ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.145
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.145.1
एवं प्रयाचति तदा भास्करे मुनिसत्तमः ।
जमदग्निर्महातेजाः किं कार्यं प्रत्यपद्यत ॥ १३.१४५.१ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಜಮದಗ್ನಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು?
13.145.2
स तथा याचमानस्य मुनिरग्निसमप्रभः ।
जमदग्निः शमं नैव जगाम कुरुनन्दन ॥ १३.१४५.२ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಮುನಿ ಜಮದಗ್ನಿ ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತೋರಲಿಲ್ಲ.
13.145.3
ततः सूर्यो मधुरया वाचा तमिदमब्रवीत् ।
कृताञ्जलिर्विप्ररूपी प्रणम्यैनं विशाम्पते ॥ १३.१४५.३ ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೈಮುಗಿದು, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಧುರ ವಾಣಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ.
13.145.4
चलं निमित्तं विप्रर्षे सदा सूर्यस्य गच्छतः ।
कतं चलं भेत्स्यसि त्वं सदा यान्तं दिवाकरम् ॥ १३.१४५.४ ॥
ಓ ವಿಪ್ರ ಋಷಿ, ಸೂರ್ಯನು ಸದಾ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ; ಅದು ಅವನ ಚಲನೆಯ ಲಕ್ಷಣ. ಸದಾ ಸಾಗುವ ದಿವಾಕರನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಭೇದಿಸುವೆ?
13.145.5
स्थिरं चापि चलं चापि जाने त्वां ज्ञानचक्षुषा ।
अवस्यं विनयाधानं कार्यमद्य मया तव ॥ १३.१४५.५ ॥
ನೀನು ಸ್ಥಿರನೂ ಚಲಿಸುವವನೂ ಆಗಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಇಂದು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಪ್ಪದೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಬೇಕು.
13.145.6
मध्याह्ने वै निमेषार्धं तिष्टसि त्वं दिवाकर ।
तत्र भेत्स्यामि सूर्य त्वां न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.६ ॥
ಓ ದಿವಾಕರ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ನೀನು ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷ ನಿಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇದಿಸುವೆ, ಓ ಸೂರ್ಯ — ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
13.145.7
असंशयं मां विप्रर्षे भेत्स्यसे धन्विनांवर ।
अपकारिणं मां विद्दि भगवञ्शरणागतम् ॥ १३.१४५.७ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚುವೆ. ಭಗವಂತನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಅಪಕಾರಿಯೂ ಶರಣಾಗತನೂ ಎಂದು ತಿಳಿ.
13.145.8
ततः प्रहस्य भगवाञ्जमदग्निरुवाच तम् ।
न भीः सूर्य त्वया कार्या प्रणिपातगतो ह्यसि ॥ १३.१४५.८ ॥
ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ಜಮದಗ್ನಿ ನಕ್ಕು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ನೀನು ಭಯಪಡಬಾರದು; ನೀನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಶರಣಾಗತನಾಗಿ ಬಂದಿರುವೆ.
13.145.9
ब्राह्मणेष्वार्जवं यच्च स्थैर्यं च धरणीतले ।
सौम्यतां चैव सोमस्य गाम्भीर्यं वरुणस्य च ॥ १३.१४५.९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿರುವ ಋಜುತ್ವ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸ್ಥಿರತೆ, ಸೋಮನ ಸೌಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ವರುಣನ ಗಂಭೀರತೆ.
13.145.10
दीप्तिमग्नेः प्रभां मेरोः प्रतापं धनदस्य च ।
एतान्यतिक्रमेद्यो वै स हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.१० ॥
ಅಗ್ನಿಯ ದೀಪ್ತಿ, ಮೇರುವಿನ ಪ್ರಭೆ ಮತ್ತು ಕುಬೇರನ ಪ್ರತಾಪ — ಇವುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವವನು ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು.
13.145.11
भवेत्स गुरुतल्पी च ब्रह्मिहा च स वै भवेत् ।
सुरापानं स कुर्याच्च यो हन्याच्छरणागतम् ॥ १३.१४५.११ ॥
ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನು ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದವನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನಾಗುವನು; ಸುರೆಯನ್ನೂ ಕುಡಿದವನಾಗುವನು.
13.145.12
एतस्य त्वपनीतस्य समाधिं तात चिन्तय ।
यथा सुखगमः पन्था भवेत्त्वद्रश्मितापितः ॥ १३.१४५.१२ ॥
ಓ ಮಗನೇ, ಈ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಯೋಚಿಸು; ನಿನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಿಸಿಯಾದ ಈ ದಾರಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುವಂತಾಗಲಿ.
13.145.13
एतावदुक्त्वा स तदा तूष्णीमासीद्भृगूत्तमः ।
अथ सूर्योऽददत्तस्मै छत्रोपानहमाशु वै ॥ १३.१४५.१३ ॥
ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಭೃಗುವಂಶೋತ್ತಮನು ಆಗ ಮೌನವಾದನು. ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಅವನಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಕೊಡೆ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
13.145.14
महर्षे शिरसस्त्राणां छत्रं मद्रश्मिवारणम् ।
प्रतिगृह्णीष्व पद्भ्यां च त्राणार्थं चर्मपादुके। ॥ १३.१४५.१४ ॥
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ತಲೆಗೆ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ನನ್ನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕೊಡೆಯನ್ನು, ಪಾದಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಚರ್ಮದ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.
13.145.15
अद्यप्रभृति चैवेह लोके सम्प्रचरिष्यति ।
पुण्यकेषु च सर्वेषु परमक्षय्यमेव च ॥ १३.१४५.१५ ॥
ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಇದು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗುವುದು; ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಪರಮ ಅಕ್ಷಯವಾಗಿರುವುದು.
13.145.16
उपानहौ च च्छत्रं च सूर्येणैतत्प्रवर्तितम् ।
पुण्यमेतदभिख्यातं त्रिषु लोकेषु भारत ॥ १३.१४५.१६ ॥
ಕೊಡೆ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಗಳು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಪ್ರವರ್ತಿತವಾದವು. ಭಾರತನೇ, ಈ ಪುಣ್ಯವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
13.145.17
तस्मात्प्रयच्छ विप्रेषु छत्रोपानहमुत्तमम् ।
धर्मस्ते सुमहान्भावी न मेऽत्रास्ति विचारणा ॥ १३.१४५.१७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಕೊಡೆ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು ಕೊಡು. ನಿನಗೆ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮ ಉಂಟಾಗುವುದು; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.
13.145.18
छत्रं हि भरतश्रेष्ठः यः प्रदद्याद्द्विजातये ।
शुभ्रं शतशलाकं वै स प्रेत्य सुखमेधते ॥ १३.१४५.१८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾರು ದ್ವಿಜನಿಗೆ ನೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳುಳ್ಳ ಬಿಳಿಯ ಕೊಡೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಮರಣಾನಂತರ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.145.19
स शक्रलोके वसति पूज्यमानो द्विजातिभिः ।
अप्सरोभिश्च सततं देवैश्च भरतर्षभ ॥ १३.१४५.१९ ॥
ಅವನು ಇಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ದ್ವಿಜರಿಂದ, ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸತತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಭರತರ್ಷಭ.
13.145.20
उपानहौ च यो दद्याच्छ्लक्ष्णौ स्नेहसमन्वितौ ।
स्नातकाय महाबाहो संशिताय द्विजातये ॥ १३.१४५.२० ॥
ನಯವಾದ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಾದುಕೆಗಳನ್ನು, ಮಹಾಬಾಹೋ, ಸ್ನಾತಕನೂ ಸಂಯಮಿಯೂ ಆದ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾನೋ—
13.145.21
सोपि लोकानवाप्नोति देवतैरभिपूजितान् ।
गोलोके स मुदा युक्तो वसति प्रेत्य भारत ॥ १३.१४५.२१ ॥
ಅವನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಭಾರತ, ಮರಣಾನಂತರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.145.22
एतत्ते भरतश्रेष्ठ मया कार्त्स्न्येन कीर्तितम् ।
छत्रोपानहदानस्य फलं भरतसत्तम ॥ १३.१४५.२२ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆ ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಭರತಸತ್ತಮ.