Mahābhārata · Adhyāya 13.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.133.1
उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥
Hier hat der Großvater nach der Vorschrift über das Gold die Verdienste der Gabe ausführlich dargelegt, wie sie die Śruti lehrt.
13.133.2
यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥
Die Ursache für die Entstehung des Goldes wurde genannt; wie fand jener Tāraka den Tod? Sage es mir.
13.133.3
उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥
O König, es wurde gesagt, er könne von den Göttern nicht getötet werden; wie kam dann sein Tod zustande? Berichte es ausführlich.
13.133.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥
O Träger des Kuru-Geschlechts, ich möchte dies von dir hören: die Tötung Tārakas in ihrer ganzen Fülle. Meine Neugier ist groß.
13.133.5
विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥
O Herr der Könige, die Götter und Weisen, deren Vorhaben gescheitert war, drängten die Kṛttikās, den Nachwuchs aufzuziehen.
13.133.6
न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥
Keiner der Götter vermag jenen Embryo des Jātavedas (Agni) zu tragen; nur diese hier vermögen ihn durch ihre Kraft zu erhalten.
13.133.7
षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥
Da war Pāvaka erfreut, dass die sechs die Leibesfrucht trugen, und gab von seinem eigenen Glanz und seiner höchsten Kraft.
13.133.8
तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥
Jene sechs Kṛttikās nährten jenen Schoß, o Herr; der ganze Glanz Jātavedas' wurde auf den sechs Wegen niedergelegt.
13.133.9
ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥
Dann, ihre Leiber vom Glanz des heranwachsenden großmütigen Knaben umhüllt, fanden sie nirgends Ruhe.
13.133.10
ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥
Dann gebaren alle Kṛttikās, deren Leiber vom Glanz umgeben waren, als die Zeit gekommen war, gemeinsam das Kind, o Stier unter den Menschen.
13.133.11
ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥
Dann nahm die Erde jenes …-gründende Kind, das zur Einheit gelangt war, aus der Nähe der Kṛttikās auf.
13.133.12
स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥
Jenes Kind, von göttlicher Gestalt, strahlend und leuchtend wie Feuer, erreichte das göttliche Schilfdickicht und wuchs heran, anmutig anzusehen.
13.133.13
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥
Die Kṛttikās sahen jenes Kind, gleich an Glanz der Sonne; Zuneigung erwachte in ihnen, und aus Herzlichkeit nährten sie es mit der Milch, die aus ihren Brüsten floss.
13.133.14
अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥
Er wurde in den drei Welten Kārttikeya, mit allem, was sich bewegt und was sich nicht bewegt; weil er verschüttet worden war, erhielt er den Namen Skanda, und weil er in einer Höhle wohnte, wurde er Guha.
13.133.15
ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥
Dann kamen die dreiunddreißig Götter, die Himmelsrichtungen und ihre Hüter-Herren, Rudra, Dhātṛ, Viṣṇu, Yama, Pūṣan, Aryaman und Bhaga.
13.133.16
अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥
Aṃśa, Mitra, die Sādhyas, Vāsava (Indra), die Vasus, die beiden Aśvins, die Wasser, der Wind, der Himmel, der Mond, die Sternbilder, die Planeten und die Sonne.
13.133.17
पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥
Auch die anderen, getrennten Göttergruppen kamen; sie kamen, um den wunderbaren Jüngling, den Sohn des Feuers, zu schauen.
13.133.18
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥
Die Weisen priesen ihn, und die Gandharven sangen ebenso; sie priesen den Jüngling mit sechs Gesichtern und zwölf Augen, den Brahmanen lieb.
13.133.19
पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥
Als sie ihn sahen, den breitschultrigen, zwölfarmigen, dem Feuer und der Sonne gleich leuchtenden, im Schilfdickicht liegend, empfanden die Götter zusammen mit den Weisen höchste Freude und glaubten, der Asura sei erschlagen.
13.133.20
ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥
Dann sammelten alle Götter, was ihm lieb war, und dem spielenden Knaben gaben sie Spielzeug und Vogelschwärme.
13.133.21
सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥
Suparṇa gab ihm seinen Sohn, einen Pfau mit buntem Gefieder; und die Rākṣasas gaben ihm beides, einen Eber und einen Büffel.
13.133.22
कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥
Aruṇa selbst gab einen feuergleichen Hahn; der Mond gab einen Widder, und die Sonne gab einen lieblichen Glanz.
13.133.23
गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥
Die Göttin, Mutter der Kühe, gab ihm Kühe zu Hunderttausenden; Agni gab eine mit guten Eigenschaften begabte Ziege, und Ilā gab reichlich Blumen und Früchte.
13.133.24
सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥
Sudhanvan gab ihm einen Karren und auch einen Wagen mit gebogener Deichsel; Varuṇa gab göttliche, verheißungsvolle Wassergeschöpfe samt Elefanten.
13.133.25
सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥
Der Herr der Götter gab Löwen, Tiger, Elefanten, andere Raubtiere mit Fangzähnen, viele schreckliche Raubtiere und verschiedene Waffen.
13.133.26
राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥
Auch Scharen von Rākṣasas und Asuras folgten jenem Herrn.
13.133.27
वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥
Tāraka suchte ein Mittel, ihn im Wachsen zu töten; durch viele Mittel konnte er jenen Mächtigen nicht töten.
13.133.28
सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥
Die Götter ehrten den Höhlenbewohner mit dem Amt des Feldherrn und berichteten ihm die von Tāraka verursachte Schmach.
13.133.29
स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥
Jener herangewachsene, gewaltige Feldherr des Göttterheeres, der Herr Guha, erschlug den Dānava Tāraka mit seinem unfehlbaren Speer.
13.133.30
तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥
Als jener Jüngling spielend jenen Asura erschlug, wurde der Herr der Götter in seinem Reich wieder eingesetzt und wurde erneut Herr der Götter.
13.133.31
स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥
Da strahlte der Feldherr, der mächtige Skanda, Herr und Beschützer der Götter, dem Śaṅkara lieb.
13.133.32
हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥
Der Gesegnete von goldener Gestalt, Sohn des Feuers, der ewige Kumāra, erlangte das Kommando über das Heer der Götter.
13.133.33
तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥
Darum gilt das Gold als verheißungsvoll, unvergänglich, das höchste Juwel; es gilt als der angeborene Glanz Kārttikeyas und Agnis.
13.133.34
एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥
So hat einst Vasiṣṭha zu Rāma gesprochen, o Kaurava; darum, o Herr der Menschen, bemühe dich um die Gabe des Goldes.
13.133.35
रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥
Rāma, der Gold gegeben hatte, wurde von allen Sünden befreit und erlangte im Himmel eine große Wohnstatt, die Menschen schwer erreichen.