Mahābhārata · Adhyāya 13.132
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.132.1
अपि चेदं पुरा राम श्रुतं मे ब्रह्मदर्शनम् ।
पितामहस्य यद्वृत्तं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥ १३.१३२.१ ॥
O Rāma, auch habe ich einst diesen Bericht von der Schau Brahmans gehört, das Geschehen um den Großvater Brahmā, das höchste Selbst.
13.132.2
देवस्य महतस्तात वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ।
ऐश्वर्ये वारुणेवाऽथ रुद्रस्येशस्य वै प्रभो ॥ १३.१३२.२ ॥
Lieber, der große Gott trägt einen wässrigen Leib; in der Herrschaft ist er wie Varuṇa, und wahrlich wie Rudra, der Herr Īśa, o Herr.
13.132.3
आजग्मुर्मुनयः सर्वे देवाश्चाग्निपुरोगमाः ।
यज्ञाङ्गानि च सर्वाणि वषट्कारश्च मूर्तिमान् ॥ १३.१३२.३ ॥
Alle Weisen kamen, und die Götter unter Agni; alle Glieder des Opfers kamen, und das Vaṣaṭkāra in verkörperter Gestalt.
13.132.4
मूर्तिमन्ति च सामानि यजूंषि च सहस्रशः ।
ऋग्वेदश्चागमत्तत्र पदक्रमविभूषितः ॥ १३.१३२.४ ॥
Verkörperte Sāman-Gesänge und Tausende von Yajus-Formeln kamen; und dort kam der Ṛg Veda, geschmückt mit Wort- und Reihenfolgerezitation.
13.132.5
लक्षणानि स्वरास्तोभा निरुक्ताः स्वरभक्तयः ।
ओंकारश्छन्दसां नेत्रं निग्रहप्रग्रहौ तथा ॥ १३.१३२.५ ॥
Die grammatischen Merkmale, die Akzente, die Gesangssilben, die Etymologien, die Akzentgliederungen, Oṃkāra, das Auge der Metren, und ebenso Zurückhaltung und Dehnung.
13.132.6
वेदाश्च सोपनिषदो विद्या सावित्र्यथापि च ।
भूतं भव्यं भविष्यच्च दधार भगवाञ्शिवः ॥ १३.१३२.६ ॥
Die Veden samt den Upaniṣaden, das Wissen und auch die Sāvitrī; das Vergangene, das Gegenwärtige und das Zukünftige trug der erhabene Herr Śiva.
13.132.7
संजुहावात्मनाऽऽत्मानं स्वयमेव तदा प्रभो ।
यज्ञं च शोभयामास बहुरूपं पिनाकधृत् ॥ १३.१३२.७ ॥
O Herr, da opferte er sich selbst, und Śiva, der Träger des Pināka-Bogens der vielen Gestalten, schmückte das Opfer.
13.132.8
द्यौर्नभः पृथिवी खं च तथा चैवैष भूपतिः ।
सर्वविद्येश्वरः श्रीमानेष चापि विभावसुः ॥ १३.१३२.८ ॥
Himmel, Firmament, Erde und Raum sind ebenfalls er; dieser Herr der Erde ist der Herr allen Wissens, der Glanzvolle, und er ist auch Vibhāvasu, das Feuer.
13.132.9
एष ब्रह्मा शिवो रुद्रो वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
कीर्त्यते भगवान्देवः सर्वभूतपतिः शिवः ॥ १३.१३२.९ ॥
Dieser wird Brahmā, Śiva, Rudra, Varuṇa, Agni und Prajāpati genannt; der gesegnete Gott, Herr aller Wesen, heißt Śiva.
13.132.10
तस्य यज्ञः पशुपतेस्तपः क्रतव एव च ।
दीक्षा दीप्तव्रता देवी दिशश्च सदिगीश्वराः ॥ १३.१३२.१० ॥
Sein Opfer, die Askese des Herrn der Tiere und die Riten sind ebenfalls er; die Initiation, die Göttin des leuchtenden Gelübdes, die Himmelsrichtungen und die Hüter der Himmelsrichtungen sind ebenfalls er.
13.132.11
देवपत्न्यश्च कन्याश्च देवानां चैव मातरः ।
आजग्मुः सहितास्तत्र तदा भृगुकुलोद्वह।
यज्ञं पशुपतेः प्रीता वरुणस्य महात्मनः ॥ १३.१३२.११ ॥
Die Gattinnen der Götter, die Jungfrauen und die Mütter der Götter kamen dort zusammen; o Bester des Bhṛgu-Geschlechts, erfreut über das Opfer des Herrn der Tiere, kamen sie zum Opfer des großherzigen Varuṇa.
13.132.12
स्वयंभुवस्तु ता दृष्ट्वा रेतः समपतद्भुवि ॥ १३.१३२.१२ ॥
Als aber der Selbstgeborene (Brahmā) sie sah, fiel sein Samen auf die Erde.
13.132.13
तस्य शुक्रस्य निष्यन्दान्पांसून्सङ्गृह्य भूमितः ।
प्रास्यत्पूषा कराभ्यां वै तस्मिन्नेव हुताशने ॥ १३.१३२.१३ ॥
Die Tropfen jenes Samens samt dem Staub vom Boden sammelte Pūṣan und warf sie mit eigenen Händen in eben dieses Opferfeuer.
13.132.14
ततस्तस्मिन्सम्प्रवृत्ते सत्रे ज्वलितपावके ।
ब्रह्मणो जुह्वतस्तत्र प्रादुर्भावो बभूवह ॥ १३.१३२.१४ ॥
Als jene Opfersitzung im Gange war, das Feuer loderte und Brahmā dort Opfergaben darbrachte, geschah dort eine Erscheinung.
13.132.15
स्कन्नमात्रं च तच्छुक्रं स्रुवेण परिगृह्य सः ।
आज्यवन्मन्त्रतश्चापि सोऽजुहोद्भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.१५ ॥
Und jenen eben vergossenen Samen nahm er mit dem Schöpflöffel auf und opferte ihn mit Mantras wie geklärte Butter, o Sohn des Bhṛgu.
13.132.16
ततः स जनयामास भूतग्रामं च वीर्यवान् ।
तस्य तत्तेजसस्तस्माज्जज्ञे लोकेषु तैजसम् ॥ १३.१३२.१६ ॥
Dann brachte der Mächtige die Schar der Wesen hervor, und aus seinem Glanz entstand in den Welten das feurige Element.
13.132.17
तमसस्तामसा भावा व्यापि सत्वं तथोभयम् ।
स गुणस्तेजसो नित्यं तमस्याकाशमेव च।
सर्वभूतेषु च तथा सत्वं तेजस्तथोत्तमम् ॥ १३.१३२.१७ ॥
Die dunklen Zustände stammen von der Finsternis, das durchdringende Sattva und beide gleichermaßen; jene Eigenschaft des Feuers ist stets in der Finsternis und im Raum; und in allen Wesen sind Sattva und Glanz ebenso das Höchste.
13.132.18
शुक्रे हुतेऽग्नौ तस्मिंस्तु प्रादुरासंस्त्रयः प्रभो ।
पुरुषा वपुषा युक्ताः स्वैः स्वैः प्रसवजैर्गुणैः ॥ १३.१३२.१८ ॥
Als jener Same ins Feuer geopfert worden war, o Herr, erschienen dort drei Personen, mit Leibern versehen und mit den Eigenschaften, die ihrem jeweiligen Ursprung entstammen.
13.132.19
भर्जनाद्भृगुरित्येवमङ्गारेभ्योऽङ्गिराऽभवत् ।
अङ्गारसंश्रयाच्चैव कविरित्यपरोऽभवत्।
सह ज्वालाभइरुत्पन्नो भृगुस्तस्माद्भृगुः स्मृतः ॥ १३.१३२.१९ ॥
Durch das Rösten wurde er so Bhṛgu genannt; aus den Glutstücken entstand Aṅgiras. Durch das Verweilen in der Glut wurde ein anderer Kavi. Mit den Flammen entstanden, wird er daher als Bhṛgu erinnert.
13.132.20
मरीचिभ्यो मरीचिस्तु मारीचः कश्यपो ह्यभूत् ।
अङ्गोरभ्योऽङ्गिरास्तात वालखिल्याः कुशोच्चयात् ॥ १३.१३२.२० ॥
Aus den Marīcis entstand Marīci, und Mārīca wurde Kaśyapa. Lieber, aus dem Wasser Aṅgus entstand Aṅgiras, und aus einem Haufen Kuśa-Gras die Vālakhilyas.
13.132.21
अत्रैवात्रेति च विभो जातमत्रिं वदन्त्यपि ॥ १३.१३२.२१ ॥
O Mächtiger, den, der mit den Worten »hier, gerade hier« geboren wurde, nennt man auch Atri.
13.132.22
तथा भस्मव्यपोहेभ्यो ब्रह्मर्षिगणसम्मताः ।
वैखानसाः समुत्पन्नास्तपः श्रुतगुणेप्सवः ॥ १३.१३२.२२ ॥
Ebenso entstanden aus dem Abschütteln der Asche die Vaikhānasas, von der Schar der Brahmarṣis anerkannt, begierig nach den Verdiensten von Askese und Gelehrsamkeit.
13.132.23
अश्रुतोऽस्य समुत्पन्नावश्विनौ रूपसम्मतौ ।
शेषाः प्रजानां पतयः स्रोतोभ्यस्तस्य जज्ञिरे।
ऋषयो रोमकूपेभ्यः स्वेदाच्छन्दो बलान्मनः ॥ १३.१३२.२३ ॥
Aus ihm entstand Aśruta; die beiden Aśvins, wegen ihrer Schönheit geschätzt, wurden geboren. Die übrigen Herren der Geschöpfe entstanden aus seinen Kanälen. Aus den Haarporen kamen die Seher, aus dem Schweiß die Chandas-Metren, aus der Kraft der Geist.
13.132.24
एतस्मात्कारणादाहुरग्निः सर्वास्तु देवताः ।
ऋषयः श्रुतसम्पन्ना वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१३२.२४ ॥
Aus diesem Grund nennt man alle Götter Agni; und die Seher waren durch das Erkennen der Autorität der Veden mit Gelehrsamkeit begabt.
13.132.25
यानि दारूणि निर्यासास्ते मासाः पक्षसंज्ञिताः ।
अहोरात्रा मुहूर्ताश्च वीतज्योतिश्च वारुणम् ॥ १३.१३२.२५ ॥
Was Holz und seine Harze sind, das sind die Monate, die Halbmonate heißen; Tage und Nächte, die Muhūrtas, und auch das Vītajyotis und das Vāruṇa.
13.132.26
रौद्रं लोहितमित्याहुर्लोहितात्कनकं स्मृतम् ।
तन्मैत्रमिति विज्ञेयं धूमाच्च वसवः स्मृताः ॥ १३.१३२.२६ ॥
Das Raudra nennt man rot; aus dem Roten erkennt man das Gold; das ist als das Maitra zu verstehen, und aus dem Rauch werden die Vasus erinnert.
13.132.27
अर्चिषो याश्च ते रुद्रास्तथाऽऽदित्या महाप्रभाः ।
उद्दीप्तास्ते तथाऽङ्गारा ये धिष्ण्येषु दिवि स्थिताः ॥ १३.१३२.२७ ॥
Die Rudras, die aus den Flammen sind, ebenso die Ādityas von großem Glanz; und jene glühenden Kohlen, die in den Dhiṣṇyas am Himmel stehen.
13.132.28
अग्निर्नाथश्च लोकस्य तत्परं ब्रह्म तद्भुवम् ।
सर्वकामदमित्याहुस्तत्र हव्यमुपावहन् ॥ १३.१३२.२८ ॥
Agni ist der Herr der Welt; das ist das höchste Brahman, das ist der Grund; sie sagen, es gewährt alle Wünsche; dort brachten sie die Opfergabe hin.
13.132.29
ततोऽब्रवीन्महादेवो वरुणः पवनात्मकः ।
मम सत्रमिदं दिव्यमहं गृहपतिस्त्विह ॥ १३.१३२.२९ ॥
Dann sprach Varuṇa, der große Gott mit dem Wesen des Windes: Dieses göttliche Opfersatra ist mein; hier bin ich in der Tat der Hausherr.
13.132.30
त्रीणि पूर्वाण्यपत्यानि मम तानि न संशयः ।
इति जानीत खगमा मम यज्ञफलं हि तत् ॥ १३.१३२.३० ॥
Drei frühere Nachkommen sind mein, daran besteht kein Zweifel; wisst es, ihr Vögel: das ist in der Tat die Frucht meines Opfers.
13.132.31
मदङ्गेभ्यः प्रसूतानि मदाश्रयकृतानि च ।
ममैव तान्मपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३१ ॥
Sie sind aus meinen Gliedern geboren und durch mich entstanden. Sie sind wahrlich meine eigenen Nachkommen, denn mein Samen wurde in sie geopfert.
13.132.32
अथाब्रवील्लोकगुरुर्ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ममैव तान्यपत्यानि मम शुक्लं हुतं हि तत् ॥ १३.१३२.३२ ॥
Da sprach Brahmā, der Lehrer der Welten, der Urgroßvater der Welten: Sie sind wahrlich meine eigenen Nachkommen, denn mein Samen wurde in sie geopfert.
13.132.33
अहं वक्ता च मन्त्रस्य होता शुक्रस्य चैव ह ।
यस्य बीजं फलं तस्य शुक्रं चेत्कारणं मतम् ॥ १३.१३२.३३ ॥
Ich bin der Sprecher der heiligen Formel und der opfernde Priester des Samens. Wessen der Same ist, dessen ist die Frucht; wenn der Same als Ursache gilt...
13.132.34
ततोऽब्रुवन्देवगणाः पितामहमुपेत्य वै ।
कृताञ्जलिपुटाः सर्वे शिरोभिरभिवन्द्य च ॥ १३.१३२.३४ ॥
Da traten alle Götterscharen zum Urgroßvater, die Handflächen ehrfürchtig gefaltet, verneigten ihre Häupter und sprachen.
13.132.35
वयं च भगवन्सर्वे जगच्च सचराचरम् ।
तवैव प्रसवाः सर्वे तस्मादग्निर्विभावसुः।
वरुणश्चेश्वरो देवो लभतां काममीप्सितम् ॥ १३.१३२.३५ ॥
O Ehrwürdiger, wir alle und die ganze Welt mit ihren beweglichen und unbeweglichen Wesen sind wahrlich deine Nachkommen. Darum mögen Agni Vibhāvasu und der Herrengott Varuṇa den ersehnten Wunsch erlangen.
13.132.36
निसर्गाद्ब्रह्मणश्चापि वरुणो यादसाम्पतिः ।
जग्राह वै भृगु पूर्वमपत्यं सूर्यवर्चसम् ॥ १३.१३२.३६ ॥
Kraft des natürlichen Rechts Brahmās nahm Varuṇa, der Herr der Wassertiere, einst Bhṛgu, strahlend wie die Sonne, als seinen eigenen Nachkommen an.
13.132.37
ईश्वरोऽङ्गिरसं चाग्नेरपत्यार्थमकल्पयत् ।
पितामहस्त्वपत्यं वैकविं जग्राह तत्त्ववित् ॥ १३.१३२.३७ ॥
Der Herr bestimmte Aṅgiras zum Nachkommen Agnis, und der Großvater, der die Wahrheit kannte, nahm Vaikavi als Sohn an.
13.132.38
तदा स वारुणिः ख्यातो भृगुः प्रसवकर्मकृत् ।
आग्नेयस्त्वङ्गिराः श्रीमान्कविर्ब्राह्मो महायशाः।
भार्गवाङ्गिरसौ लोके लोकसन्तानलक्षणौ ॥ १३.१३२.३८ ॥
Damals war Bhṛgu, der berühmte Sohn Varuṇas, der Zeugende; Aṅgiras, der glänzende Sohn Agnis, und Kavi, der hochberühmte Sohn Brahmās. In der Welt waren die Bhārgava und die Āṅgirasa die Kennzeichen der Nachkommenschaft der Welten.
13.132.39
एते विप्रवराः सर्वे प्रजानां पतयस्त्रयः ।
सर्वं सन्तानमेतेषामिदमित्युपधारय ॥ १३.१३२.३९ ॥
Diese Ersten der Brahmanen, alle drei, sind Herren der Geschöpfe. Verstehe, dass dies ihre Nachkommenschaft ist.
13.132.40
भृगोस्तु पुत्राः सप्तासन्सर्वे तुल्या भृगोर्गुणैः ।
च्यवनो वज्रशीर्षश्च शुचिरौर्वस्तथैव च ॥ १३.१३२.४० ॥
Bhṛgu hatte sieben Söhne, alle Bhṛgu an Eigenschaften gleich: Cyavana, Vajraśīrṣa, Śuci und ebenso Aurva.
13.132.41
शुक्रो वरेण्यश्च विभुः सवनश्चेति सप्त ते ।
भार्गवा वारुणाः सर्वे येषां वंशे भवानपि ॥ १३.१३२.४१ ॥
Śukra, Vareṇya, Vibhu und Savana — das sind sieben. Sie alle sind Bhārgava und Söhne Varuṇas, und in ihrem Geschlecht stehst auch du.
13.132.42
अष्टौ चाङ्गिरसः पुत्रा वारुणास्तेऽप्यवारुणाः ।
बृहस्पतिरुचथ्यश्च वयस्यः शान्तिरेव च ॥ १३.१३२.४२ ॥
Aṅgiras hatte acht Söhne; sie sind Söhne Varuṇas und doch nicht Söhne Varuṇas: Bṛhaspati, Ucathya, Vayasya und auch Śānti.
13.132.43
घोरो विरूपः संवर्तः सुधन्वा चाष्टमः स्मृतः ।
एतेऽष्टौ वह्निजाः सर्वे ज्ञाननिष्ठा निरामयाः ॥ १३.१३२.४३ ॥
Ghora, Virūpa, Saṃvarta und der achte, Sudhanvan, werden erinnert. Diese acht sind alle aus dem Feuer geboren, in der Erkenntnis gefestigt und frei von Leiden.
13.132.44
ब्राह्मणाश्च कवेः पुत्रा वारुणास्तेऽप्युदाहृताः ।
अष्टौ प्रसवजैर्युक्ता गुणैर्ब्रह्मविदः शुभाः ॥ १३.१३२.४४ ॥
Die brahmanischen Söhne Kavis werden ebenfalls als Vāruṇas erklärt; auch sie sind acht, mit Eigenschaften aus ihrer Abstammung begabt, Kenner Brahmans und verheißungsvoll.
13.132.45
कविः काव्यश्च विष्णुश्च बुद्धिमानुशना तथा ।
भृगुश्च वरुणश्चैव काश्यपोऽग्निश्च धर्मवित् ॥ १३.१३२.४५ ॥
Kavi, Kāvya, Viṣṇu, der weise Uśanas, Bhṛgu, Varuṇa, Kāśyapa und Agni—Kenner des Dharma.
13.132.46
अष्टौ कविसुता ह्येते सर्वमेभिर्जगत्ततम् ।
प्रजापतय एते हि प्रजानां यैरिमाः प्रजाः ॥ १३.१३२.४६ ॥
Diese acht sind alle Söhne Kavis; durch sie ist die ganze Welt durchdrungen. Dies sind die Prajāpatis, durch die diese Geschöpfe hervorgebracht wurden.
13.132.47
एवमङ्गिरसश्चैव कवेश्च प्रसवान्वयैः ।
भृगोश्च भृगुशार्दूल वंशजैः सततं जगत् ॥ १३.१३२.४७ ॥
So wird die Welt fortwährend erfüllt von den Nachkommen und Geschlechtern der Aṅgirasas und Kavis sowie von den Nachfahren Bhṛgus, o Tiger unter den Bhṛgus.
13.132.48
वरुणश्चादितो विप्र जग्राह प्रभुरीश्वरः ।
कविं तात भृगुं चापि तस्मात्तौ वारुणौ स्मृतौ ॥ १३.१३२.४८ ॥
Varuṇa, o Brahmane, nahm im Anfang, der Herr und Herrscher, Kavi und auch Bhṛgu, mein Lieber; deshalb werden jene beiden als Vāruṇas erinnert.
13.132.49
जग्राहाङ्गिरसं देवः शिखी तस्माद्भुताशनः ।
तस्मादाङ्गिरसा ज्ञेयाः सर्व एव तदन्वयाः ॥ १३.१३२.४९ ॥
Der Gott Śikhī (Agni) nahm Āṅgirasa an; von ihm stammt Bhūtāśana. Von ihm her sollen alle als Āṅgirasas erkannt werden, und alle seine Nachkommen.
13.132.50
ब्रह्मा पितामहः पूर्वं देवताभिः प्रसादितः ।
इमे नः सन्तरिष्यन्ति प्रजाभिर्जगदीश्वराः ॥ १३.१३२.५० ॥
Einst besänftigten die Götter Brahmā, den Großvater. Diese Herren der Welt werden mit ihren Nachkommen uns hinübertragen.
13.132.51
सर्वे प्रजानां पतयः सर्वे चातितपस्विनः ।
त्वत्प्रसादादिमं लोकं धारयिष्यन्ति शाश्वतं ॥ १३.१३२.५१ ॥
Sie alle sind Herren der Wesen und alle sind außerordentlich asketisch; durch deine Gnade werden sie diese ewige Welt tragen.
13.132.52
तथैव वंशकर्तारस्तव तेजोविवर्धनाः ।
भवेयुर्वेदविदुषः सर्वे च कृतिनस्तथा ॥ १३.१३२.५२ ॥
Ebenso mögen die Stammväter, die deinen Glanz mehren, alle Kenner der Veden und vollendet sein.
13.132.53
देवपक्षचराः सौम्याः प्राजापत्या महर्षयः ।
अनन्तं ब्रह्म सत्यं च तपश्च परमं भुवि ॥ १३.१३२.५३ ॥
Die sanften großen Weisen, Söhne Prajāpatis, die auf der Seite der Götter wandeln, [werden] das unendliche Brahman, die Wahrheit und die höchste Askese auf der Erde [wahren].
13.132.54
सर्वे हि वयमेते च तवैव प्रसवाः प्रभो ।
देवानां ब्राह्मणानां च त्वं हि कर्ता पितामह ॥ १३.१३२.५४ ॥
O Herr, wir alle und auch diese sind allein deine Nachkommen. Du bist fürwahr der Schöpfer der Götter und Brahmanen, o Großvater.
13.132.55
मारीचमादितः कृत्वा सर्वे चैवाथ भार्गवाः ।
अपत्यानीति सम्प्रेक्ष्य क्षमयाम पितामह ॥ १३.१३२.५५ ॥
Beginnend mit Marīci und alle Bhṛgus als Nachkommen betrachtend, bitten wir dich um Vergebung, o Großvater.
13.132.56
अथ स्वेनैव रूपेणि प्रजनिष्यन्ति वै प्रजाः ।
स्थापयिष्यन्ति चात्मानं युगादिनिधने तथा ॥ १३.१३२.५६ ॥
Dann werden sie in ihrer eigenen Gestalt Geschöpfe hervorbringen und sich ebenso zu Beginn und am Ende der Yugas einsetzen.
13.132.57
इत्युक्तः स तदा तैस्तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
ततेत्येवाब्रवीत्प्रीतस्तेऽपि जग्मुर्यथागतम् ॥ १३.१३२.५७ ॥
So angesprochen, sprach Brahmā, der Großvater der Welten, erfreut: »So sei es«; und auch sie gingen den Weg zurück, den sie gekommen waren.
13.132.58
एवमेतत्पुरावृत्तं तस्य यज्ञे महात्मनः ।
देवश्रेष्ठस्य लोकादौ वारुणीं बिभ्रतस्तनुम् ॥ १३.१३२.५८ ॥
Dies ist die alte Begebenheit jenes großherzigen Besten der Götter beim Opfer, als er zu Beginn der Welten den Leib Varuṇas trug.
13.132.59
अग्निर्ब्रह्म पशुपतिः शर्वो रुद्रः प्रजापतिः ।
अग्नेरपत्यमेतद्वै सुवर्णमिति धारणाः ॥ १३.१३२.५९ ॥
Agni, Brahman, Paśupati, Śarva, Rudra, Prajāpati: Diese sind Nachkommen Agnis; daher gilt auch das Gold als Nachkomme Agnis.
13.132.60
अग्न्यभावे च कुरुते वह्निस्थानेषु काञ्चनम् ।
जामदग्न्यप्रमाणज्ञो वेदश्रुतिनिदर्शनात् ॥ १३.१३२.६० ॥
In Ermangelung des Feuers setzt man Gold an die Stellen des Feuers, wie es die tun, die die Autorität Jamadagnis kennen, gestützt auf das Zeugnis der vedischen Offenbarung.
13.132.61
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते ।
वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे ॥ १३.१३२.६१ ॥
Er opfert ins Feuer auf einem Büschel Kuśa-Gras und auf dem dort liegenden Gold; in das Fett eines Termitenhügels und in das rechte Ohr eines Pferdes.
13.132.62
शकटोर्व्या परस्याप्सु ब्राह्मणस्य करे तथा ।
हुते प्रीतिकरीमृद्धिं भगवांस्तत्र मन्यते ॥ १३.१३२.६२ ॥
Am Rand eines Wagenrads, im Wasser eines anderen und ebenso in der Hand eines Brahmanen; wenn geopfert wird, sieht der Erhabene dort erfreulichen Wohlstand.
13.132.63
तस्मादग्निपराः सर्वे देवता इति शुश्रुम ।
ब्रह्मणो हि प्रभूतोऽग्निरग्नेरपि च काञ्चनम् ॥ १३.१३२.६३ ॥
Deshalb haben wir gehört, dass alle Gottheiten Agni ergeben sind; das Feuer ist aus Brahman reichlich, und auch das Gold stammt aus dem Feuer.
13.132.64
तस्माद्ये वै प्रयच्छन्ति सुवर्णं धर्मदर्शिनः ।
देवतास्ते प्रयच्छन्ति समस्ता इति नः श्रुतम् ॥ १३.१३२.६४ ॥
Deshalb haben wir gehört, dass alle Gottheiten denen Gaben gewähren, die als Seher des Dharma Gold geben.
13.132.65
तस्य वा तपसो लोकान्गच्छतः परमां गतिम् ।
स्वर्लोके राजराज्येन सोभिषिच्येत भार्गव ॥ १३.१३२.६५ ॥
Durch seine Askese, oder indem er in die Welten geht und den höchsten Pfad erreicht, würde er in der Himmelswelt mit königlicher Herrschaft gesalbt, o Bhārgava.
13.132.66
आदित्योदयने प्राप्ते विधिमन्त्रपुरस्कृतम् ।
ददाति काञ्चनं यो वाः दुःस्वप्नं प्रतिहन्ति सः ॥ १३.१३२.६६ ॥
Wer bei Sonnenaufgang Gold gibt, begleitet von Ritus und Mantra, wehrt einen bösen Traum ab.
13.132.67
ददात्युदितमात्रे यस्यस्य पाप्मा विधूयते ।
मध्याह्ने ददतो रुक्मं हन्ति पापमनागतम् ॥ १३.१३२.६७ ॥
Wer gerade beim Aufgang der Sonne gibt, dem wird die Sünde abgeschüttelt; wer am Mittag Gold gibt, vernichtet selbst die noch nicht gekommene Sünde.
13.132.68
ददाति पस्चिमां सन्ध्यां यः सुवर्णं यतव्रतः ।
ब्रह्मवाय्वग्निसोमानां सालोक्यमुपयाति सः ॥ १३.१३२.६८ ॥
Wer, im Gelübde fest, zur westlichen Dämmerung Gold gibt, gelangt in dieselbe Welt wie Brahmā, Vāyu, Agni und Soma.
13.132.69
सेन्द्रेषु चैव लोकेषु प्रतिष्ठा विन्दते शुभाम् ।
इह लोके यशः प्राप्य शान्तपाप्मा च मोदते ॥ १३.१३२.६९ ॥
In den Welten zusammen mit Indra erlangt er einen glücklichen Stand; nachdem er in dieser Welt Ruhm gewonnen hat und seine Sünde beschwichtigt ist, freut er sich.
13.132.70
ततः सम्पद्यतेऽन्येषु लोकेष्वप्रतिमः सदा ।
अनावृतगतिश्चैव कामचारो भवत्युत ॥ १३.१३२.७० ॥
Dann ist er in anderen Welten stets unvergleichlich; seine Bewegung ist ungehindert, und er wird einer, der hingeht, wohin er will.
13.132.71
न च क्षरति तेभ्यश्च यशश्चैवाप्नुते महत् ।
सुवर्णमक्षयं दत्त्वा लोकांश्चाप्नोति पुष्कलान् ॥ १३.१३२.७१ ॥
Er fällt nicht von ihnen herab und erlangt auch großen Ruhm; nachdem er unvergänglichen Gold gegeben hat, erlangt er reiche Welten.
13.132.72
यस्तु सञ्जनयित्वाऽग्निमादित्योदयनं प्रति ।
दद्याद्वै व्रतमुद्दिश्य सर्वकामान्समश्नुते ॥ १३.१३२.७२ ॥
Wer, nachdem er das Feuer entzündet hat, beim Sonnenaufgang im Hinblick auf ein Gelübde gibt, genießt alle Wünsche in vollem Maße.
13.132.73
अग्निरित्येव तत्प्राहुः प्रदानं च सुखावहम् ।
यथेष्टगुणसंवृत्तं प्रवर्तकमिति स्मृतम् ॥ १३.१३२.७३ ॥
Agni sprach: Das nennt man eine Gabe, und sie bringt Glück. Mit den gewünschten Eigenschaften begabt, gilt sie als wirksam.
13.132.74
एषा सुवर्णस्योत्पत्तिः कथिता ते मयाऽनघ ।
कार्तिकेयस्य च विभो तद्विद्धि भृगुनन्दन ॥ १३.१३२.७४ ॥
Agni sprach: O Makelloser, ich habe dir den Ursprung des Goldes erzählt. O Mächtiger, wisse dies auch von Kārtikeya, o Sohn des Bhṛgu.
13.132.75
कार्तिकेयस्तु संवृद्धः कालेन महता तदा ।
देवैः सेनापतित्वेन वृतः सेन्द्रैर्भृगूद्वह ॥ १३.१३२.७५ ॥
Agni sprach: Kārtikeya wuchs dann über lange Zeit heran. O Bester der Bhṛgu, die Götter wählten ihn mit Indra zum Heerführer.
13.132.76
जघान तारकं चापि दैत्यमन्यांस्तथाऽसुरान् ।
त्रिदशेन्द्राज्ञया ब्रह्मँल्लोकानां हितकाम्यया ॥ १३.१३२.७६ ॥
Agni sprach: Auf Befehl des Herrn der Götter, o Brahmane, aus Sorge um das Wohl der Welten, erschlug er den Daitya Tāraka und auch die anderen Asuras.
13.132.77
सुवर्णदाने च मया कथितास्ते गुणा विभो ।
तस्मात्सुवर्णं विप्रेभ्यः प्रयच्छ तदतांवर ॥ १३.१३२.७७ ॥
Agni sprach: O Mächtiger, die Verdienste der Goldgabe habe ich dir genannt. Darum, o Bester der Starken, gib das Gold den Brahmanen.
13.132.78
इत्युक्तः स वसिष्ठेन जामदग्न्यः प्रतापवान् ।
ददौ सुवर्णं विप्रभ्यो व्यमुच्यत च किल्बिषात् ॥ १३.१३२.७८ ॥
Bhīṣma sprach: So von Vasiṣṭha angesprochen, gab der mächtige Jāmadagnya (Paraśurāma) den Brahmanen Gold und wurde von der Sünde befreit.
13.132.79
एतत्ते सर्वमाख्यातं सुवर्णस्य महीपते ।
प्रदानस्य फलं चैव जन्म चास्य युधिष्ठिर ॥ १३.१३२.७९ ॥
O Herr der Erde, dies alles über das Gold ist dir erzählt worden, die Frucht seiner Gabe und seine Entstehung, o Yudhiṣṭhira.
13.132.80
तस्मात्त्वमपि विप्रेभ्यः प्रयच्छ कनकं बहुः ।
ददत्सुवर्णं नृपते किल्बिषाद्विप्रमोक्ष्यसि ॥ १३.१३२.८० ॥
Darum sollst auch du den Brahmanen reichlich Gold geben; indem du Gold gibst, o König, wirst du von der Sünde befreit werden.