Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.140

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.140.1

द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १३.१४०.१ ॥

വ്രതനിഷ്ഠരായ ദ്വിജന്മാർ ഹവിസ്സ് ഭക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ബ്രാഹ്മണരുടെ ആഗ്രഹത്താൽ അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പിതാമഹാ, ഇത് എങ്ങനെ?

13.140.2

अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कामकारणे ।
वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.२ ॥

വേദോക്തമല്ലാത്ത വ്രതമുള്ളവർ കാമത്താൽ ഭക്ഷിക്കുന്നു; വേദോക്തമായത് ഭക്ഷിക്കുന്നവർ വ്രതം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നില്ല, യുധിഷ്ഠിരാ.

13.140.3

यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
तपः स्यादेतदेवेह तपोऽन्यद्वाऽपि किं भवेत् ॥ १३.१४०.३ ॥

സാധാരണക്കാർ തപസ്സെന്ന് പറയുന്ന ഈ ഉപവാസം തന്നെയാണോ തപസ്സ്, അതോ ഇതിനപ്പുറം മറ്റൊരു തപസ്സുണ്ടോ?

13.140.4

मासार्धमासोपवासाद्यत्तपो मन्यते जनः ।
आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ १३.१४०.४ ॥

ഒരു മാസമോ അര മാസമോ ഉപവസിക്കുന്നതിനെ ജനങ്ങൾ തപസ്സായി കരുതുന്നു; എന്നാൽ സ്വന്തം ശരീരവ്യവസ്ഥയെ ഹനിക്കുന്നവൻ തപസ്വിയല്ല, ധർമ്മജ്ഞനുമല്ല.

13.140.5

त्यागस्य चापि सम्पत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी च भवेद्ब्रह्मचारी तथैव च ॥ १३.१४०.५ ॥

ത്യാഗത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയാണ് ഉത്തമമായ തപസ്സായി ശേഷിക്കുന്നത്; എപ്പോഴും ഉപവാസിയും, അതുപോലെ ബ്രഹ്മചാരിയും ആയിരിക്കണം.

13.140.6

मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् ।
कुटुम्बिको धर्मकामः सदाऽस्वप्नश्च मानवः ॥ १३.१४०.६ ॥

ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും മുനിയായിരിക്കണം, എപ്പോഴും ദേവന്മാരെ യജിക്കണം; ഗൃഹസ്ഥനും ധർമ്മകാമിയുമായ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ഉറങ്ങാത്തവനായിരിക്കണം.

13.140.7

अमृताशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा पठेत् ।
ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.७ ॥

എപ്പോഴും അമൃതമായ (പവിത്രമായ) ആഹാരം കഴിക്കണം; എപ്പോഴും പവിത്രമായത് പഠിക്കണം; എപ്പോഴും സത്യം പറയണം; എപ്പോഴും നിയന്ത്രിതനായിരിക്കണം.

13.140.8

विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.८ ॥

വിഘസാശി (യജ്ഞശേഷം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ) എങ്ങനെയാകണം? എപ്പോഴും അതിഥിപ്രിയനായി എങ്ങനെ ഇരിക്കണം? എപ്പോഴും അമൃതമായ (പവിത്രമായ) ആഹാരം കഴിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും പവിത്രനായിരിക്കണം.

13.140.9

कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी च पार्थिव ।
विघसाशी कथं च स्यात्कथं चैवातिथिप्रियः ॥ १३.१४०.९ ॥

ഹേ രാജാവേ! മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ഉപവാസിയും ബ്രഹ്മചാരിയുമായി എങ്ങനെ ഇരിക്കണം? വിഘസാശി എങ്ങനെ ആകണം, അതിഥിപ്രിയനായി എങ്ങനെ ഇരിക്കണം?

13.140.10

अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं च यो नरः ।
सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १३.१४०.१० ॥

വൈകുന്നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനും രാവിലത്തെ ഭക്ഷണത്തിനും ഇടയിൽ ആരാണോ വീണ്ടും ഒന്നും കഴിക്കാത്തത്, ആ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ഉപവാസിയാകുന്നു.

13.140.11

भार्या गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति चैव ह ।
ऋतवादी सदा च स्याद्दानशीलस्तु मानवः ॥ १३.१४०.११ ॥

ഭാര്യയുടെ അടുത്ത് പോയാലും ഋതുകാലത്ത് മാത്രം പോകുന്നവൻ ബ്രഹ്മചാരിയാകുന്നു. മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും സത്യവാദിയും ദാനശീലനും ആയിരിക്കണം.

13.140.12

अभक्षयन्वृथा मांसममांसाशी भवत्युत ।
दानं ददत्पवित्री स्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १३.१४०.१२ ॥

വെറുതെ മാംസം ഭക്ഷിക്കാത്തവൻ മാംസാഹാരം കഴിക്കാത്തവനാകുന്നു. ദാനം നൽകുന്നവൻ പവിത്രനാകുന്നു; പകൽ ഉറങ്ങാത്തവൻ ഉറക്കമില്ലാത്തവനാകുന്നു.

13.140.13

भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.१३ ॥

ഭൃത്യന്മാരും അതിഥികളും ഭക്ഷിച്ചതിനുശേഷം എപ്പോഴും ഭക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അമൃതം മാത്രം ഭക്ഷിക്കുന്നവനാണെന്ന് അറിയുക, യുധിഷ്ഠിരാ.

13.140.14

अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः ।
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ १३.१४०.१४ ॥

ബ്രാഹ്മണർ ഭക്ഷിക്കാത്തിടത്തോളം സ്വയം ഭക്ഷിക്കാത്ത മനുഷ്യൻ, ഭക്ഷണമില്ലായ്മകൊണ്ട് അവനാൽ സ്വർഗ്ഗം നേടപ്പെട്ടു.

13.140.15

देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च संश्रितेभ्यस्तथैव च ।
अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १३.१४०.१५ ॥

ദേവന്മാർക്കും പിതൃക്കൾക്കും ആശ്രിതർക്കും നൽകിയശേഷം ശേഷിക്കുന്നത് ഭക്ഷിക്കുന്നവനെ 'വിഘസാശി' എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

13.140.16

तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः ।
उपस्थिता ह्यप्सरसो गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ १३.१४०.१६ ॥

അവരുടെ ലോകങ്ങൾ അവസാനമില്ലാത്തവയാണ്; ബ്രഹ്മാവിന്റെ സദനത്തിൽ അവ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ജനാധിപാ, അവിടെ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം അപ്സരസ്സുകൾ ഉണ്ട്.

13.140.17

देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १३.१४०.१७ ॥

ദേവന്മാരോടും അതിഥികളോടും പിതൃക്കളോടുമൊപ്പം ഭക്ഷിച്ച്, പുത്രപൗത്രന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നവരുടെ ഗതി അത്യുത്തമമാണ്.