Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.133

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

13.133.1

उक्ताः पितामहेनेह सुवर्णस्य विधानतः ।
विस्तरेण प्रदानस्य ये गुणाः श्रुतिलक्षणाः ॥ १३.१३३.१ ॥

ଏଠାରେ ପିତାମହ ସୁନାର ବିଧାନ ଅନୁସାରେ ଦାନର ସେହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ବିସ୍ତାରରେ କହିଛନ୍ତି, ଯାହା ଶ୍ରୁତିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ।

13.133.2

यत्तु कारणमुत्पत्तेः सुवर्णस्य प्रकीर्तितम् ।
स कथं तारकः प्राप्तो निधनं तद्ब्रवीहि मे ॥ १३.१३३.२ ॥

ସୁନାର ଉତ୍ପତ୍ତିର ଯେଉଁ କାରଣ କୁହାଯାଇଛି, ସେ ତାରକ କିପରି ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଲା? ତାହା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

13.133.3

उक्तं स दैवतानां हि अवध्य इति पार्थिव ।
कथं तस्याभवन्मृत्युर्विस्तरेण प्रकीर्तय ॥ १३.१३३.३ ॥

ହେ ରାଜନ୍, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅବଧ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲା; ତାହାର ମୃତ୍ୟୁ କିପରି ହେଲା? ବିସ୍ତାରରେ କୁହନ୍ତୁ।

13.133.4

एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं त्वत्तः कुरुकुलोद्वह ।
कार्त्स्न्येन तारकवधं परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.१३३.४ ॥

ହେ କୁରୁକୁଳ ଭାର ବହନକାରୀ, ଏହା ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ — ତାରକ ବଧ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ; ମୋର ଅତ୍ୟଧିକ କୌତୂହଳ ଅଛି।

13.133.5

विपन्नकृत्या राजेन्द्र देवता ऋषयस्तथा ।
कृत्तिकाश्चोदयामासुरपत्यभरणाय वै ॥ १३.१३३.५ ॥

ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, କାର୍ଯ୍ୟ ବିଫଳ ହେବାରୁ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ କୃତ୍ତିକାମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ପାଳନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।

13.133.6

न देवतानां काचिद्धि समर्था जातवेदसः ।
एता हि शक्तास्तं गर्भं सन्धारयितुमोजसा ॥ १३.१३३.६ ॥

ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଜାତବେଦସ (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କର ସେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିବାରେ ସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି; ଏମାନେ ହିଁ ନିଜ ତେଜରେ ସେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ।

13.133.7

षण्णां तासां ततः प्रीतः पावको गर्भधारणात् ।
स्वेन तेजोविसर्गेण वीर्येण परमेण च ॥ १३.१३३.७ ॥

ଏଥିରେ ସେହି ଛଅ ଜଣ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିବାରୁ ପାବକ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ; ନିଜ ତେଜର ବିସର୍ଗ ଓ ପରମ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେ (ସହାୟତା କଲେ)।

13.133.8

तास्तु षट् कृत्तिका गर्भं पुपुषुर्जातवेदसः ।
षट्सु वर्त्मसु तेजोऽग्नेः सकलं निहितं प्रभो ॥ १३.१३३.८ ॥

ସେହି ଛଅ କୃତ୍ତିକା ସେ ଗର୍ଭର ପୋଷଣ କଲେ; ହେ ପ୍ରଭୋ, ଜାତବେଦ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସମସ୍ତ ତେଜ ଛଅ ପଥରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା।

13.133.9

ततस्ता वर्धमानस्य कुमारस्य महात्मनः ।
तेजसाऽभिपरीताङ्ग्यो न क्वचिच्छर्म लेभिरे ॥ १३.१३३.९ ॥

ତା'ପରେ ବଢ଼ୁଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମା କୁମାରଙ୍କ ତେଜରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ସେମାନେ କେଉଁଠି ହେଲେ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ ନାହିଁ।

13.133.10

ततस्तेजःपरीताङ्ग्यः सर्वाः काल उपस्थिते ।
समं गर्भं सुषुविरे कृतिकास्ता नरर्षभ ॥ १३.१३३.१० ॥

ତା'ପରେ ତେଜରେ ଘେରା ହୋଇଥିବା ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ କୃତ୍ତିକା ସମୟ ଆସିବାରୁ ଏକତ୍ର ସେ ଗର୍ଭ ପ୍ରସବ କଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ।

13.133.11

ततस्तं ष॰धिष्ठानं गर्भमेकत्वमागतम् ।
पृथिवी प्रतिजग्राह कृत्तिकानां समीपतः ॥ १३.१३३.११ ॥

ତା'ପରେ ସେହି …ଆଧାର ଗର୍ଭକୁ, ଯାହା ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା, କୃତ୍ତିକାଙ୍କ ସମୀପରୁ ପୃଥିବୀ ଗ୍ରହଣ କଲେ।

13.133.12

स गर्भो दिव्यसंस्थानो दीप्तिमान्पावकप्रभः ।
दिव्यं शरवणं प्राप्य ववृधे प्रियदर्शनः ॥ १३.१३३.१२ ॥

ସେ ଗର୍ଭ, ଦିବ୍ୟ ଆକୃତିବିଶିଷ୍ଟ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପାବକଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭାବିଶିଷ୍ଟ, ଦିବ୍ୟ ଶରବଣରେ ପହଞ୍ଚି ବଢ଼ିଲା; ସେ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ।

13.133.13

ददृशुः कृत्तिकास्तं तु बालमर्कसमद्युतिम् ।
जातस्नेहाश्च सौहार्दात्पुपुषुः स्तन्तविस्रवैः ॥ १३.१३३.१३ ॥

କୃତ୍ତିକାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖିଲେ। ସ୍ନେହ ଜନ୍ମିବାରୁ ସୌହାର୍ଦ୍ଦ୍ୟରେ ସ୍ତନରୁ ଝରୁଥିବା କ୍ଷୀରରେ ସେମାନେ ତାକୁ ପୋଷଣ କଲେ।

13.133.14

अभवत्कार्तिकेयः स त्रैलोक्ये सचराचरे ।
स्कन्नत्वात्स्कन्दतां प्राप्तो गुहावासाद्गुहोऽभवत् ॥ १३.१३३.१४ ॥

ସେ ତ୍ରିଲୋକରେ, ଚରାଚର ସହିତ, କାର୍ତ୍ତିକେୟ ହେଲେ। ସ୍ରବିତ ହେବାରୁ ସେ ସ୍କନ୍ଦ ନାମ ପାଇଲେ, ଏବଂ ଗୁହାରେ ବାସ କରିବାରୁ ଗୁହ ହେଲେ।

13.133.15

ततो देवास्त्रयस्त्रिंशद्दिशश्च सदिगीश्वराः ।
रुद्रो धाता च विष्णुश्च यमः पूषाऽर्यमा भगः ॥ १३.१३३.१५ ॥

ତା'ପରେ ତେତିରିଶ ଦେବତା, ଦିଗ୍ ଓ ଦିଗ୍‌ପାଳମାନେ, ରୁଦ୍ର, ଧାତା, ବିଷ୍ଣୁ, ଯମ, ପୂଷା, ଅର୍ଯମା ଓ ଭଗ ଆସିଲେ।

13.133.16

अंशो मित्रश्च साध्याश्च वासवो वसवोऽश्विनौ ।
आपो वायुर्नभश्चन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रविः ॥ १३.१३३.१६ ॥

ଅଂଶ, ମିତ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର), ବସୁ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଜଳ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।

13.133.17

पृथग्भूतानि चान्यानि यानि देवगणानि वै ।
आजग्मुस्तेऽद्भुतं द्रष्टुं कुमारं ज्वलनात्मजम् ॥ १३.१३३.१७ ॥

ଆହୁରି ପୃଥକ ଦେବଗଣ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର କୁମାରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।

13.133.18

ऋषयस्तुष्टुवुश्चैव गन्धर्वाश्च जगुस्तथा ।
षडाननं कुमारं तु द्विषडक्षं द्विजप्रियम् ॥ १३.१३३.१८ ॥

ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କଲେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସେହିପରି ଗାଇଲେ। ଷଡାନନ, ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷ, ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିୟ କୁମାରଙ୍କୁ (ସ୍ତୁତି କରାଗଲା)।

13.133.19

पीनांसं द्वादशभुजं पावकादित्यवर्चसम् ।
शयानं शरगुल्मस्थं दृष्ट्वा देवाः सहर्षिभिः।
लेभिरे परमं हर्षं मेनिरे चासुरं हतम् ॥ १३.१३३.१९ ॥

ପ୍ରଶସ୍ତ ସ୍କନ୍ଧ, ଦ୍ୱାଦଶ ବାହୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ତାଙ୍କୁ ଶରବଣର ଝୋପରେ ଶୟନ କରିଥିବା ଦେଖି ଦେବତା ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ପରମ ହର୍ଷ ପାଇଲେ ଓ ଅସୁର ହତ ହୋଇଛି ବୋଲି ମନେ କଲେ।

13.133.20

ततो देवाः प्रियाण्यस्य सर्व एव समाहरन् ।
क्रीडतः क्रीडनीयानि ददुः पक्षिगणांश्च ह ॥ १३.१३३.२० ॥

ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ସଂଗ୍ରହ କଲେ; ଖେଳୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଖେଳନା ଓ ପକ୍ଷୀଗଣ ଦେଲେ।

13.133.21

सुपर्णोऽस्य ददौ पुत्रं मयूरं चित्रबर्हिणम् ।
राक्षसाश्च ददुस्तस्मै वराहमहिषावुभौ ॥ १३.१३३.२१ ॥

ସୁପର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପୁତ୍ର, ବିଚିତ୍ର ପେଖମ ଥିବା ମୟୂର ଦେଲେ; ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୂକର ଓ ମହିଷ ଦୁଇଟି ଦେଲେ।

13.133.22

कुक्कुटं चाग्निसङ्काशं प्रददावरुणः स्वयम् ।
चन्द्रमाः प्रददौ मेषमादित्यो रुचिरां प्रभाम् ॥ १३.१३३.२२ ॥

ଅରୁଣ ନିଜେ ଅଗ୍ନି ପରି ଏକ କୁକୁଡ଼ା ଦେଲେ; ଚନ୍ଦ୍ରମା ମେଷ ଦେଲେ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭା ଦେଲେ।

13.133.23

गवां माता च गा देवी ददौ शतसहस्रशः ।
छागमग्निर्गुणोपेतमिला पुष्पफलं बहु ॥ १३.१३३.२३ ॥

ଗାଈମାନଙ୍କ ମାତା ଦେବୀ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଦେଲେ; ଅଗ୍ନି ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଛାଗ ଦେଲେ; ଇଳା ପ୍ରଚୁର ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳ ଦେଲେ।

13.133.24

सुधन्वा शकटं चैव रथं चाञ्चितकूबरम् ।
वरुणो वारुणान्दिव्यान्सगजान्प्रददौ शुभान् ॥ १३.१३३.२४ ॥

ସୁଧନ୍ୱା ତାଙ୍କୁ ଶକଟ ଓ ବଙ୍କା କୂବର ଥିବା ରଥ ଦେଲେ; ବରୁଣ ହାତୀ ସହିତ ଦିବ୍ୟ, ଶୁଭ ବାରୁଣ ପ୍ରାଣୀ ଦେଲେ।

13.133.25

सिंहान्सुरेन्द्रो व्याघ्रांश्च द्विपानन्यांश्च दंष्ट्रिणः ।
श्वापदांश्च बहून्घोराञ्शस्त्राणि विविधानि च ॥ १३.१३३.२५ ॥

ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ, ବ୍ୟାଘ୍ର, ହାତୀ, ଅନ୍ୟ ଦାଢ଼ିବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ, ବହୁ ଭୟଙ୍କର ହିଂସ୍ର ପଶୁ ଓ ବିବିଧ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ।

13.133.26

राक्षसासुरसङ्घाश्च अनुजग्मुस्तमीश्वरम् ॥ १३.१३३.२६ ॥

ରାକ୍ଷସ ଓ ଅସୁରମାନଙ୍କ ଦଳ ମଧ୍ୟ ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ।

13.133.27

वर्धमानवधोपायं प्रार्थयामास तारकः ।
उपायैर्बहुभिर्हन्तुं नाशकच्चापि तं विभुम् ॥ १३.१३३.२७ ॥

ତାରକ ବଢ଼ୁଥିବା ସେହି ବିଭୁଙ୍କୁ ବଧ କରିବାର ଉପାୟ ମାଗିଲା; ବହୁ ଉପାୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କୁ ମାରି ପାରିଲା ନାହିଁ।

13.133.28

सैनापत्येन तं देवाः पूजयित्वा गुहालयम् ।
शशंसुर्विप्रकारं तं तस्मै तारककारितम् ॥ १३.१३३.२८ ॥

ଦେବତାମାନେ ସେନାପତି ପଦ ଦେଇ ଗୁହାଳୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ତାରକଙ୍କ କୃତ ସେ ଅପକାର ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।

13.133.29

स विवृद्धो महावीर्यो देवसेनापतिः प्रभुः ।
जघानामोघया शक्त्या दानवं तारकं गुहः ॥ १३.१३३.२९ ॥

ସେ ବଢ଼ିଥିବା ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେବସେନାପତି ପ୍ରଭୁ ଗୁହ ଅମୋଘ ଶକ୍ତିରେ ଦାନବ ତାରକଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।

13.133.30

तेन तस्मिन्कुमारेण क्रीडता निहतेऽसुरे ।
सुरेन्द्रः स्थापितो राज्ये देवानां पुनरीश्वरः ॥ १३.१३३.३० ॥

ସେହି କୁମାର ଖେଳଚ୍ଛଳରେ ସେ ଅସୁରକୁ ବଧ କଲେ; ସେ ନିହତ ହେବାରେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର ପୁଣି ଦେବରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କ ଈଶ୍ୱର ହେଲେ।

13.133.31

स सेनापतिरेवाथ बभौ स्कन्दः प्रतापवान् ।
ईशो गोप्ता च देवानां प्रियकृच्छङ्करस्य च ॥ १३.१३३.३१ ॥

ସେତେବେଳେ ସେଇ ସେନାପତି ପ୍ରତାପୀ ସ୍କନ୍ଦ ଶୋଭାୟମାନ ହେଲେ; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଈଶ ଓ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟକାରୀ ଥିଲେ।

13.133.32

हिरण्यमूर्तिर्भगवानेव एव च पावकिः ।
सदा कुमारो देवानां सैनापत्यमवाप्तवान् ॥ १३.१३३.३२ ॥

ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ଭଗବାନ, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର, ସଦା କୁମାର ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନାପତିତ୍ୱ ପାଇଲେ।

13.133.33

तस्मात्सुवर्णं मङ्गल्यं रत्नमक्षय्यमुत्तमम् ।
सहजं कार्तिकेयस्य वह्नेस्तेजः परं मतम् ॥ १३.१३३.३३ ॥

ତେଣୁ ସୁନା ମଙ୍ଗଳକାରୀ, ଅକ୍ଷୟ, ଉତ୍ତମ ରତ୍ନ; ତାହା କାର୍ତ୍ତିକେୟ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସହଜ ତେଜ ବୋଲି ମାନାଯାଏ।

13.133.34

एवं रामाय कौरव्य वसिष्ठोऽकथयत्पुरा ।
तस्मात्सुवर्णदानाय प्रयतस्व नराधिप ॥ १३.१३३.३४ ॥

ହେ କୌରବ, ପୂର୍ବେ ବଶିଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଥିଲେ; ତେଣୁ ହେ ନରାଧିପ, ସୁବର୍ଣ୍ଣଦାନ ପାଇଁ ଯତ୍ନ କର।

13.133.35

रामः सुवर्णं दत्त्वा हि विमुक्तः सर्वकिल्बिषैः ।
त्रिविष्टपे महत्स्थानमवापासुलभं नरैः ॥ १३.१३३.३५ ॥

ରାମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦାନ କରି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ମହାନ ସ୍ଥାନ ପାଇଲେ।