ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.140
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.140.1
द्विजातयो व्रतोपेता हविस्ते यदि भुञ्जते ।
अन्नं ब्राह्मणकामाय कथमेतत्पितामह ॥ १३.१४०.१ ॥
ବ୍ରତଧାରୀ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେ ଯଦି ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କାମନାରେ ଅନ୍ନ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ତେବେ ହେ ପିତାମହ, ଏହା କିପରି?
13.140.2
अवेदोक्तव्रताश्चैव भुञ्जानाः कामकारणे ।
वेदोक्तेषु तु भुञ्जाना व्रतलुप्ता युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.२ ॥
ବେଦବିହିତ ନୁହଁ ଏପରି ବ୍ରତଧାରୀମାନେ କାମନାରୁ ଭୋଜନ କରନ୍ତି; ବେଦୋକ୍ତ ଭୋଜନକାରୀମାନେ ବ୍ରତଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
13.140.3
यदिदं तप इत्याहुरुपवासं पृथग्जनाः ।
तपः स्यादेतदेवेह तपोऽन्यद्वाऽपि किं भवेत् ॥ १३.१४०.३ ॥
ସାଧାରଣ ଲୋକେ ଯାହାକୁ ତପ କହନ୍ତି, ଏହି ଉପବାସ କ'ଣ ତପ, ନା ଏଥିଠାରୁ ଅନ୍ୟ ତପ ହୋଇପାରେ?
13.140.4
मासार्धमासोपवासाद्यत्तपो मन्यते जनः ।
आत्मतन्त्रोपघाती यो न तपस्वी न धर्मवित् ॥ १३.१४०.४ ॥
ଗୋଟିଏ ମାସ କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ମାସ ଉପବାସକୁ ଲୋକେ ତପ ମାନନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ନିଜ ଶରୀରତନ୍ତ୍ରକୁ ହାନି କରେ, ସେ ତପସ୍ୱୀ ନୁହେଁ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
13.140.5
त्यागस्य चापि सम्पत्तिः शिष्यते तप उत्तमम् ।
सदोपवासी च भवेद्ब्रह्मचारी तथैव च ॥ १३.१४०.५ ॥
ତ୍ୟାଗର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ହିଁ ଉତ୍ତମ ତପ ରୂପେ ରହେ; ସଦା ଉପବାସୀ ଏବଂ ସେହିପରି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେବା ଉଚିତ।
13.140.6
मुनिश्च स्यात्सदा विप्रो देवांश्चैव सदा यजेत् ।
कुटुम्बिको धर्मकामः सदाऽस्वप्नश्च मानवः ॥ १३.१४०.६ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ମୁନି ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ସଦା ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଯଜନ କରିବା ଉଚିତ; ଗୃହସ୍ଥ, ଧର୍ମକାମୀ ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ଅନିଦ୍ରିତ ରହିବା ଉଚିତ।
13.140.7
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्रं च सदा पठेत् ।
ऋतवादी सदा च स्यान्नियतश्च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.७ ॥
ସର୍ବଦା ଅମୃତତୁଲ୍ୟ (ପବିତ୍ର) ଅନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ, ସର୍ବଦା ପବିତ୍ର (ମନ୍ତ୍ର) ପାଠ କରିବା ଉଚିତ, ସର୍ବଦା ସତ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ ଏବଂ ସର୍ବଦା ସଂଯମୀ ରହିବା ଉଚିତ।
13.140.8
विघसाशी कथं च स्यात्सदा चैवातिथिप्रियः ।
अमृताशी सदा च स्यात्पवित्री च सदा भवेत् ॥ १३.१४०.८ ॥
ବିଘସାଶୀ (ଯଜ୍ଞଶେଷ ଖାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି) କିପରି ହେବ? ସର୍ବଦା ଅତିଥିପ୍ରିୟ କିପରି ରହିବ? ଯେ ସର୍ବଦା ଅମୃତତୁଲ୍ୟ (ପବିତ୍ର) ଅନ୍ନ ଖାଏ, ସେ ସର୍ବଦା ପବିତ୍ର ରହିବ।
13.140.9
कथं सदोपवासी स्याद्ब्रह्मचारी च पार्थिव ।
विघसाशी कथं च स्यात्कथं चैवातिथिप्रियः ॥ १३.१४०.९ ॥
ହେ ରାଜନ୍! ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବଦା ଉପବାସୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ କିପରି ରହିବ? ବିଘସାଶୀ କିପରି ହେବ, ଅତିଥିପ୍ରିୟ କିପରି ହେବ?
13.140.10
अन्तरा सायमाशं च प्रातराशं च यो नरः ।
सदोपवासी भवति यो न भुङ्क्तेऽन्तरा पुनः ॥ १३.१४०.१० ॥
ସନ୍ଧ୍ୟାର ଭୋଜନ ଓ ସକାଳର ଭୋଜନ ମଧ୍ୟରେ ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ପୁନର୍ବାର କିଛି ଖାଏ ନାହିଁ, ସେ ସର୍ବଦା ଉପବାସୀ ହୁଏ।
13.140.11
भार्या गच्छन्ब्रह्मचारी ऋतौ भवति चैव ह ।
ऋतवादी सदा च स्याद्दानशीलस्तु मानवः ॥ १३.१४०.११ ॥
ପତ୍ନୀ ନିକଟକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ ଯେ କେବଳ ଋତୁକାଳରେ ଯାଏ, ସେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହିଁ ହୁଏ। ମନୁଷ୍ୟ ସର୍ବଦା ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ହେବା ଉଚିତ।
13.140.12
अभक्षयन्वृथा मांसममांसाशी भवत्युत ।
दानं ददत्पवित्री स्यादस्वप्नश्च दिवाऽस्वपन् ॥ १३.१४०.१२ ॥
ବୃଥା ମାଂସ ନ ଖାଇବା ବ୍ୟକ୍ତି ଅମାଂସାଶୀ ହୁଏ। ଦାନ ଦେଉଥିବା ପବିତ୍ର ହୁଏ; ଦିନରେ ନ ଶୁଆଯାଉଥିବା ନିଦ୍ରାହୀନ ହୁଏ।
13.140.13
भृत्यातिथिषु यो भुङ्क्ते भुक्तवत्सु नरः सदा ।
अमृतं केवलं भुङ्क्ते इति विद्धि युधिष्ठिर ॥ १३.१४०.१३ ॥
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସର୍ବଦା ଭୃତ୍ୟ ଓ ଅତିଥିମାନେ ଭୋଜନ କରିସାରିବା ପରେ ଭୋଜନ କରେ, ତାକୁ କେବଳ ଅମୃତ ଭୋଜୀ ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
13.140.14
अभुक्तवत्सु नाश्नाति ब्राह्मणेषु तु यो नरः ।
अभोजनेन तेनास्य जितः स्वर्गो भवत्युत ॥ १३.१४०.१४ ॥
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ ନକରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜେ ଭୋଜନ ନକରେ ଯେଉଁ ମଣିଷ, ତାର ଅଭୋଜନରେ ତା'ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଜିତା ହୋଇଛି।
13.140.15
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च संश्रितेभ्यस्तथैव च ।
अवशिष्टानि यो भुङ्क्ते तमाहुर्विघसाशिनम् ॥ १३.१४०.१५ ॥
ଦେବତା, ପିତୃ ଓ ଆଶ୍ରିତମାନଙ୍କୁ ଦେଇସାରିବା ପରେ ଯାହା ବଳେ ତାହା ଯେ ଖାଏ, ତାକୁ 'ବିଘସାଶୀ' କୁହାଯାଏ।
13.140.16
तेषां लोका ह्यपर्यन्ताः सदने ब्रह्मणः स्मृताः ।
उपस्थिता ह्यप्सरसो गन्धर्वैश्च जनाधिप ॥ १३.१४०.१६ ॥
ସେମାନଙ୍କ ଲୋକସମୂହ ଅନନ୍ତ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଦନରେ ସେସବୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ହେ ଜନାଧିପ, ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ସହ ଅପ୍ସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥାଆନ୍ତି।
13.140.17
देवतातिथिभिः सार्धं पितृभिश्चोपभुञ्जते ।
रमन्ते पुत्रपौत्रैश्च तेषां गतिरनुत्तमा ॥ १३.१४०.१७ ॥
ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ସହ ଭୋଜନ କରି, ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ଗତି ଅନୁତ୍ତମ।