มหาภารตะ · อัธยายะ 13.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.140.1
द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १३.१४०.१ ॥
ผู้เกิดสองครั้งที่ถือศีลวัตรหากฉันอาหารที่บูชาแล้ว และฉันอาหารเพื่อให้พราหมณ์พอใจ ข้าแต่ปู่ เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร
13.140.2
अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कामकारणे ।
वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.२ ॥
ผู้ที่ศีลวัตรมิได้กำหนดในเวท และฉันเพราะปรารถนา ย่อมเสื่อมจากศีลวัตร แต่ผู้ที่ฉันตามที่เวทกำหนดย่อมไม่เสื่อมจากศีลวัตร ข้าแต่ยุธิษฐิระ
13.140.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
तपः स्यादेतदेवेह तपोऽन्यद्वाऽपि किं भवेत् ॥ १३.१४०.३ ॥
สิ่งที่คนสามัญเรียกว่าตบะ คือการอดอาหารนี้หรือ ตบะจะเป็นเพียงเท่านี้หรือ หรือจะมีตบะอื่นยิ่งกว่านี้อีกหรือ
13.140.4
मासार्धमासोपवासाद्यत्तपो मन्यते जनः ।
आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ १३.१४०.४ ॥
คนทั่วไปถือการอดอาหารครึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือนว่าเป็นตบะ แต่ผู้ที่ทำร้ายระบบร่างกายของตนเองนั้น ไม่ใช่ผู้มีตบะและไม่ใช่ผู้รู้ธรรม
13.140.5
त्यागस्य चापि सम्पत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी च भवेद्ब्रह्मचारी तथैव च ॥ १३.१४०.५ ॥
ความสมบูรณ์แห่งการสละก็ยังคงเป็นตบะอันสูงสุด ควรเป็นผู้อดอาหารอยู่เสมอ และเช่นเดียวกันเป็นพรหมจารี
13.140.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् ।
कुटुम्बिको धर्मकामः सदाऽस्वप्नश्च मानवः ॥ १३.१४०.६ ॥
พราหมณ์ควรเป็นมุนีอยู่เสมอ และบูชาเทวดาอยู่เสมอ ผู้ครองเรือนซึ่งปรารถนาธรรม ควรเป็นผู้ไม่หลับอยู่เสมอ
13.140.7
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा पठेत् ।
ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.७ ॥
เขาควรฉันอาหารอันเป็นอมฤต (บริสุทธิ์) อยู่เสมอ ควรสวดสิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่เสมอ ควรกล่าววาจาตามความจริงอยู่เสมอ และควรเป็นผู้ควบคุมตนอยู่เสมอ
13.140.8
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.८ ॥
จะเป็นวิฆสาศินซึ่งฉันเศษของพิธีบูชาได้อย่างไร และจะเป็นผู้รักแขกอยู่เสมอได้อย่างไร ผู้ที่ฉันอาหารอันเป็นอมฤตและบริสุทธิ์อยู่เสมอ ควรเป็นผู้บริสุทธิ์อยู่เสมอ
13.140.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी च पार्थिव ।
विघसाशी कथं च स्यात्कथं चैवातिथिप्रियः ॥ १३.१४०.९ ॥
ข้าแต่พระราชา ผู้หนึ่งจะเป็นผู้อดอาหารอยู่เสมอและเป็นพรหมจารีได้อย่างไร จะเป็นวิฆสาศินได้อย่างไร และจะเป็นผู้รักแขกได้อย่างไร
13.140.10
अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं च यो नरः ।
सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १३.१४०.१० ॥
ชายผู้ซึ่งระหว่างอาหารเย็นกับอาหารเช้า ไม่ฉันอะไรในระหว่างนั้นอีก ย่อมเป็นผู้อดอาหารอยู่เสมอ
13.140.11
भार्या गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति चैव ह ।
ऋतवादी सदा च स्याद्दानशीलस्तु मानवः ॥ १३.१४०.११ ॥
ชายผู้ไปหาภรรยาเฉพาะในฤดูที่เหมาะแก่การมีบุตรนั้น ย่อมเป็นพรหมจารีจริงแท้ และควรกล่าววาจาตามความจริงอยู่เสมอ และชายควรมีจิตใจชอบให้ทาน
13.140.12
अभक्षयन्वृथा मांसममांसाशी भवत्युत ।
दानं ददत्पवित्री स्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १३.१४०.१२ ॥
ผู้ที่ไม่กินเนื้อโดยไร้ประโยชน์ ย่อมกลายเป็นผู้ไม่กินเนื้อ ผู้ให้ทานย่อมบริสุทธิ์ และผู้ไม่นอนในเวลากลางวัน ย่อมเป็นผู้ไม่หลับ
13.140.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.१३ ॥
ชายผู้ซึ่งฉันหลังจากที่ข้ารับใช้และแขกฉันแล้วเสมอ จงรู้เถิด ยุธิษฐิระ ว่าเขาฉันเพียงอมฤตเท่านั้น
13.140.14
अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः ।
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ १३.१४०.१४ ॥
ชายผู้ซึ่งไม่ฉันเองจนกว่าพราหมณ์จะฉันแล้ว เพราะการไม่ฉันของเขานั้น สวรรค์ย่อมเป็นของเขา
13.140.15
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च संश्रितेभ्यस्तथैव च ।
अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १३.१४०.१५ ॥
ผู้ใดฉันสิ่งที่เหลือหลังจากถวายแก่เทวดา บรรพบุรุษ และผู้พึ่งพิง ผู้นั้นท่านเรียกว่าผู้ฉันเศษ คือ วิฆสาศิน
13.140.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः ।
उपस्थिता ह्यप्सरसो गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ १३.१४०.१६ ॥
โลกของผู้เหล่านั้นไม่มีที่สิ้นสุด ท่านว่าพวกเขาอยู่ในที่ประทับของพระพรหม ข้าแต่เจ้าแห่งมนุษย์ ที่นั่นอัปสรและคนธรรพ์ก็มาปรากฏอยู่
13.140.17
देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १३.१४०.१७ ॥
ผู้ที่ฉันร่วมกับเทวดา แขก และบรรพบุรุษ และยินดีกับบุตรและหลาน ทางของผู้เหล่านั้นย่อมเป็นทางอันสูงสุด