மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.133.1
उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥
இங்கே பிதாமகர் தங்கத்தின் விதிப்படி தானத்தின் அந்த நற்பயன்களை விரிவாகக் கூறியுள்ளார், அவை சுருதியில் குறிக்கப்பட்டவை.
13.133.2
यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥
தங்கத்தின் தோற்றத்திற்கான காரணம் கூறப்பட்டது; அந்த தாரகன் எவ்வாறு மரணமடைந்தான்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.133.3
उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥
அரசே, தேவர்களால் அவன் கொல்லப்பட முடியாதவன் என்று கூறப்பட்டது; அவனுக்கு மரணம் எவ்வாறு நேர்ந்தது? விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
13.133.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥
குருகுலத்தைத் தாங்குபவரே, இதை உம்மிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன் — தாரகன் வதத்தை முழுமையாக; எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.
13.133.5
विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥
அரசர்களில் இந்திரனே, காரியம் தோல்வியுற்ற தேவர்களும் ரிஷிகளும் அவ்வாறே கார்த்திகைகளைத் தம் மகனை வளர்க்குமாறு தூண்டினர்.
13.133.6
न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥
தேவர்களில் எவரும் ஜாதவேதஸின் (அக்னியின்) அந்தக் கருவைத் தாங்கும் ஆற்றல் உடையவர் இல்லை; இவர்களே தம் ஆற்றலால் அந்தக் கருவைத் தாங்கும் திறன் கொண்டவர்கள்.
13.133.7
षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥
அப்போது அந்த ஆறு பேர் கருவைத் தாங்கியதால் பாவகன் மகிழ்ந்தான்; தன் ஒளியின் பெருக்கத்தாலும் உயர்ந்த வீரியத்தாலும் அவன் அவர்களை ஆதரித்தான்.
13.133.8
तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥
அந்த ஆறு கிருத்திகைகளும் அந்தக் கருவை வளர்த்தனர்; ஜாதவேதஸ் அக்னியின் முழு ஒளியும், ஓ பிரபுவே, ஆறு வழிகளில் நிலைபெற்றது.
13.133.9
ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥
அதன்பின் வளர்ந்து வரும் அந்த மகாத்மா குமாரனின் ஒளியால் சூழப்பட்ட உடலுடைய அவர்கள் எங்கும் நிம்மதியைக் காணவில்லை.
13.133.10
ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥
அப்போது ஒளியால் சூழப்பட்ட உடலுடைய அனைத்துக் கிருத்திகைகளும் காலம் வந்ததும், ஒன்றாகக் அந்தக் கருவைப் பெற்றெடுத்தனர், ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே.
13.133.11
ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥
அப்போது அந்த …ஆதாரமான கருவை, ஒன்றாகி வந்திருந்ததை, கிருத்திகைகளுக்கு அருகிலிருந்து பூமி ஏற்றுக்கொண்டது.
13.133.12
स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥
அந்தக் கரு, தெய்வீக உருவம் கொண்டதும், ஒளி பொருந்தியதும், அக்னியின் பிரகாசம் கொண்டதுமாக, தெய்வீக சரவனத்தை அடைந்து வளர்ந்தது; அவன் காண்பதற்கு இனியவனாக இருந்தான்.
13.133.13
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥
கிருத்திகைகள் சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய அந்தக் குழந்தையைக் கண்டனர். அன்பு பிறந்ததால், நட்பார்ந்த மனத்தோடு தங்கள் முலைகளிலிருந்து வழிந்த பாலால் அவனை வளர்த்தனர்.
13.133.14
अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥
அவன் மூவுலகிலும், அசைவனவும் அசையாதனவும் உள்ள அனைத்திலும், கார்த்திகேயன் ஆனான். சிந்தியதால் ஸ்கந்தன் என்ற பெயரையும், குகையில் வசித்ததால் குஹன் என்ற பெயரையும் பெற்றான்.
13.133.15
ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥
பின்னர் முப்பத்துமூவர் தேவர்களும், திசைகளும், திக்பாலர்களும், ருத்திரனும், தாதாவும், விஷ்ணுவும், யமனும், பூஷனும், அர்யமாவும், பகனும் வந்தனர்.
13.133.16
अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥
அம்சன், மித்திரன், சாத்தியர், வாசவன் (இந்திரன்), வசுக்கள், இரு அஸ்வினிகள், நீர், வாயு, ஆகாயம், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், கிரகங்கள், சூரியன்.
13.133.17
पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥
வேறாக இருந்த பிற தேவகணங்களும் வந்தனர். அவர்கள் அற்புதமான, நெருப்பின் மகனான குமரனைக் காணவே வந்தனர்.
13.133.18
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥
முனிவர்கள் துதித்தனர்; கந்தர்வர்களும் அவ்வாறே பாடினர். ஆறுமுகனும், பன்னிரு கண்களை உடையவனும், பிராமணர்களுக்கு அன்பானவனுமான குமரனைத் துதித்தனர்.
13.133.19
पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥
அகன்ற தோள்களும் பன்னிரண்டு கரங்களும் அக்னி, சூரியனுக்கு நிகரான ஒளியும் கொண்டவரை நாணல் புதரில் படுத்திருக்கக் கண்டு தேவர்கள் ரிஷிகளுடன் பேரானந்தம் அடைந்து அசுரன் கொல்லப்பட்டதாக எண்ணினர்.
13.133.20
ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥
பின்னர் தேவர்கள் அனைவரும் அவருக்கு உகந்த பொருட்களைச் சேகரித்தனர்; விளையாடும் அவருக்கு விளையாட்டுப் பொருட்களையும் பறவைக் கூட்டங்களையும் கொடுத்தனர்.
13.133.21
सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥
சுபர்ணன் அவருக்குத் தன் மகனாகிய வண்ணச் சிறகுகள் கொண்ட மயிலைக் கொடுத்தான்; ராக்ஷசர்கள் அவருக்குப் பன்றியும் எருமையும் இரண்டையும் கொடுத்தனர்.
13.133.22
कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥
அருணன் தானே அக்னிக்கு ஒத்த சேவலைக் கொடுத்தான்; சந்திரன் ஆட்டுக்கடாவைக் கொடுத்தான்; சூரியன் அழகிய ஒளியைக் கொடுத்தான்.
13.133.23
गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥
பசுக்களின் தாயாகிய தேவி பசுக்களை நூறாயிரக்கணக்கில் கொடுத்தாள்; அக்னி நற்குணங்கள் நிறைந்த வெள்ளாட்டைக் கொடுத்தான்; இலா மிகுதியான பூக்களையும் பழங்களையும் கொடுத்தாள்.
13.133.24
सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥
சுதன்வா அவருக்கு வண்டியையும், வளைந்த அச்சுக்கொண்ட தேரையும் கொடுத்தான்; வருணன் தெய்வீகமான, நல்ல வாருண உயிரினங்களை யானைகளுடன் கொடுத்தான்.
13.133.25
सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥
தேவர்களின் தலைவர் சிங்கங்களையும், புலிகளையும், யானைகளையும், மற்ற கோரைப் பற்களுள்ள விலங்குகளையும், பல கொடிய வேட்டை மிருகங்களையும், பல்வேறு ஆயுதங்களையும் கொடுத்தார்.
13.133.26
राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥
ராட்சசர்களும் அசுரர்களின் கூட்டங்களும் அந்த இறைவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
13.133.27
वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥
தாரகன் வளர்ந்துகொண்டிருந்த அவரைக் கொல்லும் வழியை வேண்டினான்; பல வழிகளாலும் அந்த வீரரைக் கொல்ல அவனால் முடியவில்லை.
13.133.28
सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥
தேவர்கள் அவருக்குத் தளபதிப் பதவியளித்து குகையில் வசிப்பவரை வழிபட்டு, தாரகனால் ஏற்பட்ட அந்த இன்னலை அவருக்குத் தெரிவித்தனர்.
13.133.29
स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥
வளர்ந்துவிட்ட அந்த மாபெரும் வீரரான தேவசேனாபதியாகிய குகன், வீணாகாத சக்தியால் தானவன் தாரகனைக் கொன்றார்.
13.133.30
तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥
அந்த இளவல் விளையாட்டாகவே அசுரனைக் கொன்றதும், தேவர்களின் அரசில் தேவேந்திரன் மீண்டும் நிலைநாட்டப்பட்டு தேவர்களின் ஈசுவரனானான்.
13.133.31
स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥
அப்போது அந்தப் படைத்தலைவரான பிரதாபமிக்க ஸ்கந்தர் விளங்கினார்; அவர் தேவர்களின் தலைவரும் காப்பவரும், சங்கரருக்கு இனியவருமானவர்.
13.133.32
हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥
பொன்வடிவான பகவானும், அக்னியின் மகனுமான குமாரர் எப்போதும் தேவர்களின் படைத்தலைமையைப் பெற்றார்.
13.133.33
तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥
ஆகையால் பொன் மங்கலமானது, அழியாதது, உயர்ந்த ரத்தினம்; அது கார்த்திகேயருக்கும் அக்னிக்கும் இயல்பான உயர்ந்த ஒளி என்று கருதப்படுகிறது.
13.133.34
एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, முன்பு வசிஷ்டர் ராமரிடம் இவ்வாறு சொன்னார்; ஆகவே, மன்னனே, பொன் தானத்திற்காக முயற்சி செய்வாயாக.
13.133.35
रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥
ராமர் பொன்னைத் தானம் செய்து, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெற்று, மனிதர்களுக்குக் கிடைத்தற்கரிய பெரிய இடத்தை சொர்க்கத்தில் அடைந்தார்.