மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.145.1
एवं प्रयाचति तदा भास्करे मुनिसत्तमः ।
जमदग्निर्महातेजाः किं कार्यं प्रत्यपद्यत ॥ १३.१४५.१ ॥
சூரியன் இவ்வாறு வேண்டிக்கொண்டிருந்தபோது, முனிவர்களில் சிறந்தவரும் மகாதேஜஸ்வியுமான ஜமதக்னி என்ன செயலை மேற்கொண்டார்?
13.145.2
स तथा याचमानस्य मुनिरग्निसमप्रभः ।
जमदग्निः शमं नैव जगाम कुरुनन्दन ॥ १३.१४५.२ ॥
குரு குலத்தின் மகிழ்ச்சியே, அக்னியைப் போல் ஒளிரும் அந்த முனிவர் ஜமதக்னி, இவ்வாறு வேண்டிக்கொண்டவரிடம் சிறிதும் சாந்தி அடையவில்லை.
13.145.3
ततः सूर्यो मधुरया वाचा तमिदमब्रवीत् ।
कृताञ्जलिर्विप्ररूपी प्रणम्यैनं विशाम्पते ॥ १३.१४५.३ ॥
பின்னர் சூரியன், அந்தணர் வடிவில் கைகூப்பி, அவரை வணங்கி, இனிய சொற்களால் அவரிடம் இவ்வாறு கூறினார் — ஓ மக்களின் தலைவனே.
13.145.4
चलं निमित्तं विप्रर्षे सदा सूर्यस्य गच्छतः ।
कतं चलं भेत्स्यसि त्वं सदा यान्तं दिवाकरम् ॥ १३.१४५.४ ॥
ஓ அந்தணர் முனிவரே, சூரியன் எப்போதும் நகர்கிறான்; அது அவனது இயக்கத்தின் அடையாளம். எப்போதும் செல்லும் திவாகரனை நீ எவ்வாறு துளைப்பாய்?
13.145.5
स्थिरं चापि चलं चापि जाने त्वां ज्ञानचक्षुषा ।
अवस्यं विनयाधानं कार्यमद्य मया तव ॥ १३.१४५.५ ॥
நீ நிலையானவனும் நகர்பவனும் ஆவாய் என்பதை ஞானக் கண்ணால் நான் அறிவேன். இன்று நான் உனக்குத் தக்க பாடம் அவசியம் புகட்ட வேண்டும்.
13.145.6
मध्याह्ने वै निमेषार्धं तिष्टसि त्वं दिवाकर ।
तत्र भेत्स्यामि सूर्य त्वां न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.६ ॥
ஓ திவாகரா, நண்பகலில் நீ அரை நொடிக்கு நிற்கிறாய். அங்கேயே நான் உன்னைத் துளைப்பேன், ஓ சூரியனே — இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
13.145.7
असंशयं मां विप्रर्षे भेत्स्यसे धन्विनांवर ।
अपकारिणं मां विद्दि भगवञ्शरणागतम् ॥ १३.१४५.७ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, வில்லாளர்களில் முதல்வரே, நீர் என்னை நிச்சயமாக வெட்டுவீர். பகவானே, என்னை தீங்கிழைத்தவனும் சரணடைந்தவனுமாக அறிவீராக.
13.145.8
ततः प्रहस्य भगवाञ्जमदग्निरुवाच तम् ।
न भीः सूर्य त्वया कार्या प्रणिपातगतो ह्यसि ॥ १३.१४५.८ ॥
பின்னர் பகவான் ஜமதக்னி சிரித்துக்கொண்டு அவனிடம் கூறினார்: ஓ சூரியனே, நீ பயப்பட வேண்டாம்; நீ வணங்கி சரணடைந்து வந்திருக்கிறாய்.
13.145.9
ब्राह्मणेष्वार्जवं यच्च स्थैर्यं च धरणीतले ।
सौम्यतां चैव सोमस्य गाम्भीर्यं वरुणस्य च ॥ १३.१४५.९ ॥
பிராமணர்களிடம் உள்ள நேர்மையும், பூமியின் மேல் உள்ள உறுதியும், சோமனின் மென்மையும், வருணனின் ஆழமும்.
13.145.10
दीप्तिमग्नेः प्रभां मेरोः प्रतापं धनदस्य च ।
एतान्यतिक्रमेद्यो वै स हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.१० ॥
அக்னியின் ஒளியையும், மேருவின் பிரகாசத்தையும், குபேரனின் வலிமையையும் மீறுபவன், சரணடைந்தவனைக் கொல்வானாக.
13.145.11
भवेत्स गुरुतल्पी च ब्रह्मिहा च स वै भवेत् ।
सुरापानं स कुर्याच्च यो हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.११ ॥
சரணடைந்தவனைக் கொல்பவன் குருபத்தினியை கெடுத்தவனும் பிராமணக் கொலைஞனும் ஆவான்; மதுவும் அருந்தியவனாவான்.
13.145.12
एतस्य त्वपनीतस्य समाधिं तात चिन्तय ।
यथा सुखगमः पन्था भवेत्त्वद्रश्मितापितः ॥ १३.१४५.१२ ॥
அன்பே, இந்த வெட்டுண்டவனுக்கு ஒரு பரிகாரத்தைச் சிந்திப்பாயாக; உன் கதிர்களால் சுட்ட இந்த வழி எளிதாகக் கடக்கக்கூடியதாக ஆகட்டும்.
13.145.13
एतावदुक्त्वा स तदा तूष्णीमासीद्भृगूत्तमः ।
अथ सूर्योऽददत्तस्मै छत्रोपानहमाशु वै ॥ १३.१४५.१३ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு பிருகுவின் சிறந்தவர் அப்போது மௌனமாக இருந்தார். பின்னர் சூரியன் அவருக்கு உடனே குடையும் பாதுகைகளும் அளித்தார்.
13.145.14
महर्षे शिरसस्त्राणां छत्रं मद्रश्मिवारणम् ।
प्रतिगृह्णीष्व पद्भ्यां च त्राणार्थं चर्मपादुके। ॥ १३.१४५.१४ ॥
மகரிஷியே, தலையைக் காக்க என் கதிர்களைத் தடுக்கும் குடையையும், பாதங்களைக் காக்க தோல் பாதுகைகளையும் ஏற்றுக்கொள்.
13.145.15
अद्यप्रभृति चैवेह लोके सम्प्रचरिष्यति ।
पुण्यकेषु च सर्वेषु परमक्षय्यमेव च ॥ १३.१४५.१५ ॥
இன்று முதல் இவ்வுலகில் இது பரவும்; எல்லாப் புண்ணிய இடங்களிலும் இது மிகவும் அழியாததாக இருக்கும்.
13.145.16
उपानहौ च च्छत्रं च सूर्येणैतत्प्रवर्तितम् ।
पुण्यमेतदभिख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत ॥ १३.१४५.१६ ॥
குடையும் பாதுகைகளும் சூரியனால் நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. பாரதனே, இந்தப் புண்ணியம் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது.
13.145.17
तस्मात्प्रयच्छ विप्रेषु छत्रोपानहमुत्तमम् ।
धर्मस्ते सुमहान्भावी न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.१७ ॥
ஆகவே பிராமணர்களுக்கு உயர்ந்த குடையையும் பாதுகைகளையும் கொடு. உனக்கு மிகப் பெரிய தர்மம் உண்டாகும்; இதில் எனக்கு எந்த ஐயமும் இல்லை.
13.145.18
छत्रं हि भरतश्रेष्ठः यः प्रदद्याद्द्विजातये ।
शुभ्रं शतशलाकं वै स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१४५.१८ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, எவன் இருபிறப்பாளனுக்கு நூறு கம்பிகளுடன் கூடிய வெண்மையான குடையைக் கொடுக்கிறானோ, அவன் இறந்த பின் இன்பத்தில் செழிப்பான்.
13.145.19
स शक्रलोके वसति पूज्यमानो द्विजातिभिः ।
अप्सरोभिश्च सततं देवैश्च भरतर्षभ ॥ १३.१४५.१९ ॥
அவன் இந்திரலோகத்தில் வாழ்கிறான்; இருபிறப்பாளர்களாலும், அப்ஸரஸ்களாலும், தேவர்களாலும் எப்போதும் போற்றப்பட்டவனாக, பரத குலக் காளையே.
13.145.20
उपानहौ च यो दद्याच्छ्लक्ष्णौ स्नेहसमन्वितौ ।
स्नातकाय महाबाहो संशिताय द्विजातये ॥ १३.१४५.२० ॥
மென்மையானதும் அன்புடன் கொடுக்கப்பட்டதுமான காலணிகளை, ஓ மகாபாகுவே, ஸ்நாதகனும் நியமவானுமான இருபிறப்பாளனுக்கு எவன் கொடுக்கிறானோ—
13.145.21
सोपि लोकानवाप्नोति देवतैरभिपूजितान् ।
गोलोके स मुदा युक्तो वसति प्रेत्य भारत ॥ १३.१४५.२१ ॥
அவனும் தேவர்களால் பெரிதும் போற்றப்பட்ட உலகங்களை அடைகிறான்; ஓ பாரதா, மரணத்திற்குப் பின் மகிழ்ச்சியுடன் கோலோகத்தில் வாழ்கிறான்.
13.145.22
एतत्ते भरतश्रेष्ठ मया कार्त्स्न्येन कीर्तितम् ।
छत्रोपानहदानस्य फलं भरतसत्तम ॥ १३.१४५.२२ ॥
பரதச் சிறந்தவனே, குடை மற்றும் காலணி தானத்தின் பலனை நான் உனக்கு முழுமையாக இவ்வாறு கூறினேன், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே.