Mahābhārata · Adhyāya 13.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.153.1
केषां देवा महाभागाः सन्नमन्ते महात्मनाम् ।
लोकेऽस्मिंस्तनृषीन्सर्वञ्श्रोतुमिच्छामि सत्तम ॥ १३.१५३.१ ॥
Oh, mejor de los justos, ¿ante qué grandes almas se inclinan los dioses de gran fortuna en este mundo? Deseo oír sobre todos esos sabios.
13.153.2
इतिहासमिमं विप्राः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
अस्मिन्नर्थे महाप्राज्ञास्तं निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१५३.२ ॥
Oh Yudhiṣṭhira, los brahmanes sabios que conocen los tiempos antiguos, los muy sabios, relatan esta itihāsa sobre este asunto. Compréndela.
13.153.3
वृत्रं हत्वाऽप्युपावृत्तं त्रिदशानां पुरस्कृतम् ।
महेन्द्रमनुसम्प्राप्तं स्तूयमानं महर्षिभिः ॥ १३.१५३.३ ॥
Tras haber matado a Vṛtra y regresado, honrado por delante por los dioses, alguien se acercó a Mahendra (Indra), al que los grandes sabios alababan.
13.153.4
श्रिया परमया युक्तं रथस्थं हरिवाहनम् ।
मातलिः प्राञ्जलिर्भूत्वा देवमिन्द्रमुघाच ह ॥ १३.१५३.४ ॥
Mātali, con las palmas juntas, habló al dios Indra, dotado de suprema gloria, que estaba de pie en su carro tirado por corceles pardos.
13.153.5
नमस्कृतानां सर्वेषां भगवंस्त्वं पुरस्कृतः ।
येषां लोके नमस्कुर्यात्तान्ब्रवीतु भवान्मम ॥ १३.१५३.५ ॥
Oh bienaventurado, entre todos los reverenciados tú eres el primero. Dime quiénes son aquellos a quienes los dioses se inclinan en este mundo.
13.153.6
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवराजः शचीपतिः ।
यन्तारं परिपृच्छन्तं तमिन्द्रः प्रत्युवाच सः ॥ १३.१५३.६ ॥
Habiendo oído sus palabras, Indra, rey de los dioses, esposo de Śacī, respondió al auriga que lo interrogaba.
13.153.7
धर्मं चार्थं च कामं च येषां चिन्तयतां मतिः ।
नाधर्मे वर्तते नित्यं तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.७ ॥
Me inclino ante aquellos cuya mente, al contemplar dharma, artha y kāma, nunca se inclina a la injusticia, oh Mātali.
13.153.8
ये रूपगुणसम्पन्नाः प्रमदाहृदयंगमाः ।
निवृत्ताः कामभोगेषु तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.८ ॥
Me inclino ante aquellos que, dotados de belleza y virtudes y gratos al corazón de las mujeres, se han apartado de los placeres sensuales, oh Mātali.
13.153.9
स्वेषु भोगेषु सन्तुष्टाः सुवाचो वचनक्षमाः ।
अमानकामाश्चार्घार्हास्तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.९ ॥
Me inclino ante aquellos que se contentan con sus propios goces, hablan con dulzura, saben soportar las palabras, no desean honor y, sin embargo, son dignos de honra, oh Mātali.
13.153.10
धनं विद्यास्तथैश्वर्यं येषां न चलयेन्मतिम् ।
चलितां ये निगृह्णन्ति तान्नित्यं पूजयाम्यहम् ॥ १३.१५३.१० ॥
Siempre honro a aquellos cuya mente no es sacudida por la riqueza, el saber ni el poder, y que dominan la mente cuando ha sido sacudida.
13.153.11
इष्टैर्दारैरुपेतानां शुचीनामग्निहोत्रिणाम् ।
चतुष्पादकुटुम्बानां मातिले प्रणमाम्यहम् ॥ १३.१५३.११ ॥
Me inclino ante quienes tienen esposas queridas, son puros, mantienen el fuego agnihotra y poseen familias con animales de cuatro patas, oh Mātali.
13.153.12
महतस्तपसा प्राप्तौ धनस्य विपुलस्य च ।
कत्यागस्तस्य न वै कार्यो योऽऽत्मानं नावबुध्यते ॥ १३.१५३.१२ ॥
La gran riqueza obtenida mediante una gran austeridad no debe abandonarse; pero quien no se conoce a sí mismo debe abandonarla.
13.153.13
येषामर्थस्तथा कामो धर्ममूलविवर्धितः ।
धर्मार्थौ तस्य नियतौ तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.१३ ॥
A aquellos cuyo artha y kāma crecen con el dharma como raíz, para ellos el dharma y el artha son firmes; a ellos me inclino, oh Mātali.
13.153.14
धर्ममूलार्थकामानां ब्राह्मणानां गवामपि ।
पतिव्रतानां नारीणां प्रणामं प्रकरोम्यहम् ॥ १३.१५३.१४ ॥
Rindo también reverencia a los brahmanes cuyo artha y kāma tienen al dharma por raíz, a las vacas y a las mujeres fieles a sus esposos.
13.153.15
ये भुक्त्वा मानुषान्भोगान्पूर्वे वयसि मातले ।
तपसा स्वर्गमायान्ति शश्वत्तान्पूजयाम्यहम् ॥ १३.१५३.१५ ॥
A quienes, tras disfrutar de los placeres humanos en su juventud, alcanzan el cielo por la austeridad, a ellos los honro siempre, oh Mātali.
13.153.16
असंभोगान्नचासक्तान्धर्मनित्याञ्जितेन्द्रियान् ।
संन्यस्तानचलप्रख्यान्मनसा पूजयामि तान् ॥ १३.१५३.१६ ॥
A quienes se abstienen del placer, no están apegados, son constantes en el dharma, dominan sus sentidos, son renunciantes e inmóviles como montañas, a ellos los honro con la mente.
13.153.17
ज्ञानप्रसन्नविद्यानां निरूढं धर्ममीप्सितम् ।
परैः कीर्तितशौचानां मातले तान्नमाम्यहम् ॥ १३.१५३.१७ ॥
A quienes tienen una ciencia serena por el conocimiento, están firmemente establecidos en el dharma y cuya pureza es alabada por otros, a ellos me inclino, oh Mātali.