మహాభారతం · అధ్యాయం 13.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.140.1
द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १३.१४०.१ ॥
వ్రతనిష్ఠులైన ద్విజులు హవిస్సును తింటే, బ్రాహ్మణుల కోరికతో అన్నం తింటే, పితామహా, ఇది ఎలా?
13.140.2
अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कामकारणे ।
वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.२ ॥
వేదవిహితం కాని వ్రతాలను పాటించి కామకారణంగా తినేవారు; వేదోక్తమైనదే తింటే వ్రతభ్రష్టులు కారు, యుధిష్ఠిరా.
13.140.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
तपः स्यादेतदेवेह तपोऽन्यद्वाऽपि किं भवेत् ॥ १३.१४०.३ ॥
సామాన్యులు తపస్సు అని పిలిచే ఈ ఉపవాసమే తపస్సా, లేక దీనికి భిన్నమైన తపస్సు కూడా ఉందా?
13.140.4
मासार्धमासोपवासाद्यत्तपो मन्यते जनः ।
आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ १३.१४०.४ ॥
ఒక నెల, అర్ధనెల ఉపవాసాన్ని జనులు తపస్సు అనుకుంటారు; కానీ తన శరీరతంత్రాన్ని హింసించేవాడు తపస్వి కాడు, ధర్మవేత్త కూడా కాడు.
13.140.5
त्यागस्य चापि सम्पत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी च भवेद्ब्रह्मचारी तथैव च ॥ १३.१४०.५ ॥
త్యాగసంపత్తే ఉత్తమ తపస్సుగా మిగులుతుంది; ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి, అలాగే బ్రహ్మచారి అయి ఉండాలి.
13.140.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् ।
कुटुम्बिको धर्मकामः सदाऽस्वप्नश्च मानवः ॥ १३.१४०.६ ॥
బ్రాహ్మణుడు ఎల్లప్పుడూ ముని కావాలి, ఎల్లప్పుడూ దేవతలను యజించాలి; గృహస్థుడు, ధర్మాభిలాషి మనిషి ఎల్లప్పుడూ నిద్రపోకుండా ఉండాలి.
13.140.7
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा पठेत् ।
ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.७ ॥
ఎల్లప్పుడూ అమృతమైన (పవిత్రమైన) ఆహారాన్ని తినాలి; ఎల్లప్పుడూ పవిత్రమైనదాన్ని పఠించాలి; ఎల్లప్పుడూ సత్యం పలకాలి; ఎల్లప్పుడూ నియమబద్ధుడై ఉండాలి.
13.140.8
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.८ ॥
విఘసాశి (యజ్ఞశేషాన్ని తినేవాడు) ఎలా కావాలి? ఎల్లప్పుడూ అతిథిప్రియుడుగా ఎలా ఉండాలి? ఎల్లప్పుడూ అమృతమైన (పవిత్రమైన) ఆహారం తినేవాడు ఎల్లప్పుడూ పవిత్రుడుగా ఉండాలి.
13.140.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी च पार्थिव ।
विघसाशी कथं च स्यात्कथं चैवातिथिप्रियः ॥ १३.१४०.९ ॥
ఓ రాజా! మనిషి ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి, బ్రహ్మచారిగా ఎలా ఉండాలి? విఘసాశి ఎలా కావాలి, అతిథిప్రియుడు ఎలా కావాలి?
13.140.10
अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं च यो नरः ।
सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १३.१४०.१० ॥
సాయంత్రపు భోజనం మరియు ఉదయపు భోజనం మధ్య ఎవరైతే మళ్లీ మధ్యలో తినడో, ఆ మనిషి ఎల్లప్పుడూ ఉపవాసి అవుతాడు.
13.140.11
भार्या गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति चैव ह ।
ऋतवादी सदा च स्याद्दानशीलस्तु मानवः ॥ १३.१४०.११ ॥
భార్య వద్దకు వెళ్లినా, ఋతుకాలంలో మాత్రమే వెళ్లేవాడు బ్రహ్మచారియే అవుతాడు. మనిషి ఎల్లప్పుడూ సత్యవాదిగా, దానశీలుడిగా ఉండాలి.
13.140.12
अभक्षयन्वृथा मांसममांसाशी भवत्युत ।
दानं ददत्पवित्री स्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १३.१४०.१२ ॥
వ్యర్థంగా మాంసం తినని వాడు మాంసాహారం తినని వాడు అవుతాడు. దానం ఇచ్చేవాడు పవిత్రుడవుతాడు; పగలు నిద్రపోనివాడు నిద్రలేనివాడవుతాడు.
13.140.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.१३ ॥
ఎల్లప్పుడూ సేవకులు, అతిథులు భోజనం చేసిన తర్వాతే భోజనం చేసే మనిషి కేవలం అమృతాన్నే భుజించేవాడని తెలుసుకో, యుధిష్ఠిరా.
13.140.14
अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः ।
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ १३.१४०.१४ ॥
బ్రాహ్మణులు భోజనం చేయనంత వరకు తాను భోజనం చేయని మనిషి, తన ఉపవాసంతోనే అతనికి స్వర్గం లభించినట్లు అవుతుంది.
13.140.15
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च संश्रितेभ्यस्तथैव च ।
अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १३.१४०.१५ ॥
దేవతలకు, పితరులకు, ఆశ్రితులకు ఇచ్చిన తర్వాత మిగిలిన దానిని తినేవానిని 'విఘసాశి' అని అంటారు.
13.140.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः ।
उपस्थिता ह्यप्सरसो गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ १३.१४०.१६ ॥
వారి లోకాలు అంతం లేనివి; బ్రహ్మ నివాసంలో అవి స్మరింపబడ్డాయి. జనాధిపా, అక్కడ గంధర్వులతో కలిసి అప్సరసలు ఉపస్థితులై ఉంటారు.
13.140.17
देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १३.१४०.१७ ॥
దేవతలు, అతిథులు, పితరులతో కలిసి భుజించి, కుమారులు, మనుమలతో ఆనందించేవారి గతి అత్యుత్తమమైనది.