Mahābhārata · Adhyāya 13.153
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.153.1
केषां देवा महाभागाः सन्नमन्ते महात्मनाम् ।
लोकेऽस्मिंस्तनृषीन्सर्वञ्श्रोतुमिच्छामि सत्तम ॥ १३.१५३.१ ॥
O Bester der Guten, vor welchen großen Seelen verneigen sich die hochgesegneten Götter in dieser Welt? Ich möchte von all jenen Weisen hören.
13.153.2
इतिहासमिमं विप्राः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
अस्मिन्नर्थे महाप्राज्ञास्तं निबोध युधिष्ठिर ॥ १३.१५३.२ ॥
O Yudhiṣṭhira, die gelehrten Brahmanen, die Kenner der Vorzeit, die sehr Weisen, erzählen dieses Itihāsa zu diesem Gegenstand. Verstehe es.
13.153.3
वृत्रं हत्वाऽप्युपावृत्तं त्रिदशानां पुरस्कृतम् ।
महेन्द्रमनुसम्प्राप्तं स्तूयमानं महर्षिभिः ॥ १३.१५३.३ ॥
Nachdem er Vṛtra erschlagen hatte und zurückgekehrt war, von den Göttern nach vorne gestellt, näherte sich jemand Mahendra (Indra), der von den großen Weisen gepriesen wurde.
13.153.4
श्रिया परमया युक्तं रथस्थं हरिवाहनम् ।
मातलिः प्राञ्जलिर्भूत्वा देवमिन्द्रमुघाच ह ॥ १३.१५३.४ ॥
Mātali, die Handflächen gefaltet, sprach zum Gott Indra, der mit höchster Pracht begabt war und auf seinem Wagen mit falben Rossen stand.
13.153.5
नमस्कृतानां सर्वेषां भगवंस्त्वं पुरस्कृतः ।
येषां लोके नमस्कुर्यात्तान्ब्रवीतु भवान्मम ॥ १३.१५३.५ ॥
O Gesegneter, unter allen Verehrten bist du an erster Stelle. Sage mir, wen die Götter in dieser Welt verehren.
13.153.6
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवराजः शचीपतिः ।
यन्तारं परिपृच्छन्तं तमिन्द्रः प्रत्युवाच सः ॥ १३.१५३.६ ॥
Nachdem er diese Worte gehört hatte, antwortete Indra, der König der Götter, Gemahl der Śacī, dem Wagenlenker, der ihn befragte.
13.153.7
धर्मं चार्थं च कामं च येषां चिन्तयतां मतिः ।
नाधर्मे वर्तते नित्यं तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.७ ॥
Ich verneige mich vor jenen, deren Geist, in der Betrachtung von Dharma, Artha und Kāma, sich niemals dem Adharma zuwendet, o Mātali.
13.153.8
ये रूपगुणसम्पन्नाः प्रमदाहृदयंगमाः ।
निवृत्ताः कामभोगेषु तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.८ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die, mit Schönheit und Tugenden begabt und den Herzen der Frauen gefällig, sich von den Freuden der Sinne abgewandt haben, o Mātali.
13.153.9
स्वेषु भोगेषु सन्तुष्टाः सुवाचो वचनक्षमाः ।
अमानकामाश्चार्घार्हास्तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.९ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die mit ihren eigenen Genüssen zufrieden sind, sanft im Wort, fähig, Worte zu ertragen, keine Ehre begehren und dennoch der Ehrung würdig sind, o Mātali.
13.153.10
धनं विद्यास्तथैश्वर्यं येषां न चलयेन्मतिम् ।
चलितां ये निगृह्णन्ति तान्नित्यं पूजयाम्यहम् ॥ १३.१५३.१० ॥
Ich verehre stets jene, deren Geist durch Reichtum, Wissen und Macht nicht erschüttert wird und die einen erschütterten Geist zügeln.
13.153.11
इष्टैर्दारैरुपेतानां शुचीनामग्निहोत्रिणाम् ।
चतुष्पादकुटुम्बानां मातिले प्रणमाम्यहम् ॥ १३.१५३.११ ॥
Ich verneige mich vor jenen, die von geliebten Gattinnen umgeben, rein sind, das Agnihotra-Feuer pflegen und deren Häuser Vierfüßler besitzen, o Mātali.
13.153.12
महतस्तपसा प्राप्तौ धनस्य विपुलस्य च ।
कत्यागस्तस्य न वै कार्यो योऽऽत्मानं नावबुध्यते ॥ १३.१५३.१२ ॥
Großer Reichtum, durch große Askese erworben, soll nicht aufgegeben werden; doch wer sich selbst nicht erkennt, der soll ihn aufgeben.
13.153.13
येषामर्थस्तथा कामो धर्ममूलविवर्धितः ।
धर्मार्थौ तस्य नियतौ तान्नमस्यामि मातले ॥ १३.१५३.१३ ॥
Denen Artha und Kāma, im Dharma als Wurzel gewachsen, verliehen sind, deren Dharma und Artha sind gewiss; ihnen verneige ich mich, o Mātali.
13.153.14
धर्ममूलार्थकामानां ब्राह्मणानां गवामपि ।
पतिव्रतानां नारीणां प्रणामं प्रकरोम्यहम् ॥ १३.१५३.१४ ॥
Auch den Brāhmaṇen, deren Artha und Kāma im Dharma wurzeln, den Kühen und den treuen Ehefrauen erweise ich meine Ehrerbietung.
13.153.15
ये भुक्त्वा मानुषान्भोगान्पूर्वे वयसि मातले ।
तपसा स्वर्गमायान्ति शश्वत्तान्पूजयाम्यहम् ॥ १३.१५३.१५ ॥
Jene, die in früher Jugend die menschlichen Freuden genossen haben und durch Askese in den Himmel gelangen, die ehre ich ewig, o Mātali.
13.153.16
असंभोगान्नचासक्तान्धर्मनित्याञ्जितेन्द्रियान् ।
संन्यस्तानचलप्रख्यान्मनसा पूजयामि तान् ॥ १३.१५३.१६ ॥
Jene, die sich vom Genuss fernhalten, nicht anhaften, im Dharma beständig, die Sinne bezwungen, entsagend und fest wie Berge, ihnen erweise ich in Gedanken meine Verehrung.
13.153.17
ज्ञानप्रसन्नविद्यानां निरूढं धर्ममीप्सितम् ।
परैः कीर्तितशौचानां मातले तान्नमाम्यहम् ॥ १३.१५३.१७ ॥
Denen, deren Wissen durch Erkenntnis geklärt ist, die fest im Dharma gegründet sind und deren Reinheit von anderen gepriesen wird, ihnen verneige ich mich, o Mātali.