مهابهاراتا · أدهيايا 13.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.145.1
एवं प्रयाचति तदा भास्करे मुनिसत्तमः ।
जमदग्निर्महातेजाः किं कार्यं प्रत्यपद्यत ॥ १३.१४५.१ ॥
وبينما كانت الشمس تتضرع إليه هكذا، ماذا فعل جامادَغني عظيم البهاء، أفضل الحكماء؟
13.145.2
स तथा याचमानस्य मुनिरग्निसमप्रभः ।
जमदग्निः शमं नैव जगाम कुरुनन्दन ॥ १३.१४५.२ ॥
فلم يهدأ الحكيم جامادَغني، المتوهج كالنار، أبداً لمن يتضرع إليه هكذا، يا فرح الكورو.
13.145.3
ततः सूर्यो मधुरया वाचा तमिदमब्रवीत् ।
कृताञ्जलिर्विप्ररूपी प्रणम्यैनं विशाम्पते ॥ १३.१४५.३ ॥
ثم قالت الشمس، في هيئة برهمي، ومعها كفان مضمومتان، منحنياً له، بصوت عذب هذه الكلمات — يا سيد الشعوب.
13.145.4
चलं निमित्तं विप्रर्षे सदा सूर्यस्य गच्छतः ।
कतं चलं भेत्स्यसि त्वं सदा यान्तं दिवाकरम् ॥ १३.१४५.४ ॥
أيها الحكيم البرهمي، الشمس دائماً في حركة؛ وتلك علامة مسيرها. فكيف ستخترق الشمس التي تسير دائماً؟
13.145.5
स्थिरं चापि चलं चापि जाने त्वां ज्ञानचक्षुषा ।
अवस्यं विनयाधानं कार्यमद्य मया तव ॥ १३.१४५.५ ॥
بعين المعرفة أعلم أنك ثابت ومتحرك معاً. ولا بد اليوم أن أؤدبك بالتواضع.
13.145.6
मध्याह्ने वै निमेषार्धं तिष्टसि त्वं दिवाकर ।
तत्र भेत्स्यामि सूर्य त्वां न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.६ ॥
عند الظهر، أيتها الشمس، تتوقف لحظة نصف. هناك سأخترقك، يا شمس؛ فلا شك عندي في ذلك.
13.145.7
असंशयं मां विप्रर्षे भेत्स्यसे धन्विनांवर ।
अपकारिणं मां विद्दि भगवञ्शरणागतम् ॥ १३.१४५.७ ॥
بلا شك، أيها الحكيم بين البراهمة، أفضل الرماة، ستصيبني. أيها المبارك، اعلم أنني من أساء، وقد جئت ألتمس الحماية.
13.145.8
ततः प्रहस्य भगवाञ्जमदग्निरुवाच तम् ।
न भीः सूर्य त्वया कार्या प्रणिपातगतो ह्यसि ॥ १३.१४५.८ ॥
فضحك المبارك جمدغني وقال له: أيها السوريا، لا ينبغي أن تخاف، فقد جئت ساجداً ملتمساً الحماية.
13.145.9
ब्राह्मणेष्वार्जवं यच्च स्थैर्यं च धरणीतले ।
सौम्यतां चैव सोमस्य गाम्भीर्यं वरुणस्य च ॥ १३.१४५.९ ॥
الاستقامة التي بين البراهمة، والثبات على سطح الأرض، ورقة سوما، وعمق فارونا.
13.145.10
दीप्तिमग्नेः प्रभां मेरोः प्रतापं धनदस्य च ।
एतान्यतिक्रमेद्यो वै स हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.१० ॥
من يتجاوز هذه — بريق أغني، ونور ميرو، وجلال دهنادا (كوبيرا) — فليقتل من جاء ملتجئاً.
13.145.11
भवेत्स गुरुतल्पी च ब्रह्मिहा च स वै भवेत् ।
सुरापानं स कुर्याच्च यो हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.११ ॥
من يقتل من جاء ملتجئاً يصبح مدنّساً لفراش معلمه وقاتل برهمي، ويشرب الخمر أيضاً.
13.145.12
एतस्य त्वपनीतस्य समाधिं तात चिन्तय ।
यथा सुखगमः पन्था भवेत्त्वद्रश्मितापितः ॥ १३.१४५.१२ ॥
يا عزيزي، فكّر في علاج لهذا المقطوع، حتى يصبح الطريق المحترق بأشعتك سهل المسير.
13.145.13
एतावदुक्त्वा स तदा तूष्णीमासीद्भृगूत्तमः ।
अथ सूर्योऽददत्तस्मै छत्रोपानहमाशु वै ॥ १३.१४५.१३ ॥
وبعد أن قال هذا القدر، صمت أفضل البهريغو حينئذ. ثم أعطاه الشمس على الفور مظلة ونعلين.
13.145.14
महर्षे शिरसस्त्राणां छत्रं मद्रश्मिवारणम् ।
प्रतिगृह्णीष्व पद्भ्यां च त्राणार्थं चर्मपादुके। ॥ १३.१४५.१४ ॥
أيها الحكيم العظيم، اقبل مظلة تحمي رأسك من أشعتي، ونعلين من الجلد لحماية قدميك.
13.145.15
अद्यप्रभृति चैवेह लोके सम्प्रचरिष्यति ।
पुण्यकेषु च सर्वेषु परमक्षय्यमेव च ॥ १३.१४५.१५ ॥
من هذا اليوم فصاعداً سينتشر هذا في هذا العالم، وفي جميع الأماكن المقدسة سيكون أبدياً على نحو بالغ.
13.145.16
उपानहौ च च्छत्रं च सूर्येणैतत्प्रवर्तितम् ।
पुण्यमेतदभिख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत ॥ १३.१४५.१६ ॥
وقد أرسى الشمس النعلين والمظلة. وهذا الاستحقاق، يا بهارتا، مشهور في العوالم الثلاثة.
13.145.17
तस्मात्प्रयच्छ विप्रेषु छत्रोपानहमुत्तमम् ।
धर्मस्ते सुमहान्भावी न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.१७ ॥
فلذلك أعطِ البراهمة مظلة ونعلين ممتازين. سيكون لك استحقاق عظيم؛ وليس عندي في ذلك شك.
13.145.18
छत्रं हि भरतश्रेष्ठः यः प्रदद्याद्द्विजातये ।
शुभ्रं शतशलाकं वै स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१४५.१८ ॥
يا خير البهارتا، من يعطي للمولود مرتين مظلة بيضاء ذات مائة ضلع، يزدهر في السعادة بعد الموت.
13.145.19
स शक्रलोके वसति पूज्यमानो द्विजातिभिः ।
अप्सरोभिश्च सततं देवैश्च भरतर्षभ ॥ १३.१४५.१९ ॥
يسكن في عالم إندرا، مكرَّمًا دائمًا من المولودين مرتين ومن الأبسرا ومن الآلهة، يا ثور البهاراتا.
13.145.20
उपानहौ च यो दद्याच्छ्लक्ष्णौ स्नेहसमन्वितौ ।
स्नातकाय महाबाहो संशिताय द्विजातये ॥ १३.१४५.२० ॥
من يهب نعالًا ناعمة مفعمة بالمودة، يا ذا الذراعين القويتين، لمتخرج من الدراسة الفيدية، لمولود مرتين ضابط لنفسه—
13.145.21
सोपि लोकानवाप्नोति देवतैरभिपूजितान् ।
गोलोके स मुदा युक्तो वसति प्रेत्य भारत ॥ १३.१४५.२१ ॥
وينال هو أيضًا عوالم يكرّمها الآلهة كثيرًا؛ يا بهارتا، يسكن بعد الموت في غولوكا مبتهجًا.
13.145.22
एतत्ते भरतश्रेष्ठ मया कार्त्स्न्येन कीर्तितम् ।
छत्रोपानहदानस्य फलं भरतसत्तम ॥ १३.१४५.२२ ॥
هذا، يا خير البهاراتا، قد بيّنته لك كاملًا: ثمرة هبة المظلة والنعال، يا خير البهاراتا.