Mahābhārata · Adhyāya 13.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.133.1
उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥
Aquí el abuelo ha explicado detalladamente, según la norma sobre el oro, las virtudes de la donación tal como las enseña la Śruti.
13.133.2
यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥
Se ha declarado la causa del origen del oro; ¿cómo encontró Tāraka su muerte? Dímelo.
13.133.3
उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥
Oh rey, se dijo que él no podía ser muerto por los dioses; ¿cómo llegó entonces su muerte? Explícalo con detalle.
13.133.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥
Oh portador del linaje Kuru, deseo oírlo de ti: la muerte de Tāraka en su totalidad. Mi curiosidad es grande.
13.133.5
विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥
Oh señor de reyes, los dioses y los sabios, frustrado su propósito, instaron a las Kṛttikās a criar al hijo.
13.133.6
न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥
Ninguno de los dioses es capaz de sostener aquel embrión de Jātavedas (Agni); solo estas son capaces de sostener ese embrión con su poder.
13.133.7
षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥
Entonces Pāvaka, complacido porque las seis sostuvieron el embarazo, dio de su propio resplandor y de su poder supremo.
13.133.8
तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥
Aquellas seis Kṛttikās nutrieron aquel vientre, oh señor; todo el resplandor de Jātavedas quedó colocado en los seis caminos.
13.133.9
ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥
Entonces, con sus cuerpos envueltos por el resplandor del joven magnánimo que crecía, no hallaron alivio en ninguna parte.
13.133.10
ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥
Entonces, con sus cuerpos rodeados de resplandor, todas las Kṛttikās dieron a luz juntas al niño cuando llegó el momento, oh toro entre los hombres.
13.133.11
ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥
Entonces la tierra recibió a aquel …, el niño que había llegado a la unidad, desde cerca de las Kṛttikās.
13.133.12
स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥
Aquel niño, de forma divina, radiante y brillante como el fuego, llegó al divino bosque de cañas y creció, agradable de contemplar.
13.133.13
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥
Las Kṛttikās vieron a aquel niño, igual en esplendor al sol; surgió en ellas el afecto y, por cordialidad, lo alimentaron con la leche que fluía de sus pechos.
13.133.14
अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥
Se convirtió en Kārttikeya en los tres mundos, con todo lo que se mueve y lo que no se mueve; por haber sido derramado obtuvo el nombre de Skanda, y por morar en una cueva se hizo Guha.
13.133.15
ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥
Entonces llegaron los treinta y tres dioses, las direcciones y sus señores guardianes, Rudra, Dhātṛ, Viṣṇu, Yama, Pūṣan, Aryaman y Bhaga.
13.133.16
अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥
Aṃśa, Mitra, los Sādhyas, Vāsava (Indra), los Vasus, los dos Aśvins, las aguas, el Viento, el cielo, la Luna, las constelaciones, los planetas y el Sol.
13.133.17
पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥
También vinieron las otras huestes de dioses, cada una por separado; vinieron a contemplar al admirable joven, hijo del fuego.
13.133.18
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥
Los sabios lo alabaron, y los Gandharvas igualmente cantaron; alabaron al joven de seis rostros y doce ojos, querido de los dvijas.
13.133.19
पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥
Al verlo, de anchos hombros, doce brazos, resplandeciente como el fuego y el sol, yacente en una espesura de cañas, los dioses junto con los sabios sintieron suprema alegría y pensaron que el asura había sido abatido.
13.133.20
ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥
Entonces todos los dioses reunieron cosas queridas para él, y a él, que jugaba, le dieron juguetes y bandadas de aves.
13.133.21
सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥
Suparṇa le dio a su hijo, un pavo real de plumas variadas; y los rākṣasas le dieron un jabalí y un búfalo.
13.133.22
कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥
Aruṇa mismo le dio un gallo semejante al fuego; la luna dio un carnero, y el sol dio un resplandor hermoso.
13.133.23
गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥
La diosa, madre de las vacas, le dio vacas por centenares de miles; Agni le dio una cabra dotada de buenas cualidades, e Ilā le dio abundantes flores y frutos.
13.133.24
सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥
Sudhanvan le dio un carro y también un carruaje con timón curvo; Varuṇa le dio criaturas divinas y auspiciosas de las aguas, junto con elefantes.
13.133.25
सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥
El señor de los dioses dio leones, tigres, elefantes, otras bestias de colmillos, muchas fieras terribles de presa y diversas armas.
13.133.26
राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥
Las huestes de rākṣasas y asuras también siguieron a aquel señor.
13.133.27
वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥
Tāraka buscó un medio para matarlo mientras crecía; por muchos medios no pudo matar a aquel poderoso.
13.133.28
सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥
Los dioses, tras honrar con el mando de comandante al habitante de la cueva, le contaron el agravio causado por Tāraka.
13.133.29
स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥
Aquel poderoso comandante del ejército de los dioses, creciso, el señor Guha, mató al dānava Tāraka con su lanza infalible.
13.133.30
तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥
Cuando aquel joven, jugando, mató a ese asura, el señor de los dioses fue restaurado en su reino y volvió a ser soberano de los dioses.
13.133.31
स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥
Entonces brilló el comandante, el poderoso Skanda, señor y protector de los dioses, amado de Śaṅkara.
13.133.32
हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥
El bienaventurado de forma dorada, hijo del Fuego, el eterno Kumāra, obtuvo el mando del ejército de los dioses.
13.133.33
तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥
Por eso el oro es auspicioso, imperecedero, la joya suprema; se tiene por el brillo innato de Kārttikeya y Agni.
13.133.34
एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥
Así, oh Kaurava, Vasiṣṭha se lo dijo antaño a Rāma; por tanto, oh señor de los hombres, esfuérzate por el don del oro.
13.133.35
रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥
Rāma, tras dar oro, quedó libre de todos los pecados y obtuvo en el cielo una gran morada, difícil de alcanzar para los hombres.