மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
ராமா, முன்பு நான் பிதாமகரான பிரம்மா, பரமாத்மாவைப் பற்றிய இந்த பிரம்ம தரிசனத்தைக் கேட்டிருக்கிறேன்.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
அன்பே, மகா தேவன் நீர்த்தன்மை கொண்ட உடலைத் தாங்குகிறார்; ஐசுவரியத்தில் வருணனைப் போல, அது ருத்ர ஈசனின் தன்மையும் ஆகும், ஓ பிரபுவே.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
அனைத்து முனிவர்களும், அக்னி முதலிய தேவர்களும் வந்தனர்; யாகத்தின் எல்லா அங்கங்களும், உருவெடுத்த வஷட்காரமும் வந்தன.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
உருவெடுத்த சாமங்களும், ஆயிரக்கணக்கான யஜுஸ் மந்திரங்களும் வந்தன; அங்கே பதம், கிரமம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ரிக்வேதமும் வந்தது.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
இலக்கணங்கள், சுரங்கள், ஸ்தோபங்கள், நிருக்தங்கள், சுரபக்திகள், சந்தஸ்களின் கண்ணாகிய ஓங்காரம், அதுபோல் நிக்ரஹ-ப்ரக்ரஹங்கள்.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
உபநிடதங்களுடன் கூடிய வேதங்களும், வித்தையும், சாவித்ரியும்; இறந்தது, வருவது, வரவிருப்பது ஆகியவற்றை பகவான் சிவன் தாங்கினார்.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
ஓ பிரபுவே, அப்போது அவர் தானே தன்னையே ஆகுதியாக்கினார்; பினாகத்தைத் தாங்கிய பல் உருவத்தவர் யாகத்தை அலங்கரித்தார்.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
வானம், ஆகாயம், பூமி, வெளி அனைத்தும் அவரே; அவரே நிலத்தின் தலைவர், எல்லா வித்தைகளுக்கும் ஈசுவரர், திருமகன் அவர்; அவரே விபாவசு (அக்கினி) ஆவார்.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
இவரே பிரம்மா, சிவன், ருத்திரன், வருணன், அக்கினி, பிரஜாபதி எனப் புகழப்படுகிறார்; பகவான் தேவர், எல்லா உயிர்களின் தலைவர், சிவன் எனக் கூறப்படுகிறார்.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
அவருடைய யாகம், பசுபதியின் தவம், கிரதுக்களும் அவரே; தீட்சை, ஒளிரும் விரதம் கொண்ட தேவி, திசைகள், திசைக் காவலர்களும் அவரே.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
தேவர்களின் மனைவியரும் கன்னியரும், தேவர்களின் தாய்மார்களும் அங்கே சேர்ந்து வந்தனர்; பிருகு குலத்தின் சிறந்தவரே, அவர்கள் பசுபதியின் யாகத்தால் மகிழ்ந்து, மகாத்மா வருணனின் யாகத்தைக் காண வந்தனர்.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
ஆனால் சுயம்புவான பிரம்மா அவர்களைக் கண்டதும், அவரது விந்து பூமியின் மீது விழுந்தது.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
அந்த சுக்கிலத்தின் துளிகளையும் நிலத்திலிருந்த தூசியையும் சேகரித்து, பூஷன் தன் கைகளால் அதே யாகாக்னியில் போட்டான்.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
பின்னர் அந்த யாகம் தொடங்கி, அக்னி கொழுந்துவிட்டு எரிய, பிரம்மா அங்கே ஆகுதி அளித்துக்கொண்டிருக்கையில், அங்கே ஒரு தோற்றம் உண்டானது.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
கீழே சிந்திய அந்த சுக்கிலத்தை அவர் ஸ்ருவத்தால் எடுத்து, நெய்போல மந்திரங்களுடன் ஆகுதி அளித்தார், பிருகுவின் மகனே.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
பின்னர் அந்த வீரியவான் பூதக்கூட்டங்களைப் படைத்தான்; அவனுடைய அந்த தேஜஸிலிருந்து உலகங்களில் தைஜஸம் தோன்றியது.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
இருளின் தாமச நிலைகள், பரவியிருக்கும் சத்துவம், இவ்விரண்டும்; தேஜஸின் அந்தக் குணம் எப்போதும் இருளிலும் ஆகாயத்திலும் உண்டு; எல்லா உயிர்களிலும் சத்துவமும் தேஜஸும், அவ்வாறே உயர்ந்தவையாக.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
அந்த சுக்கிலம் அக்னியில் ஆகுதியாக அளிக்கப்பட்டபோது, ஓ பிரபுவே, அங்கே மூன்று புருஷர்கள் தோன்றினர்; தங்கள் தங்கள் பிறப்பிலிருந்து எழுந்த குணங்களுடன் உடலுடன் கூடியவர்களாக.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
வறுத்ததால் பிருகு என்று ஆனார்; நெருப்புக் கங்குகளிலிருந்து அங்கிரஸ் தோன்றினார். கங்குகளில் தங்கியதால் கவி என்ற மற்றொருவரும் ஆனார். ஜுவாலைகளுடன் பிறந்ததால் அவர் பிருகு என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
மரீசிகளிலிருந்து மரீசி தோன்றினார்; மாரீசன் காசியபனாக ஆனார். அன்பனே, அங்குவின் நீரிலிருந்து அங்கிரஸ்; குச புல்குவியலிலிருந்து வாலகில்லியர்.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
ஓ வீரனே, 'இங்கே, இங்கே' என்று பிறந்தவரை அத்ரி என்றும் அழைக்கிறார்கள்.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
அதுபோலவே, சாம்பலை உதறுவதிலிருந்து பிரம்மரிஷிக் குழுவால் ஏற்கப்பட்ட வைகானசர்கள் தோன்றினர்; அவர்கள் தவம், வேதப் படிப்பின் நற்குணங்களை விரும்பினர்.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
அவரிடமிருந்து அசுருதன்; அழகில் மதிக்கப்பட்ட இரு அசுவினிகள் தோன்றினர். மற்ற மக்கள் தலைவர்கள் அவரது துளைகளிலிருந்து பிறந்தனர். மயிர்த் துளைகளிலிருந்து ரிஷிகள், வியர்வையிலிருந்து சந்தஸ், வலிமையிலிருந்து மனம்.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
இக்காரணத்தால் எல்லா தேவர்களும் அக்னி என்று சொல்லப்படுகிறார்கள்; வேத அதிகாரத்தைக் கண்டதால் ரிஷிகள் வேதஞானம் நிறைந்தவர்களானார்கள்.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
எவை மரங்களும் அவற்றின் பிசின்களும் அவையே பக்ஷம் என்னும் மாதங்கள்; பகலும் இரவும், முஹூர்த்தங்களும், வீதஜ்யோதியும், வாருணமும் (அவையே).
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
ருத்திரம் சிவப்பு என்று சொல்லப்படுகிறது; சிவப்பிலிருந்து தங்கம் அறியப்படுகிறது; அதுவே மைத்ரம் என அறியத்தக்கது; புகையிலிருந்து வசுக்கள் நினைக்கப்படுகின்றனர்.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
சுடர்களிலிருந்து எவர் ருத்திரர்களோ, அவ்வாறே பேரொளி கொண்ட ஆதித்தியர்களும்; ஒளிரும் அந்த நெருப்புத் துண்டுகளும், திவியில் திஷ்ண்யங்களில் நிற்பவையும்.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
அக்னியே உலகின் தலைவர்; அதுவே பரப்பிரம்மம்; அதுவே பூமி; எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பது என்று சொல்கிறார்கள்; அங்கே ஹவ்யத்தை எடுத்துச் சென்றனர்.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
பின்னர் வாயு-சொரூபரான மகாதேவ வருணன் கூறினார்: இது என் தெய்வீக சத்ரம்; இங்கு நானே கிருஹபதி.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
என் மூன்று முந்தைய மக்கள் உள்ளனர், இதில் சந்தேகமில்லை; இதை அறியுங்கள், ஓ பறவைகளே; அது என் யாகத்தின் பலனே.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
அவை என் அங்கங்களிலிருந்து பிறந்தவை; என்னை ஆதாரமாகக் கொண்டு உருவானவை. அவை என்னுடைய மக்களே, ஏனெனில் என் சுக்கிலம் அதில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
அப்போது உலகங்களின் குருவும் உலகப் பிதாமகனுமான பிரம்மா கூறினார்: அவை என்னுடைய மக்களே, ஏனெனில் என் சுக்கிலம் அதில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
நானே மந்திரத்தின் உச்சரிப்பவனும், சுக்கிலத்தின் ஹோதாவும் ஆவேன். எதன் விதையோ, அதுவே பலன்; சுக்கிலம் காரணமெனக் கருதப்பட்டால்...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
பின்னர் தேவக் கூட்டத்தினர் அனைவரும் பிதாமகனை அணுகி, கூப்பிய கரங்களுடன், தலைகளால் வணங்கி கூறினர்.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
பகவானே, நாங்கள் அனைவரும், அசையும் அசையாதவற்றுடன் கூடிய இந்த உலகமும், உம்முடைய மக்களே. ஆகையால் அக்னி விபாவசு, ஈசுவரனான வருண தேவனும், விரும்பிய ஆசையை அடையட்டும்.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
பிரம்மாவின் இயல்பான உரிமையாலும், நீர்வாழ்வனவற்றின் அதிபதியான வருணன் முன்பு சூரியனின் ஒளி கொண்ட பிருகுவை தன் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டான்.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
இறைவன் அங்கிரஸை அக்கினியின் சந்ததிக்காக நியமித்தார்; தத்துவம் அறிந்த பிதாமகரோ வைகவியை மகனாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
அப்போது வருணனின் மகனான புகழ்பெற்ற பிருகு, சந்ததியை உருவாக்கும் செயலைச் செய்தவரானார்; அக்கினியின் மகனான செல்வமிகு அங்கிரஸ்; பிரமனின் மகனான மகாயசஸ்வி கவி. உலகில் பார்கவரும் ஆங்கிரசரும் உலக சந்ததியின் அடையாளங்களாயினர்.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
இந்த அனைத்து சிறந்த அந்தணர்களும் மூன்று உயிர்களின் தலைவர்கள். இவர்களின் சந்ததி இதுவே என்று அறிந்துகொள்.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
பிருகுவுக்கு ஏழு மகன்கள் இருந்தனர்; அனைவரும் பிருகுவின் குணங்களில் சமமானவர்கள்: சியவனர், வஜ்ரசீர்ஷர், சுசி, ஔர்வர்.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
சுக்கிரன், வரேண்யன், விபு, சவனன் என்ற இவர்கள் ஏழு பேர். இவர்கள் அனைவரும் பார்கவரும் வாருணரும்; இவர்கள் வம்சத்தில் நீயும் உள்ளாய்.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
அங்கிரஸருக்கு எட்டு மகன்கள்; அவர்கள் வாருணரும் அவாருணரும் ஆவர். பிருஹஸ்பதி, உசத்தியர், வயஸ்யர், சாந்தி.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
கோரன், விரூபன், சம்வர்தன், எட்டாவது சுதன்வா என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். இந்த எண்மரும் அக்னியிலிருந்து பிறந்தவர்கள்; அனைவரும் ஞானத்தில் நிலைத்தவர்கள், நோயற்றவர்கள்.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
கவியின் புதல்வர்களான அந்தணர்களும் வாருணர்கள் என்று கூறப்படுகின்றனர்; அவர்களும் எண்மர். குலத்திலிருந்து வந்த குணங்களைக் கொண்ட, பிரம்மஞானிகளான, சுபமானவர்கள்.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
கவி, காவ்யன், விஷ்ணு, அறிவாளியான உசனா, பிருகு, வருணன், காசியபன், அக்னி—தர்மம் அறிந்தவர்கள்.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
இந்த எண்மரும் கவியின் புதல்வர்கள்; இவர்களால் உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ளது. இவர்களே பிரஜாபதிகள்; இவர்களால் இந்த உயிர்கள் தோன்றின.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
இவ்வாறே அங்கிரசர்களும் கவியும் தங்கள் வழிமரபுச் சந்ததிகளாலும், பிருகுவின் வம்சத்தாலும், ஓ பிருகுவின் சிங்கமே, உலகம் எப்போதும் நிறைந்துள்ளது.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
வருணன், ஓ அந்தணரே, ஆரம்பத்தில் பிரபுவாகிய ஈசுவரன் (கவியை) ஏற்றுக்கொண்டான்; அன்பே, கவியையும் பிருகுவையும். ஆகையால் அந்த இருவரும் வாருணர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர்.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
தேவனாகிய சிகியும் (அக்னி) அங்கிரஸை ஏற்றுக்கொண்டான்; அவனிலிருந்து பூதாசனன் (அக்னி). அவனிலிருந்தே அங்கிரஸர்கள் என அறியப்பட வேண்டும்; அவர்களின் வம்சத்தினர் அனைவரும் அவ்வாறே.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
முன்பு பிதாமகனாகிய பிரம்மாவை தேவர்கள் மகிழ்வித்தனர்; உலகின் ஈசுவரர்களாகிய இவர்கள் தம் சந்ததிகளுடன் நம்மைக் கடத்துவார்கள்.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
எல்லா உயிர்களுக்கும் தலைவர்கள்; அனைவரும் மிகுந்த தவசிகள். உன் அருளால் இந்த நித்திய உலகைத் தாங்குவார்கள்.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
அதேபோல் வம்சத்தை நிறுவுபவர்கள், உன் தேஜஸை வளர்ப்பவர்கள், அனைவரும் வேதம் அறிந்தவர்களாகவும் திறமையானவர்களாகவும் ஆகட்டும்.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
தேவர்கள் பக்கம் நிற்கும் சாந்தமான பிரஜாபதியின் மகரிஷிகள்; அனந்தமான பிரம்மம், சத்தியம், பரமமான தவம் ஆகியவற்றை பூமியில்.
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
பிரபுவே, நாங்களும் இவர்களும் அனைவரும் உன் சந்ததியே. தேவர்களையும் பிராமணர்களையும் படைத்தவன் நீயே, பிதாமகனே.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
மரீசியை முதலாகக் கொண்டு அனைத்து பார்கவர்களும், அவர்களைத் தம் மக்களென்று கருதி, பிதாமகனே, நாங்கள் மன்னிப்பு வேண்டுகிறோம்.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
பின்னர் அவர்கள் தங்கள் சொந்த வடிவிலேயே குழந்தைகளைப் பெறுவர்; யுகங்களின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் அவ்வாறே தங்களை நிலைநிறுத்துவர்.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
இவ்வாறு அவர்களால் சொல்லப்பட்ட உலகப் பிதாமகன் பிரம்மா மகிழ்ச்சியுடன், "அப்படியே ஆகட்டும்" என்றார்; அவர்களும் வந்த வழியே சென்றனர்.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
இது பண்டைய நிகழ்வு; அந்த மகாத்மாவாகிய தேவர்களில் சிறந்தவர் யாகத்தில், உலகங்களின் தொடக்கத்தில் வருணனுடைய உடலைத் தாங்கியிருந்தபோது நடந்தது.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
அக்னி, பிரம்மன், பசுபதி, சர்வன், ருத்திரன், பிரஜாபதி — இவை அக்னியின் மக்கள்; ஆகையால் தங்கத்தையும் அக்னியின் மகவு என்று கருதுகின்றனர்.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
அக்னி இல்லாதபோது அக்னியின் இடங்களில் தங்கத்தை வைக்கின்றனர்; ஜாமதக்னியின் அதிகாரத்தை அறிந்தவர்கள் வேத சுருதியின் சான்றின்படி அவ்வாறு செய்கின்றனர்.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
குச புல் கொத்தில் அக்னியில் ஆஹுதி அளிக்கிறான்; அங்கு வைக்கப்பட்ட தங்கத்தின் மேலும்; புற்று மண்ணின் கொழுப்பிலும், குதிரையின் வலது காதிலும்.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
வண்டிச் சக்கரத்தின் விளிம்பிலும், பிறர் நீரிலும், பிராமணனின் கையிலும் அவ்வாறே; ஆஹுதி அளிக்கப்படும்போது, பகவான் அங்கு மகிழ்ச்சி தரும் செழிப்பை கருதுகிறார்.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
ஆகவே எல்லா தேவர்களும் அக்னி-பரர்கள் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்; பிரம்மனிலிருந்தே அக்னி மிகுதியாகிறது, அக்னியிலிருந்தும் தங்கம்.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
ஆகவே தர்மத்தைக் காண்பவர்கள் எவர் தங்கம் கொடுக்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு எல்லா தேவர்களும் அளிக்கிறார்கள் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
அவனுடைய தவத்தால், அல்லது உலகங்களுக்குச் சென்று உயர்ந்த கதியை அடையும்போது, சுவர்க்க உலகில் அரச ஆட்சியுடன் அவன் முடிசூட்டப்படுவான், ஓ பார்கவா.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
சூரியோதயம் வரும்போது, விதியும் மந்திரமும் பின்பற்றி தங்கம் அளிப்பவன் துஸ்வப்னத்தை அழிக்கிறான்.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
சூரியன் உதித்த உடனேயே கொடுப்பவனின் பாவம் உதிர்ந்துவிடும்; நண்பகலில் பொன் கொடுப்பவன் வரவிருக்கும் பாவத்தையும் அழிக்கிறான்.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
நோன்பில் உறுதியாக இருந்து மேற்கு அந்தியில் பொன் கொடுப்பவன் பிரம்மா, வாயு, அக்னி, சோமன் ஆகியோரின் உலகை அடைகிறான்.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
இந்திரனுடன் கூடிய உலகங்களில் அவன் நல்ல நிலையை அடைகிறான்; இவ்வுலகில் புகழ் பெற்று, பாவம் அடங்கி மகிழ்கிறான்.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
பின்னர் அவன் பிற உலகங்களில் எப்போதும் ஒப்பற்றவனாகிறான்; அவனுடைய செல்கை தடையற்றதாகி, விரும்பியபடி சஞ்சரிப்பவனாகிறான்.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
அவன் அவ்வுலகங்களிலிருந்து வீழ்வதில்லை; பெரும் புகழையும் அடைகிறான்; அழியாத பொன்னைக் கொடுத்து மிகுதியான உலகங்களை அடைகிறான்.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
நெருப்பை மூட்டி, சூரியன் உதிக்கும் வேளையில் நோன்பின் நோக்கத்துடன் கொடுப்பவன் எல்லா விருப்பங்களையும் முழுமையாக அனுபவிக்கிறான்.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
நெருப்பு கூறியது: அதையே தானம் என்கிறார்கள்; அது இன்பம் தருவது. விரும்பிய நற்பண்புகளுடன் கூடியதாகவும், பலனளிப்பதாகவும் நினைவுகூரப்படுகிறது.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
நெருப்பு கூறியது: குற்றமற்றவனே, தங்கத்தின் தோற்றத்தை நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன். வலிமைமிக்கவனே, கார்த்திகேயனின் தோற்றத்தையும் அறிந்துகொள், பிருகுவின் மகனே.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
நெருப்பு கூறியது: கார்த்திகேயன் அப்போது நீண்ட காலத்தில் வளர்ந்தான். பிருகுக்களில் சிறந்தவனே, இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் அவனைப் படைத்தலைவனாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
நெருப்பு கூறியது: தேவேந்திரனின் கட்டளைப்படி, பிரம்மனே, உலகங்களின் நலனை விரும்பி அவன் தாரகனையும் பிற தைத்தியர்களையும் அசுரர்களையும் கொன்றான்.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
நெருப்பு கூறியது: வலிமைமிக்கவனே, தங்கதானத்தின் நற்பலன்களை நான் உனக்குச் சொல்லியுள்ளேன். ஆகவே, வலியோரில் சிறந்தவனே, அந்தத் தங்கத்தை அந்தணர்களுக்குக் கொடு.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: வசிஷ்டரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவுடன், வலிமைமிக்க ஜாமதக்னியன் (பரசுராமன்) அந்தணர்களுக்குத் தங்கம் கொடுத்து பாவத்திலிருந்து விடுபட்டான்.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
மன்னனே, தங்கத்தின் இவை அனைத்தையும், அதன் தானத்தின் பலனையும், அதன் பிறப்பையும், யுதிஷ்டிரா, நான் உனக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
ஆகையால் நீயும் அந்தணர்களுக்கு ஏராளமான தங்கத்தைக் கொடு. அரசனே, தங்கத்தை தானம் செய்வதால் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.