มหาภารตะ · อัธยายะ 13.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.133.1
उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥
ปิตามหะได้ตรัสไว้ที่นี่โดยวิธีที่เกี่ยวกับทองคำ ถึงคุณความดีของการให้ทาน ตามที่ระบุไว้ในศรุติโดยละเอียด
13.133.2
यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥
ส่วนเหตุแห่งกำเนิดของทองคำนั้นได้ถูกประกาศไว้แล้ว ทารกะตายได้อย่างไร ขอพระองค์ตรัสเรื่องนั้นแก่ข้าพเจ้า
13.133.3
उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥
ข้าแต่พระราชา ได้กล่าวไว้ว่าเขาไม่อาจถูกเทวดาฆ่าได้ แล้วการสิ้นชีวิตของเขาเกิดขึ้นได้อย่างไร ขอทรงประกาศโดยละเอียด
13.133.4
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥
ข้าแต่ผู้ค้ำจุนวงศ์กุรุ ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังเรื่องนี้จากพระองค์ คือการสังหารทารกะโดยครบถ้วน ความอยากรู้ของข้าพเจ้ามีมากยิ่งนัก
13.133.5
विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ เหล่าเทวดาและฤๅษี เมื่อกิจการของตนล้มเหลวแล้ว จึงเร่งเร้าพวกกฤตติกาให้เลี้ยงดูบุตรนั้น
13.133.6
न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥
เทวดาองค์ใดก็ไม่สามารถแบกรับครรภ์ของชาตเวทัส (อัคนี) นั้นได้ มีแต่พวกนางเท่านั้นที่สามารถค้ำจุนครรภ์นั้นด้วยพลังของตน
13.133.7
षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥
ต่อมา พระปาวกะ ผู้เป็นเทพแห่งไฟ ทรงพอพระทัยที่หญิงทั้งหกแบกรับครรภ์ จึงประทานรัศมีของพระองค์เอง และอานุภาพอันสูงสุด
13.133.8
तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥
ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่ กฤตติกาทั้งหกนั้นได้บำรุงครรภ์ของชาตเวทัส รัศมีทั้งหมดของอัคนีได้ถูกประดิษฐานไว้ในทางทั้งหกนั้น
13.133.9
ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥
ต่อมา เมื่อกุมารผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีจิตใจสูงส่งเติบโตขึ้น ร่างกายของพวกนางถูกรัศมีแผดเผาล้อมรอบ จึงไม่พบความสงบสุขที่ใดเลย
13.133.10
ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥
ต่อมา เมื่อกาลเวลามาถึง ร่างกายของพวกนางถูกรัศมีล้อมรอบ กฤตติกาทั้งหมดได้คลอดบุตรพร้อมกัน ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐดุจโคอุสภะ
13.133.11
ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥
จากนั้น แผ่นดินได้รับครรภ์นั้น ซึ่งมีฐานอยู่ที่หก และรวมเป็นหนึ่งเดียวแล้ว จากบริเวณใกล้กฤตติกาเหล่านั้น
13.133.12
स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥
ทารกนั้นมีรูปลักษณ์อันทิพย์ เปล่งประกายรุ่งโรจน์ดุจแสงไฟ เมื่อไปถึงป่าอ้อทิพย์แล้ว ก็เจริญเติบโต เป็นที่น่าชื่นชมแก่ผู้พบเห็น
13.133.13
ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥
กฤตติกาทั้งหลายได้เห็นทารกนั้น มีความงามเจิดจ้าเท่าดวงอาทิตย์ ความรักใคร่ก็บังเกิดขึ้นในพวกนาง และด้วยไมตรีจิต พวกนางจึงเลี้ยงดูเขาด้วยน้ำนมที่ไหลออกจากเต้า
13.133.14
अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥
เขาได้เป็นที่รู้จักว่ากรรติเกยะในสามโลก พร้อมทั้งสิ่งที่เคลื่อนที่และไม่เคลื่อนที่ เพราะเขาถูกหลั่งออกมา จึงได้นามว่าสกันทะ และเพราะอาศัยอยู่ในถ้ำ จึงได้นามว่าคุหะ
13.133.15
ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥
ต่อมา มีเทวดาสามสิบสามองค์ ทิศทั้งหลายพร้อมด้วยเจ้าผู้ปกครองทิศ คือ รุทระ ธาตฤ วิษณุ ยมะ ปูษัน อารยมัน และภคะ
13.133.16
अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥
อังศะ มิตระ เหล่าสาธยะ วาสวะ (อินทร์) เหล่าวสุ สองอัศวินเทพ น้ำ ลม ท้องฟ้า พระจันทร์ ดาวฤกษ์ ดาวเคราะห์ และพระอาทิตย์
13.133.17
पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥
และเทวดาหมู่อื่นๆ ที่แยกเป็นต่างหาก ก็มาถึงเช่นกัน เพื่อชมกุมารผู้น่าอัศจรรย์ ผู้เป็นบุตรของเปลวไฟ
13.133.18
ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥
เหล่าฤๅษีก็สรรเสริญ และเหล่าคันธรรพ์ก็ขับขานเช่นกัน พวกเขาสรรเสริญกุมารผู้มีหกหน้าและสิบสองตา เป็นที่รักของพวกทวิชา
13.133.19
पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥
เมื่อเทวดาพร้อมด้วยฤๅษีเห็นเขา ผู้มีไหล่กว้าง มีสิบสองแขน เปล่งรัศมีดุจไฟและดวงอาทิตย์ นอนอยู่ในกอปล้องอ้อ พวกเขาก็เกิดความยินดียิ่ง และคิดว่าอสูรถูกสังหารแล้ว
13.133.20
ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥
จากนั้น เทวดาทั้งหมดได้รวบรวมสิ่งที่เขารักมาให้ และเมื่อเขาเล่นอยู่ พวกเขาก็มอบของเล่นและฝูงนกให้แก่เขา
13.133.21
सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥
สุบรรณมอบบุตรชายของตนให้แก่สกันทะ คือนกยูงที่มีขนหลากสี และพวกรากษสก็มอบหมูป่าและควายให้แก่เขาทั้งสองตัว
13.133.22
कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥
อรุณเองมอบไก่ตัวหนึ่งที่สว่างดุจไฟ พระจันทร์มอบแกะ และพระอาทิตย์มอบรัศมีอันงดงาม
13.133.23
गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥
พระแม่ผู้เป็นมารดาของโคมอบโคให้แก่เขาเป็นร้อยพันตัว อัคนีมอบแพะที่ประกอบด้วยคุณความดี และอิลามอบดอกไม้และผลไม้มากมาย
13.133.24
सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥
สุธันวันมอบเกวียนให้แก่เขา และยังมอบรถที่มีงอนคันชักโค้งงาม วรุณมอบสัตว์น้ำอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นมงคล พร้อมทั้งช้างด้วย
13.133.25
सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥
จ้าวแห่งเทวดามอบสิงโต เสือ ช้าง และสัตว์มีเขี้ยวอื่น ๆ สัตว์ร้ายที่น่าสะพรึงกลัวจำนวนมาก และอาวุธต่าง ๆ มากมาย
13.133.26
राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥
ฝูงรากษสและอสูรก็ติดตามพระผู้เป็นเจ้านั้นไปด้วย
13.133.27
वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥
ตารกะแสวงหาวิธีที่จะสังหารพระองค์ขณะที่พระองค์เติบโตขึ้น ด้วยอุบายต่าง ๆ มากมาย เขาก็ไม่สามารถสังหารพระผู้ยิ่งใหญ่องค์นั้นได้
13.133.28
सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥
เหล่าเทวดาจึงถวายเกียรติแด่พระองค์ผู้ประทับในถ้ำ โดยแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพ แล้วกราบทูลถึงความเดือดร้อนที่ตารกะก่อขึ้น
13.133.29
स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥
พระองค์ผู้เติบใหญ่ มีพลังมหาศาล เป็นแม่ทัพของกองทัพเทวดา คือพระคุหะผู้เป็นใหญ่ ได้ทรงสังหารอสูรตารกะด้วยหอกที่ไม่เคยพลาดเป้า
13.133.30
तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥
เมื่ออสูรถูกเด็กหนุ่มนั้นสังหารขณะที่กำลังเล่นอยู่ จ้าวแห่งเทวดาก็ได้รับการสถาปนาให้กลับคืนสู่ราชอาณาจักร และทรงเป็นจ้าวแห่งเทวดาอีกครั้ง
13.133.31
स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥
จากนั้น แม่ทัพผู้ทรงอานุภาพ คือสกันทะ ก็ปรากฏรุ่งเรือง ท่านเป็นจ้าวและผู้คุ้มครองของเหล่าเทวดา เป็นที่รักของศังกร
13.133.32
हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥
พระผู้เป็นเจ้าผู้มีรูปทองคำ ทรงเป็นบุตรของอัคนี ทรงเป็นกุมารผู้เยาว์อยู่เสมอ ได้รับตำแหน่งแม่ทัพของเหล่าเทวดา
13.133.33
तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥
เพราะเหตุนั้น ทองคำจึงเป็นมงคล เป็นอัญมณีที่ไม่มีวันเสื่อมสลายและยอดเยี่ยม ถือกันว่าเป็นรัศมีที่เกิดขึ้นเองของการ์ตติเกยะและอัคนี
13.133.34
एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥
ดังนี้แล กุรุผู้เป็นวงศ์เการพยะ วสิษฐะเคยกล่าวแก่พระราม ดังนั้น ข้าแต่จอมนรชน จงพยายามบริจาคทองคำเถิด
13.133.35
रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥
พระรามได้ทรงบริจาคทองคำ จึงพ้นจากบาปทั้งปวง และได้ไปยังสถานที่อันยิ่งใหญ่บนไตรภูมิ ซึ่งมนุษย์ไม่อาจไปถึงได้โดยง่าย