാർഗവരും വാരുണരുമാണ്; ഇവരുടെ വംശത്തിൽ നീയും ഉൾപ്പെടുന്നു.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
അംഗിരസിന് എട്ട് പുത്രന്മാരുണ്ട്; അവർ വാരുണരും അവാരുണരുമാണ്. ബൃഹസ്പതി, ഉചഥ്യൻ, വയസ്യൻ, ശാന്തിയും.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
ഘോരൻ, വിരൂപൻ, സംവർത്തൻ, എട്ടാമനായ സുധന്വാവ് എന്നിങ്ങനെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ എട്ടുപേരും അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരാണ്; എല്ലാവരും ജ്ഞാനനിഷ്ഠരും രോഗരഹിതരുമാണ്.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
കവിയുടെ പുത്രന്മാരായ ബ്രാഹ്മണരും വാരുണന്മാർ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അവരും എട്ടുപേരാണ്. വംശജഗുണങ്ങളോടു കൂടിയവരും ബ്രഹ്മജ്ഞരും ശുഭരുമാണ്.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
കവി, കാവ്യൻ, വിഷ്ണു, ബുദ്ധിമാനായ ഉശന, ഭൃഗു, വരുണൻ, കശ്യപൻ, അഗ്നി—ധർമ്മജ്ഞർ.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
ഈ എട്ടുപേരും കവിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്; ഇവരാൽ ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവർ പ്രജാപതികളാണ്; ഇവരിൽ നിന്നാണ് ഈ പ്രജകൾ ഉണ്ടായത്.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
അതുപോലെ അംഗിരസ്സുകളുടെയും കവിയുടെയും സന്തതികളാലും, ഭൃഗുവിന്റെ വംശജരാലും, ഓ ഭൃഗുശാർദൂലാ, ലോകം എപ്പോഴും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
വരുണൻ, ഓ വിപ്രാ, ആദിയിൽ പ്രഭുവായ ഈശ്വരൻ (കവിയെ) സ്വീകരിച്ചു; പ്രിയനേ, കവിയെയും ഭൃഗുവിനെയും. അതിനാൽ ആ ഇരുവരും വാരുണന്മാരെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
ദേവനായ ശിഖി (അഗ്നി) ആംഗിരസനെ സ്വീകരിച്ചു; അവനിൽ നിന്ന് ഭൂതാശനൻ (അഗ്നി). അവനിൽ നിന്നുതന്നെ ആംഗിരസന്മാർ എന്ന് അറിയേണ്ടതാണ്; അവരുടെ വംശജരെല്ലാവരും അങ്ങനെതന്നെ.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
മുൻപ് പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനെ ദേവന്മാർ പ്രസാദിപ്പിച്ചു; ലോകേശ്വരന്മാരായ ഇവർ പ്രജകളോടൊപ്പം നമ്മെ കടത്തും.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
എല്ലാ പ്രജകളുടെയും പതികൾ, എല്ലാവരും അതിതപസ്വികൾ; നിന്റെ പ്രസാദത്താൽ ഈ ശാശ്വതമായ ലോകത്തെ ധരിക്കും.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
അതുപോലെ വംശകർത്താക്കൾ, നിന്റെ തേജസ്സു വർധിപ്പിക്കുന്നവർ; എല്ലാവരും വേദജ്ഞരും കൃതകൃത്യരുമായിരിക്കട്ടെ.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
ദേവപക്ഷത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന സൗമ്യരായ പ്രജാപതിയുടെ പുത്രരായ മഹർഷിമാർ; അനന്തമായ ബ്രഹ്മവും സത്യവും പരമമായ തപസ്സും ഭൂമിയിൽ.
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
പ്രഭോ, ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഇവരും നിന്റെ സന്തതികൾ മാത്രമാണ്. ദേവന്മാർക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും കർത്താവ് നീയാണ്, പിതാമഹാ.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
മരീചിയെ ആദ്യമാക്കി എല്ലാ ഭാർഗവരെയും തങ്ങളുടെ സന്തതികളായി കരുതി, ഹേ പിതാമഹാ, ഞങ്ങൾ ക്ഷമ യാചിക്കുന്നു.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
അപ്പോൾ അവർ സ്വന്തം രൂപത്തിൽത്തന്നെ പ്രജകളെ സൃഷ്ടിക്കും; യുഗങ്ങളുടെ ആദിയിലും അന്ത്യത്തിലും അങ്ങനെതന്നെ അവർ സ്വയം സ്ഥാപിക്കും.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
ഇങ്ങനെ അവരാൽ പറയപ്പെട്ട ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് സന്തോഷത്തോടെ "അങ്ങനെ തന്നെ" എന്ന് പറഞ്ഞു; അവരും വന്ന വഴിയേ മടങ്ങിപ്പോയി.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
ഇത് പണ്ടത്തെ വൃത്താന്തമാണ്; ആ മഹാത്മാവും ദേവശ്രേഷ്ഠനുമായവൻ യജ്ഞത്തിൽ, ലോകങ്ങളുടെ ആദിയിൽ വാരുണീ ശരീരം ധരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ നടന്നത്.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
അഗ്നി, ബ്രഹ്മാവ്, പശുപതി, ശർവൻ, രുദ്രൻ, പ്രജാപതി — ഇവ അഗ്നിയുടെ സന്തതികളാണ്; അതിനാൽ സ്വർണ്ണവും അഗ്നിയുടെ സന്തതിയെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
അഗ്നി ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അഗ്നിസ്ഥാനങ്ങളിൽ സ്വർണ്ണം വെക്കുന്നു; ജാമദഗ്ന്യന്റെ പ്രമാണം അറിയുന്നവർ വേദശ്രുതിയുടെ തെളിവിനാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
ദർഭക്കെട്ടിൽ അഗ്നിയിൽ ഹോമിക്കുന്നു; അവിടെ വെച്ച സ്വർണ്ണത്തിലും; പുറ്റിന്റെ കൊഴുപ്പിലും, കുതിരയുടെ വലത്തെ ചെവിയിലും.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
വണ്ടിച്ചക്രത്തിന്റെ വക്കിലും, മറ്റൊരാളുടെ വെള്ളത്തിലും, ബ്രാഹ്മണന്റെ കയ്യിലും അതുപോലെ; ഹോമം ചെയ്യുമ്പോൾ ഭഗവാൻ അവിടെ സന്തോഷദായകമായ സമൃദ്ധി കരുതുന്നു.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
അതിനാൽ എല്ലാ ദേവതകളും അഗ്നിപരരാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ബ്രഹ്മത്തിൽ നിന്നാണ് അഗ്നി സമൃദ്ധമാകുന്നത്, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണവും.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
അതിനാൽ ധർമ്മദർശികളായവർ ആരെല്ലാം സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവർക്ക് എല്ലാ ദേവതകളും നൽകുന്നു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
അവന്റെ തപസ്സിനാലോ, ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ പരമഗതി നേടിയോ, സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ രാജ്യാധികാരത്തോടെ അവൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടും, ഓ ഭാർഗവാ.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
സൂര്യോദയം വരുമ്പോൾ, വിധിയും മന്ത്രവും അനുസരിച്ച് സ്വർണ്ണം നൽകുന്നവൻ ദുസ്വപ്നത്തെ അകറ്റുന്നു.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
സൂര്യോദയമാകുമ്പോൾ ദാനം ചെയ്യുന്നവന്റെ പാപം നീങ്ങിപ്പോകുന്നു; മധ്യാഹ്നത്തിൽ സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വരാനിരിക്കുന്ന പാപത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നു.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
വ്രതനിഷ്ഠനായി സായാഹ്നസന്ധ്യയിൽ സ്വർണം ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ബ്രഹ്മാവ്, വായു, അഗ്നി, സോമൻ എന്നിവരുടെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ലോകങ്ങളിൽ അവൻ ശുഭമായ സ്ഥാനം നേടുന്നു; ഇഹലോകത്തിൽ യശസ്സ് നേടി, പാപം ശാന്തമായി അവൻ ആനന്ദിക്കുന്നു.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
പിന്നെ അവൻ മറ്റു ലോകങ്ങളിൽ എന്നും സമനില്ലാത്തവനായിത്തീരുന്നു; അവന്റെ ഗതി തടസ്സമില്ലാത്തതും ഇഷ്ടംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനുമാകുന്നു.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
അവൻ ആ ലോകങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നില്ല; മഹാ യശസ്സും നേടുന്നു; നശിക്കാത്ത സ്വർണം ദാനം ചെയ്ത് സമൃദ്ധമായ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നു.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
അഗ്നിയെ ജ്വലിപ്പിച്ച് സൂര്യോദയസമയത്ത് വ്രതോദ്ദേശ്യത്തോടെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ കാമനകളും പൂർണമായി അനുഭവിക്കുന്നു.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: അതിനെ ദാനമെന്നു പറയുന്നു; അത് സുഖം നൽകുന്നതാണ്. ഇഷ്ടഗുണങ്ങളോടെ ഉണ്ടാകുന്നതും ഫലദായകവുമായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: പാപരഹിതനേ, സ്വർണ്ണത്തിന്റെ ഉത്പത്തി ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. മഹാനേ, കാർത്തികേയന്റെയും ഉത്പത്തി അറിയുക, ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രാ.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: കാർത്തികേയൻ അപ്പോൾ ഏറെക്കാലം കൊണ്ടു വളർന്നു. ഭൃഗുവംശശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പമുള്ള ദേവന്മാർ അവനെ സേനാപതിയായി വരിച്ചു.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: ദേവേന്ദ്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം, ബ്രാഹ്മണാ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ താരകനെയും മറ്റു ദൈത്യന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും വധിച്ചു.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
അഗ്നി പറഞ്ഞു: മഹാനേ, സ്വർണ്ണദാനത്തിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ നിനക്കു പറഞ്ഞു. അതിനാൽ, ശ്രേഷ്ഠനേ, ആ സ്വർണ്ണം ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകുക.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
ഭീഷ്മൻ പറഞ്ഞു: വസിഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ പ്രതാപശാലിയായ ജാമദഗ്ന്യൻ (പരശുരാമൻ) ബ്രാഹ്മണർക്ക് സ്വർണ്ണം നൽകി പാപത്തിൽനിന്ന് മുക്തനായി.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
മഹീപതേ, സ്വർണ്ണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഇതെല്ലാം, അതിന്റെ ദാനഫലവും ജന്മവും, യുധിഷ്ഠിരാ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
അതുകൊണ്ട് നീയും ബ്രാഹ്മണർക്ക് ധാരാളം സ്വർണ്ണം നൽകൂ. രാജാവേ, സ്വർണ്ണം ദാനം ചെയ്ത് നീ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകും.