ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.140.1
द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १३.१४०.१ ॥
ವ್ರತನಿಷ್ಠರಾದ ದ್ವಿಜರು ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕಾಮನೆಯಿಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ, ಪಿತಾಮಹ, ಇದು ಹೇಗೆ?
13.140.2
अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कामकारणे ।
वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.२ ॥
ವೇದೋಕ್ತವಲ್ಲದ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಕಾಮದಿಂದ ಸೇವಿಸುವವರು; ವೇದೋಕ್ತವನ್ನೇ ಸೇವಿಸುವವರು ವ್ರತಭ್ರಷ್ಟರಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
13.140.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
तपः स्यादेतदेवेह तपोऽन्यद्वाऽपि किं भवेत् ॥ १३.१४०.३ ॥
ಸಾಮಾನ್ಯರು ತಪಸ್ಸು ಎನ್ನುವ ಈ ಉಪವಾಸವೇ ತಪಸ್ಸೋ, ಅಥವಾ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ತಪಸ್ಸು ಇರಬಹುದೇ?
13.140.4
मासार्धमासोपवासाद्यत्तपो मन्यते जनः ।
आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ १३.१४०.४ ॥
ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಅಥವಾ ಅರ್ಧ ತಿಂಗಳು ಉಪವಾಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಜನರು ತಪಸ್ಸು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ತನ್ನ ದೇಹತಂತ್ರವನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವವನು ತಪಸ್ವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಧರ್ಮಜ್ಞನೂ ಅಲ್ಲ.
13.140.5
त्यागस्य चापि सम्पत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी च भवेद्ब्रह्मचारी तथैव च ॥ १३.१४०.५ ॥
ತ್ಯಾಗದ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಸದಾ ಉಪವಾಸಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ಆಗಿರಬೇಕು.
13.140.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् ।
कुटुम्बिको धर्मकामः सदाऽस्वप्नश्च मानवः ॥ १३.१४०.६ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ಮುನಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಸದಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನು, ಧರ್ಮಕಾಮಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಸದಾ ನಿದ್ರಿಸದವನಾಗಿರಬೇಕು.
13.140.7
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा पठेत् ।
ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.७ ॥
ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮೃತವಾದ (ಪವಿತ್ರವಾದ) ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರವಾದುದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ನುಡಿಯಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.
13.140.8
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.८ ॥
ವಿಘಸಾಶಿ (ಯಜ್ಞಶೇಷವನ್ನು ತಿನ್ನುವವ) ಹೇಗಾಗಬೇಕು? ಯಾವಾಗಲೂ ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮೃತವಾದ (ಪವಿತ್ರವಾದ) ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರನಾಗಿರಬೇಕು.
13.140.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी च पार्थिव ।
विघसाशी कथं च स्यात्कथं चैवातिथिप्रियः ॥ १३.१४०.९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪವಾಸಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ವಿಘಸಾಶಿ ಹೇಗಾಗಬೇಕು, ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನು ಹೇಗಾಗಬೇಕು?
13.140.10
अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं च यो नरः ।
सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १३.१४०.१० ॥
ಸಂಜೆಯ ಊಟ ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಊಟದ ನಡುವೆ ಯಾರು ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪವಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.140.11
भार्या गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति चैव ह ।
ऋतवादी सदा च स्याद्दानशीलस्तु मानवः ॥ १३.१४०.११ ॥
ಹೆಂಡತಿಯ ಬಳಿ ಹೋದರೂ ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವಾದಿಯೂ ದಾನಶೀಲನೂ ಆಗಿರಬೇಕು.
13.140.12
अभक्षयन्वृथा मांसममांसाशी भवत्युत ।
दानं ददत्पवित्री स्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १३.१४०.१२ ॥
ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದವನು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ. ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಗಲು ನಿದ್ರಿಸದವನು ನಿದ್ರಾರಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.140.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.१३ ॥
ಸದಾ ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳು ಊಟ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಊಟ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ಅಮೃತವನ್ನೇ ಭುಜಿಸುವವನು ಎಂದು ತಿಳಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
13.140.14
अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः ।
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ १३.१४०.१४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಊಟ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ತಾನೂ ಊಟ ಮಾಡದ ಮನುಷ್ಯನು, ಊಟ ಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
13.140.15
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च संश्रितेभ्यस्तथैव च ।
अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १३.१४०.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಿತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವವನನ್ನು 'ವಿಘಸಾಶಿ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.140.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः ।
उपस्थिता ह्यप्सरसो गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ १३.१४०.१६ ॥
ಅವರ ಲೋಕಗಳು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಸದನದಲ್ಲಿ ಅವು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಜನಾಧಿಪ, ಅಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಉಪಸ್ಥಿತರಿರುತ್ತಾರೆ.
13.140.17
देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १३.१४०.१७ ॥
ದೇವತೆಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುವವರ ಗತಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು.