Mahābhārata · Adhyāya 13.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.145.1
एवं प्रयाचति तदा भास्करे मुनिसत्तमः ।
जमदग्निर्महातेजाः किं कार्यं प्रत्यपद्यत ॥ १३.१४५.१ ॥
Als die Sonne ihn so anflehte, welche Handlung unternahm da Jamadagni von großem Glanz, der Beste der Weisen?
13.145.2
स तथा याचमानस्य मुनिरग्निसमप्रभः ।
जमदग्निः शमं नैव जगाम कुरुनन्दन ॥ १३.१४५.२ ॥
So angefleht, wurde der Weise Jamadagni, leuchtend wie das Feuer, überhaupt nicht ruhig, o Wonne der Kurus.
13.145.3
ततः सूर्यो मधुरया वाचा तमिदमब्रवीत् ।
कृताञ्जलिर्विप्ररूपी प्रणम्यैनं विशाम्पते ॥ १३.१४५.३ ॥
Da sprach die Sonne in der Gestalt eines Brahmanen, mit gefalteten Händen, sich vor ihm verneigend, mit süßer Stimme diese Worte, o Herr der Völker.
13.145.4
चलं निमित्तं विप्रर्षे सदा सूर्यस्य गच्छतः ।
कतं चलं भेत्स्यसि त्वं सदा यान्तं दिवाकरम् ॥ १३.१४५.४ ॥
O Brahmanen-Weiser, die Sonne ist immer in Bewegung; das ist das Zeichen ihres Ganges. Wie willst du die Sonne durchbohren, die stets weiterzieht?
13.145.5
स्थिरं चापि चलं चापि जाने त्वां ज्ञानचक्षुषा ।
अवस्यं विनयाधानं कार्यमद्य मया तव ॥ १३.१४५.५ ॥
Mit dem Auge der Erkenntnis weiß ich, dass du sowohl beständig als auch beweglich bist. Heute muss ich dir gewiss eine Lehre der Demut erteilen.
13.145.6
मध्याह्ने वै निमेषार्धं तिष्टसि त्वं दिवाकर ।
तत्र भेत्स्यामि सूर्य त्वां न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.६ ॥
Um Mittag, o Sonne, verweilst du einen halben Augenblick. Dort werde ich dich durchbohren, o Sonne; daran habe ich keinen Zweifel.
13.145.7
असंशयं मां विप्रर्षे भेत्स्यसे धन्विनांवर ।
अपकारिणं मां विद्दि भगवञ्शरणागतम् ॥ १३.१४५.७ ॥
Ohne Zweifel, o Weiser unter den Brahmanen, bester der Bogenschützen, wirst du mich durchbohren. O Gesegneter, wisse, dass ich der Übeltäter bin, der um Zuflucht gekommen ist.
13.145.8
ततः प्रहस्य भगवाञ्जमदग्निरुवाच तम् ।
न भीः सूर्य त्वया कार्या प्रणिपातगतो ह्यसि ॥ १३.१४५.८ ॥
Da sprach der Gesegnete Jamadagni lachend zu ihm: O Sūrya, du sollst nicht fürchten, denn du bist in Niederwerfung zur Zuflucht gekommen.
13.145.9
ब्राह्मणेष्वार्जवं यच्च स्थैर्यं च धरणीतले ।
सौम्यतां चैव सोमस्य गाम्भीर्यं वरुणस्य च ॥ १३.१४५.९ ॥
Die Aufrichtigkeit bei den Brahmanen, die Standhaftigkeit auf der Erdoberfläche, die Sanftmut Somas und die Tiefe Varuṇas.
13.145.10
दीप्तिमग्नेः प्रभां मेरोः प्रतापं धनदस्य च ।
एतान्यतिक्रमेद्यो वै स हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.१० ॥
Wer diese überschreitet — den Glanz Agnis, den Schimmer des Meru und den Glanz Dhanadas (Kuberas) — der möge den töten, der um Zuflucht gekommen ist.
13.145.11
भवेत्स गुरुतल्पी च ब्रह्मिहा च स वै भवेत् ।
सुरापानं स कुर्याच्च यो हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.११ ॥
Wer den tötet, der um Zuflucht gekommen ist, wird zum Schänder des Lagers seines Lehrers und zum Brahmanenmörder und trinkt außerdem Rauschtrank.
13.145.12
एतस्य त्वपनीतस्य समाधिं तात चिन्तय ।
यथा सुखगमः पन्था भवेत्त्वद्रश्मितापितः ॥ १३.१४५.१२ ॥
O Lieber, bedenke ein Heilmittel für diesen Abgeschnittenen, damit der von deinen Strahlen versengte Pfad leicht zu begehen werde.
13.145.13
एतावदुक्त्वा स तदा तूष्णीमासीद्भृगूत्तमः ।
अथ सूर्योऽददत्तस्मै छत्रोपानहमाशु वै ॥ १३.१४५.१३ ॥
So gesprochen, schwieg da der Beste der Bhṛgu. Dann gab ihm die Sonne sogleich einen Schirm und Sandalen.
13.145.14
महर्षे शिरसस्त्राणां छत्रं मद्रश्मिवारणम् ।
प्रतिगृह्णीष्व पद्भ्यां च त्राणार्थं चर्मपादुके। ॥ १३.१४५.१४ ॥
Großer Weiser, nimm einen Schirm an, der dein Haupt vor meinen Strahlen schützt, und Ledersandalen zum Schutz deiner Füße.
13.145.15
अद्यप्रभृति चैवेह लोके सम्प्रचरिष्यति ।
पुण्यकेषु च सर्वेषु परमक्षय्यमेव च ॥ १३.१४५.१५ ॥
Von heute an wird dies in dieser Welt verbreitet sein, und an allen heiligen Stätten wird es höchst unvergänglich sein.
13.145.16
उपानहौ च च्छत्रं च सूर्येणैतत्प्रवर्तितम् ।
पुण्यमेतदभिख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत ॥ १३.१४५.१६ ॥
Die Sandalen und der Schirm wurden von der Sonne eingeführt. Dieses Verdienst, o Bhārata, ist in den drei Welten berühmt.
13.145.17
तस्मात्प्रयच्छ विप्रेषु छत्रोपानहमुत्तमम् ।
धर्मस्ते सुमहान्भावी न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.१७ ॥
Gib daher den Brahmanen einen ausgezeichneten Schirm und Sandalen. Großes Verdienst wird dir zuteil werden; daran habe ich keinen Zweifel.
13.145.18
छत्रं हि भरतश्रेष्ठः यः प्रदद्याद्द्विजातये ।
शुभ्रं शतशलाकं वै स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१४५.१८ ॥
O Bester der Bharata, wer einem Zweimalgeborenen einen hellen Schirm mit hundert Speichen schenkt, gedeiht nach dem Tod im Glück.
13.145.19
स शक्रलोके वसति पूज्यमानो द्विजातिभिः ।
अप्सरोभिश्च सततं देवैश्च भरतर्षभ ॥ १३.१४५.१९ ॥
Er wohnt in der Welt Indras, stets verehrt von den Zweimalgeborenen, von den Apsaras und den Göttern, o Stier der Bharatas.
13.145.20
उपानहौ च यो दद्याच्छ्लक्ष्णौ स्नेहसमन्वितौ ।
स्नातकाय महाबाहो संशिताय द्विजातये ॥ १३.१४५.२० ॥
Wer weiche, von Zuneigung getragene Sandalen, o Starkarmiger, einem Schüler, der sein Studium vollendet hat, einem gezügelten Zweimalgeborenen schenkt—
13.145.21
सोपि लोकानवाप्नोति देवतैरभिपूजितान् ।
गोलोके स मुदा युक्तो वसति प्रेत्य भारत ॥ १३.१४५.२१ ॥
Auch er erlangt Welten, die von den Göttern hoch geehrt sind; o Bhārata, nach dem Tod wohnt er freudig in Goloka.
13.145.22
एतत्ते भरतश्रेष्ठ मया कार्त्स्न्येन कीर्तितम् ।
छत्रोपानहदानस्य फलं भरतसत्तम ॥ १३.१४५.२२ ॥
Dies habe ich dir, o Bester der Bharatas, vollständig verkündet: die Frucht der Gabe von Schirm und Sandalen, o Bester der Bharatas.