مهابهاراتا · أدهيايا 13.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.133.1
उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥
هنا وصف الجد تفصيلاً، وفق قاعدة الذهب، فضائل الهبة كما وردت في الشروتي.
13.133.2
यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥
لقد ذُكر سبب نشأة الذهب؛ فكيف لقي ذلك الطاركا حتفه؟ أخبرني بذلك.
13.133.3
उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥
أيها الملك، قيل إنه لا يُقتل على يد الآلهة؛ فكيف جاءه الموت إذن؟ بيّنه بالتفصيل.
13.133.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥
أيها الحامل لواء آل كورو، أرغب في سماع هذا منك: مقتل الطاركا بتمامه؛ إن فضولي عظيم.
13.133.5
विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥
أيها سيد الملوك، إن الآلهة والحكماء، وقد خابت مساعيهم، حثّوا الكِرِتيكات على رعاية الولد.
13.133.6
न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥
ليس من بين الآلهة من يقدر على حمل ذلك الجنين من جاتافيدَس (أغني)؛ إنما هؤلاء وحدهن القادرات على حمله بقوتهن.
13.133.7
षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥
فسُرّ بافاكا لأن الست حملن الجنين، فمنح من نوره المتدفق وقوته العظمى.
13.133.8
तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥
غذّت تلك الست الكريتيكات ذلك الجنين، أيها السيد؛ وقد استقر كل نور جاتافيدس في السبعة الطرق الستة.
13.133.9
ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥
ثم، وقد أحاط النور بأجسادهن من الغلام العظيم النفس المتنامي، لم يجدن راحة في أي مكان.
13.133.10
ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥
ثم، وقد أحاط النور بأجسادهن، ولدت الكريتيكات جميعًا الجنين معًا حين حان الوقت، أيها الثور بين البشر.
13.133.11
ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥
ثم تلقّت الأرض ذلك الجنين … الذي صار واحدًا، من قرب الكريتيكات.
13.133.12
स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥
ذلك الجنين، ذو الهيئة الإلهية، المتألق كالنار، بلغ الغاب الإلهي للقصب ونما، محبّبًا للنظر.
13.133.13
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥
رأت الكرتيكات ذلك الطفل المساوي للشمس في البهاء، فنشأ فيهن الحب، ومن المودة أرضعنه باللبن المتدفق من صدورهن.
13.133.14
अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥
صار كارتيكيا في العوالم الثلاثة، مع كل المتحركات والساكنات؛ ولأنه انسكب نال اسم سكندا، ولسكناه في كهف صار غوها.
13.133.15
ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥
ثم جاء الآلهة الثلاثة والثلاثون، والجهات وأسياد الجهات الحارسون، ورودرا، وداتري، وفيشنو، وياما، وبوشان، وأريامان، وبهاغا.
13.133.16
अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥
أمشا، ميترا، السادهيا، فاسافا (إندرا)، الفاسو، الأشفينان، المياه، الريح، السماء، القمر، المنازل، الكواكب والشمس.
13.133.17
पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥
وجاءت أيضا سائر زمر الآلهة المتفرقة ليشهدوا الفتى العجيب، ابن النار.
13.133.18
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥
مدحه الحكماء، وغنى الغاندهاربا كذلك؛ مجدوا الفتى ذا الوجوه الستة والعيون الاثنتي عشرة، المحبوب من المولودين مرتين.
13.133.19
पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥
لما رأوه عريض الكتفين، ذا اثنتي عشرة ذراعًا، يتلألأ كالنار والشمس، راقدًا في أجمة القصب، نال الآلهة مع الحكماء فرحًا عظيمًا، وظنوا أن الأسورا قد قُتل.
13.133.20
ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥
ثم جمعت الآلهة كلها ما يحبه، وأعطته وهو يلعب الألعاب وأسراب الطيور.
13.133.21
सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥
أعطاه سوبرنا ابنه، طاووسًا ذا ريش متنوع الألوان؛ وأعطاه الرakshasa خنزيرًا وجاموسًا كليهما.
13.133.22
कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥
أعطى أرونا نفسه ديكًا يشبه النار؛ وأعطى القمر كبشًا، وأعطى الشمس ضياءً بديعًا.
13.133.23
गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥
أعطته الإلهة أم البقر أبقارًا بمئات الألوف؛ وأعطى أغني عنزًا ذات صفات حميدة، وأعطت إيلا أزهارًا وثمارًا كثيرة.
13.133.24
सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥
أعطاه سودهانفان عربة ومركبة ذات قاعدة منحنية؛ وأعطاه فارونا كائنات مائية إلهية ميمونة مع الأفيال.
13.133.25
सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥
وهب سيد الآلهة الأسود والنمور والفيلة وغيرها من ذوات الأنياب وكثيرًا من الوحوش الضارية المرعبة وأسلحة متنوعة.
13.133.26
राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥
وتبعت ذلك السيد جموع الراكشاسا والأسورا أيضًا.
13.133.27
वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥
طلب تاراكا وسيلة لقتله وهو ينمو؛ ولم يستطع بوسائل كثيرة أن يقتل ذلك القدير.
13.133.28
सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥
أكرم الآلهة ساكن الكهف بمنصب القائد وأخبروه بالأذى الذي أحدثه تاراكا.
13.133.29
स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥
ذلك القائد القدير المتنامي لجيش الآلهة، السيد غوها، قتل الدانافا تاراكا برمحه الذي لا يخيب.
13.133.30
तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥
ولما قتل ذلك الفتى، وهو يلعب، ذلك الأسورا، أُعيد سيد الآلهة إلى مملكته وصار مرة أخرى سيد الآلهة.
13.133.31
स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥
فأشرق حينئذٍ القائد سكندا ذو البأس، ربّ الآلهة وحاميها، المحبوب لدى شانكارا.
13.133.32
हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥
المبارك ذو الهيئة الذهبية، ابن النار، كومارا الدائم الفتوة، نال قيادة جيش الآلهة.
13.133.33
तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥
لذلك فالذهب مبارك، غير فانٍ، الجوهرة العليا؛ يُعدّ النور الفطري لكارتيكيا وأغني.
13.133.34
एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥
هكذا قال فاسيشتا لراما قديمًا، يا كوراڤا؛ فلذلك، يا سيد الناس، اجتهد في هبة الذهب.
13.133.35
रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥
أعطى راما الذهب، فتحرر من كل الذنوب، ونال في السماء مقامًا عظيمًا يصعب على البشر بلوغه.