ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.148
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.148.1
न तथा सम्प्रदानेन नोपवासादिभिस्तथा ।
इष्टां गतिमवाप्नोति यथा शुश्रूषकर्मणा ॥ १३.१४८.१ ॥
ଦାନ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଉପବାସାଦି ଦ୍ୱାରା ମଣିଷ ସେବାକର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପରି ଇଷ୍ଟଗତି ପାଏ ନାହିଁ।
13.148.2
यादृशेन तु तोयेन शुद्धिं प्रकुरुते नरः ।
तादृग्भवति तद्धौतमुदकस्य प्रभावतः ॥ १३.१४८.२ ॥
ମଣିଷ ଯେଉଁ ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧି କରେ, ଜଳର ପ୍ରଭାବରେ ଧୌତ ବସ୍ତୁ ସେହିପରି ହୁଏ।
13.148.3
शूद्रोप्येतेन मार्गेण यादृशं सेवते जनम् ।
तादृग्भवति संसर्गादचिरेण न संशयः ॥ १३.१४८.३ ॥
ଶୂଦ୍ରମଧ୍ୟ ଏହି ପଥରେ ଯେଭଳି ମଣିଷର ସେବା କରେ, ସଂସର୍ଗରୁ ଶୀଘ୍ର ସେହିପରି ହୁଏ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
13.148.4
तस्मात्प्रयत्नतः सेव्या भिक्षवो नियतात्मना ।
उदकग्राहणाद्येन स्नपनोद्वर्तनैस्तथा ॥ १३.१४८.४ ॥
ତେଣୁ ସଂଯମୀ ମଣିଷ ଯତ୍ନ ସହକାରେ ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କର ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍—ଜଳ ଆଣିବା ଆଦି ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ସ୍ନାନ କରାଇବା ଓ ଶରୀର ମାଳିଶ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ।
13.148.5
अध्वना कर्शितानां च व्याधितानां तथैव च ।
शुश्रूषां नियतं कुर्यात्तेषामापदि यत्नतः ॥ १३.१४८.५ ॥
ପଥ ଚାଲି କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ରୋଗୀମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ନିୟମିତ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍; ବିପଦରେ ସେମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ସହକାରେ ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍।
13.148.6
दर्भाजिनान्यवेक्षेत भैक्षभाजनमेव च ।
यथाकामं च कार्याणि सर्वाण्येवोपसाधयेत्।
प्रायश्चित्तं यता न स्यात्तथा सर्वं समाचरेत् ॥ १३.१४८.६ ॥
ଦର୍ଭ, ମୃଗଚର୍ମ ଓ ଭିକ୍ଷାପାତ୍ରର ମଧ୍ୟ ଯତ୍ନ ନେବା ଉଚିତ୍; ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଦରକାର ନ ପଡ଼ିବା ଭଳି ସବୁ ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
13.148.7
व्याधितानां तु भिक्षूणां चेलप्रक्षालनादिभिः ।
प्रतिकर्मक्रिया कार्या भेषजानयनैस्तथा ॥ १३.१४८.७ ॥
ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଧୋଇବା ଆଦି ଏବଂ ଔଷଧ ଆଣିବା ଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସାକାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
13.148.8
पिंषणालेपनं चूर्णं कषायमथ साधनम् ।
नान्यस्य प्रतिचारेषु सुखार्थमुपपादयेत् ॥ १३.१४८.८ ॥
ପେଷିବା, ଲେପ ଲଗାଇବା, ଚୂର୍ଣ୍ଣ, କଷାୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି—ସେବାରେ ଅନ୍ୟ ଉପରେ ନ ଛାଡ଼ି ସୁଖ ପାଇଁ ନିଜେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
13.148.9
भिक्षाटनोऽभिगच्छेत भिषजश्च विपश्चितः ।
ततो विनिष्क्रियार्थानि द्रव्याणि समुपार्जयेत् ॥ १३.१४८.९ ॥
ଭିକ୍ଷାଟନ କରି ବିଦ୍ୱାନ ବୈଦ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ତା'ପରେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।
13.148.10
यश्च प्रीतमना दद्यादादद्याद्भेषजं नरः ।
अश्रद्धया हि दत्तानि तान्यभोक्ष्याणि भिक्षुभिः ॥ १३.१४८.१० ॥
ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଔଷଧ ଦିଏ ଏବଂ ଯେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରେ—ଶ୍ରଦ୍ଧା ବିନା ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ଭିକ୍ଷୁମାନେ ଭୋଗ କରିବେ ନାହିଁ।
13.148.11
श्रद्धया यदुपादत्तं श्रद्धया चोपपादितम् ।
तस्योपभोगाद्धर्मः स्याद्व्याधिभिश्च निवर्त्यते ॥ १३.१४८.११ ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଗ୍ରହଣ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଅର୍ପିତ ଯାହା—ତାହାର ଉପଭୋଗରେ ଧର୍ମ ହୁଏ, ଏବଂ ବ୍ୟାଧିମାନେ ମଧ୍ୟ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
13.148.12
आदेहपतनादेवं शुश्रूषेद्विधिपूर्वकम् ।
न त्वेवं धर्ममुत्सृज्य कुर्यात्तेषां प्रतिक्रियाम् ॥ १३.१४८.१२ ॥
ଶରୀର ପଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧିପୂର୍ବକ ସେବା କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଏହିପରି ଧର୍ମ ଛାଡ଼ି ସେମାନଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
13.148.13
स्वभावतो हि द्वन्द्वानि विप्रयान्त्युपयान्ति च ।
स्वभावतः सर्वभावा भवन्ति नभवन्ति च।
सागरस्योर्मिसदृशा विज्ञातव्या गुणात्मकाः ॥ १३.१४८.१३ ॥
ସ୍ୱଭାବରୁ ହିଁ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଆସେ ଏବଂ ଯାଏ। ସ୍ୱଭାବରୁ ହିଁ ସମସ୍ତ ଭାବ ହୁଏ ଏବଂ ହୁଏ ନାହିଁ। ସେମାନେ ଗୁଣାତ୍ମକ, ସମୁଦ୍ରର ତରଙ୍ଗ ପରି ଜାଣିବା ଉଚିତ।
13.148.14
विद्यादेवं हि यो धीमांस्तत्ववित्तत्वदर्शनः ।
न स लिप्येत पापेन पद्मपत्रमिवाम्भसा ॥ १३.१४८.१४ ॥
ଏପରି ଜାଣୁଥିବା ଯେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ ଓ ତତ୍ତ୍ୱଦର୍ଶୀ, ସେ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ପଦ୍ମପତ୍ର ଜଳରେ ଭିଜେ ନାହିଁ ପରି।